Którędy po sztukę godziny emisji w telewizji, obsada, kiedy leci i gdzie obejrzeć

Opis (streszczenie): Dama z Gronostajem Leonarda da Vinci to najcenniejszy obraz znajdujący się w Polsce. Dziś jest częścią kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie. Kim jest tajemnicza dama i co symbolizuje przedstawione zwierzątko opowie dr Katarzyna Płonka Bałus - kurator Muzeum Czartoryskich Da Vinci i Wilhelm Sasnal, Wit Stwosz i Maria Jarema. O tym jak różnorodne dzieła znajdują się w kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie dowiemy się z siódmego sezonu cyklu Którędy po sztukę. Trzydzieści odcinków przygotowywanego programu opowie o wyjątkowych obiektach znajdujących się w jednym z najstarszych krajowych muzeów. 7 października Muzeum będzie obchodziło 140 rocznice powstania z tej okazji opowiemy o pierwszym obrazie, który trafił do jego kolekcji, czyli słynnych Pochodniach Nerona Henryka Siemiradzkiego. Z kolei analiza arcydzieła Leonarda Da Vinci Dama z Gronostajem wpisze się w obchody 500 rocznicy śmierci geniusza renesansu. Wybitni kuratorzy związani z Muzeum odkryją tajemnice również najnowszych nabytków w kolekcji jak obraz Romana Opałki czy Marcina Maciejowskiego.

Opis (streszczenie): W czwartym sezonie cyklu "Którędy po sztukę" prezentacja kolekcji Muzeum Sztuki w Łodzi - jednejz najważniejszych i najstarszych kolekcji sztuki nowoczesnej w Europie. Przewodnikami po świecie obrazów, instalacji, filmów wideo i rzeźb są najbardziej uznani krytycy sztuki, którzy w przystępny sposób pokazują widzom jak rozumieć dzieła sztuki współczesnej, opowiadają o technice, w której powstały, o kontekście historyczno - politycznym, tłumaczą na czym polega wyjątkowość poszczególnych artystów.

Opis (streszczenie): O filmie "Kurator" opowie Masza Potocka. To parodia typowego hollywoodzkiego trailera filmowego. Artysta w groteskowy sposób ukazuje dojście do władzy kuratora, który ma wyznaczać nowe trendy w sztuce. Posługując się komizmem, przedstawia środowisko artystyczne, w tym wypadku pełne pozornie głębokich sloganów i gestów. Autor krytykuje powierzchowność świata sztuki, jak równieżczęsto przecenianą rolę kuratora. Shahar Marcus (ur. 1971)Film, fotografia, performans. W swoich performansach bada ograniczenia własnego ciała, poddając je eksperymentom. Przeprowadza je, używając nietrwałych, organicznych materiałów jak ciasto, chleb i lód. Porusza również kwestię własnej narodowości i rozlicza się z historią Izraela. Innym, istotnym dla niego problemem jest świat sztuki. Wcielając się w różne postaci (Yves Klein, kurator) w ironiczny sposób komentuje mechanizmy artworldu lub składa hołd ważnym dla siebie artystom.

Opis (streszczenie): O pracy "Rave" opowie Monika Kozioł. Prace Karoliny Kowalskiej to często instalacje site - specific oraz projekty pokazywane w przestrzeni publicznej. W wielu z nich korzysta z materiałów znalezionych, przetwarza fotografie, filmy, muzykę, kolekcjonuje dane. W jej realizacjach widać zainteresowanie mechanizmami postrzegania, możliwościami manipulacji, fotografią i tworzeniem iluzji.

Opis (streszczenie): Twórcy programu, Anna Zakrzewska i Tomasz Filiks odwiedzają kolejne muzea w Polsce przybliżając ich najcenniejsze zbiory. Każdy odcinek poświęcony pojedynczej pracy zachęca do odwiedzania konkretnych instytucji. W kolejnej, premierowej odsłonie cyklu prezentowane będą dzieła z kolekcji Muzeum Narodowego w Lublinie.

Opis (streszczenie): Obraz Simona Luttichuysa "Martwa natura z czaszką" jest niezwykłą pochwałą malarstwa, swego rodzaju kalamburem, który w czasach XVII wieku można było odczytać jako triumf sztuki, która potrafi pokazać wszystko. Styl obrazu twórcy mieszkającego w Londynie naśladuje manierę malarzy pracujących w Niderlandach. Rzeczy zwyczajne, poprzez użyte laserunki i srebrno - złocistą poświatę czyni drogocennymi. Pokazany zostaje warsztat pracy i wartość wysiłku intelektualnego malarza, tak naprawdę w sposób symboliczny pracownia z czasów Rembrandta i Jana Lievensa z Leiden w latach 1628 - 1631. W tamtych czasach ten, kto był erudytą, kto czytał książki, oglądał sztuki teatralne i rozumiał, w jaki sposób funkcjonuje poezja, mógł z obrazów wyczytać więcej. Dziś w rozwikłaniu zagadek ukrytych w obrazie z kolekcji Muzeum Narodowego w Gdańsku pomoże Beata Purc.

Opis (streszczenie): Sarkofag z kolekcji Muzeum Narodowego w Poznaniu należy do Iret - hor - iru z ojca Nes - pa - hereda i matki Iret - iru. Ten męski mahoniowy sarkofag w kształcie mumii powstał w Okresie Późnym Starożytnego Egiptu (VIII IV w. przed Chrystusem). Na wieku przebóstwione oblicze zmarłego. Na piersiach znajduje się wielorzędowy naszyjnik usech, dalej postać siedzącej bogini Nut, umieszczona nad wizerunkiem komory grobowej z mumią zmarłego spoczywającą na łożu. O obiekcie i jego znaczeniu, a także o rytuałach pogrzebowych w Starożytnym Egipcie opowie kurator i historyk sztuki, Wojciech Jenerałek.

Opis (streszczenie): 100 Lat Awangardy w TVP Kultura! Enrico Prampolini to jedna z najważniejszych osobowości artystycznych międzynarodowej awangardy. W jego twórczości odnaleźć można echa niemal wszystkich prądów nowej sztuki I połowy XX w.: od futuryzmu, który współtworzył wraz z ugrupowaniem Filippa Tommasa Marinettiego, przez dadaizm, konstruktywizm i surrealizm, aż po udział w kręguparyskich abstrakcjonistów: Cercle et Carr. Był malarzem, rzeźbiarzem, scenotechnikiem, choreografem, architektem, grafikiem, tworzył reklamy, plakaty, fotomontaże, wielkie murale, oprawy plastyczne do kilku filmów. Był organizatorem życia artystycznego w Paryżu, Pradze i Rzymie, a także kuratorem ostatniej międzynarodowej wystawy scenotechniki awangardowej na VI Triennale w Mediolanie (1936).

Opis (streszczenie): W 1918 roku do Muzeum Narodowego w Gdańsku trafił zbiór haftów Marii Schumann. Była to donacja familii Schumannów, którzy w ten sposób chcieli zachować pamięć o wybitnej przodkini, jaką była Maria. Rodzina Schumanów przeprowadziła bardzo dogłębne badania archiwalne, dzięki czemu wiemy dziś więcej o tej fascynującej artystce. Początkowo jej zachowana spuścizna to siedem obrazków i wielki obrus. Druga Wojna Światowa zweryfikowała niestety ilość tych zabytków i w tej chwili w zbiorach muzeum jest pięć haftowanych obrazków. Szukając malarskich źródeł do tych haftów, widać wyraźnie wzory malarstwa niderlandzkiego i włoskiego. W Gdańsku patrycjusze mieli zwyczaj kolekcjonować dzieła sztuk i prawdopodobnie Maria, widząc oryginalne płótna, przeniosła je na miniaturowe obrazy haftowane. Dzięki temu mamy wgląd przynajmniej w niektóre dzieła sztuki, jakie w nowożytnym Gdańsku cieszyły gdański patrycjat.

Opis (streszczenie): Daniel Schultz był najwybitniejszym twórcą działającym na terenie siedemnastowiecznej Rzeczpospolitej. Urodził się w Gdańsku. Na początku swojej artystycznej drogi, w latach 40. XVII wieku, odbył studyjną podróż do Niderlandów, która odegrała istotną rolę w jego późniejszej twórczości. Badacze dostrzegają w niej dalekie wpływy Rembrandta i jego naśladowców, a także Flamandów, zwłaszcza Antona van Dycka. Po latach pracy dla najbardziej wpływowych zleceniodawców, ostatecznie powrócił do Gdańska. To tutaj powstał portret Marii von Holten Schumann, córki zamożnego kupca Constantina von Holtena i żony Gabriela Schumanna - burmistrza miasta. Portrety Daniela Schultza mają jedną cechę wspólną - zdolność wnikania w psychikę modela. Jest to umiejętność, którą posiadają najlepsi malarze. I choć Portret Konstancji jest niesygnowany i niegdyś uważany był za dzieło Andreasa Stecha, to ostatecznie, właśnie dzięki wyjątkowym, psychologicznym subtelnościom, uznany został za obraz Schultza. Opowie o nim Alicja Andrzejewska - Zając z Muzeum Narodowego w Gdańsku.

Opis (streszczenie): Pochodząca z początku XVIII wieku szafa sieniowa jest przykładem mebla gdańskiego. Był to typ mebla późnorenesansowego i barokowego. Charakteryzował się ciężkimi, masywnymi proporcjami i bogatą dekoracją rzeźbiarską. Meble te od stuleci zajmują ważną pozycję wśród artystycznych mebli stylowych. Były częścią wyposażenia dworów i kamienic mieszczańskich. Szafy tego typu umieszczano w sieni, przestrzeni reprezentacyjnej jako ważny wyznacznik statusu społecznego właściciela. O szafie sieniowej i gdańskich meblach na przestrzeni wieków opowie wicedyrektor Muzeum Narodowego w Gdańsku Franciszek Skibiński.

Opis (streszczenie): Obraz "Szlachta polska w Gdańsku" Wilhelma Augusta Stryowskiego powstał na początku XIX wieku. Na pozór to tylko malownicza scena z historii Gdańska, miasta pełnego kontrastów, w którym spotykały się ze sobą bogactwo i nędza, pycha i pokora. Jeżeli jednak przyjrzeć mu się dokładniej, to może się okazać, że jest to zapis skomplikowanych polsko - niemieckich stosunków na przestrzeni wieków. Z jednaj strony może być to obraz o wyrazie antypolskim, krytykujący rozrzutność polskiej szlachty, która to miała doprowadzić ją do upadku, z drugiej płótno to może być wyrazem sentymentalizmu niemieckiego malarza, który chętnie podejmował polskie tematy. O niejednoznacznych interpretacjach obrazu opowie dyrektor Muzeum Narodowego w Gdańsku Jacek Friedrich.

Opis (streszczenie): Madonna z Krużlowej to jedna z najpiękniejszych rzeźb średniowiecznych znajdujących się w polskich kolekcjach muzealnych. Dzieło skrywa wiele tajemnic: Czemu Madonna jest tak mocno wygięta? Dlaczego Chrystus trzyma jabłko i dlaczego ma tak wielkie uszy? Na te i inne pytania odpowie kurator Muzeum Narodowego w Krakowie, doktor Wojciech Marcinkowski.

Opis (streszczenie): Anna Konik jest autorką filmu W tym samym mieście, pod tym samym niebem, w którym opowiedziała siedem historii emigrantek z Somalii, Syrii, Iraku, Turcji, Kurdystanu oraz Afganistanu mieszkających w Sztokholmie. Projekt powstawał na rozpiętości niebieskiej linii sztokholmskiego metra: między stacją centranlą a stacjamikońcowymi, gdzie położone są zapomniane dzielnice emigranckie Tensta oraz Rinkeby. Aby historie uciekinierek mogły być usłyszane, Anna Konik zaprosiła do udziału w projekcie również siedem rodowitych Szwedek, które w swoich mieszkaniach opowiedziały zapisane historie nieznanych sobie emigrantek mieszkających od wielu lat na sztokholmskich przedmieściach. Film był prezentowany w szwedzkim parlamencie.

Opis (streszczenie): Hans Vredeman de Vries był architektem, rysownikiem i malarzem. Jego wzorniki znane były wśród architektów działających od Niderlandów przez północne Niemcy, aż po Rygę i Sztokholm. Były one swego rodzaju katalogiem, który zawierał projekty ornamentów i architektoniczne wzory. O ich popularności świadczyć może chociażby fakt, że wiele motywów "vredemanowskich" do dzisiaj odnaleźć można na kamienicach, ratuszach, odrzwiach miast północnej Europy, także Gdańska. W historii miasta Hans Vredeman de Vries zapisał się jednak przede wszystkim jako twórca obrazu ołtarzowego dla Kościoła Bożego Ciała. Zlecenie to było o tyle szczególne, że miał być to pierwszy w Gdańsku ołtarz luterański. O ikonografii "Alegorii grzechu i zbawienia", obrazu, który obecnie znajduję się w zbiorach Muzeum Narodowego w Gdańsku opowie Dyrektor Muzeum Jacek Friedrich.

Opis (streszczenie): Floren Władysława Łokietka to pierwsza polska złota moneta. Jest jednym z najcenniejszych numizmatów polskiego średniowiecza. Zachowany egzemplarz został znaleziony przypadkowo w Bochni w 1847 roku. W 1896 roku Emeryk Hutten - Czapski nabył go w zamian za 4500 złotych reńskich i obraz Jana Matejki. Był to ostatni przed śmiercią zakup kolekcjonera i właściciela okazałego gabinetu monet. Znajduje się dziś w kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie, a dokładnie w jednym z oddziałów Muzeum, które mieści się w dawnym domu Huttena - Czapskiego. O monecie opowie Mateusz Woźniak.

Opis (streszczenie): "Pejzaż w zieleni z czerwonymi elementami" to dzieło Paula Klee, które wymyka się jednoznacznemu podziałowi na sztukę figuratywną i abstrakcję. Jest to gwasz namalowany na papierze w 1922 roku, który stanowi świadectwo poszukiwań formalnych artysty i badania stosunku form geometrycznych i rytmiczność użytych barw. Podobnie jak wielu innych twórców tego okresu, artysta zrywa z tradycyjnym, charakterystycznym jeszcze dla XIX wieku nurtem akademickim. Odwołuje się natomiast do emocji, intuicji i wrażliwości widza, oczekując od niego pełni zaangażowania. Choć w nazistowskich Niemczech sztuka Klee została uznana za zdegenerowaną, a jego prace usuwano z muzeów, to proceder ten ominął Muzeum Miejskie w Gdańsku i dzieło udało się ocalić. O wyjątkowym pejzażu Paula Klee opowie Maja Mociewicz z Muzeum Narodowego w Gdańsku.

Opis (streszczenie): Cecco del Caravaggio był wiernym naśladowcą Michelangela Merisi da Caravaggio (1571 - 1610), jeśli nie jego współpracownikiem. Giulio Mancini (1559 - 1630), słynny kolekcjoner i krytyk sztuki, uwzględnił go w swoim dziele "Considerazoni sullam pittura": Francesco detto Cecco del Caravaggio figurował tam razem z Bartolomeo Manfredim, Jusepe de Riberą, Spadrinem i Carlo Saracenim, jako jeden z najważniejszych przedstawicieli szkoły Caravaggia. Choć niewiele szczegółów biografii Cecco jest znanych, identyfikuje się go z artystą zwanym Francesco Buoneri (1590 - 1625), współautorem dekoracji w kaplicy Guicciardini we florenckim kościele Świętej Felicyty. Cecco gorliwie naśladował styl Caravaggia, ale również zasłynął z niekonwencjonalnych rozwiązań dla tematów typowo caravaggionistycznych. Tak, jak w przypadku warszawskiego obrazu ze św. Sebastianem. Historia życia tego męczennika jest znana między innymi ze Złotej Legendy: Sebastian, który był ważnym rzymskim dowódcą, a także wiernym wyznawcą Chrystusa, został skazany na śmierć za wyznawanie swej wiary. Według legendy prześladowcy przebili go tyloma strzałami, ze zaczął przypominać jeżozwierza. Przed śmiercią uchroniła go troskliwa opieka św. Ireny, która opatrzyła jego rany, po czym Sebastian powrócił do pałacu cesarza, by napomnieć go o okrutności jego czynów względem chrześcijan.

Opis (streszczenie): Cykl ma na celu ułatwienie zrozumienia dzieł sztuki zarówno tych najnowszych, jak i tych klasycznych, przez opowiadanie o nich w sposób przystępny dla przeciętnego widza. Zależy nam na połączeniu dzieła z muzealną kolekcją, w której się znajduje. W ten sposób pojedyncza praca ma zachęcić do odwiedzenia instytucji i poznania innych dzieł zgromadzonych w jej kolekcji: program więc wspiera instytucje, które wciąż się rozbudowują, zbierając fundusze na kolejne zakupy prac. Jest to niepowtarzalna szansa odkrycia na nowo dzieł uznanych mistrzów. Opowiadając o pracach w sposób nowoczesny i atrakcyjny chcemy szczególnie dotrzeć do młodszych widzów. W tym wydaniu - Stanisław Dróżdż.

Opis (streszczenie): Kolejna odsłona cyklu "Którędy po sztukę" tym razem prezentuje zbiory Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. W tym odcinku praca Aliny Szapocznikow - "Przyjaźń", o której opowiada Joanna Mytkowska.

Opis (streszczenie): Kolejna odsłona cyklu "Którędy po sztukę" tym razem prezentuje zbiory Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. W tym odcinku praca Diane Severin Nguyen - "Rewolucja to choroba", o której opowiada Natalia Sielewicz.

Opis (streszczenie): Twórcy programu, Anna Zakrzewska i Tomasz Filiks, odwiedzają kolejne muzea w Polsce, przybliżając ich najcenniejsze zbiory. Każdy odcinek poświęcony pojedynczej pracy zachęca do odwiedzania konkretnych instytucji. W kolejnej, premierowej odsłonie cyklu prezentowane będą dzieła z kolekcji Muzeum Narodowego w Lublinie. Tym razem ikona "Zaśnięcie Maryi" przedstawiająca opisywany w apokryfach moment zakończenia ziemskiego etapu Jej życia.

Opis (streszczenie): O Pawilonie Cztetech Kopuł i jego ponad stuletniej historii opowiada Barbara Banaś - wicedyrektor Muzeum Narodowego we Wrocławiu.

Opis (streszczenie): O Artonach Włodzimierza Borowskiego opowiada Anna Chmielarz. Borowski był jednym z pionierów sztuki performance i współtwórcą legendarnej Galerii Foksal. Cykl Artonów został stworzony między '58 a '63 - to asamblaże powstałe z tworzyw sztucznych, odpadków i elementów organicznych.

Opis (streszczenie): Obraz Józefa Simmlera "Śmierć Barbary Radziwiłłówny" nie jest dziś już tak popularny jak w XIX wieku. W czasachkiedy powstał, miał przełomowy charakter i był powszechnie rozpoznawalnym dziełem, znanym z licznych reprodukcji. Jego duże znaczenie wynikało z ogromnej roli, jaką odegrał w rodzącym się polskim malarstwie historycznym, w tworzeniu narodowych mitów i sposobu przedstawienia historii i miłości królewskiej pary. O jednym z najważniejszych obrazów w historii polskiej sztuki opowie Agnieszka Bagińska.

Opis (streszczenie): Program ma na celu ułatwienie zrozumienia współczesnych prac przez opowiadanie o nich w sposób przystępny dla widza. Twórcom programu zależy na połączeniu dzieła z muzealną kolekcją, w której się ono znajduje. W ten sposób pojedyncza praca ma zachęcić do odwiedzenia konkretnych instytucji. Wilhelm Sasnal konsekwentnie podejmuje trudne i ważkie tematy dotyczące polskiej historii i tożsamości narodowej, polityki i pamięci zbiorowej. Broniewski to jeden z pierwszych obrazów, które ugruntowały jego pozycję jako najmłodszego z polskich malarzy historycznych. Namalowany na podstawie zdjęcia Jana Styczyńskiego portret Władysława Broniewskiego, twórcy liryki rewolucyjnej oraz utworów propagandowych, podejmuje kwestię zaangażowania artysty w politykę.

Opis (streszczenie): Kolejna odsłona cyklu "Którędy po sztukę" tym razem prezentuje zbiory Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. W tym odcinku praca Cathy Wilkes "Bez Tytułu".

Opis (streszczenie): Kolejna odsłona cyklu "Którędy po sztukę" tym razem prezentuje zbiory Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. W tym odcinku praca Daniela Rycharskiego - "Strachy".

Opis (streszczenie): Alina Szapocznikow to jedna z najciekawszych polskich rzeźbiarek. Urodziła się w 16 maja 1926 roku w Kaliszu. Kiedy miała 13 lat, wybuchła wojna. Mieszkała w Pabianicach, w tamtejszym gettcie wraz z matką spędziła dwa lata okupacji (1940 - 42), potem przeniesiono ją do łódzkiego getta, a stamtąd do obozów koncentracyjnych: Auschwitz (spędziła tam tydzień w 1942 roku), Bergen - Belsen (gdzie była dziesięć miesięcy), a następnie do Theresienstadt w Czechach. Pokazywała swoje życie poprzez sztukę, utrwalając to co najszybciej przemijające, czyli ciało. W odpowiedzi na jego nietrwałość zapamiętywała je, wykorzystując do tego nietypowe materiały spoza kanonu języka sztuki. Eksperymentując z nimi utrwalała ciało w jego biologiczności, fizjologii i seksualności, a tworzywa sztuczne takie jak poliester i poliuretan nadawały rzeźbom jeszcze większą materialną cielesność. Jej prace szczególnie uderzają na tle obowiązującej wówczas doktryny sztuki socrealistycznej, w ramach której Szapocznikow także poruszała się, tworząc np. pomniki. Jednak w pewnym momencie przeciwstawiła jej intymność i sięgającą granicy ekshibicjonizmu bezpośredniość opowiadania o tym, co najbardziej osobiste i przez to niepozwalające się opanować totalitarnemu systemowi.

Opis (streszczenie): O pracy "Diwa" Katarzyny Kozyry opowiada Barbara Banaś - dyrektorka Muzeum Narodowego we Wrocławiu

Opis (streszczenie): Aleksander Kobzdej (1920 - 1972) był malarzem, rysownikiem, architektem i pedagogiem. Chociaż zasłynął jako autor sztuki realizującej postulaty realnego socjalizmu był także wybitnym twórcą własnej, niezwykle oryginalnej interpretacji malarstwa materii. Jednym z najbardziej znanych obrazów socrealistycznych Aleksandra Kobzedja jest "Podaj cegłę" (1950). Artysta za pomocą tradycyjnych środków malarskich przedstawił na nim tzw. trójkę murarską, dzielnie stawiającą fundamenty nowego domu. Obraz stał się symbolem budowy nowego państwa Polski Ludowej, a jego propagandowy tytuł wszedł na stałe do języka codziennego.

Opis (streszczenie): Bałwan cytatów to ironiczna rzeźba wanitatywna wykonana z nietypowego materiału - śniegu, wymagająca nieustannej opieki, niejako podtrzymywania przy życiu. Na guzikach bałwana, jedynej trwałej części pracy, znajdują się cytaty z "Rozmyślań" rzymskiego filozofa i cesarza Marka Aureliusza. Fragment z księgi X "Rozmyślań" mógłby być mottem dla ironiczno - melancholijnej taktyki artystycznej Dawickiego: "Albo tu żyjesz i już się do życia przyzwyczaiłeś, albo sam się wynosisz na tamten świat i tego chciałeś, alboumierasz i służbę swą odbyłeś. Poza tym nic. Bądź więc dobrej myśli".

Opis (streszczenie): Kolejna odsłona cyklu "Którędy po sztukę" tym razem prezentuje zbiory Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. W tym odcinku: Cajsa von Zeipel - "Przyjaciele z grejpfrutem".

Opis (streszczenie): Kolejna odsłona cyklu "Którędy po sztukę" tym razem prezentuje zbiory Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. W tym odcinku Tomasz Machciński - "Portrety".

Opis (streszczenie): Prace Aliny Szapocznikow w kolekcji Muzeum Sztuki Nowoczesnej pochodzą z eksperymentalnego okresu jej twórczości; formalnemu nowatorstwu towarzyszy tu nowe ujęcie kwestii ciała i jego reprezentacji. Szapocznikow dotyka traumatycznych wątków pamięci Holokaustu, choroby, ograniczeń i słabości ciała, a jednocześnie przez jej twórczość przemawia niezwykła afirmacja życia oraz nieposkromiona siła kobiecej ekspresji. Przykładem bardzo świadomego i indywidualnego języka artystycznego jest rzeźba Pierś iluminowana. Ta lampa udaje przedmiot codziennego użytku, a jednocześnie ma niezwykle złożoną formę i charakter: na długiej, smukłej łodydze otwiera się kwiat złożony z odlewów piersi i ust ucieleśnienie kobiecej seksualności.

Opis (streszczenie): "To jest film o przypominaniu sobie." Tymi słowami Artur Żmijewski skomentował zrealizowane przez siebie w 2003 r. dokumentalne wideo "Nasz śpiewnik'. Jego bohaterowie to starzy Żydzi polskiego pochodzenia, dla których po traumatycznych przeżyciach II wojny światowej nową ojczyzną stał się Izrael. Język polski był niegdyś ich pierwszym językiem, z Polską wiąże się ich dzieciństwo i młodość - czas, do którego podchodzą z sentymentem i wzruszeniem, a który nierzadko jest wypierany z emigracyjnej świadomości. Artysta poprosił ich o zaśpiewanie, przypomnienie sobie polskich piosenek z tamtych lat. Niektórzy z oporem, inni z satysfakcją, choć nie bez trudu wydobywali z pamięci melodie, fragmenty zwrotek i pogubione słowa przedwojennych szlagierów, hymnu narodowego, pieśni patriotycznych, a nawet katolickich pieśni religijnych.