Którędy po sztukę godziny emisji w telewizji, obsada, kiedy leci i gdzie obejrzeć

Opis (streszczenie): Kolejna odsłona cyklu "Którędy po sztukę" tym razem prezentuje zbiory Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. W tym odcinku praca Daniela Rycharskiego - "Strachy".

Opis (streszczenie): Kolejna odsłona cyklu "Którędy po sztukę" tym razem prezentuje zbiory Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. W tym odcinku praca Cathy Wilkes "Bez Tytułu".

Opis (streszczenie): Program ma na celu ułatwienie zrozumienia współczesnych prac przez opowiadanie o nich w sposób przystępny dla widza. Twórcom programu zależy na połączeniu dzieła z muzealną kolekcją, w której się ono znajduje. W ten sposób pojedyncza praca ma zachęcić do odwiedzenia konkretnych instytucji. Wilhelm Sasnal konsekwentnie podejmuje trudne i ważkie tematy dotyczące polskiej historii i tożsamości narodowej, polityki i pamięci zbiorowej. Broniewski to jeden z pierwszych obrazów, które ugruntowały jego pozycję jako najmłodszego z polskich malarzy historycznych. Namalowany na podstawie zdjęcia Jana Styczyńskiego portret Władysława Broniewskiego, twórcy liryki rewolucyjnej oraz utworów propagandowych, podejmuje kwestię zaangażowania artysty w politykę.

Opis (streszczenie): Obraz Józefa Simmlera "Śmierć Barbary Radziwiłłówny" nie jest dziś już tak popularny jak w XIX wieku. W czasachkiedy powstał, miał przełomowy charakter i był powszechnie rozpoznawalnym dziełem, znanym z licznych reprodukcji. Jego duże znaczenie wynikało z ogromnej roli, jaką odegrał w rodzącym się polskim malarstwie historycznym, w tworzeniu narodowych mitów i sposobu przedstawienia historii i miłości królewskiej pary. O jednym z najważniejszych obrazów w historii polskiej sztuki opowie Agnieszka Bagińska.

Opis (streszczenie): O Artonach Włodzimierza Borowskiego opowiada Anna Chmielarz. Borowski był jednym z pionierów sztuki performance i współtwórcą legendarnej Galerii Foksal. Cykl Artonów został stworzony między '58 a '63 - to asamblaże powstałe z tworzyw sztucznych, odpadków i elementów organicznych.

Opis (streszczenie): O Pawilonie Cztetech Kopuł i jego ponad stuletniej historii opowiada Barbara Banaś - wicedyrektor Muzeum Narodowego we Wrocławiu.

Opis (streszczenie): Cykl ma na celu ułatwienie zrozumienia dzieł sztuki zarówno tych najnowszych, jak i tych klasycznych, przez opowiadanie o nich w sposób przystępny dla przeciętnego widza. Zależy nam na połączeniu dzieła z muzealną kolekcją, w której się znajduje. W ten sposób pojedyncza praca ma zachęcić do odwiedzenia instytucji i poznania innych dzieł zgromadzonych w jej kolekcji: program więc wspiera instytucje, które wciąż się rozbudowują, zbierając fundusze na kolejne zakupy prac. Jest to niepowtarzalna szansa odkrycia na nowo dzieł uznanych mistrzów. Opowiadając o pracach w sposób nowoczesny i atrakcyjny chcemy szczególnie dotrzeć do młodszych widzów. W tym wydaniu - Stanisław Dróżdż.

Opis (streszczenie): Twórcy programu, Anna Zakrzewska i Tomasz Filiks, odwiedzają kolejne muzea w Polsce, przybliżając ich najcenniejsze zbiory. Każdy odcinek poświęcony pojedynczej pracy zachęca do odwiedzania konkretnych instytucji. W kolejnej, premierowej odsłonie cyklu prezentowane będą dzieła z kolekcji Muzeum Narodowego w Lublinie. Tym razem ikona "Zaśnięcie Maryi" przedstawiająca opisywany w apokryfach moment zakończenia ziemskiego etapu Jej życia.

Opis (streszczenie): Kolejna odsłona cyklu "Którędy po sztukę" tym razem prezentuje zbiory Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. W tym odcinku praca Diane Severin Nguyen - "Rewolucja to choroba", o której opowiada Natalia Sielewicz.

Opis (streszczenie): Kolejna odsłona cyklu "Którędy po sztukę" tym razem prezentuje zbiory Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. W tym odcinku praca Aliny Szapocznikow - "Przyjaźń", o której opowiada Joanna Mytkowska.

Opis (streszczenie): Cecco del Caravaggio był wiernym naśladowcą Michelangela Merisi da Caravaggio (1571 - 1610), jeśli nie jego współpracownikiem. Giulio Mancini (1559 - 1630), słynny kolekcjoner i krytyk sztuki, uwzględnił go w swoim dziele "Considerazoni sullam pittura": Francesco detto Cecco del Caravaggio figurował tam razem z Bartolomeo Manfredim, Jusepe de Riberą, Spadrinem i Carlo Saracenim, jako jeden z najważniejszych przedstawicieli szkoły Caravaggia. Choć niewiele szczegółów biografii Cecco jest znanych, identyfikuje się go z artystą zwanym Francesco Buoneri (1590 - 1625), współautorem dekoracji w kaplicy Guicciardini we florenckim kościele Świętej Felicyty. Cecco gorliwie naśladował styl Caravaggia, ale również zasłynął z niekonwencjonalnych rozwiązań dla tematów typowo caravaggionistycznych. Tak, jak w przypadku warszawskiego obrazu ze św. Sebastianem. Historia życia tego męczennika jest znana między innymi ze Złotej Legendy: Sebastian, który był ważnym rzymskim dowódcą, a także wiernym wyznawcą Chrystusa, został skazany na śmierć za wyznawanie swej wiary. Według legendy prześladowcy przebili go tyloma strzałami, ze zaczął przypominać jeżozwierza. Przed śmiercią uchroniła go troskliwa opieka św. Ireny, która opatrzyła jego rany, po czym Sebastian powrócił do pałacu cesarza, by napomnieć go o okrutności jego czynów względem chrześcijan.

Opis (streszczenie): Alina Szapocznikow to jedna z najciekawszych polskich rzeźbiarek. Urodziła się w 16 maja 1926 roku w Kaliszu. Kiedy miała 13 lat, wybuchła wojna. Mieszkała w Pabianicach, w tamtejszym gettcie wraz z matką spędziła dwa lata okupacji (1940 - 42), potem przeniesiono ją do łódzkiego getta, a stamtąd do obozów koncentracyjnych: Auschwitz (spędziła tam tydzień w 1942 roku), Bergen - Belsen (gdzie była dziesięć miesięcy), a następnie do Theresienstadt w Czechach. Pokazywała swoje życie poprzez sztukę, utrwalając to co najszybciej przemijające, czyli ciało. W odpowiedzi na jego nietrwałość zapamiętywała je, wykorzystując do tego nietypowe materiały spoza kanonu języka sztuki. Eksperymentując z nimi utrwalała ciało w jego biologiczności, fizjologii i seksualności, a tworzywa sztuczne takie jak poliester i poliuretan nadawały rzeźbom jeszcze większą materialną cielesność. Jej prace szczególnie uderzają na tle obowiązującej wówczas doktryny sztuki socrealistycznej, w ramach której Szapocznikow także poruszała się, tworząc np. pomniki. Jednak w pewnym momencie przeciwstawiła jej intymność i sięgającą granicy ekshibicjonizmu bezpośredniość opowiadania o tym, co najbardziej osobiste i przez to niepozwalające się opanować totalitarnemu systemowi.

Opis (streszczenie): O pracy "Diwa" Katarzyny Kozyry opowiada Barbara Banaś - dyrektorka Muzeum Narodowego we Wrocławiu

Opis (streszczenie): Aleksander Kobzdej (1920 - 1972) był malarzem, rysownikiem, architektem i pedagogiem. Chociaż zasłynął jako autor sztuki realizującej postulaty realnego socjalizmu był także wybitnym twórcą własnej, niezwykle oryginalnej interpretacji malarstwa materii. Jednym z najbardziej znanych obrazów socrealistycznych Aleksandra Kobzedja jest "Podaj cegłę" (1950). Artysta za pomocą tradycyjnych środków malarskich przedstawił na nim tzw. trójkę murarską, dzielnie stawiającą fundamenty nowego domu. Obraz stał się symbolem budowy nowego państwa Polski Ludowej, a jego propagandowy tytuł wszedł na stałe do języka codziennego.

Opis (streszczenie): Bałwan cytatów to ironiczna rzeźba wanitatywna wykonana z nietypowego materiału - śniegu, wymagająca nieustannej opieki, niejako podtrzymywania przy życiu. Na guzikach bałwana, jedynej trwałej części pracy, znajdują się cytaty z "Rozmyślań" rzymskiego filozofa i cesarza Marka Aureliusza. Fragment z księgi X "Rozmyślań" mógłby być mottem dla ironiczno - melancholijnej taktyki artystycznej Dawickiego: "Albo tu żyjesz i już się do życia przyzwyczaiłeś, albo sam się wynosisz na tamten świat i tego chciałeś, alboumierasz i służbę swą odbyłeś. Poza tym nic. Bądź więc dobrej myśli".

Opis (streszczenie): Kolejna odsłona cyklu "Którędy po sztukę" tym razem prezentuje zbiory Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. W tym odcinku: Cajsa von Zeipel - "Przyjaciele z grejpfrutem".

Opis (streszczenie): Kolejna odsłona cyklu "Którędy po sztukę" tym razem prezentuje zbiory Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. W tym odcinku Tomasz Machciński - "Portrety".

Opis (streszczenie): Prace Aliny Szapocznikow w kolekcji Muzeum Sztuki Nowoczesnej pochodzą z eksperymentalnego okresu jej twórczości; formalnemu nowatorstwu towarzyszy tu nowe ujęcie kwestii ciała i jego reprezentacji. Szapocznikow dotyka traumatycznych wątków pamięci Holokaustu, choroby, ograniczeń i słabości ciała, a jednocześnie przez jej twórczość przemawia niezwykła afirmacja życia oraz nieposkromiona siła kobiecej ekspresji. Przykładem bardzo świadomego i indywidualnego języka artystycznego jest rzeźba Pierś iluminowana. Ta lampa udaje przedmiot codziennego użytku, a jednocześnie ma niezwykle złożoną formę i charakter: na długiej, smukłej łodydze otwiera się kwiat złożony z odlewów piersi i ust ucieleśnienie kobiecej seksualności.

Opis (streszczenie): Twórcy programu, Anna Zakrzewska i Tomasz Filiks odwiedzają kolejne muzea w Polsce przybliżając ich najcenniejsze zbiory. Każdy odcinek poświęcony pojedynczej pracy zachęca do odwiedzania konkretnych instytucji. W kolejnej, premierowej odsłonie cyklu prezentowane będą dzieła z kolekcji Muzeum Narodowego w Lublinie. W tym odcinku o "Kompozycji niebieskiej" Jerzego Durakiewicza działającego w Grupie Zamek założonej w 1957 roku.

Opis (streszczenie): Dama z Gronostajem Leonarda da Vinci to najcenniejszy obraz znajdujący się w Polsce. Dziś jest częścią kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie. Kim jest tajemnicza dama i co symbolizuje przedstawione zwierzątko opowie dr Katarzyna Płonka Bałus - kurator Muzeum Czartoryskich Da Vinci i Wilhelm Sasnal, Wit Stwosz i Maria Jarema. O tym jak różnorodne dzieła znajdują się w kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie dowiemy się z siódmego sezonu cyklu Którędy po sztukę. Trzydzieści odcinków przygotowywanego programu opowie o wyjątkowych obiektach znajdujących się w jednym z najstarszych krajowych muzeów. 7 października Muzeum będzie obchodziło 140 rocznice powstania z tej okazji opowiemy o pierwszym obrazie, który trafił do jego kolekcji, czyli słynnych Pochodniach Nerona Henryka Siemiradzkiego. Z kolei analiza arcydzieła Leonarda Da Vinci Dama z Gronostajem wpisze się w obchody 500 rocznicy śmierci geniusza renesansu. Wybitni kuratorzy związani z Muzeum odkryją tajemnice również najnowszych nabytków w kolekcji jak obraz Romana Opałki czy Marcina Maciejowskiego.

Opis (streszczenie): "To jest film o przypominaniu sobie." Tymi słowami Artur Żmijewski skomentował zrealizowane przez siebie w 2003 r. dokumentalne wideo "Nasz śpiewnik'. Jego bohaterowie to starzy Żydzi polskiego pochodzenia, dla których po traumatycznych przeżyciach II wojny światowej nową ojczyzną stał się Izrael. Język polski był niegdyś ich pierwszym językiem, z Polską wiąże się ich dzieciństwo i młodość - czas, do którego podchodzą z sentymentem i wzruszeniem, a który nierzadko jest wypierany z emigracyjnej świadomości. Artysta poprosił ich o zaśpiewanie, przypomnienie sobie polskich piosenek z tamtych lat. Niektórzy z oporem, inni z satysfakcją, choć nie bez trudu wydobywali z pamięci melodie, fragmenty zwrotek i pogubione słowa przedwojennych szlagierów, hymnu narodowego, pieśni patriotycznych, a nawet katolickich pieśni religijnych.

Opis (streszczenie): Jan Lebenstein (1930 - 1999) był malarzem, rysownikiem i grafikiem. Stworzył bardzo osobistą, opartą na uproszczonymmodelunku oraz deformacji, nasyconą lękami egzystencjalnymi formułę malarstwa figuratywnego. Zafascynowany starożytnymi mitologiami i Biblią budował pełne niepokoju opowieści o złożoności ludzkiej egzystencji, zwracając uwagęna zmysłową i zwierzęcą naturę człowieka. Jego zazwyczaj monochromatyczne, czasami ożywione mocnym akcentemkolorystycznym kompozycje malarskie pełne są wyrafinowanych efektów strukturalnych. Tak jest też w Lekcji zoologii z 1972 roku.

Opis (streszczenie): Joanna Rajkowska jest artystką posługującą się wieloma mediami, autorką rzeźb, fotografii, filmów video i instalacji w przestrzeni publicznej. W swojej twórczości odwołuje się zarówno do pamięci zbiorowej, jak i pamięci jednostki, relacji między cielesnością a psychiką człowieka, historii, języka. Często eksploatuje wątki osobiste, jednocześnie dotykając tematów pozostających wciąż w sferze społecznego tabu. W filmie "Mój ojciec nigdy mnie tak nie dotykał" (2014) artystka powraca do wspomnień z dzieciństwa. W bardzo intymnym, wzruszającym obrazie, za pomocą prostych środków formalnych opowiada o niezwykłej, budującej międzyludzkie więzi roli zmysłu dotyku.

Opis (streszczenie): Praca Mikoły Ridnyja składa się z dwóch elementów: serii rzeźb zatytułowanej "Platformy", składającej się z pustych, pozbawionych figur postumentów oraz z wideo "Pomnika", dokumentującego proces rozbiórki sowieckiego pomnika robotników w Charkowie w ramach oczyszczania przestrzeni z reliktów przeszłości przed zbliżającymi się igrzyskami Euro 2012. Z jednej strony puste postumenty to swoisty znak czasu w przestrzeni postkomunistycznej: odmowa, strach, bądź po prostu brak bohaterów, którym stawiać dziś można pomniki. Z drugiej zaś pytanie o współczesną alternatywę. Dokumentacja robotników usuwających z postumentu sowieckich bohaterów robotników jest przewrotnym pytaniem o wartość pracy w dzisiejszych społeczeństwach, a jednocześnie komentarzem do sytuacji, kiedy to usuwane monumenty obalonej ideologii robią miejsce dla innych manifestacji o charakterze państwowym. W ten sposób praca Ridnyja jest krytyką zarówno historii i zmieniających się ideałów, jak i pozbawionej tych ideałów współczesności.

Opis (streszczenie): Kolejna odsłona cyklu "Którędy po sztukę" tym razem prezentuje zbiory Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. W tym odcinku prace Kadera Attii z cyklu "Kultura, natura inna poprawiona", o których opowiada Tomasz Fudala. To owoc twórczej współpracy artysty z rzemieślnikami z Bamako w Mali, którzy pielęgnują tradycyjne metody tworzenia. Punktem wyjścia do ich powstania stały się fotografie tzw. les gueules casses - okaleczonych żołnierzy z czasów I wojny światowej. Prace przybrały formę totemów, afrykańskich bóstw, które jednocześnie stanowią memento mrocznych kart kolonialnej historii Europy. Balansują na granicy tradycji i innowacji - łącząc figuratywne przedstawienia, formy inspirowane malijskim rzeźbiarstwem oraz nietypowe metody produkcji. Przenikają się tu opowieści z różnych czasów i miejsc, tworząc wielowymiarową narrację, która prowokuje do refleksji.

Opis (streszczenie): Kolejna odsłona cyklu "Którędy po sztukę" tym razem prezentuje zbiory Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. W tym odcinku praca Marieli Scafati - "Mobilizacja".

Opis (streszczenie): "Pejzaż w zieleni z czerwonymi elementami" to dzieło Paula Klee, które wymyka się jednoznacznemu podziałowi na sztukę figuratywną i abstrakcję. Jest to gwasz namalowany na papierze w 1922 roku, który stanowi świadectwo poszukiwań formalnych artysty i badania stosunku form geometrycznych i rytmiczność użytych barw. Podobnie jak wielu innych twórców tego okresu, artysta zrywa z tradycyjnym, charakterystycznym jeszcze dla XIX wieku nurtem akademickim. Odwołuje się natomiast do emocji, intuicji i wrażliwości widza, oczekując od niego pełni zaangażowania. Choć w nazistowskich Niemczech sztuka Klee została uznana za zdegenerowaną, a jego prace usuwano z muzeów, to proceder ten ominął Muzeum Miejskie w Gdańsku i dzieło udało się ocalić. O wyjątkowym pejzażu Paula Klee opowie Maja Mociewicz z Muzeum Narodowego w Gdańsku.

Opis (streszczenie): O pracy "Mandala" Zofii Kulik opowiada Adam Sobota, historyk sztuki związany z Muzeum Narodowym w Warszawie.

Opis (streszczenie): Tadeusz Brzozowski (1918 - 1987) był wybitnym malarzem, rysownikiem, scenografem, pedagogiem, współzałożycielem II Grupy Krakowskiej. Wypracował jedyną w swym rodzaju alchemię koloru, która, jak pisał Aleksander Wojciechowski, była zjawiskiem wyjątkowym w europejskiej sztuce XX wieku. Artysta za pomocą świetlistych barw i przejrzystych laserunków z miąższu organicznych form tworzył skomplikowane, wielowarstwowe struktury i wciągające widza w głąb materii tajemnicze przestrzenie, czego przykładem jest obraz "Zycbad" (1969). Posługiwał się anonimową, metaforyczną figuracją bliską abstrakcji organicznej. Choć niezwykła formuła jego sztuki odwołuje się do malarskiego kunsztu oraz technicznej i formalnej doskonałości dawnych mistrzów, służy jednak przede wszystkim przekazywaniu emocji. Pełne ekspresji dzieła Brzozowskiego tworzą wieloznaczną, uniwersalną opowieść, zbudowaną z konfliktów i przeciwieństw wpisanych w ludzką egzystencję. Artysta chętnie sięgał po groteskę, widoczną również w tytułach obrazów. Stworzył z nich własny, pełen znaczeń oraz dźwięków język, który jest kluczem do zrozumienia jego twórczości.

Opis (streszczenie): Obraz Simona Luttichuysa "Martwa natura z czaszką" jest niezwykłą pochwałą malarstwa, swego rodzaju kalamburem, który w czasach XVII wieku można było odczytać jako triumf sztuki, która potrafi pokazać wszystko. Styl obrazu twórcy mieszkającego w Londynie naśladuje manierę malarzy pracujących w Niderlandach. Rzeczy zwyczajne, poprzez użyte laserunki i srebrno - złocistą poświatę czyni drogocennymi. Pokazany zostaje warsztat pracy i wartość wysiłku intelektualnego malarza, tak naprawdę w sposób symboliczny pracownia z czasów Rembrandta i Jana Lievensa z Leiden w latach 1628 - 1631. W tamtych czasach ten, kto był erudytą, kto czytał książki, oglądał sztuki teatralne i rozumiał, w jaki sposób funkcjonuje poezja, mógł z obrazów wyczytać więcej. Dziś w rozwikłaniu zagadek ukrytych w obrazie z kolekcji Muzeum Narodowego w Gdańsku pomoże Beata Purc.

Opis (streszczenie): Kolejna odsłona cyklu "Którędy po sztukę" tym razem prezentuje zbiory Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. W tym odcinku praca Ewy Juszkiewicz "Bez tytułu (za Abrahamem van den Templem)".

Opis (streszczenie): Kolejna odsłona cyklu "Którędy po sztukę" tym razem prezentuje zbiory Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. W tym odcinku prace Nikity Kadana z cyklu "Pogrom", o których opowiada Agnieszka Tarasiuk.

Opis (streszczenie): W czwartym sezonie cyklu "Którędy po sztukę" TVP Kultura prezentuje kolekcję Muzeum Sztuki w Łodzi - jedną z najważniejszych i najstarszych kolekcji sztuki nowoczesnej w Europie. Przewodnikami po świecie obrazów, instalacji, filmów wideo i rzeźb są najbardziej uznani krytycy sztuki, którzy w przystępny sposób pokazują widzom jak rozumieć dzieła sztuki współczesnej, opowiadają o technice, w której powstały, o kontekście historyczno - politycznym, tłumaczą, na czym polega wyjątkowość poszczególnych artystów. O pracy "Atelier (puzzle)" Edwarda Krasińskiego opowie historyk sztuki Agnieszka Pindera.

Opis (streszczenie): Bohaterką odcinka jest Klara Liden.

Opis (streszczenie): Ołtarz szafiasty z kaplicy świętej Elżbiety w kościele Mariackim w Gdańsku przed II wojną światową znalazł się z w zbiorach Muzeum Miejskiego. Jego polichromowane wapienne rzeźby - import z warsztatu w Pradze - reprezentują wczesny okres stylu pięknego, łączącego elementy kultury dworskiej i mistycyzmu końca XIV wieku w Europie. Zdobiące go malowidła to z kolei najstarszy przykład malarstwa tablicowego z warsztatu gdańskiego, opartego na wzorach czeskich. Powstały na przełomie XIV wieku, jest ołtarzem o tematyce pasyjnej. Jak funkcjonował we wnętrzu sakralnym i liturgii w święta, a jak w dniu zwykłym i jaka była jego dydaktyczna funkcja, opowie Beata Sztyber, kustoszka z Muzeum Narodowego w Gdańsku.