Którędy po sztukę godziny emisji w telewizji, obsada, kiedy leci i gdzie obejrzeć

Opis (streszczenie): Bohaterem tego odcinka jest Mirosław Bałka wraz ze swym wideo "I Knew It Had 4 In It" zrealizowanym w duchu eksperymentalnej etiudy z lat 70. i wykorzystującym muzykę Sun Ra "The All of Everything".

Opis (streszczenie): Teledysk. Wideo Pawła Althamera zrealizowane wraz z Poznańskim Chórem Chłopięcym, wpisuje się w obręb społecznie zorientowanych projektów artysty. Impulsem prowadzącym do jego powstania była afera pedofilska, w którą zamieszany był dyrygent chóru. W wideo nie odnajdziemy jednak bezpośrednio odnoszących się do niej aluzji. Teledysk jest przede wszystkim głosem w dyskusji na temat kondycji współczesnej młodzieży: jej planów, poglądów, szans, sposobu przeżywania świata. Chłopcom śpiewającym w chórze artysta wyznaczył szczególną rolę: napisali tekst i muzykę piosenki, której refrenprzerywa poszczególne sekwencje filmu. Artysta rejestruje wypowiedzi młodych ludzi z rożnych grup społecznych; łączy ichmiasto Poznań i zbliżony wiek, dzielą warunki, w jakich dorastają, i środowisko, które na co dzień kształtuje ich postawy. Ten podział czytelny jest w gestach, sposobie wypowiedzi, stosunku do szkoły, rodziny, a także w wizji przyszłości. Nihilistyczna deklaracja nie mam swego ego, nie ma tożsamości, nieustannie przeplata się z optymistycznymi zamierzeniami i planami czy też wyrażanym przekonaniem, że dam sobie radę. Bohaterowie wideo Althamera reprezentują nowe pokolenie, dorastające po przewrocie politycznym 1989 roku. Nowa rzeczywistość społeczno - ekonomiczna jest dla nich czymś naturalnym, nie ciążą na nich wspomnienia czasów sprzed zmiany ustroju. Przewijające się przez wideo skrajne deklaracjestanowią odzwierciedlenie podziałów społecznych, ale świadczą też o pękniętej tożsamości bohaterów, ich dwojakim zakorzenieniu w rzeczywistości. Z jednej strony bliski jest im uogólniony, nieprzystawalny i negatywnie nacechowany obraz świata, z drugiej zaś są świadomi możliwości, jakie stwarza zastana rzeczywistość. Althamer wskazuje na istotną rysę portretu mentalnego dorastających Polaków: odczucie pokoleniowej obcości, nieobecność czy też niemożność dostrzeżeniapunktów wspólnych, pozwalających na identyfikację z grupą. Deklaracji "nie mam swego ego" towarzyszy dopełnienie: co za dziwna sprawa, dziwny brak łączności. Ów brak łączności jest nowym, diagnozowanym także przez socjologów elementem zbiorowego portretu polskiego społeczeństwa.

Opis (streszczenie): Kolejna odsłona cyklu "Którędy po sztukę" tym razem prezentuje zbiory Centrum Sztuki Współczesnej U - jazdowski w Warszawie. W tym odcinku: Jarosław Kozłowski - "Ostre przedmioty". O pracy opowiada Marianna Dobkowska.

Opis (streszczenie): Druga część szóstego sezonu "Którędy po sztukę" to powrót do warszawskiego Muzeum Narodowego. W pierwszej części cyklu przedstawialiśmy głównie kolekcję muzeum zgromadzoną w Galerii Sztuki Dawnej oraz w Galerii Sztuki XX i XXI wieku. Tym razem naszą opowieść chcemy przenieść do sal prezentujących sztukę XIX wieku, czyli tych, w których można zobaczyćnajbardziej ikoniczne dla tego muzeum dzieła. Nie zabraknie tu płócien najsłynniejszych jak "Dziwny ogród" Józefa Mehoffera czy "Hamlet polski" Jacka Malczewskiego. Pojawią się także europejscy mistrzowie jak Sandro Botticelli czy Jacopo Tintoretto. Postaramy się również opowiedzieć o mniej znanych skarbach, np. o Poliptyku Grudziądzkim, czyli późnogotyckiej nastawie ołtarzowej z krzyżackiego zamku czy zabytkach Galerii Faras. Poza szczegółową analizą warstwy artystycznej, skupimy się również na opowiadaniu o polskiej historii, która często jest tematem dzieł. Ponadto będą nas interesowały skomplikowane, często dramatyczne przejścia, jakich prace te doświadczyły, jak np. ukrywanie eksponatów w czasie wojny czy powojenne ich odzyskiwanie.

Opis (streszczenie): 100 Lat Awangardy w TVP Kultura! O obrazie "Gra w piłkę" Karola Hillera opowiada dr Przemysław Strożek z Instytutu Sztuki PAN.

Opis (streszczenie): Prezentacja kolekcji Muzeum Sztuki w Łodzi, jednej z najważniejszych i najstarszych kolekcji sztuki nowoczesnej w Europie. Przewodnikami po świecie obrazów, instalacji, filmów wideo i rzeźb są najbardziej uznani krytycy sztuki, którzy w przystępny sposób pokazują widzom jak rozumieć dzieła sztuki współczesnej, opowiadają o technice, w której powstały, o kontekście historyczno - politycznym, tłumaczą na czym polega wyjątkowość poszczególnych artystów.

Opis (streszczenie): Anna Konik jest autorką filmu W tym samym mieście, pod tym samym niebem, w którym opowiedziała siedem historii emigrantek z Somalii, Syrii, Iraku, Turcji, Kurdystanu oraz Afganistanu mieszkających w Sztokholmie. Projekt powstawał na rozpiętości niebieskiej linii sztokholmskiego metra: między stacją centranlą a stacjamikońcowymi, gdzie położone są zapomniane dzielnice emigranckie Tensta oraz Rinkeby. Aby historie uciekinierek mogły być usłyszane, Anna Konik zaprosiła do udziału w projekcie również siedem rodowitych Szwedek, które w swoich mieszkaniach opowiedziały zapisane historie nieznanych sobie emigrantek mieszkających od wielu lat na sztokholmskich przedmieściach. Film był prezentowany w szwedzkim parlamencie.

Opis (streszczenie): Kolejna odsłona cyklu "Którędy po sztukę" tym razem prezentuje zbiory Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie. W tym odcinku: Joanna Rajkowska "Dotleniacz". O instalacji artystki opowiada Anna Łazar.

Opis (streszczenie): W odcinka będzie mowa o dziele Yael Bartany "Mur i Wieża", o którym opowie Anda Rottenberg. Głównym tematem polskiej filmowej trylogii Yael Bartany, w skład której wchodzą prace "Mary koszmary" (2007), "Mur i wieża" (2009) i "Zamach" (2011), jest idea Ruchu Odrodzenia Żydowskiego w Polsce stworzonego przez artystkę ruchu społeczno - politycznego stawiającego sobie za cel powrót ponad trzech milionów Żydów do ojczyzny ich przodków. Splatają się tu ze sobą wątki dotyczące syjonistycznych marzeń, antysemityzmu, Holokaustu, izraelskiego ruchu osadniczego i palestyńskiego prawa do ziemi. Artystka bada reakcje na możliwość powrotu dawno niewidzianego sąsiada i wskrzesza zapominany motyw alternatywnych lokalizacji państwa Izrael (np. w Ugandzie), rozważanych niegdyś przez syjonistów.

Opis (streszczenie): Dama z Gronostajem Leonarda da Vinci to najcenniejszy obraz znajdujący się w Polsce. Dziś jest częścią kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie. Kim jest tajemnicza dama i co symbolizuje przedstawione zwierzątko opowie dr Katarzyna Płonka Bałus - kurator Muzeum Czartoryskich Da Vinci i Wilhelm Sasnal, Wit Stwosz i Maria Jarema. O tym jak różnorodne dzieła znajdują się w kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie dowiemy się z siódmego sezonu cyklu Którędy po sztukę. Trzydzieści odcinków przygotowywanego programu opowie o wyjątkowych obiektach znajdujących się w jednym z najstarszych krajowych muzeów. 7 października Muzeum będzie obchodziło 140 rocznice powstania z tej okazji opowiemy o pierwszym obrazie, który trafił do jego kolekcji, czyli słynnych Pochodniach Nerona Henryka Siemiradzkiego. Z kolei analiza arcydzieła Leonarda Da Vinci Dama z Gronostajem wpisze się w obchody 500 rocznicy śmierci geniusza renesansu. Wybitni kuratorzy związani z Muzeum odkryją tajemnice również najnowszych nabytków w kolekcji jak obraz Romana Opałki czy Marcina Maciejowskiego.

Opis (streszczenie): Joanna Rajkowska jest artystką posługującą się wieloma mediami, autorką rzeźb, fotografii, filmów video i instalacji w przestrzeni publicznej. W swojej twórczości odwołuje się zarówno do pamięci zbiorowej, jak i pamięci jednostki, relacji między cielesnością a psychiką człowieka, historii, języka. Często eksploatuje wątki osobiste, jednocześnie dotykając tematów pozostających wciąż w sferze społecznego tabu. W filmie "Mój ojciec nigdy mnie tak nie dotykał" (2014) artystka powraca do wspomnień z dzieciństwa. W bardzo intymnym, wzruszającym obrazie, za pomocą prostych środków formalnych opowiada o niezwykłej, budującej międzyludzkie więzi roli zmysłu dotyku.

Opis (streszczenie): O serii "Tańczący" Mieczysława Wejmana opowiada Piotr Rypson. Cykl graficzny jest prawdopodobnie próbą opisania powstania w getcie warszawskim, przez co mógłby być porównywany z innym cyklem, który mierzył się z tematem okrucieństwa - "Okropności Wojny" Goi. W chwili kiedy ilustracje powstały, sprzęt do druku był zabroniony, dlatego i dziś zadziwia precyzja ich wykonania.

Opis (streszczenie): Kolejna odsłona cyklu "Którędy po sztukę" tym razem prezentuje zbiory Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie. W tym odcinku: Paweł Grunert i jego praca SIE15 (Tron dla wiatru). O pracy przedwcześnie zmarłego artysty opowiada Ewa Gorządek.

Opis (streszczenie): O pracy Pojazd dla bezdomnych opowie Masza Potocka, dyrektor krakowskiego MOCAK - u. Krzysztof Wodiczko jest autorem licznych prac multimedialnych odnoszących się do kwestii społecznych, takich jak bezdomność, emigracja.

Opis (streszczenie): O pracy "Rave" opowie Monika Kozioł. Prace Karoliny Kowalskiej to często instalacje site - specific oraz projekty pokazywane w przestrzeni publicznej. W wielu z nich korzysta z materiałów znalezionych, przetwarza fotografie, filmy, muzykę, kolekcjonuje dane. W jej realizacjach widać zainteresowanie mechanizmami postrzegania, możliwościami manipulacji, fotografią i tworzeniem iluzji.

Opis (streszczenie): Twórcy programu, Anna Zakrzewska i Tomasz Filiks odwiedzają kolejne muzea w Polsce przybliżając ich najcenniejsze zbiory. Każdy odcinek poświęcony pojedynczej pracy zachęca do odwiedzania konkretnych instytucji. W kolejnej, premierowej odsłonie cyklu prezentowane będą dzieła z kolekcji Muzeum Narodowego w Lublinie. W tym odcinku o "Kompozycji niebieskiej" Jerzego Durakiewicza działającego w Grupie Zamek założonej w 1957 roku.

Opis (streszczenie): Johan Maurits van Nassau - Siegen był wojskowym dowódcą Republiki Niderlandów, przez wiele dekad uznawanym za narodowego bohatera. W latach 1637 - 1644 przebywał w holenderskiej kolonii Brazylii, gdzie piastował stanowisko gubernatora. Flota pod jego dowództwem zdobyła porty w Afryce Zachodniej, rozpoczynając w ten sposób zbrodniczy proceder handlu zniewolonymi ludźmi. Umieszczenie na dworskim portrecie czarnoskórego pazia było popularnym sposobem podkreślenia zamożności portretowanego. Dziś wizerunek chłopaka w metalowej obroży wzbudza w widzach zgoła inne skojarzenia. Portret Maurycego autorstwa Pietera Nasona, który kiedyś miał podkreślać wizerunek księcia jako wielkiego wodza, dziś jest dowodem jego niechlubnych czynów.

Opis (streszczenie): Olga Boznańska jest powszechnie znana przede wszystkim za sprawą swoich ikonicznych portretów, w których udawało się jej przedstawić nie tylko wizerunek portretowanego, ale również jego wnętrze. W największym z namalowanych swoich płócien, "W oranżerii", artystka portretuje kobietę z końca XIX wieku. Ta młoda osoba w wieku Boznańskiej, gdy malowała jej obraz - jest symbolem braku możliwości decydowania o swoim losie. Narzucone społeczne wymogi osadzają ją w środowisku zbliżonym do cieplarni. O Oldze Boznańskiej, jednej z pierwszych artystek, które mogły utrzymać się ze swojej sztuki opowie Renata Higersberger.

Opis (streszczenie): Jan Steen, słynny holenderski malarz obrazów rodzajowych o zabarwieniu satyrycznym i moralizatorskim, stworzył w tym kameralnym dziele wykwintną kompozycję z niejednoznacznym przesłaniem. Widz wprowadzony jest do wnętrza mieszczańskiego domu, by uczestniczyć w scenie, która na pozór ukazuje wizytę obnośnego handlarza oferującego kupno drobiazgów z otwartej na stole skrzynki. Kluczem do interpretacji sceny jest tu jednak napis na zawieszonym u sklepienia świeczniku: Dat ghy sockt, sock ick me (To, czego on szuka, szukam również i ja). Jest to cytat z poematu amsterdamskiego poety Gerbranda Adriaensza Bredera (1584 - 1618) "Boertigh Liedtboek", w którym słowa te wypowiada młoda dziewczyna, wybierając zamiast starego, choć bogatego zalotnika, młodego chłopca.

Opis (streszczenie): Kolejna odsłona cyklu "Którędy po sztukę" tym razem prezentuje zbiory Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie. W tym odcinku: Andrzej Dłużniewski - "Ziemia, Dom, Niebo".

Opis (streszczenie): O pracy Roberta Kuśmirowskiego "Portiernia" opowie Monika Kozioł. Praca po raz pierwszy była prezentowana w dawnej siedzibie Gazety Wyborczej w Lublinie. W tym celu zaadaptowano nieużywaną portiernię. Obok standardowego wyposażenia z czasów PRL - u w pomieszczeniu znalazły się rekwizyty wyglądające jak przedmioty osobiste pracujących tam portierów. Miejsce, które w dzień pełni funkcję udzielania chłodnej i formalnej informacji, w nocy staje się przestrzenią wolności niepoddanej niczyjemu nadzorowi. Praca porusza temat ograniczania i zamknięcia, na które człowiek się godzi, podejmując określoną pracę. Robert Kuśmirowski (ur. 1973) - performans, instalacja, obiekt, fotografia, rysunek. Przez krytyków nazywany genialnym imitatorem, fałszerzem i manipulatorem rzeczywistości. Z niezwykłą pieczołowitością i skrupulatnością odtwarza przedmioty z przeszłości, wzbudzając przy tym u odbiorcy poczucie niepokoju, zaburzenia chronologii i linearności czasu. Odwołuje siędo pamięci oraz historii, rekonstruując jej nietrwałe obiekty, porusza wątek przemijania.

Opis (streszczenie): W czwartym sezonie cyklu "Którędy po sztukę" prezentacja kolekcji Muzeum Sztuki w Łodzi - jednejz najważniejszych i najstarszych kolekcji sztuki nowoczesnej w Europie. Przewodnikami po świecie obrazów, instalacji, filmów wideo i rzeźb są najbardziej uznani krytycy sztuki, którzy w przystępny sposób pokazują widzom jak rozumieć dzieła sztuki współczesnej, opowiadają o technice, w której powstały, o kontekście historyczno - politycznym, tłumaczą na czym polega wyjątkowość poszczególnych artystów.

Opis (streszczenie): Tadeusz Brzozowski (1918 - 1987) był wybitnym malarzem, rysownikiem, scenografem, pedagogiem, współzałożycielem II Grupy Krakowskiej. Wypracował jedyną w swym rodzaju alchemię koloru, która, jak pisał Aleksander Wojciechowski, była zjawiskiem wyjątkowym w europejskiej sztuce XX wieku. Artysta za pomocą świetlistych barw i przejrzystych laserunków z miąższu organicznych form tworzył skomplikowane, wielowarstwowe struktury i wciągające widza w głąb materii tajemnicze przestrzenie, czego przykładem jest obraz "Zycbad" (1969). Posługiwał się anonimową, metaforyczną figuracją bliską abstrakcji organicznej. Choć niezwykła formuła jego sztuki odwołuje się do malarskiego kunsztu oraz technicznej i formalnej doskonałości dawnych mistrzów, służy jednak przede wszystkim przekazywaniu emocji. Pełne ekspresji dzieła Brzozowskiego tworzą wieloznaczną, uniwersalną opowieść, zbudowaną z konfliktów i przeciwieństw wpisanych w ludzką egzystencję. Artysta chętnie sięgał po groteskę, widoczną również w tytułach obrazów. Stworzył z nich własny, pełen znaczeń oraz dźwięków język, który jest kluczem do zrozumienia jego twórczości.

Opis (streszczenie): Roman Opałka był najważniejszym przedstawicielem konceptualizmu w Polsce. Jego cykl OPALKA 1965 /1 uchodzi za jeden z najciekawszych sposobów uchwycenia pojęcia czasu w historii sztuki. Słynne obrazy liczone, gdy pojawiają się na aukcjach, osiągają rekordowe kwoty sprzedaży. O zmarłym w 2011 roku artyście opowiada Magda Czubińska.

Opis (streszczenie): Stanisław Wyspiański był malarzem, rysownikiem i grafikiem. Zajmował się witrażownictwem, sztuką książki, malarstwem ściennym, projektowaniem mebli i wystroju wnętrz. Był również wybitnym dramaturgiem i poetą. Projekt witrażu "Apollo" powstał do znajdującego się w Krakowie Domu Towarzystwa Lekarskiego. Dzieło Wyspiańskiego charakteryzuje się złożoną symboliką, możliwą do odczytania przez teksty naukowe, filozoficzne, jak i motywy literackie. Ideę dzieła przedstawia Magdalena Laskowska.

Opis (streszczenie): Cykl ma na celu ułatwienie zrozumienia dzieł sztuki zarówno tych najnowszych, jak i tych klasycznych, przez opowiadanie o nich w sposób przystępny dla przeciętnego widza. Zależy nam na połączeniu dzieła z muzealną kolekcją, w której się znajduje. W ten sposób pojedyncza praca ma zachęcić do odwiedzenia instytucji i poznania innych dzieł zgromadzonych w jej kolekcji: program więc wspiera instytucje, które wciąż się rozbudowują, zbierając fundusze na kolejne zakupy prac. Jest to niepowtarzalna szansa odkrycia na nowo dzieł uznanych mistrzów. Opowiadając o pracach w sposób nowoczesny i atrakcyjny chcemy szczególnie dotrzeć do młodszych widzów. W tym wydaniu - Stanisław Dróżdż.

Opis (streszczenie): O Pawilonie Cztetech Kopuł i jego ponad stuletniej historii opowiada Barbara Banaś - wicedyrektor Muzeum Narodowego we Wrocławiu.

Opis (streszczenie): 4 października 2019 roku przypada 350. rocznica śmierci najważniejszego holenderskiego malarza "złotego wieku", Rembrandta van Rijn. Artysta, zwany malarzem duszy, jest autorem licznych portretów, w tym prawie 100 autoportretów. Równie ważne w jego twórczości są pejzaże - tych zachowało się jedynie siedem. O jednym z nich - Krajobrazie z miłosiernym samarytaninem znajdującym się w kolekcji książąt Czartoryskich opowie Katarzyna Płonka - Bałus.

Opis (streszczenie): Jest jednym z najlepiej znanych obrazów ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie. Jego autor - jeden z najwybitniejszych polskich symbolistów - Józef Mehoffer, w 1897 roku pisał tak: Mam szereg pomysłów obrazów jasnych, bardzo słonecznychi kolorowych. Nie powiem, żebym wiedział, co mam malować, idea ogólna jest: idea życia, rozkoszy, użycia, uciechy, światła, słońca i ciepła. Obraz "Dziwny ogród" z jednej strony wydaje się spełnieniem tej idei, z drugiej zawiera szereg elementów, które są wieloznaczne i mogą niepokoić. O różnych odczytaniach i interpretacjach obrazu opowie Wojciech Głowacki.

Opis (streszczenie): Cecco del Caravaggio był wiernym naśladowcą Michelangela Merisi da Caravaggio (1571 - 1610), jeśli nie jego współpracownikiem. Giulio Mancini (1559 - 1630), słynny kolekcjoner i krytyk sztuki, uwzględnił go w swoim dziele "Considerazoni sullam pittura": Francesco detto Cecco del Caravaggio figurował tam razem z Bartolomeo Manfredim, Jusepe de Riberą, Spadrinem i Carlo Saracenim, jako jeden z najważniejszych przedstawicieli szkoły Caravaggia. Choć niewiele szczegółów biografii Cecco jest znanych, identyfikuje się go z artystą zwanym Francesco Buoneri (1590 - 1625), współautorem dekoracji w kaplicy Guicciardini we florenckim kościele Świętej Felicyty. Cecco gorliwie naśladował styl Caravaggia, ale również zasłynął z niekonwencjonalnych rozwiązań dla tematów typowo caravaggionistycznych. Tak, jak w przypadku warszawskiego obrazu ze św. Sebastianem. Historia życia tego męczennika jest znana między innymi ze Złotej Legendy: Sebastian, który był ważnym rzymskim dowódcą, a także wiernym wyznawcą Chrystusa, został skazany na śmierć za wyznawanie swej wiary. Według legendy prześladowcy przebili go tyloma strzałami, ze zaczął przypominać jeżozwierza. Przed śmiercią uchroniła go troskliwa opieka św. Ireny, która opatrzyła jego rany, po czym Sebastian powrócił do pałacu cesarza, by napomnieć go o okrutności jego czynów względem chrześcijan.

Opis (streszczenie): "Którędy po sztukę" tym razem prezentuje zbiory Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie. W tym odcinku praca Jenny Holzer "Ławy - Truizmy, teksty o przetrwaniu" z 1998 roku znajdująca się przed Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie. O pracy artystki opowiada Michał Jachuła.

Opis (streszczenie): O sztuce Ai Weiweia, chińskiego artysty, kuratora i architekta opowiada Monika Kozioł. Praca Oil Spills została wykonana w technice ceramicznej, która nieodłącznie kojarzy się z kulturą chińską. Porcelanowe obiekty zostały wypalone w tradycyjnych piecach w Jingdezhen. Sześć elementów z kolekcji MOCAK - u, które symulują plamy ropy, pochodzi z instalacji składającej się z 25 części. Praca jest komentarzem do współczesnych uwarunkowań ekonomicznych. Jest to symboliczne zaplamienie świata przez ropę, która jako surowiec wpływa na politykę międzynarodową.

Opis (streszczenie): "To jest film o przypominaniu sobie." Tymi słowami Artur Żmijewski skomentował zrealizowane przez siebie w 2003 r. dokumentalne wideo "Nasz śpiewnik'. Jego bohaterowie to starzy Żydzi polskiego pochodzenia, dla których po traumatycznych przeżyciach II wojny światowej nową ojczyzną stał się Izrael. Język polski był niegdyś ich pierwszym językiem, z Polską wiąże się ich dzieciństwo i młodość - czas, do którego podchodzą z sentymentem i wzruszeniem, a który nierzadko jest wypierany z emigracyjnej świadomości. Artysta poprosił ich o zaśpiewanie, przypomnienie sobie polskich piosenek z tamtych lat. Niektórzy z oporem, inni z satysfakcją, choć nie bez trudu wydobywali z pamięci melodie, fragmenty zwrotek i pogubione słowa przedwojennych szlagierów, hymnu narodowego, pieśni patriotycznych, a nawet katolickich pieśni religijnych.

Opis (streszczenie): Którędy po sztukę.