Którędy po sztukę godziny emisji w telewizji, obsada, kiedy leci i gdzie obejrzeć

Opis (streszczenie): 4 października 2019 roku przypada 350. rocznica śmierci najważniejszego holenderskiego malarza "złotego wieku", Rembrandta van Rijn. Artysta, zwany malarzem duszy, jest autorem licznych portretów, w tym prawie 100 autoportretów. Równie ważne w jego twórczości są pejzaże - tych zachowało się jedynie siedem. O jednym z nich - Krajobrazie z miłosiernym samarytaninem znajdującym się w kolekcji książąt Czartoryskich opowie Katarzyna Płonka - Bałus.

Opis (streszczenie): Którędy po sztukę.

Opis (streszczenie): Jest jednym z najlepiej znanych obrazów ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie. Jego autor - jeden z najwybitniejszych polskich symbolistów - Józef Mehoffer, w 1897 roku pisał tak: Mam szereg pomysłów obrazów jasnych, bardzo słonecznychi kolorowych. Nie powiem, żebym wiedział, co mam malować, idea ogólna jest: idea życia, rozkoszy, użycia, uciechy, światła, słońca i ciepła. Obraz "Dziwny ogród" z jednej strony wydaje się spełnieniem tej idei, z drugiej zawiera szereg elementów, które są wieloznaczne i mogą niepokoić. O różnych odczytaniach i interpretacjach obrazu opowie Wojciech Głowacki.

Opis (streszczenie): Kolejna odsłona cyklu "Którędy po sztukę" tym razem prezentuje zbiory Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie. W tym odcinku: Paweł Grunert i jego praca SIE15 (Tron dla wiatru). O pracy przedwcześnie zmarłego artysty opowiada Ewa Gorządek.

Opis (streszczenie): Dama z Gronostajem Leonarda da Vinci to najcenniejszy obraz znajdujący się w Polsce. Dziś jest częścią kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie. Kim jest tajemnicza dama i co symbolizuje przedstawione zwierzątko opowie dr Katarzyna Płonka Bałus - kurator Muzeum Czartoryskich Da Vinci i Wilhelm Sasnal, Wit Stwosz i Maria Jarema. O tym jak różnorodne dzieła znajdują się w kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie dowiemy się z siódmego sezonu cyklu Którędy po sztukę. Trzydzieści odcinków przygotowywanego programu opowie o wyjątkowych obiektach znajdujących się w jednym z najstarszych krajowych muzeów. 7 października Muzeum będzie obchodziło 140 rocznice powstania z tej okazji opowiemy o pierwszym obrazie, który trafił do jego kolekcji, czyli słynnych Pochodniach Nerona Henryka Siemiradzkiego. Z kolei analiza arcydzieła Leonarda Da Vinci Dama z Gronostajem wpisze się w obchody 500 rocznicy śmierci geniusza renesansu. Wybitni kuratorzy związani z Muzeum odkryją tajemnice również najnowszych nabytków w kolekcji jak obraz Romana Opałki czy Marcina Maciejowskiego.

Opis (streszczenie): Cecco del Caravaggio był wiernym naśladowcą Michelangela Merisi da Caravaggio (1571 - 1610), jeśli nie jego współpracownikiem. Giulio Mancini (1559 - 1630), słynny kolekcjoner i krytyk sztuki, uwzględnił go w swoim dziele "Considerazoni sullam pittura": Francesco detto Cecco del Caravaggio figurował tam razem z Bartolomeo Manfredim, Jusepe de Riberą, Spadrinem i Carlo Saracenim, jako jeden z najważniejszych przedstawicieli szkoły Caravaggia. Choć niewiele szczegółów biografii Cecco jest znanych, identyfikuje się go z artystą zwanym Francesco Buoneri (1590 - 1625), współautorem dekoracji w kaplicy Guicciardini we florenckim kościele Świętej Felicyty. Cecco gorliwie naśladował styl Caravaggia, ale również zasłynął z niekonwencjonalnych rozwiązań dla tematów typowo caravaggionistycznych. Tak, jak w przypadku warszawskiego obrazu ze św. Sebastianem. Historia życia tego męczennika jest znana między innymi ze Złotej Legendy: Sebastian, który był ważnym rzymskim dowódcą, a także wiernym wyznawcą Chrystusa, został skazany na śmierć za wyznawanie swej wiary. Według legendy prześladowcy przebili go tyloma strzałami, ze zaczął przypominać jeżozwierza. Przed śmiercią uchroniła go troskliwa opieka św. Ireny, która opatrzyła jego rany, po czym Sebastian powrócił do pałacu cesarza, by napomnieć go o okrutności jego czynów względem chrześcijan.

Opis (streszczenie): "Którędy po sztukę" tym razem prezentuje zbiory Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie. W tym odcinku praca Jenny Holzer "Ławy - Truizmy, teksty o przetrwaniu" z 1998 roku znajdująca się przed Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie. O pracy artystki opowiada Michał Jachuła.

Opis (streszczenie): O sztuce Ai Weiweia, chińskiego artysty, kuratora i architekta opowiada Monika Kozioł. Praca Oil Spills została wykonana w technice ceramicznej, która nieodłącznie kojarzy się z kulturą chińską. Porcelanowe obiekty zostały wypalone w tradycyjnych piecach w Jingdezhen. Sześć elementów z kolekcji MOCAK - u, które symulują plamy ropy, pochodzi z instalacji składającej się z 25 części. Praca jest komentarzem do współczesnych uwarunkowań ekonomicznych. Jest to symboliczne zaplamienie świata przez ropę, która jako surowiec wpływa na politykę międzynarodową.

Opis (streszczenie): "To jest film o przypominaniu sobie." Tymi słowami Artur Żmijewski skomentował zrealizowane przez siebie w 2003 r. dokumentalne wideo "Nasz śpiewnik'. Jego bohaterowie to starzy Żydzi polskiego pochodzenia, dla których po traumatycznych przeżyciach II wojny światowej nową ojczyzną stał się Izrael. Język polski był niegdyś ich pierwszym językiem, z Polską wiąże się ich dzieciństwo i młodość - czas, do którego podchodzą z sentymentem i wzruszeniem, a który nierzadko jest wypierany z emigracyjnej świadomości. Artysta poprosił ich o zaśpiewanie, przypomnienie sobie polskich piosenek z tamtych lat. Niektórzy z oporem, inni z satysfakcją, choć nie bez trudu wydobywali z pamięci melodie, fragmenty zwrotek i pogubione słowa przedwojennych szlagierów, hymnu narodowego, pieśni patriotycznych, a nawet katolickich pieśni religijnych.

Opis (streszczenie): Daniel Schultz był najwybitniejszym twórcą działającym na terenie siedemnastowiecznej Rzeczpospolitej. Urodził się w Gdańsku. Na początku swojej artystycznej drogi, w latach 40. XVII wieku, odbył studyjną podróż do Niderlandów, która odegrała istotną rolę w jego późniejszej twórczości. Badacze dostrzegają w niej dalekie wpływy Rembrandta i jego naśladowców, a także Flamandów, zwłaszcza Antona van Dycka. Po latach pracy dla najbardziej wpływowych zleceniodawców, ostatecznie powrócił do Gdańska. To tutaj powstał portret Marii von Holten Schumann, córki zamożnego kupca Constantina von Holtena i żony Gabriela Schumanna - burmistrza miasta. Portrety Daniela Schultza mają jedną cechę wspólną - zdolność wnikania w psychikę modela. Jest to umiejętność, którą posiadają najlepsi malarze. I choć Portret Konstancji jest niesygnowany i niegdyś uważany był za dzieło Andreasa Stecha, to ostatecznie, właśnie dzięki wyjątkowym, psychologicznym subtelnościom, uznany został za obraz Schultza. Opowie o nim Alicja Andrzejewska - Zając z Muzeum Narodowego w Gdańsku.

Opis (streszczenie): Kolejna odsłona cyklu "Którędy po sztukę" tym razem prezentuje zbiory Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. W tym odcinku prace Nikity Kadana z cyklu "Pogrom", o których opowiada Agnieszka Tarasiuk.

Opis (streszczenie): Jan Steen, słynny holenderski malarz obrazów rodzajowych o zabarwieniu satyrycznym i moralizatorskim, stworzył w tym kameralnym dziele wykwintną kompozycję z niejednoznacznym przesłaniem. Widz wprowadzony jest do wnętrza mieszczańskiego domu, by uczestniczyć w scenie, która na pozór ukazuje wizytę obnośnego handlarza oferującego kupno drobiazgów z otwartej na stole skrzynki. Kluczem do interpretacji sceny jest tu jednak napis na zawieszonym u sklepienia świeczniku: Dat ghy sockt, sock ick me (To, czego on szuka, szukam również i ja). Jest to cytat z poematu amsterdamskiego poety Gerbranda Adriaensza Bredera (1584 - 1618) "Boertigh Liedtboek", w którym słowa te wypowiada młoda dziewczyna, wybierając zamiast starego, choć bogatego zalotnika, młodego chłopca.

Opis (streszczenie): 100 Lat Awangardy w TVP Kultura! O pracach Mladena Stilinovicia i zawartych w nich nawiązaniach do historycznej awangardy opowiada Daniel Muzyczuk. W czwartym sezonie cyklu "Którędy po sztukę" chcielibyśmy zaprezentować widzom TVP Kultura kolekcję MuzeumSztuki w Łodzi - jedną z najważniejszych i najstarszych kolekcji sztuki nowoczesnej w Europie.

Opis (streszczenie): Madonna z Krużlowej to jedna z najpiękniejszych rzeźb średniowiecznych znajdujących się w polskich kolekcjach muzealnych. Dzieło skrywa wiele tajemnic: Czemu Madonna jest tak mocno wygięta? Dlaczego Chrystus trzyma jabłko i dlaczego ma tak wielkie uszy? Na te i inne pytania odpowie kurator Muzeum Narodowego w Krakowie, doktor Wojciech Marcinkowski.

Opis (streszczenie): Kolejna odsłona cyklu "Którędy po sztukę" tym razem prezentuje zbiory Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. W tym odcinku praca Ewy Juszkiewicz "Bez tytułu (za Abrahamem van den Templem)".

Opis (streszczenie): Tym razem w programie przenosimy się do XVII - wiecznej Holandii. Urodzony w 1629 roku Pieter de Hooch pochodził z Rotterdamu, ale jako młody człowiek przeprowadził się do Delf. To w tym mieście miało miejsce wzajemne oddziaływanie między jego twórczością a malarstwem Jana Vermeera. Współczesny widz w płótnach obu tych malarzy dojrzy wiele wspólnych elementów. De Hooch jest jednym z najważniejszych przedstawicieli nurtu rodzajowego w malarstwie holenderskim tamtych czasów. Malował mieszczańskie wnętrza, wypełnione subtelnym światłem i portretował bohaterów skoncentrowanych na codziennych czynnościach. Znakomitym przykładem jego twórczości jest obraz z kolekcji Muzeum Narodowego w Gdańsku "Kobieta skubiąca kaczkę". O dziele i twórczości de Hoocha opowie dyrektor muzeum Jacek Friedrich.

Opis (streszczenie): "Odbudowa świątyni" Antonego Möllera z 1602 roku, to znakomity obraz malarza, który popadł w zapomnienie. Jedną z przyczyn jest to, że większość jego najważniejszych dzieł nie zachowała się do naszych czasów. "Sąd Ostateczny" zdobiący Dwór Artusa w Gdańsku, który przyniósł mu sławę i uznanie, przepadł w czasie wojny, podczas pożaru Gdańska w 1945 roku. Stworzone dla rady miejskiej w Toruniu - wielkiego, pruskiego miasta, obok Gdańska perły Prus Królewskich -malowidła spłonęły jeszcze wcześniej, w roku 1703 podczas szwedzkiego oblężenia. Wśród zachowanych prac "Odbudowa świątyni" jest prawdziwą perłą. O tym, dlaczego artysta, a w zasadzie Rada Miejska Gdańska, czyli zleceniodawca dzieła zdecydowała się przedstawić ten temat gdańszczanom, opowie Jacek Friedrich, dyrektor Muzeum Narodowego w Gdańsku.

Opis (streszczenie): Twórczość wrocławskiej Grupy LUXUS jest jednym z najciekawszych zjawisk artystycznych w polskiej sztuce przełomu lat 80. i 90. W myśl hasła "Nie abstrakcja, lecz atrakcja" artyści związani z LUXUSEM byli zwolennikami sztuki popularnej, dostępnej dla każdego. Odwołując się do zachodniej kultury masowej, chętnie wykorzystywali technikę szablonu, sięgali do tradycji dadaistycznych kolaży, posługiwali się pastiszem i ironią. Znakiem rozpoznawczym pokazów grupy była inteligentna prowokacja artystyczna, wymierzona w absurdy ówczesnej rzeczywistości. Seria obrazów Strażnicy powstała w 1994 roku i była częścią monumentalnej instalacji 33 strażników 33 wartości, zaprezentowanej w krakowskim Bunkrze Sztuki na wystawie Make Love or War. Prace te stanowią prześmiewcze odniesienie do barwnych multiplikacji Andy Warhola. Pierwowzorem monstrualnego, mieniącego się jaskrawymi barwami oraz multiplikowanego za pomocą szablonu kotka o głupim wyrazie twarzy była chińska figurka perskiego kota, która zdaniem grupy wyraża agresywną niewinność. Taki tytuł nosi też wielka kopia kotka - zabawki duża niebieska rzeźba, wykonana przez artystów ze styropianu.

Opis (streszczenie): O pracy Pojazd dla bezdomnych opowie Masza Potocka, dyrektor krakowskiego MOCAK - u. Krzysztof Wodiczko jest autorem licznych prac multimedialnych odnoszących się do kwestii społecznych, takich jak bezdomność, emigracja.

Opis (streszczenie): Nowa odsłona cyklu "Którędy po sztukę" tym razem przybliża zbiory Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. O pracy Tau Lewis "Angelus Mortem" (Anioł Śmierci) opowiada Szymon Maliborski - historyk sztuki, kulturoznawca, doktorant w Katedrze Antropologii Literatury i Badań Kulturowych Wydziału Polonistyki UJ, kurator w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie.

Opis (streszczenie): Obraz Simona Luttichuysa "Martwa natura z czaszką" jest niezwykłą pochwałą malarstwa, swego rodzaju kalamburem, który w czasach XVII wieku można było odczytać jako triumf sztuki, która potrafi pokazać wszystko. Styl obrazu twórcy mieszkającego w Londynie naśladuje manierę malarzy pracujących w Niderlandach. Rzeczy zwyczajne, poprzez użyte laserunki i srebrno - złocistą poświatę czyni drogocennymi. Pokazany zostaje warsztat pracy i wartość wysiłku intelektualnego malarza, tak naprawdę w sposób symboliczny pracownia z czasów Rembrandta i Jana Lievensa z Leiden w latach 1628 - 1631. W tamtych czasach ten, kto był erudytą, kto czytał książki, oglądał sztuki teatralne i rozumiał, w jaki sposób funkcjonuje poezja, mógł z obrazów wyczytać więcej. Dziś w rozwikłaniu zagadek ukrytych w obrazie z kolekcji Muzeum Narodowego w Gdańsku pomoże Beata Purc.

Opis (streszczenie): Kolejna odsłona cyklu "Którędy po sztukę", tym razem prezentuje prace z kolekcji Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. W tym odcinku o pracy Małgorzaty Mirgi - Tas "Przeczarowując świat - czerwiec" opowiada Joanna Mytkowska.

Opis (streszczenie): "Pejzaż w zieleni z czerwonymi elementami" to dzieło Paula Klee, które wymyka się jednoznacznemu podziałowi na sztukę figuratywną i abstrakcję. Jest to gwasz namalowany na papierze w 1922 roku, który stanowi świadectwo poszukiwań formalnych artysty i badania stosunku form geometrycznych i rytmiczność użytych barw. Podobnie jak wielu innych twórców tego okresu, artysta zrywa z tradycyjnym, charakterystycznym jeszcze dla XIX wieku nurtem akademickim. Odwołuje się natomiast do emocji, intuicji i wrażliwości widza, oczekując od niego pełni zaangażowania. Choć w nazistowskich Niemczech sztuka Klee została uznana za zdegenerowaną, a jego prace usuwano z muzeów, to proceder ten ominął Muzeum Miejskie w Gdańsku i dzieło udało się ocalić. O wyjątkowym pejzażu Paula Klee opowie Maja Mociewicz z Muzeum Narodowego w Gdańsku.

Opis (streszczenie): Wesele Aleksandry Czerniawskiej jest bliskie strukturze obrazu symultanicznego. Płótno podzielone zostało na dwa plany: pierwszy zajmuje portret nowożeńców w otoczeniu najbliższych osób; na drugim rozgrywają się poszczególne epizody wesela, od ceremonii zaślubin w cerkwi, poprzez powitanie młodej pary chlebem, po tańczących gości, orkiestrę i weselny stół. Artystka tworzy autonomiczną czasoprzestrzeń obrazu, którego realia osadzone w zamierzchłej przeszłości docierają do nas nie jako konsekwentna narracja, a jako pojedyncze sceny wydobyte z pamięci. Całość spowita jest stłumionym różem, odpowiadającym pożółkłej barwie fotografii bądź werniksu, która odsuwa oglądany obiekt w jeszcze głębszą przeszłość. Czerniawska sięga do różnych tradycji obrazowania. W jej pracach pobrzmiewa estetyka sztuki naiwnej, a pierwszoplanowe postaci ukazane zostały w konwencji znanej z produkcji przedwojennych ateliers fotograficznych. Krytycy wskazują na bliskość właściwego artystce sposobu obrazowania do języka Andrzeja Wróblewskiego i Marca Chagalla, a w linearnympotraktowaniu domów dopatrzyć można się także elementów malarstwa Edwarda Dwurnika. Eklektyzm, składający się na autonomiczną manierę budowania świata przedstawionego, mówi o czymś więcej. Mariaż różnorodnych środków wyrazu pokazuje niemożność uporania się z podjętymi wątkami, nieprzedstawialność problemów, z którymi zmaga się artystka. Wiele z prac Czerniawskiej to obrazowa wersja historii mówionej, malarstwo, w którym materializują się zasłyszane opowieści i wydarte pamięci szczegóły. Materiał do swych prac artystka czerpie z retrospektywnych rozmów z bliskimi. W jej obrazach plan doświadczeń prywatnych przeplata się z dramatem historii. Epizody Wesela to reminiscencje tradycji zaburzonej wydarzeniami kolejnych wojen, po których nic nie było już takie same. Artystka zbiera ślady tego, co pozostało, i nadaje im magiczny wymiar. Stąd też Wesele Czerniawska usytuowała na scenie, którą podpatrujemy nieco z góry, a uchwycone na jej płótnie postaci trwają w zmitologizowanej przeszłości, zawieszone między namacalnym życiem w pamięci a dojmującą nieobecnością na co dzień.

Opis (streszczenie): Cykl ma na celu ułatwienie zrozumienia dzieł sztuki zarówno tych najnowszych, jak i tych klasycznych, przez opowiadanie o nich w sposób przystępny dla przeciętnego widza. Zależy nam na połączeniu dzieła z muzealną kolekcją, w której się znajduje. W ten sposób pojedyncza praca ma zachęcić do odwiedzenia instytucji i poznania innych dzieł zgromadzonych w jej kolekcji: program więc wspiera instytucje, które wciąż się rozbudowują, zbierając fundusze na kolejne zakupy prac. Jest to niepowtarzalna szansa odkrycia na nowo dzieł uznanych mistrzów. Opowiadając o pracach w sposób nowoczesny i atrakcyjny chcemy szczególnie dotrzeć do młodszych widzów. W tym wydaniu - Stanisław Dróżdż.

Opis (streszczenie): Pochodząca z początku XVIII wieku szafa sieniowa jest przykładem mebla gdańskiego. Był to typ mebla późnorenesansowego i barokowego. Charakteryzował się ciężkimi, masywnymi proporcjami i bogatą dekoracją rzeźbiarską. Meble te od stuleci zajmują ważną pozycję wśród artystycznych mebli stylowych. Były częścią wyposażenia dworów i kamienic mieszczańskich. Szafy tego typu umieszczano w sieni, przestrzeni reprezentacyjnej jako ważny wyznacznik statusu społecznego właściciela. O szafie sieniowej i gdańskich meblach na przestrzeni wieków opowie wicedyrektor Muzeum Narodowego w Gdańsku Franciszek Skibiński.

Opis (streszczenie): Anna Konik jest autorką filmu W tym samym mieście, pod tym samym niebem, w którym opowiedziała siedem historii emigrantek z Somalii, Syrii, Iraku, Turcji, Kurdystanu oraz Afganistanu mieszkających w Sztokholmie. Projekt powstawał na rozpiętości niebieskiej linii sztokholmskiego metra: między stacją centranlą a stacjamikońcowymi, gdzie położone są zapomniane dzielnice emigranckie Tensta oraz Rinkeby. Aby historie uciekinierek mogły być usłyszane, Anna Konik zaprosiła do udziału w projekcie również siedem rodowitych Szwedek, które w swoich mieszkaniach opowiedziały zapisane historie nieznanych sobie emigrantek mieszkających od wielu lat na sztokholmskich przedmieściach. Film był prezentowany w szwedzkim parlamencie.

Opis (streszczenie): 100 Lat Awangardy w TVP Kultura! Kolekcja Muzeum Sztuki w Łodzi - jednej z najważniejszych i najstarszych kolekcji sztuki nowoczesnej w Europie. Przewodnikami po świecie obrazów, instalacji, filmów wideo i rzeźb są uznani krytycy sztuki.

Opis (streszczenie): Nagrobek księcia Henryka IV Probusa jest jednym z najcenniejszych obiektów ze zbiorów Muzeum Narodowego we Wrocławiu Choć obecnie prezentowany jest w galerii Śląskiej rzeźby kamiennej XIIXVI w. , jeszcze do roku 1944 zdobił prezbiterium górnego kościoła kolegiaty św. Krzyża we Wrocławiu, świątyni ufundowanej zresztą przez samego księcia Henryka IV. Dzieło to szczęśliwie przetrwało wojnę. W roku 1944, podobnie jak wiele innych bezcennych zabytków, sarkofag postanowiono ewakuować w tym celu rozłożono go na części i przewieziono do kościoła parafialnego w Wierzbnej koło Świdnicy. Tam, w 1946 roku został odnaleziony i wkrótce ponownie przewieziony do Wrocławia. O niesamowitym zabytku opowie Agata Stasińska z Muzeum Narodowego we Wrocławiu.

Opis (streszczenie): Twórcy programu, Anna Zakrzewska i Tomasz Filiks odwiedzają kolejne muzea w Polsce przybliżając ich najcenniejsze zbiory. Każdy odcinek poświęcony pojedynczej pracy zachęca do odwiedzania konkretnych instytucji. W kolejnej, premierowej odsłonie cyklu prezentowane będą dzieła z kolekcji Muzeum Narodowego w Lublinie. W tym odcinku przyglądamy się kolekcji kart pocztowych z początku XX wieku autorstwa Konstantego Kietlicza Rajskiego z serii "Typy lubelskie". Opowiada o nich dr Małgorzata Surmacz.