Lord Jim godziny emisji w telewizji, obsada, kiedy leci i gdzie obejrzeć

Opis (streszczenie): "Conrad jest w dziedzinie prozy powieściowej tym, czym był Szekspir w dramacie. Wielkością nieprześcignioną, której pozorne zmierzchy rzeczywiste renesansy będą się jeszcze wiele razy powtarzać w przyszłych dziejach kultury świata. Że można go krytykować lub zaczepiać z różnych punktów widzenia, nie ujmuje mu to znaczenia, świadczy raczej o jego niesłabnącej żywotności" - twierdziła Maria Dąbrowska, subtelna i przenikliwa interpretatorka dzieł Conrada. Recepcja jego twórczości na świecie i w Polsce jest fenomenem kulturowym absorbującym licznych conradystów. Krytycy i badacze, zarówno dawniejsi, jak i współcześni, reprezentujący rozmaite koncepcje filozoficzne, etyczne i estetyczne, wypracowali wiele metod i ujęć interpretacyjnych. Wydana w 1900 r. powieść "Lord Jim", obok "Nostromo" stawiana najwyżej w dorobku Josepha Conrada - Korzeniowskiego, powszechnie jest uznawana za pierwszy utwór, wktórym pisarz ujawnił pełnię swych możliwości artystycznych. Arcydziełoliterackie nieraz inspirowało twórców filmowych (dwie ekranizacje amerykańskie: Victora Fleminga z 1925 r. i Richarda Brooksa z 1964 r. , z Peterem O'Toole'em w roli tytułowej) i ludzi teatru (spektakl Lidii Zamkow z 1972 r. w Teatrze TV, czy Kazimierza Dejmka w Teatrze Nowym w Łodzi, 1976). W adaptacji telewizyjnej pióra Michała Komara, pisarza i zarazem conradysty, autora m.in. tomu szkiców "Piekło Conrada", na pierwszy plan wysuwają się problemy moralne: kwestia honoru i poczucia odpowiedzialności, winy i jej odkupienia. Oryginalny scenariusz telewizyjny możliwie wiernie oddaje zarówno kompozycję powieści, jak i wielowarstwowość narracji. Spektakl, tak jak powieść, składa się z dwóch części - pierwsza przedstawia niejednoznaczne okoliczności katastrofy starego parowca wiozącego mahometańskich pielgrzymów, druga opowiada o podejmowanych przez Jima próbach rehabilitacji i zadośćuczynienia za winę sprzed lat. Podobnie jak w prozie Conrada, w widowisku różne wątki opowieści splatają się, rwą i powracają, ustawicznie zmienia się czas i miejsce akcji oraz perspektywa narracji. Aby skoncentrować się na tym, co najważniejsze - analizie dylematu moralnego, reżyser Laco Adamik zrezygnował ze zdjęć plenerowych, realizując całość w studiu telewizyjnym. Egzotyczne azjatyckie pejzaże, wypływający w morze parostatek i tłum pielgrzymów na pokładzie pojawią się na ekranie za sprawą techniki telewizyjnej i grafiki komputerowej.