Nakarmić kruki godziny emisji w telewizji, obsada, kiedy leci i gdzie obejrzeć

Opis (streszczenie): Pesymistyczny, mistrzowsko nakręcony obraz hiszpańskiego społeczeństwa z czasów reżimu generała Franco. Jego wymowa i atmosfera często odbierane są jako analogia sytuacji i nastrojów panujących w ówczesnej Hiszpanii, swoistego oczekiwania na koniec koszmaru i marzeń o lepszej przyszłości. Centralną postacią jest Ana (Ana Torrent), dziewczynka mieszkająca z dwiema siostrami, chorą i nieszczęśliwą matką pianistką i podporządkowanym ideologii frankistowskiej ojcem kobieciarzem. Jest też babcia, starsza kobieta zamknięta w sobie, odizolowana od teraźniejszości, żyjąca wspomnieniami. Rzeczywistość przedstawiona jest z perspektywy wrażliwego dziecka, które szybko dorasta, obserwując okrucieństwo świata, w jakim przyszło mu żyć. Matka Any (Geraldine Chaplin) umiera. Rodzeństwem zajmuje się zgorzkniała ciotka (Monica Randall), z którą Ana nie potrafi znaleźć wspólnego języka. Ucieka więc w swój własny świat. Wkrótce podczas igraszek z kochanką umiera również ojciec dziewczynek (Hector Alterio). Ana próbuje naprawić zastaną rzeczywistość i usunąć z niego za pomocą trutki tych, którzy do wymarzonego świata nie pasują. Film nie ma jasnej, sprecyzowanej fabuły ani wartkiej akcji. Jest splotem wspomnień, przemyśleń, marzeń, obserwacji rzeczywistości a wszystko pokazane jest z perspektywy dziecka. Obok samej fabuły i przesłania filmu, reżyser zdaje się przekonywać odbiorców, iż dzieciństwo nie zawsze jest czasem beztroski i zabawy. Za swoje dzieło reżyser Carlos Saura został nominowany do nagrody Złotej Palmy w Cannes i do Cesara za najlepszy film obcojęzyczny, dostał również Wielką Nagrodę Jury Cannes. Film był również nominowany do Złotego Globu w kategorii najlepszy film zagraniczny.

Opis (streszczenie): Pesymistyczny, mistrzowsko nakręcony obraz hiszpańskiego społeczeństwa z czasów reżimu generała Franco. Jego wymowa i atmosfera często odbierane są jako analogia sytuacjii nastrojów panujących w ówczesnej Hiszpanii, swoistego oczekiwania na koniec koszmaru i marzeń o lepszej przyszłości. Centralną postacią jest Ana (Ana Torrent), dziewczynka mieszkająca z dwiema siostrami, chorą i nieszczęśliwą matką pianistką i podporządkowanym ideologii frankistowskiej ojcem kobieciarzem. Jest też babcia, starsza kobieta zamknięta w sobie, odizolowana od teraźniejszości, żyjąca wspomnieniami. Rzeczywistość przedstawiona jest z perspektywy wrażliwego dziecka, które szybko dorasta, obserwując okrucieństwo świata, w jakim przyszło mu żyć. Matka Any (Geraldine Chaplin) umiera. Rodzeństwem zajmuje się zgorzkniała ciotka (MonicaRandall), z którą Ana nie potrafi znaleźć wspólnego języka. Ucieka więc w swój własny świat. Wkrótce podczas igraszek z kochanką umiera również ojciec dziewczynek (Hector Alterio). Ana próbuje naprawić zastaną rzeczywistość i usunąć z niego za pomocą trutki tych, którzydo wymarzonego świata nie pasują. Film nie ma jasnej, sprecyzowanej fabuły ani wartkiej akcji. Jest splotem wspomnień, przemyśleń, marzeń, obserwacji rzeczywistości a wszystko pokazane jest z perspektywy dziecka. Obok samejfabuły i przesłania filmu, reżyser zdaje się przekonywać odbiorców, iż dzieciństwo nie zawsze jest czasem beztroski i zabawy. Za swoje dzieło reżyser Carlos Saura został nominowany do nagrody Złotej Palmy w Cannesi do Cesara za najlepszy film obcojęzyczny, dostał również Wielką Nagrodę Jury Cannes. Film byłrównież nominowany do Złotego Globu w kategorii najlepszy film zagraniczny.