Niezwykłe historie z pocztówek godziny emisji w telewizji, obsada, kiedy leci i gdzie obejrzeć

Opis (streszczenie): Kolejny odcinek "Niezwykłych historii z pocztówek" poświęcony jest płk. Wojciechowi Kołaczkowskiemu. Urodził się 16 kwietnia 1908 w Moszenkach pod Lublinem. w 1928 rozpoczął latanie w Aeroklubie Lubelskim i na Krajowych Zawodach Lotniczych; w tym samym roku startował w rajdzie samochodowym Monte Carlo, a w 1937 zwyciężył w Międzynarodowym Rajdzie Polski w kategorii do 1000 centymetrów sześciennych. Był także w kadrze narodowej w strzelaniu do rzutków, w 1936 na Strzeleckich Mistrzostwach Świata w Berlinie wywalczył brązowy medal. W czasie kampanii wrześniowej nie walczył, 19 września przekroczył granicę Rumunii. Następnie przedostał się przez Jugosławię do Grecji, a dalej do Francji. Od 4 marca 1940 był dowódcą sześcioosobowej grupy myśliwców szkolących się w Blidzie w Afryce Północnej na przestarzałych samolotach Nieuport Delage NiD 622. Po kapitulacji Francji dostał się do Casablanki, a następnie statkiem via Gibraltar do Anglii.

Opis (streszczenie): Kolejny odcinek programu poświęcony będzie Józefowi Czechowiczowi. Zachowały się pocztówki poety, które są w posiadaniu Muzeum Józefa Czechowicza w Lublinie. W programie przybliżymy treść pocztówek, opowiemy o ich charakterze i okolicznościach przesyłania kartek pocztowych. Nie zabraknie także miejsca na opowieść o życiu i twórczości Józefa Czechowicza. W tym odcinku znajdzie się także miejsce na opowieść o wojennych losach Lublina i bombardowaniu miasta, podczas którego poeta zginął.

Opis (streszczenie): Kolejny odcinek "Niezwykłych historii z pocztówek" poświęcony jest historii Ojców Dominikanów na dawnych terenach Rzeczpospolitej Polskiej. Śladami dominikanina Zygmunta Ogarka wyruszyliśmy na Ukrainę. Liczne pocztówki wskazują na miejsca pobytu zakonnika są to Podkamień, Tarnopol oraz Lwów.

Opis (streszczenie): Kolejny odcinek programu poświęcony jest kilku kartkom adresowanym od synów do ojca mieszkańca Kurowa. Dzięki tym pocztówkom przenosimy się w przeszłość do czasów bombardowania Kurowa. 8 września 1939 r. miało miejsce bombardowanie Kurowa przez niemiecką Luftwaffe, zginęli w nim zarówno żołnierze, jak i ludność cywilna. W programie spotkamy się ze świadkami tamtych wydarzeń.

Opis (streszczenie): W odcinku przedstawiona będzie kartka pocztowa z lat 80. XX wieku. Adresatką była Emilia Szczawińska - Osińska, siatkarka m.in. AZS Lublin, Lublinianki, AZS Warszawa, reprezentantka Polski, dwukrotna wicemistrzyni Europy (1950, 1951) oraz wicemistrzyni świata (1952). Realizacja na podstawie kartki i dokumentów dostarczonych przez córki. Temat będzie związany ze stuleciem istnienia AZS w Lublinie.

Opis (streszczenie): W odcinku przedstawimy 4 kartki z lat 1913 - 17, nadane do Reginy i Marii Cybulskich. Korespondencja została wysłana na trzy adresy w Lublinie: ul. Namiestnikowska 22 (dzisiaj ul. Narutowicza 22), ul. Zamojska 29 oraz ul. Zamojska 39, róg ul. Rusałka. Pierwsza kamienica z początku XX wieku zachowała się do dzisiaj. Kamienica pod adresem Zamojska 29 została wyburzona na początku lat 70. XX wieku. Na jej miejscu powstał dom handlowy Rusałka. Trzeci budynek również istnieje. Tematem przewodnim odcinka będzie, wynikająca z treści kartek, historia I wojny światowej. Przedstawimy również historię nazwy ulicy i budynków, do których trafiła korespondencja.

Opis (streszczenie): W odcinku zaprezentowana będzie pocztówka z 1935 roku. Nadawcą korespondencji był dr Leon Białkowski prorektor KUL w latach 1933 - 1938. Kartka została wysłana z Lublina do Warszawy, do ks. Władysława Osińskiego.

Opis (streszczenie): Historie zapisane na pocztówkach, które pochodzą z XX wieku. Najstarsze datowane są na 1900 rok. To zbiór kartek o różnorodnej tematyce, można je podzielić na robocze kategorie; kartki imieninowe/urodzinowe, postacie, wakacje przed I wojną światową, wakacje przed II wojną światową, okres I i II wojny światowej, czy pocztówki przesyłane z/na Kresy. Okazuje się, że z kartkami związanych jest wiele osób znanych i zasłużonych dla regionu czy kraju. W każdej audycji prezentować będziemy następujące wątki: - droga pocztowa kartki - analiza fotografii, znaczka, pieczątki, autora fotografii, treści pod względem edytorskim i sposobu pisania kartki - tła społeczno - historycznego właściwego dla nadania/odbioru kartki - wspomnienia nadawcy/odbiorcy kartki w opowieściach rodziny/krewnych/regionalistów/historyków W każdym odcinku za sprawą kartki przeniesiemy się w przeszłość i prześledzimy losy jej bohaterów, aż do współczesności. O bohaterach kartek opowiemy ustami napotkanych ludzi, którzy mają jakiś związek z nadawcą lub odbiorcą danej kartki. Elementem stałym będzie graficzne ukazanie drogi pocztowej kartki i lektor czytający jej treść z pokazaniem oryginalnego zapisu.

Opis (streszczenie): Kolejny odcinek "Niezwykłych historii z pocztówek" poświęcony jest hrabinie Róży Potockiej. To niezwykła społeczniczka, która w wyjątkowy sposób zapisała się na kartach historii Zwierzyńca. Karta pocztowa, o której mowa będzie w programie, pochodzi ze zbioru jednej z mieszkanek gminy Zwierzyniec. Pocztówka jest zupełnie inna od tych, które do tej pory prezentowaliśmy przede wszystkim dlatego, że na zdjęciu jest nadawca kartki, czyli Róża Potocka, a pocztówka pochodzi ze zbioru rodzinnego.

Opis (streszczenie): W odcinku przedstawimy kartę pocztową nadaną do Zofii Madeńskiej. Korespondencja została wysłana do dworu hrabiny Scipio del Campo w Brzezicach i to właśnie członkowie rodziny Scipio del Campo będą bohaterami tego odcinka. Karta pocztowa adresowana była na pocztę w Piaskach Luterskich w Guberni Lubelskiej. Została napisana 11 maja 1913 roku i nadana z Warszawy. Pod koniec XIX wieku Brzezice otrzymała Maria z Morchonowiczów i wniosła je w wianie mężowi, hrabiemu Edmundowi Scipio del Campo. Hrabia Edmund chętnie uczestniczył w życiu społecznym województwa i gminy. Współorganizował życie oświatowo - kulturalne w środowisku wiejskim prowadzone przez Macierz Szkolną. Z żoną i siostrą Julią założył i utrzymywał w Brzezicach Szkołę Ludową. Ze swojej biblioteki przekazał część zbiorów do Gminnej Biblioteki Publicznej w Piaskach. Wraz z innymi właścicielami ziemskimi w 1910 roku założył Towarzystwo Straży Ogniowych w Piaskach. Był aktywnym członkiem cukrowni w Trawnikach i jednym z pierwszych na Lubelszczyźnie propagatorów uprawy buraka cukrowego przez majątki dworskie. Po nim dobra odziedziczył syn Włodzimierz. Działał społecznie tak jak ojciec, był m.in. założycielem i pierwszym prezesem automobilklubu w Lublinie, a także dyrektorem Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Warszawie. W posiadłości w Brzezicach u Scipio del Campo bywali spokrewnieni z nimi gen. Kazimierz Sosnkowski i Władysław Tatarkiewicz. We wrześniu 1944 roku majątek Scipio del Campo, który obejmował ok. 344 hektary rozparcelowano na mocy dekretu PKWN, a dwór zamieniono na szkołę. Zespół dworski, który składał się z dworu, kuchni dworskiej, oranżerii, kuźni, młyna, stajni, obór dworskich i folwarcznych, spichlerzy, jest położony nad rzeką Giełczew, pośród starego parku. Do dworu prowadzi zabytkowa lipowa aleja. Na cmentarzu w Piaskach znajduje się grób rodziny Scipio del Campo.

Opis (streszczenie): Stanisław Radzki urodził się 8 maja 1900 roku w Lublinie. Był synem Adolfa i Władysławy z Rembielińskich. W 1919 roku ukończył 8 - klasową Szkołę Handlową. W trakcie nauki w szkole ufundowanej przez Augusta i Juliusza Vetterów był członkiem Wojskowej Kadry Szkolnej. Studiował na Wydziale Prawa i Nauk Społeczno - Ekonomicznych oraz Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Lubelskiego. Dyplom magistra praw uzyskał w 1923 roku w Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Był żołnierzem 3. Pułku Artylerii Polowej i 27. Pułku Artylerii Lekkiej. Ukończył również Szkołę Podchorążych Rezerwy Artylerii (1926 r.). Po ukończeniu studiów pełnił obowiązki na różnych stanowiskach w organach wymiaru sprawiedliwości m. in. jako sędzia śledczy, sędzia pokoju w Janowie Lubelskim, podprokurator przy Sądzie Okręgowym w Lublinie, naczelnik Sądu Grodzkiego w Lublinie, przewodniczący Sądu Pracy w Lublinie, adwokat. W czasie II wojny światowej był dwukrotnie aresztowany. 9 listopada 1939 roku uwięziony wraz z lubelską inteligencją na Zamku Lubelskim. 13 listopada 1942 roku został powtórnie aresztowany. Był więźniem niemieckich obozów w Oświęcimiu, Gross - Rosen, Sachsenhausen - Oranienburgu. Z ostatniego obozu wrócił 8 lutego 1945 roku. Miał zrujnowane zdrowie. Jego pasją była fotografia. W 2018 roku Kurier Lubelski opublikował zdjęcia autorstwa Stanisława Radzkiego z lat 40. i 50. XX wieku, ukazujące zniszczenia wojenne w Lublinie. Zdjęcia udostępniła rodzina Stanisława Radzkiego. Po wojnie rodzina Stanisława Radzkiego mieszkała przy ul. Karmelickiej. Jego żoną została Felicja Jarosławska (kartka nr 37).

Opis (streszczenie): Pocztówki z naszego zbioru dotyczą różnych obszarów, część z nich może być pretekstem do mówienia o oświacie właściwej dla czasów wysłania tych kartek. W programie na warsztat weźmiemy trzy pocztówki, dzięki którym porozmawiamy o szkołach i szkolnictwie w Krasnymstawie, Żółkiewce oraz Lublinie.

Opis (streszczenie): W odcinku, na podstawie pięciu kartek z pierwszych dekad XX wieku, zostanie przedstawiona postać Jana Jaroszyńskiego, inżyniera elektrotechnika, ale przede wszystkim miłośnika gór, wspinacza, artysty fotografa, popularyzatora fotografii, działacza organizacji turystycznych i fotograficznych. Na awersie kartek pocztowych widnieją zdjęcia jego autorstwa, w tym dwa autoportrety, wykonane w 1913 i 1919 roku.

Opis (streszczenie): W odcinku zaprezentowano pocztówkę wysłaną do Bochni w Galicji, w lutym 1918 roku, a więc kilka miesięcy przed odzyskaniem przez Polskę niepodległości. Na awersie kartki widnieje reprodukcja obrazu Artura Grottgera, autora cyklu kartonów o powstaniu styczniowym. Był to cykl jedenastu czarno - białych rysunków poświęconych wojnie. Polski malarz był jednym z czołowych przedstawicieli romantyzmu w malarstwie polskim. Odcinek poświęcony jest osobie malarza oraz 160. rocznicy powstania styczniowego. Zaproszeni goście opowiadają również o szacunku jaki okazywano weteranom powstania styczniowego w okresie międzywojennym.

Opis (streszczenie): Przedświąteczny odcinek "Niezwykłych historii z pocztówek" poświęcony będzie fenomenalnym pocztówkom, które były bardzo popularne w PLR - u. Polskie pocztówki dźwiękowe powstawały tylko w formacie C6 (wymiar widokówki), produkowane były głównie przez niewielkie firmy prywatne.

Opis (streszczenie): W odcinku zaprezentowane będą kartki z 1921 roku. Pierwsza wysłana z Neapolu do Lublina, do głównej składnicy w Hotelu Europejskim, druga z Lecce do Lublina na adres Al. Racławickie 6. Adresatką była Maria Czerny Szwarcenberg. Kartki zostały napisane po włosku. Zaproszeni goście opowiedzą o drodze korespondencji z Italii do Lublina oraz o tym kim mogła być adresatka. Omówiony zostanie temat podróży Polaków do Włoch w tym okresie oraz historia Hotelu Europejskiego oraz kamienicy przy Al. Racławickich 6 w Lublinie.

Opis (streszczenie): Kolejny odcinek "Niezwykłych historii z pocztówek" poświęcony jest Kazimierzowi Smuczakowi, artyście malarzowi, który przez większą część życia związany był z Nałęczowem. Kazimierz Smuczak ukończył lwowską Szkołę Przemysłową kształcącą w zakresie sztuki i budownictwa. Był uczniem i najbliższym współpracownikiem artysty malarza profesora Jana Henryka Rosena. Razem malowali ornamenty i freski w wielu kościołach. Ich współpraca trwała 10 lat, a zaczęła się w Katedrze Ormiańskiej we Lwowie, gdzie Smuczak wykonał część ornamentyki łuku tęczowego. Rosen wykorzystał wtedy twarz pomocnika przy malowaniu twarzy dwóch postaci. Kazimierz Smuczak pomagał prof. Janowi Rosenowi również w kaplicy króla Jana III Sobieskiego w kościele św. Józefa na Kahlenbergu pod Wiedniem. W papieskiej kaplicy w letniej rezydencji w Castel Gandolfo Rosen namalował dwa wielkie malowidła przedstawiające "Bitwę pod Warszawą w 1920 roku" i "Obronę Częstochowy przed Szwedami w 1655 roku". Prace dopełnił Smuczak, tworząc dwie mapy. Pierwsza była reprodukcją mapy sztabowej przedstawiającej pole bitwy warszawskiej z 1920 roku. Na drugiej zaznaczył wszystkie sanktuaria maryjne w Polsce. W 1932 roku w kościele Zmartwychwstania Pana Jezusa we Lwowie, razem ze Stanisławem Ehrenfeldem namalował dodatkowe malowidła ścienne w stylu art dco. Dwa witraże w świątyni zostały wykonane według jego projektu. W kościele św. Elżbiety we Lwowie wykonał malowidła ścienne. W 1936 roku wykonał dekorację kaplicy Seminarium Duchownego w Przemyślu. Był również twórcą malowideł ściennych w wielu kresowych miejscowościach poza Lwowem: w Czyszkach, Zborowie, Bohorodczanach, Trościańcu Wielkim, Dołżance, Zimnej Wodzie, Samborze, Rudkach i Brzeżanach. Czasy okupacji Smuczak spędził w Tarnobrzegu. Po zakończeniu wojny artysta przeprowadził się do Jeleniej Góry, gdzie podjął pracę w nowo powstałej Szkole Malarstwa i Rysunku. W 1951 roku wraz z żoną Marią Hermanowicz - Smuczakową, absolwentką Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Wileńskiego, przenieśli się do Nałęczowa. Tam rozpoczęli pracę w Liceum Sztuk Plastycznych. Kazimierz Smuczak prowadził zajęcia z rysunku i malarstwa oraz technologii i projektowania w latach 1951 - 59. Jego żona, w latach 1951 - 72, uczyła projektowania. Dzięki niej do programu nauczania włączono specjalizację zabawkarską. Kazimierz Smuczak zmarł na początku lat 90.

Opis (streszczenie): Historia błogosławionego biskupa Władysława Gorala.W odcinku, na podstawie kartek, zostanie przedstawiona postać błogosławionego biskupa Władysława Gorala. Jest to związane z obchodami 100. rocznicy jego święceń kapłańskich, które miały miejsce 18 grudnia 1920 roku w bazylice św. Jana na Lateranie w Rzymie. Dzień później odprawił mszę prymicyjną w bazylice św. Piotra w Watykanie. W Rzymie ks. Goral odbył studia doktorskie z zakresu filozofii na Uniwersytecie Gregoriańskim. Mieszkał w Papieskim Kolegium Polskim przy Via dei Maroniti 22. W późniejszym okresie studiował również teologię we Fryburgu w Szwajcarii. Po powrocie do Polski został mianowany biskupem pomocniczym lubelskim i biskupem tytularnym Maloe in Isauria. 17 listopada 1939 został aresztowany przez Niemców w ramach akcji eliminacji polskiej inteligencji pod nazwą Sonderaktion Lublin. 4 grudnia 1940 roku trafił do niemieckiego obozu koncentracyjnego Sachsenhausen. Został zamordowany w lutym 1945. Nie wiadomo, czy zmarł śmiercią głodową, w wyniku eksperymentów medycznych czy przez rozstrzelanie. W 1999 roku ks. Władysław Goral został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II.