Polacy Światu godziny emisji w telewizji, obsada, kiedy leci i gdzie obejrzeć

Opis (streszczenie): Projekt etiud filmowych przybliżających widzom sylwetki polskich naukowców żyjących w różnych zakątkach świata, którzy swoją pracą i odkryciami dali podstawy do rozwoju nauki. W krótkich filmach poznamy niezwykłe historie wybitnych Polaków, którzy pomimo odległości, jaka ich dzieliła od ojczyzny, sercem oddani byli Polsce, ale swoim umysłem i talentem służyli innym narodom.

Opis (streszczenie): Projekt etiud filmowych przybliżających widzom sylwetki polskich naukowców żyjących w różnych zakątkach świata, którzy swoją pracą i odkryciami dali podstawy do rozwoju nauki. Poznamy niezwykłe historie wybitnych Polaków, którzy pomimo odległości, jaka ich dzieliła od Ojczyzny, sercem oddani byli Polsce, ale swoim umysłem i talentem służyli innym narodom.

Opis (streszczenie): Projekt etiud filmowych przybliżających widzom sylwetki Polaków żyjących w różnych zakątkach świata.

Opis (streszczenie): Projekt etiud filmowych przybliżających widzom sylwetki wybitnych polskich naukowców żyjących w różnych zakątkach świata, którzy swoją pracą i odkryciami dali podstawy do rozwoju nauki. W krótkich filmach poznamy niezwykłe historie wybitnych Polaków, którzy pomimo odległości, jaka ich dzieliła od Ojczyzny, sercem oddani byli Polsce, ale swoim umysłem i talentem służyli innym narodom.

Opis (streszczenie): Stanisław Szukalski polski rzeźbiarz i malarz urodził się 13 grudnia 1893 roku w Warcie koło Sieradza. Ukończył krakowską ASP, a następnie wyemigrował do USA. Wczesne prace artysty to seria rzeźb inspirowanych ekspresjonizmem i kubizmem. W 1925 roku projekt Stanisława Szukalskiego wygrał konkurs na realizację pomnika Adama Mickiewicza w Wilnie. Zaproponowana wizja była tak kontrowersyjna, że środowisko artystyczne podzieliło się na zwolenników i przeciwników Szukalskiego. Ostatecznie pomnik nie powstał. Skupieni wokół Szukalskiego artyści zawiązali w 1929 roku grupę pod nazwą "Szczep Szukalszczyków herbu Rogate Serce". Głównym postulatem grupy było skupienie się na sztuce nawiązującej do słowiańskich korzeni. W 1940 roku Szukalski zamieszkał w Los Angeles, gdzie poznał rodzinę DiCaprio, która wspierała go, aż do śmierci 1987 roku. Wybitny aktor Leonardo DiCaprio jest właścicielem wielu dzieł artysty i przy każdej okazji wspomina o wyjątkowości sztuki polskiego rzeźbiarza.

Opis (streszczenie): Feliks Topolski polski malarz i rysownik działający na terenie Wielkiej Brytanii urodził się 14 sierpnia 1907 roku w Warszawie. W latach 1927 - 1932 studiował na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. W 1935 roku wyjechał do Londynu, jako dziennikarz - relacjonował obchody jubileuszu króla Jerzego V. W 1939 roku ukazała się sztuka George’a Bernarda Shawa "In Good King Charles's Golden Days" z ilustracjami Topolskiego, co przyniosło polskiemu rysownikowi rozgłos. W czasie II wojny światowej artysta był korespondentem wojennym. Towarzyszył II Korpusowi Polskiemu dokumentując wkroczenie aliantów do Rzymu, był przy wyzwoleniu obozu koncentracyjnego Bergen - Belsen i obserwował proces norymberski. W uznaniu dla jego talentu artystę zaproszono do Brytyjskiej Akademii Królewskiej. Zmarł 24 sierpnia 1989 roku w Londynie.

Opis (streszczenie): Cyprian Godebski polski rzeźbiarz urodził się 30 października 1835 roku we Francji. Godebski był synem Franciszka Ksawerego powstańca listopadowego. Ze sztuką młody Godebski zetknął się w Wersalu, za sprawą ojca, który objął tam posadę kustosza. W 1858 r. cała rodzina przeniosła się do Lwowa, gdzie ojciec rozpoczął pracę w Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich. W 1861 r. Godebski został zatrudniony jako rzeźbiarz na dworze carskim w Wiedniu. W Warszawie wraz z żoną, rzeźbiarką i filantropką Matyldą z Rosenów, prowadził salon artystyczno - literacki. W 1877 roku został członkiem francuskiej Akademii Narodowej. Najważniejszymi realizacjami Godebskiego były zespoły rzeźb umieszczane w przestrzeniach publicznych. Sławę i popularność przyniosły mu liczne pomniki, m.in. monument upamiętniający wyzwolenie Peru w Limie, pomnik Adama Mickiewicza w Warszawie i ukraińskiego wieszcza Tarasa Szewczenki we Lwowie.

Opis (streszczenie): Tadeusz Piotr Potworowski polski malarz działający na terenie Wielkiej Brytanii urodził się 24 kwietnia 1898 roku w Warszawie. W 1922 roku rozpoczął studia w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Józefa Pankiewicza. Pod jego patronatem studenci utworzyli grupę zwaną Komitetem Paryskim lub "Kapistami". Celem działania grupy artystycznej była kontynuacja studiów w tradycji malarstwa francuskiego. We wrześniu 1924 roku Piotr Potworowski, Jan Cybis, Józef Czapski wyjechali do Paryża, tam według zaleceń Pankiewicza kopiowali w Luwrze obrazy wybitnych francuskich malarzy. Potworowski w Paryżu założył własną pracownię na Montparnasse. Prace Potworowskiego w 1937 roku otrzymały srebrny medal na Międzynarodowej Wystawie Sztuki i Techniki w Paryżu. Po udziale w kampanii wrześniowej 1939 roku artysta wyjechał do Szwecji. W Londynie Potworowski zorganizował Stowarzyszenie Polskich Artystów. W 1958 roku przyjechał do Polski i objął stanowisko profesora w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Zmarł 24 kwietnia 1962 w Warszawie.

Opis (streszczenie): Jan Henryk Rosen rozpoczął pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych RP oraz kontynuował naukę malarstwa w Miejskiej Szkole Sztuk Zdobniczych i Malarstwa w Warszawie. Zadebiutował w 1922 roku obrazem Żywot św. Franciszka z Asyżu wystawionym w warszawskiej Zachęcie. Talent Rosena w dziedzinie sztuki sakralnej został doceniony przez arcybiskupa lwowskiego Józefa Teodorowicza, który zlecił mu wykonanie dekoracji malarskiej w katedrze ormiańskiej we Lwowie. W 1930 roku Jan Henryk Rosen został profesorem Katedry Rysunku Figuralnego na Politechnice Lwowskiej. W 1937 r. wyjechał do USA. Wykonał tam liczne monumentalne dekoracje malarskie m.in. malowidła w Katedrze Narodowej w Waszyngtonie, freski w katedrze Łaski Bożej w San Francisco, mozaikę Chrystus Pantokrator w katolickim Narodowym Sanktuarium Niepokalanego Poczęcia w Waszyngtonie. Zmarł w 1982 roku w Arlington koło Waszyngtonu.

Opis (streszczenie): Cykl etiud filmowych przybliżających widzom sylwetki wybitnych polskich naukowców żyjących w różnych zakątkach świata, którzy swoją pracą i odkryciami dali podstawy do rozwoju nauki. W krótkich filmach poznamy niezwykłe historie wybitnych Polaków, którzy pomimo odległości, jaka ich dzieliła od Ojczyzny, sercem byli oddani Polsce, ale swoim umysłem i talentem służyli innym narodom.

Opis (streszczenie): Projekt trzynastu etiud filmowych przybliżających widzom sylwetki wybitnych polskich naukowców żyjących w różnych zakątkach świata, którzy swoją pracą i odkryciami dali podstawy do rozwoju nauki. W krótkich filmach poznamy niezwykłe historie wybitnych Polaków, którzy pomimo odległości, jaka ich dzieliła od ojczyzny, sercem byli oddani Polsce, ale swoim umysłem i talentem służyli innym narodom. Poczet polskich naukowców otwiera sylwetka Marii Skłodowskiej - Curie, podwójnej noblistki.

Opis (streszczenie): Bohaterką odcinka jest Stanisława Walasiewicz (1911 - 1980), najsłynniejsza polska lekkoatletka 1. poł. XX wieku. Trenerka, znana w USA jako Stella Walsh, rekordzistka Polski, Europy i świata w biegach krótkich, złota i srebrna medalistka olimpijska w biegu na 100 m.

Opis (streszczenie): Karol Stefan Szolc - Rogoziński urodził się 14 kwietnia 1861 roku w Kaliszu. W wieku 18 lat spolonizował swoje nazwisko, zachowując jednocześnie panieńskie nazwisko matki. Po ukończeniu gimnazjum, wstąpił do rosyjskiej Akademii Marynarki Wojennej w Kronsztadzie. Dwa lata później jako oficer krążownika "Generał Admirał" wyruszył w podróż dookoła świata. U schyłku 1881 roku wystąpił z rosyjskiej marynarki wojennej, a następnie wrócił w rodzinne strony. W Polsce zaprezentował plan ekspedycji naukowej do Kamerunu. Po zebraniu odpowiednich środków wyjechał do Francji, gdzie zakupił statek pełnomorski. Ochrzcił go "Łucja Małgorzata", a wyprawę nazwał "polską". Podczas wyprawy zgromadził około 370 okazów, które dziś znajdziemy w Muzeum Etnograficznym w Krakowie i w Warszawie. 1 grudnia 1896 roku Szolc - Rogoziński zginął w wypadku drogowym. Pochowano go na paryskim cmentarzu Bagneux. W październiku 2023 roku z inicjatywy władz Rzeczpospolitej doczesne szczątki Stefana Szolc - Rogozińskiego zostaną przeniesione do Kalisza.

Opis (streszczenie): Aleksander Brückner wybitny slawista, badacz języka i kultury polskiej urodził się 29 stycznia 1856 roku w Tarnopolu. Kształcił się w Lipsku, Berlinie i Wiedniu. W wieku 25 lat rozpoczął współpracę z katedrą języków i literatur słowiańskich Uniwersytetu Fryderyka Wilhelma w Berlinie. W 1892 roku Aleksander Brückner uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Wykładał na uniwersytecie przez prawie 50 lat. Przypisuje się mu ponad 1800 publikacji z takich dziedzin jak literatura, historia, kultura, czy słowiański folklor. W Rosyjskiej Bibliotece Narodowej w Sankt - Petersburgu Aleksander Brückner odnalazł skradziony przez Rosjan podczas powstania listopadowego - pochodzący z XIII lub XIV wieku - najstarszy dokument prozatorski napisany w języku polskim. Średniowieczny kodeks Bruckner nazwał Kazaniami świętokrzyskimi". Opracował je i w 1891 roku opublikował. Zmarł 24 maja 1939 roku w Berlinie i został pochowany na cmentarzu Tempelhofer Parkfiredhof. Prochy Aleksandra Brücknera oraz jego żony Emmy Brückner zostały sprowadzone do Krakowa i uroczyście pochowane na Cmentarzu Rakowickim 29 września 2023 roku.

Opis (streszczenie): ODC. 99 Brunon Edward Paprocki polski architekt działający w Ameryce Południowej urodził się 6 października 1879 roku. Ukończył szkołę inżynierską Wawelberga i Rotwanda w Warszawie, a następnie rozpoczął studia architektoniczne na paryskiej École Nationale des Beaux - Arts. Podczas I wojny światowej należał do Legionów Polskich. W roku 1926 roku przeniósł się do Peru i rozpoczął pracę naukową. Został profesorem katedry architektury na politechnice w Limie, z jego inicjatywy powstało stowarzyszenie architektów peruwiańskich. Pracował przy budowie neoklasycznego gmachu Pałacu Sprawiedliwości Palacio de Justicia w Limie, który dziś jest siedzibą Sądu Najwyższego. Projekt był inspirowany pałacem sprawiedliwosci w Brukseli. W 1936 roku Paprocki zamieszkał w Paragwaju i zajął się przebudową Narodowego Panteonu Bohaterów w Asunción. Architekt zmarł w czerwcu 1949 roku w stolicy Paragwaju Asuncion.

Opis (streszczenie): ODC. 98 Lucjan Korngold polski architekt działający w Brazylii urodził się 1 lipca 1897 roku w Warszawie. W latach 1916 - 1923 studiował na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. W projektach Lucjana Korngolda można dostrzec fascynację nurtami awangardowymi w architekturze - Le Corbusier’a czy Bauhausu. Korngold jest autorem domu Rabińskiego w Tel Awiwie. Dom stanowi jeden z pierwszych przykładów realizacji założeń Corbusiera i należy do największego na świecie skupiska budynków modernistycznych. W 1939 roku wziął udział w obronie Warszawy. Po klęsce wrześniowej, udało mu się przez Bukareszt wyjechać do Rzymu, a stamtąd do Brazylii. W Brazylii Korngold projektował biurowce oraz siedziby dużych instytucji. W 1950 roku zlecono mu budowę najwyższego na świecie budynku żelbetowego, 33 - piętrowego Edificio CBI - Esplanada. Zmarł w So Paulo w 1963 roku.

Opis (streszczenie): ODC. 97 Stanisław Michał Jankowski pseudonim "Agaton" urodził się 29 września 1911 roku w Warszawie. Wybitny architekt, uczestnik kampanii wrześniowej 1939 roku, cichociemny, powstaniec warszawski, adiutant generała Tadeusza "Bora" Komorowskiego. Po wojnie pracował w Biurze Odbudowy Stolicy. Był współautorem planu podniesienia miasta z ruin. Pełnił funkcję naczelnego urbanisty Bagdadu, kierował zespołem projektującym odbudowę zniszczonego przez trzęsieniu ziemi miasta Skopie w Jugosławii, doradzał przy odbudowie Chimbote w Peru. Za bohaterstwo w czasie wojny został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari i dwukrotnie Krzyżem Walecznych. W 1995 r. otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Warszawy. Zmarł 5 marca 2002 roku.

Opis (streszczenie): Henryk Arctowski (rocznik 1871), urodz. w Warszawie w rodzinie Artztów, która przybyła do Polski w XVII w. z Wirtembergii. Liceum ukończył w Lige i rozpoczął studia na Sorbonie. W wieku 24 lat zaczął przygotowania do podróży antarktycznej.

Opis (streszczenie): Ludwik Kmicic - Skrzyński urodził się w Odessie 26 sierpnia 1893 roku. Dzieciństwo spędził na terenach dzisiejszej Gruzji. Do gimnazjum uczęszczał w Tbilisi, a po jego ukończeniu wyjechał do Belgii, gdzie rozpoczął studia na Wydziale Chemii Politechniki w Lige. W trakcie studiów wstąpił do Związku Strzeleckiego, a także zorganizował pluton Związku w Nancy we Francji i objął jego dowództwo. W 1914 roku po wybuchu I wojny światowej Ludwik Kmicic - Skrzyński powrócił do kraju i wstąpił do Legionów Polskich. Uczestniczył w bohaterskim siedmioosobowym patrolu Władysława Prażmowskiego Beliny". Ułańska siódemka" jako pierwsza - w sierpniu 1914 - przekroczyła granicę zaboru rosyjskiego i dokonała rozpoznania na terenie wroga. Po udanej akcji Kmicic - Skrzyński pełnił funkcje dowódcze, a także był wykładowcą na kawaleryjskim kursie podoficerskim, gdzie uczył przyszłych legionistów. Po kryzysie przysięgowym 1917 roku związanym z odmową dotrzymania braterstwa broni wojskom Niemiec i Austro - Węgier przez żołnierzy Legionów Polskich, Kmicic - Skrzyński został internowany w obozie w Beniaminowie. Jesienią 1918 roku po odzyskaniu przez Polskę niepodległości przyjęto go w szeregi Wojska Polskiego. Został zastępcą dowódcy 1. Pułku Szwoleżerów i brał udział w zdobyciu Wilna oraz w wyprawie kijowskiej.

Opis (streszczenie): Gustaw Zieliński polski pisarz i poeta okresu romantyzmu urodził się 1 stycznia 1809 roku w Markowicach na Kujawach. Dorastał w domu o silnych tradycjach niepodległościowych, jego ojciec był pułkownikiem kościuszkowskim, a dziadek posłem Sejmu Wielkiego.