Reportaż z regionu godziny emisji w telewizji, obsada, kiedy leci i gdzie obejrzeć

Opis (streszczenie): Wiosna 1914 r. park miejski w Kielcach. Słyszymy znaną melodię "My, Pierwsza Brygada". Nie widzimy orkiestry. Kilkuletnia dziewczynka w czerwonej sukience tańczy w rytm muzyki i mówi: Mamusiu, to nasza melodia. Podbiega do niej kobieta i obydwie tańczą, nucąc "Marsz Kielecki" nr 10, jak pierwotnie nazywała się ta melodia. Ulubiona melodia kielczan. Niewielu wie, że ta słynna pieśń legionowa zrodziła się w Kielcach. Ruszamy śladami tej niezwykłej historii i odkrywamy wiele tajemnic. Najsłynniejsza pieśń legionowa "My, Pierwsza Brygada" przed wojną traktowana była przez żołnierzy Marszałka niemaljak hymn narodowy. Józef Piłsudski nazwał ją najdumniejszą pieśnią, jaką kiedykolwiek Polska stworzyła. Od 2007 r. jest oficjalną pieśnią Wojska Polskiego. Melodia marsza "Pierwszej Brygady" towarzyszyła strzelcom i legionistom już od 25 sierpnia 1914 r. Wtedy to do odradzającego się polskiego wojska wstąpiła cała orkiestra kieleckiej Straży Ogniowej. Podobno miała odprowadzić strzelców do rogatek Kielc i wrócić do miasta, jednak muzycy postanowili pozostać w wojsku. Ilu ich dokładnie było, do dziś nie wiadomo, nie są nawet znane wszystkie nazwiska. Orkiestra strażacka, znana w Kielcach z koncertów w parku, pierwszy publiczny występ miała już w 1884 r. Zlikwidowana przez władze carskie, reaktywowana została w 1897 r. Andrzej Sikorski jej kapelmistrzem został w roku 1905 r. Miał wtedy 38 lat. Pochodził spod Zamościa. Jak trafił do Kielc, nie wiadomo. Po wstąpieniu muzyków do polskiego wojska orkiestra kieleckiej straży została orkiestrą wojskową 1. Brygady Legionów. W zeszycie nutowym kapelmistrza orkiestry Andrzeja Sikorskiego pod numerem 10 jako "Marsz Kielecki" zapisana była melodia, która bardzo szybko wpadała żołnierzom w ucho. Istniała też wersja, że pod numerem 10 zapisany był marsz "Przejście przez Morze Czerwone". Skąd się tam wzięła melodia nie udało się ustalić. Jedna z wersji mówi, że kapelmistrz Sikorski pewnie nie był jej autorem, ale zaaranżował na potrzeby strażackiej orkiestry melodię marsza, którą wykonywała orkiestra stacjonującego w Kielcach rosyjskiego pułku piechoty. Nieprzychylni Piłsudskiemu członkowie Narodowej Demokracji twierdzili, że dumna pieśń legionistów pochodzi z wiedeńskiej operetki "Die blauen Husaren", co jednak okazało się fałszem.

Opis (streszczenie): Przyjechali do Mrągowa z Białorusi, Litwy i Ukrainy. Wszyscy mają polskie korzenie. Śpiewem, tańcem i słowem kultywują polskie tradycje. Uczestniczyli w odbywającym się po raz XXIX Festiwalu Kultury Kresowej. Dzięki Festiwalowi Rodacy rozsiani po świecie, pamiętają o sobie i swoich korzeniach. Każde spotkanie w Mrągowie, to radość, łzy wzruszenia, niezapomniane chwile, zarówno dla uczestników jak i widzów. Poznajmy uczestników imprezy, posłuchajmy ich wzruszających opowieści. Są w różnym wieku, każdy ma swoją historię, ale wszystkim Polska gra w sercu. Zobaczmy, tak tańczą, śpiewają i jak tworzą. Festiwalowi towarzyszyły wystawy plastyczne, fotograficzne, rękodzieła, wieczory poetyckie, kiermasze i degustacje kresowych potraw. Poczujmy klimat Kresów.

Opis (streszczenie): Poznajemy pisarza Stefana Chwina, a dokładnie jego dzieciństwo związane z miejscem zamieszkania - starą Oliwą. W dawne czasy przenoszą nas stare fotografie, na których widzimy przyszłego pisarza w rozmaitych sytuacjach: w czapce marynarskiej, gołego na plaży, w majteczkach dorysowanych przez purytańską babcię Wandę, a także z rodzicami w czasie spaceru. Ożywają wspomnienia, powraca atmosfera lat minionych.

Opis (streszczenie): W 325 roku naszej ery cesarzowa św. Helena znalazła w Jerozolimie krzyż, na którym ukrzyżowano Jezusa z Nazaretu. Niestety krzyż ten został podzielony na kawałki, a największe jego cząsteczki przechowywane są w wielu miastach Europy. Także w Polsce. W reportażu opowiemy o takich miejscach, gdzie znajdują się bezcenne relikwiarze z cząsteczkami krzyża oraz gwoździa użytego do krzyżowania Jezusa. Odwiedzimy m.in. katedrę na Wawelu oraz klasztor na Łysej Górze pod Kielcami.

Opis (streszczenie): Niezwykła podróż po Polsce i jej wielkanocnych zwyczajach. Na Podlasiu posłuchamy śpiewu o Konopielce, a na Pomorzu dowiemy się, co to jest bamblowanie. Zajrzymy na Podhale, gdzie poznamy góralskie zwyczaje, a także do Wilamowic i Małopolski. Dowiemy się na czym polegał zwyczaj Siudej baby czy Pucheroków, a także odwiedzimy wielkanocne odpusty, takie jak Emaus i Rekawkę.

Opis (streszczenie): Zalipie, wieś pod Tarnowem, słynie z pięknie malowanych chat. Kolorowych, zdobionych motywami roślinnymi i kwiatowymi. Nie wszyscy jednak wiedzą, że w Zalipiu powstają też najpiękniejsze pisanki: wielobarwne, kunsztownie udekorowane, kwieciste. Zalipie jest niekwestionowaną stolicą malowanych jaj. Rodzinne malowanie pisanek nie jest jedynym ważnym wydarzeniem w przedświątecznym kalendarzu tej wyjątkowej wsi. Na wiele tygodni przed świętami mieszkańcy Zalipia przystępują do wykonywania okazałych palm na Niedzielę Palmową oraz dekoracji do kościoła parafialnego na Wielki Tydzień. Wiosenne tygodnie są też tradycyjnie okresem porządków wokół domów i zabudowań gospodarczych, odnawiania dawnych malunków na ścianach i tworzenia nowych, wszędzie gdzie jeszcze pozostało na nie trochę wolnego miejsca. Fenomenem Zalipia jest to, że tradycje artystyczne są tam do dziś żywe i autentyczne. Ludzie ciągle znajdują w malowaniu i ozdabianiu swoich domów sposób na codzienność, na niedostatek, po prostu na życie. To jest jak nałóg - mówią. I malują kwiaty na czym popadnie: na domach, stodołach, studniach, psich budach, na pralce, piecu w kotłowni i na czajniku. Ktoś pomalował w kwiaty nawet starego malucha. W Zalipiu puste miejsca wyglądają wręcz nieprzyzwoicie i jakby się proszą, żeby jak najszybciej wymalować na nich kwietne bukiety. Ta lekko szalona, a przy tym bardzo sympatyczna przypadłość dotyka wszystkich, kobiety i mężczyzn, starych i młodych. Zalipie to przykład zbiorowej artystycznej gorączki.