Tischner godziny emisji w telewizji, obsada, kiedy leci i gdzie obejrzeć

Opis (streszczenie): W czerwcu 2025 roku minęło 25 lat od jego śmierci i 45 lat od powstania "Solidarności", której został nazwany duchowym przewodnikiem. W związku z tą rocznicą w uznaniu "wybitnych osiągnięć jednego z najważniejszych polskich filozofów, duchownych i intelektualistów Senat obecnej kadencji rok 2025 ustanowił "Rokiem ks. prof. Józefa Tischnera". To dobra okazja by przypomnieć człowieka, który jeszcze tak niedawno był autorytetem dla całego pokolenia Polaków, przewodnikiem duchowym dla umęczonych życiem w PRL-u czy pogubionych w okresie transformacji. Postać barwna, dziś powiedzielibyśmy: osobowość medialna. Jego słowa wciąż są obecne w obiegu jak: Co to jest nic? Pół litra na dwóch. Albo: Góralska teoria poznania mówi, że są trzy prawdy: święto prowda, tyz prowda i gówno prowda. Ale czy tylko tyle zostaje w świadomości Polaków po 25 latach, czy Tischner nie zasługuje na nic więcej? I choć działa w Krakowie Fundacja "Instytut Myśli Józefa Tischnera", która stawia sobie za cel ochronę i upowszechnianie intelektualnego dorobku swego patrona, choć przyznawane są przez wydawnictwo Znak nagrody im. Tischnera, to trudno nie odnieść wrażenia, że autor "Etyki Solidarności", jeden z najwybitniejszych współczesnych filozofów chrześcijańskich, jedna z najciekawszych postaci polskiego życia intelektualnego u schyłku XX wieku powoli, jak jego epoka, znika z horyzontu kolejnych pokoleń. Film jest opowieścią o człowieku charyzmatycznym, krnąbrnym, niepokornym. Kapłanie wiernym Bogu i swojej religii. Który krytykował i wielokrotnie nie zgadzał się ze swoim Kościołem. Wybrał trudną drogę duszpasterstwa intelektualnego, pomagającego człowiekowi wierzyć świadomie. Odważnie wykładał Heideggera w kościele, ale też jako pierwszy wprowadził mszę dla dzieci i prowadził dialog z przedszkolakami przed ołtarzem, pozwalając im przynosić zabawki do kościoła. Który wolał pomagać, a nie sądzić. Który nie lubił spowiadać (ludzie nie kłamią, ale przy pomocy rachunku sumienia kładą nacisk na coś, co jest zewnętrzne). To film o intelektualiście, filozofie szanowanym przez europejskie elity naukowe, który w Polsce czuł się trochę jak Norwid, niedoceniany, bo bardziej niż filozofa widziano w nim komentatora rzeczywistości. Który choć w 1980 roku na strajku gdańskim nie był obecny, to stał się kapelanem "Solidarności" i jej duchowym przewodnikiem dzięki mocnemu, płomiennemu kazaniu dla związkowców, które wygłosił na Wawelu. To kazanie stało się zaś zaczątkiem "Etyki solidarności", tekstu w polskiej literaturze filozoficznej absolutnie wyjątkowego, tekstu, który jest punktem odniesienia i pretekstem do analizy, dlaczego, przewidywany i uznany przez Tischnera za racjonalny oraz nieunikniony rozpad "Solidarności" zamienił się w polskie piekło. Pytamy o to ludzi uwikłanych w "Solidarność", tych rozpoznawalnych, jak Wałęsa, Borusewicz, Frasyniuk czy Bujak, który zafascynowany stykiem filozofii i polityki w końcu za "Solidarność" przepraszał, ale też tych nieznanych, lokalnych działaczy, często postaci niezwykle barwnych, a jeszcze częściej rozgoryczonych losem swoim i "Solidarności". Ich historie stworzą swoisty kontrapunkt w opowieści o filozofii i postawie etyczno-moralnej naszego bohatera. Tischner, jak twierdzą niektórzy, mógł zostać Prymasem Polski, ale mógł też zostać filozofem na miarę Hegla czy Heideggera. Nie został ani jednym, ani drugim - dlaczego? Postaramy się odpowiedzieć na to pytanie. Nie będzie to jednak ścisła biografia bohatera od urodzin do śmierci.