Wszystko powiem Lilce! godziny emisji w telewizji, obsada, kiedy leci i gdzie obejrzeć

Opis (streszczenie): Wzruszający, ale i zabawny, a przede wszystkim bardzo prawdziwy film o tragicznych i trudnych doświadczeniach dzieci w pierwszych dniach i tygodniach wolności, nagrodziło młodzieżowe jury na festiwali w Gijon w 1984 r. , uznając go za najciekawszy film telewizyjny. "Wszystko powiem Lilce" uhonorowano też Srebrnymi Koziołkami na Ogólnopolskim Festiwalu Filmów dla Dzieci w Poznaniu. Reżyser Wiktor Skrzynecki, który zadebiutował pięknym filmem telewizyjnym "Mysz" (Prix Jeunesse International Monachium '80; Brązowe Koziołki, Poznań '81), sam zauważył, że nie jest pewien, czy "Lilka..." jest filmem wyłącznie dla dzieci. Może to raczej wspomnienie dorosłych o czasach dzieciństwa? Jest wiosna 1945 roku. Do Warszawy nieprzerwanie powracają jej dawni mieszkańcy. Wśród ruin zburzonego miasta, w cudem ocalałych resztkach zabudowań, zaczyna się nowe życie. Na bramach wypalonych kamienic ludzie zostawiają kartki z wiadomością, że przeżyli, gdzie można ich teraz znaleźć - dla swoich bliskich, którzy być może także powrócą z tułaczki. Taką nadzieję mają również Lilka i jej młodsze rodzeństwo. Dzieci wiedzą, że ich ojciec został rozstrzelany w czasie wojny, ale matka, wywieziona po upadku powstania z Warszawy, może wkrótce wróci. Mocno w to wierzą. Czekają i chcą mamę powitać. Dlatego ukrywają się przed opieką społeczną w obawie, że odeśle całą trójkę do sierocińca, jeśli wyjdzie na jaw, że dzieci mieszkają same, tylko pod opieką15 - letniej dziewczynki. Lilka nieźle sobie radzi, praniem zarabia na życie, ale nie może zbyt wiele czasu poświęcać bratu i siostrze. 10 - letni Anatolek przysparza jej szczególnychtrosk. Pozbawiony rodzicielskiej opieki chłopak zbyt szybko się usamodzielnia, znika gdzieś na całe dnie z wałęsającymi się samopas rówieśnikami. A zabawy w ruinach mogą być niebezpieczne, chłopiec o przezwisku Padaczka ginie od niewypału. Lilka patrzy na brata z rosnącym niepokojem.

Opis (streszczenie): Wzruszający, ale i zabawny, a także prawdziwy film o tragicznych i trudnych doświadczeniach dzieci w pierwszych dniach wolności, nagrodziło młodzieżowe jury na festiwali w Gijon w 1984 r. , uznając go za najciekawszy film telewizyjny.