Boża podszewka II godziny emisji w telewizji, obsada, kiedy leci i gdzie obejrzeć

Opis (streszczenie): Marysia, której nie udało się zdobyć papierów repatriacyjnych, po wielu dniach samotnej wędrówki dociera wreszcie do na pół zrujnowanego domu w Juryszkach. W rodzinnym dworku mieszkają teraz Broniś z Wandą oraz jego brat Kostek. Marysia cały czas tęskni za Gienią, wyobrażając sobie, że dziewczyna lada chwila stanie w drzwiach. Gienia faktycznie źle się czuje w nowym domu, choć poniemiecka willa jest obszerna i wygodna. Marzy o powrocie do Juryszek, do mamy. Za Wileńszczyzną tęskni również Józia, nie pozwalając wyrzucić niczego z przywiezionych stamtąd pamiątek, ale praktyczna kobieta szybko zaczyna dostrzegać też dobre strony nowej sytuacji. Tymczasem w Juryszkach Broniś próbuje jakoś ułożyć sobie stosunki z radziecką władzą, wierząc, że za drobne przysługi uniknie rozparcelowania majątku. Znacznie twardszą postawę prezentuje jego brat, który trzyma z litewskimi partyzantami. Nadzieje Bronka szybko okazują się płonne: w obejściu niebawem zjawiają się czterej "inspektorzy", którzy rekwirują bydło, świnie, kury. Chcąc ich powstrzymać i udobruchać, Broniś częstuje ich samogonem. Zgadza się też zawieźć ich furmanką do sąsiedniej wioski. W drodze dochodzi do tragedii: partyzanci zabijają inspektorów. Broniś ucieka. Koń sam wraca do domu, ciągnąc wóz z czterema trupami. Niebawem wraca też Broniś, wyjaśnia przerażonym kobietom, co się stało. Wszyscy wiedzą, że nie ujdzie im to na sucho.

Opis (streszczenie): Józia zapisuje Gienię do miejscowego gimnazjum. Na wieść, że dziewczyna ukończyła tylko cztery klasy szkoły podstawowej, dyrektor radzi wziąć korepetycje, w przeciwnym razie uczennica nie poradzi sobie, jego zdaniem, z dalszą nauką. Praktyczna Józia zamartwia się, skąd wziąć pieniądze na opłacenie korepetycji. Roman coraz bardziej pożądliwym wzrokiem patrzy na dorastającą siostrzenicę. Józia, zaniepokojona jego zachowaniem i uległością Gieni wobec jego dwuznacznych gestów i słów, prowadzi dziewczynę do spowiedzi do protestanckiego kościoła. Ku zaskoczeniu ich obu, okazuje się, że nie ma tam konfesjonału. Maryśka stale tęskni za córką. Dostaje pracę gospodyni u proboszcza na plebanii. Gotowanie nie idzie jej jednak najlepiej. Załamana swoimi niepowodzeniami kulinarnymi gotowa jest nawet odejść z pracy, ale proboszcz ją powstrzymuje. Na plebanii atmosfera jest napięta. Zewsząd dochodzą informacje o prześladowaniach i zsyłkach księży, zamienianiu kościołów na magazyny i spichrze. Maryśka dostaje wreszcie list od Gieni. Czyta go tak często, że wkrótce zna go już na pamięć. Tymczasem NKWD zamyka kościół i daje proboszczowi 24 godziny na opuszczenie parafii. Mimo to wierni schodzą się nocą na nabożeństwo. NKWD urządza nocny najazd na kościół, aresztuje proboszcza. Maryśka znów zostaje skazana na samotną tułaczkę.

Opis (streszczenie): Bogdan pomaga siostrom, dostarczając im deficytowe mięso. Gienia zaczyna naukę w gimnazjum. Jej koleżanką zostaje Halinka. Gienia bierze korepetycje u przystojnego Janka, ale bardziej niż nauka zajmuje ją osoba korepetytora. Dziewczyna kocha się w nim bez wzajemności. Okazuje się natomiast, że wybranką Janka jest właśnie Halinka. Gienia cierpi skrycie. Jej najbliższą powierniczką pozostaje ukochana juryska krowa, Bukietka, której Gienia powierza swoje sekrety i rozterki. Janeczka marzy o dziecku, ale Roman stanowczo się temu sprzeciwia. Nie znosi płaczu, krzyku, pieluch. Za to, ku rozpaczy żony, bardzo chętnie flirtuje z piękną Niemką zamieszkującą piętro willi, frau Peszke. Maryśka tuła się po bezdrożach, samotna, stęskniona za Gienią. Śpi na ziemi, żywi się byle czym. Wreszcie skrajnie wyczerpana dociera do Juryszek, do domu Bronisia i Wandzi. Odwiedzają ją tam miejscowe kobiety, modlą się o jej zdrowie. Chora Maryśka widzi zmarłych rodziców, słyszy głos matki: "Jak ty ludziom, tak Bóg twojej Gieni".

Opis (streszczenie): Józia prowadzi Gienię do spowiedzi do polskiego księdza, któremu dziewczyna wyznaje ze wstydem, że pozwoliła się dotykać wujowi Romanowi. Po spowiedzi spotyka profesor Hufaldową, z którą wdaje się w rozmowę na temat prawdy i kłamstwa. Poznaje też tragiczną prawdę o Fridzie, niemieckiej podopiecznej pani profesor. Gienia jest zbulwersowana zasłyszaną historią. Równie duże wrażenie wywiera na niej żałosne widowisko, które urządzają sobie radzieccy żołnierze strzelający do wyrzucanych przez okno niemieckich książek, niekiedy unikatowych dzieł klasyków. Biełuń, teraz członek ORMO, sugeruje Janeczce, że zna jakieś kompromitujące informacje na temat Romana i w razie potrzeby może je wykorzystać przeciwko niemu. Janeczka wpada w popłoch. Niesłabnące zainteresowanie Romana piękną i elegancką Frau Peszke doprowadza Janeczkę do rozpaczy. Gienia jest jednak przekonana, że ciotka martwi się przez nią. Na Litwie panuje ostra zima. Maryśka samotnie wędruje bezdrożami, cały czas myśląc o córce. Wreszcie ledwo żywa dociera do Juryszek. Ale Wanda traktuje ją podejrzliwie, Broniś też nie okazuje radości na jej widok. Po kłótni z Maryśką brat wyrzuca niezrównoważoną siostrę z domu.

Opis (streszczenie): Podróż repatriantów na ziemie odzyskane wydaje się nie mieć końca. Na jednym z postojów kobiety umilają sobie czas śpiewaniem kościelnych pieśni, mężczyźni próbują paść krowy i kozy na pobliskiej łące. Kiedy pasażerowie pociągu dowiadują się, że są już na ziemiach polskich, ogarnia ich radość. Padają sobie w ramiona, szlochają, intonują pieśń "Boże, coś Polskę". Podniosły nastrój burzy nagle grupa polskich wieśniaków, którzy rzucają się z kijami na nich i pasące się bydło. Tymczasem samotna Maryśka wędruje pustymi drogami Litwy, poszukując śladów dawnego życia i ludzi, którzy dawno odeszli. Spotkanie ze Stasią przypomina jej ukochaną Walunię i szczęśliwe juryskie czasy. Napotkany dalej Łazurko, niegdyś żebrak, a teraz przedstawiciel sowieckiej władzy, odziany w oficerki, czapkę i z dumą prezentujący nowe, srebrne zęby, tylko na moment zachwieją jej niewzruszoną wiarą, że przecież "wszystko jest tak, jak było", trzeba tylko wrócić do domu, odnaleźć krewnych. Ona boleje nad jego upadkiem moralnym, on jest zaskoczony jej degradacją społeczną. Repatrianci przybywają wreszcie na ziemie odzyskane. Janeczka i Roman wychodzą na dworzec po krewnych. Oboje mieszkają w eleganckiej, poniemieckiej willi, do której teraz zabierają Józię i zbuntowaną Gienię, która marzy o powrocie na Litwę. W willi mieszka też nadal młoda Niemka, zajmująca piętro budynku, który należał do jej bliskich. Roman jest wyraźnie pod jej urokiem. Maryśka dociera wreszcie do na pół zrujnowanego juryskiego dworku, gdzie panią na włościach jest teraz jej szwagierka Wandzia, żona Bronisia.

Opis (streszczenie): Dalsze losy bohaterów powieści Teresy Lubkiewicz - Urbanowicz "Boża podszewka" oraz nakręconego na tej podstawie serialu. W swojej debiutanckiej powieści autorka odmalowała zapamiętane z dzieciństwa obrazy Wileńszczyzny z początków wieku, magiczno - mistycznej krainy podupadłych dworków, zubożałych, schłopiałych szlachciców i ich mieszczańskich krewnych, wiejskich parobków i folwarcznych dziewek, a także wszelkiej maści odmieńców oraz tych z pozoru normalnych, lecz "inaczej urodzonych", tak jak główna bohaterka, a przez to odrzucanych, ośmieszanych, niekochanych. Akcja pierwszej części serialu obejmowała lata 1900 - 1944: od narodzin Marysi - najmłodszego dziecka Marii i Andrzeja Jurewiczów, do czasów, kiedy to z Wileńszczyzny wysiedlano ostatnich Polaków. Drugą część otwiera scena odjazdu pociągu z repatriantami, zmierzającego do Polski. Marysia nie zdąża zdobyć na czas potrzebnego zezwolenia. W podróż do Polski wyruszają więc na razie jej siostra Józia oraz ukochana córka Gienia, zabierając ze sobą trochę dobytku i krowę. Zrozpaczona Maryśka zostaje sama na torach. Gienia przez cały czas tęskni za matką, ciotka zapewnia ją jednak, że matka dojedzie następnym transportem. Maryśka rzeczywiście usiłuje jak najprędzej zdobyć potrzebne papiery, ale nie jest w stanie przebić się przez kłębiący się tłum chętnych do wyjazdu. Nieudolne próby ominięcia kolejki kończą się klęską. Zostaje przepędzona z urzędu. Błąka się po juryskich bezdrożach, jest przypadkowym świadkiem egzekucji przeprowadzonej w lesie przez partyzantów. Tymczasem Gienia i Józia powoli zbliżają się ku polskiej granicy.