CAŁKIEM NIEZŁA HISTORIA godziny emisji w telewizji, obsada, kiedy leci i gdzie obejrzeć

Opis (streszczenie): Jest taki jeden dzień w całym roku, kiedy w kuźni rodu Gąsienicy - Makowskich milkną wszystkie kowadła. I nikt tego dnia nie pracuje. Jeszcze w Wielki Czwartek wieczorem kuźnię się dokładnie sprząta, a potem w wielkopiątkowy ranek wszyscy mężczyźni z tego rodu przychodzą do kuźni ubrani w śnieżnobiałe koszule, by zrobić jedną jedyną rzecz tego dnia: wykuć trzy gwoździe na pamiątkę męki Chrystusa. Potem te gwoździe zostają wbite w futrynę drzwi od kuźni. I pozostaną tam na zawsze. Zwyczaj ten, kultywowany na Podhalu przed wiekami wskrzesił ich ojciec. Władysław Gąsienica - Makowski legenda Podhala, przyjaciel papieża Jana Pawła II. Po jego śmierci tradycję wykuwania gwoździ w Wielki Piątek podtrzymują jego synowie.

Opis (streszczenie): W swoim kraju wiodła idealne życie. Była gwiazdą. Spełniała się na dużej scenie i we własnej restauracji. Ukraińska artystka Albina Koval do Polski przyjechała, gdy wybuchła wojna. Dziś swoim głosem i kuchnią raczy kuracjuszy przebywających na turnusach w Ciechocinku i wciąż marzy o tym, by pokochali ją Polacy, tak jak wcześniej zrobili to Ukraińcy.

Opis (streszczenie): Cykl reporterski tworzony przez najlepszych dziennikarzy z Oddziałów TVP o tematyce społecznej opowiadający o ciekawych inicjatywach, ludziach i miejscach. Warto zwolnić dosłownie i w przenośni.

Opis (streszczenie): To opowieść o 23 - letnim Michale Froehlichu z Rybnika, który żyje tak, jakby zatrzymał czas. W domu ma piec kaflowy, telewizor z kineskopem i telefon z cyferblatem, a każdy dzień zaczyna się od modlitwy i rozpalenia ognia. Z miłością pielęgnuje śląską tradycję, gotując dawne potrawy i mówiąc językiem śląskim. Choć prowadzi proste, tradycyjne życie, w sieci stał się prawdziwą gwiazdą - jego filmy zdobywają miliony odsłon. To historia o autentyczności i wierności wartościom w świecie zdominowanym przez media społecznościowe.

Opis (streszczenie): Muły cuchną okropnie, ale to nie powód, żeby zapach ich sierści nie znalazł się wśród ponad 8 tysięcy zapachów zamkniętych w szklanych słoiczkach, fiolkach i pojemniczkach. Trafi do specjalnej biblioteki, w której jest już owcza wełna, bursztynowy pył, smary od lokomotywy, sierść tygrysa i tysiące innych. Za bibliotekarza w tej nietypowej instytucji robi Marek Jakubowski człowiek, który uczy poznawać świat niewidome dzieci w ośrodku w Owińskach. Dzięki tej bibliotece poznają świat, który jest dla nich niedostępny. A tak mogą go sobie wyobrazić. Bursztynowy pył pachnie jak morski piasek nagrzany słońcem. Wielu z nich tylko tak dotknie morza nosem.

Opis (streszczenie): Wszyscy znamy ten wizerunek. Chrystus siedzi i podpiera ręką głowę. Na głowie ma koronę cierniową. Mówią, że to symbol i podsumowanie Męki Pańskiej. Taką rzeźbę pochylonego i zamyślonego nad człowieczym losem Chrystusa - umieszczano przede wszystkim na rozstajnych drogach, w kapliczkach domowych albo na wiejskich cmentarzach. To taki Chrystus bliski człowiekowi. To nie ten wielki, władający światem Bóg - tylko ten umęczony, opuszczony i zbolały. Ten frasobliwy rozumie wszystkie ludzkie biedy, martwi się grzesznikami, ale jednocześnie nie pozostawia ludzi bez nadziei i opieki. To trochę tak jakby Jezus pochylał się nad ludzkimi grzechami i litował się nad ziemskim losem. Ten zmartwychwstały jest wielki i potężny. A ten frasobliwy jest jak przyjaciel, kolega, sąsiad. I taka jest ta opowieść: o przyjacielu, którego dawno temu wyrzeźbił Zygmunt Kuchta z Bukowiny Tatrzańskiej. A kiedy go rzeźbił - mając lat raptem czternaście - jeszcze nie wiedział, że ta figurka stanie się symbolem podnoszenia ze zgliszcz. A tak się stało wiele lat później, kiedy w Wielkanocne święta spłonął cały ich dom. A razem z tym domem - cały dobytek. Siłę ognia przetrwało niewiele przedmiotów z poprzedniego życia - ale ta malutka rzeźba Frasobliwego tak. Jest osmolona i nadpalona - ale jest. I całej rodzinie pomogła podnieść się ze zgliszczy. U Piotra Majerczyka Chrystus nie ma nóg. A miał mieć piękne i metalowe. Choć wyraz twarzy ma Chrystus boleściwy. Ta figura wykuta w metalu miała stanąć na cmentarzu. Na grobie syna jej autora. Teść Piotra Majerczyka wykuwał ją od rana do nocy. Dwa miesiące po tym, jak powiesił mu się syn. Miesiąc później sam zmarł, a Chrystus został bez nóg. I tak siedzi dzisiaj przy domu Piotra Majerczyka i choć zejść nie może frasuje się nad tym światem... ale ile w nim bólu, ile cierpienia. Ludzie tu mówią, że jest się nad czym pochylać, bo tu nigdy nie było łatwo. Pola nie rodziły, mąki na chleb zawsze brakowało a na przednówku jadło się zupę z lebiody, bo nic innego już nie było. Nawet kwiaty żeby ozdobić kapliczki z Frasobliwym gospodynie robiły same. Panie z Zubrzycy na Orawie robią je do dzisiaj. Tak, jak nauczyły jej babki, a potem mamy. Lilie jak żywe, krokusy i róże maczają w wosku żeby dłużej przetrwały, bo tu nie marnuje się niczego. I nie pozwala niczemu zniknąć bez śladu. Tak samo jest w pracowni w Chochołowie. U Jana Ziędera. Dawno termu człowiek, od którego wszystkiego się nauczył - rzeźbił raz do roku jedną figurkę Chrystusa Frasobliwego. Zawsze dawał ją w prezencie na urodziny swojej niepełnosprawnej córce. Nazbierał wtedy trochę tych figurek, ale kiedy ukochana córka zmarła, to mistrz pana Jana odebrał sobie życie. I wtedy nasz rzeźbiarz pomyślał, że przecież świat nie może o tym zapomnieć. I tak od prawie trzydziestu lat rzeźbi raz w roku jedną figurę Frasobliwego. Zawsze zaczyna ją w Wielki Czwartek. I zawsze jest inna.

Opis (streszczenie): Czasem spada na nas znienacka i staje się nie do zniesienia; bywa jednak, że dźwigamy go niemal od samych narodzin. Czasem dostajemy go na własne życzenie, ale zdarza się, że przynosi nam go splot nieszczęśliwych wydarzeń w życiu. I nie jest ważne, czy dotyczy to osoby wierzącej, czy takiej, której nie po drodze z Bogiem. Jest nawet takie powiedzenie: każdy niesie swój krzyż. Czy rzeczywiście każdy z nas go niesie? I jaki bywa: czy lekki, a może przygniata do samej ziemi. Najważniejsze, żeby go podnieść.

Opis (streszczenie): W sierpniu br. minęło 20 lat konsekracji Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach. Dokonał jej św. Jan Paweł II podczas ostatniej pielgrzymki do kraju. Przekazał wtedy światu orędzie Bożego Miłosierdzia, w którym sformułował swoje przesłanie na trudne czasy XXI wieku. Codziennie o godz. 15:00 na antenie TVP3 widzowie oglądają transmisję Koronki do Miłosierdzia Bożego z Łagiewnik. W reportażu zobaczymy kulisy realizacji telewizyjnej tego cieszącego się olbrzymią popularnością przekazu. Dowiemy się, co codzienna obecność kamer zmieniła w życiu sióstr zakonnych. Poznamy idee pojawienia się Koronki, jej znaczenie i odbiór na całym świecie.

Opis (streszczenie): Duchowny, proboszcz parafii w Gdańsku - Pieckach Migowo jest jednocześnie zawodowym... strażakiem! Nie ochotnikiem. Zawodowym strażakiem. Ma takie same obowiązki jak pozostali strażacy. Do tego pełni posługę ich kapelana. Jak trzeba, siada za kierownicą wozu bojowego. Co go wyróżnia jako strażaka - księdza? Jak dzieli obowiązki?

Opis (streszczenie): Cykl reporterski tworzony przez najlepszych dziennikarzy z Oddziałów TVP o tematyce społecznej opowiadający o ciekawych inicjatywach, ludziach i miejscach.

Opis (streszczenie): Delfiny od lat są wykorzystywane w terapii osób niepełnosprawnych. Płetwonurkowie z Piły postanowili pójść o krok dalej i oswoili ryby. Jesiotry mają pracować z osobami niewidomymi. To pierwszy taki eksperyment w Polsce, a być może i na świecie. Oswojone ryby mają na imię Jaś i Janusz i już pracują jako rehabilitanci. Jednym z pierwszych kursantów był Robert Mielec. Stracił wzrok na skutek zwyrodnienia barwnikowego siatkówki,. Zanim choroba odebrała mu wzrok, był wykładowcą w Szkole Policji w Pile.

Opis (streszczenie): Porozrzucane w lasach, polach i stojące przy drogach. Często zniszczone, zamalowane farbą, zapomniane. Kiedyś fundowane z okazji ustania zarazy cholery, zniesienia pańszczyzny, urodzenia dziecka, ozdrowienia czy powrotu z wojny. Dzięki pasji Grzegorza Ciećki z Huty Złomy na Podkarpaciu spisano historię blisko tysiąca bruśnieńskich krzyży. Dzięki jego pasji i zaangażowaniu powstała wyjątkowa baza wiedzy na temat kamieniarki bruśnieńskiej. Dziś jest stypendystą ministra kultury. Jak sam mówi wciąż do odkrycia ma kolejne historie, które go fascynują i chce by wpisano krzyże na listę Unesco jako przykład zabytku rozproszonego.