Notacje godziny emisji w telewizji, obsada, kiedy leci i gdzie obejrzeć

Opis (streszczenie): Krystian Lupa (ur. 7 listopada 1943 w Jastrzębiu - Zdroju), polski reżyser teatralny, scenograf, grafik, dramaturg oraz profesor sztuki teatralnej. Uznawany za jednego z najwybitniejszych polskich reżyserów teatralnych w Europie. Krystian Lupa mówi, że był zawsze marzycielem nieprawdopodobnie upartym. Bo upór marzenia to rzecz podstawowa. Bohater opowiada o trudnych wspomnieniach z dzieciństwa, o lęku, jaki odczuwał przed ojcem i o matce, która żyła w nierealnym, utkanym z marzeń świecie. Pragnienie teatru rodzi się już w jego wczesnym dzieciństwie. Są to nieustannezabawy w teatr. Reżyserowanie rzeczywistości. Bohater podkreśla, że sztuka teatralna była jednak decyzją nieświadomą. Stopniowo do niej dojrzewał. Młodość Lupy to poszukiwanie własnej drogi. Błędnie wybrane kierunki studiów fizyka, reżyseria filmowa. Młodzieńczy bunt i uczestnictwo w ruchu hippisowskim. Wreszcie decyzja, by studiować reżyserię teatralną na krakowskiej PWST. Zwieńczone sukcesem przedstawienie dyplomowe "Nadobnisie i koczkodany" wedługWitkacego, które stanowiło przełom w życiu bohatera. Otrzymał propozycję pracy w Starym Teatrze w Krakowie. Krystian Lupa podkreśla, że było to miejsce jego inicjacji teatralnych. Ta przestrzeń jawiła się mu jako niemalże mityczna. Nasycona szczególnym znaczeniem. Tu zamieniał się w introwertycznego wodza. Nigdy nie musiał żebrać o scenariusz. Zawsze to on rozdawał karty. Stary Teatr to lata nieprzerwanej pracy.

Opis (streszczenie): Wspomnienia Wojciecha Piotrowicza o losach Polaków po zakończeniu II wojny światowej: o sytuacji szkolnictwa, prześladowaniu osób wierzących, zesłaniach Polaków na Syberię, tworzeniu kołchozów. Wojciech Piotrowicz, poeta, pisarz, dziennikarz, fizyk. Urodził się w 1941 r. w zaścianku Obiejucie (50 km od Wilna). .

Opis (streszczenie): Roman Kłosowski (1929 - 2018), aktor teatralny i filmowy oraz reżyser. Już jako uczeń szkoły podstawowej chętnie występował w amatorskich przedstawieniach teatralnych. Gdy pojawił się na egzaminie do PWST w Warszawie, rektor tejże uczelni, Aleksander Zelwerowicz, w krótki sposób zrecenzował adepta: duży głos i nic poza tym. Wbrew wszystkiemu Roman Kłosowski ukończył szkołę teatralną i bez trudu znalazł angaż w teatrze w Szczecinie, gdzie zadebiutował w spektaklu "Szczęście Frania".

Opis (streszczenie): Marek Bałata - ur. w 1955 r. w Rzeszowie. Czołowy polski wokalista jazzowy, kompozytor, aranżer oraz artysta grafik. W 1980 r. został absolwentem Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Stworzył własny, łatwo rozpoznawalny styl oparty na artykulacyjnej perfekcji oraz umiejętnym, często brawurowym, kształtowaniu dźwięku. Specjalizuje się w improwizacjach scatem, tworząc instrumentalne brzmienia od tenora do falsetowego sopranu. Wykonuje głównie swoje oryginalne kompozycje. Jego rozległy repertuar zawiera również standardy, transkrypcje utworów F. Chopina, piosenki Z. Koniecznego, K. Komedy, W. Młynarskiego, A. Waligórskiego czy A. Osieckiej, które łączy jazzowa interpretacja.

Opis (streszczenie): Reportaże dziennikarzy białostockiego Oddziału TVP, które powstawały na przestrzeni ostatnich 20. lat,. opisujące region, jego mieszkańców, zjawiska społeczne i kulturalne.

Opis (streszczenie): Jan Ptaszyn - Wróblewski, ur. 27 marca 1936 r. w Kaliszu, muzyk jazzowy, kompozytor, aranżer i dyrygent, dziennikarz i krytyk muzyczny. Gra na saksofonie tenorowym i barytonowym. Założył kilka zespołów, angażował się także w wiele projektów muzycznych. Komponował muzykę filmową, tworzył koncerty symfoniczne. Nagrał kilkanaście albumów autorskich. Uważany za jednego z największych popularyzatorów muzyki jazzowej w Polsce.

Opis (streszczenie): Stanisława Celińska - urodziła się w 1947 r. w Warszawie. Aktorka i wokalistka. Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Karierę aktorską zaczęła w 1968 r. Współpracowała z wieloma teatrami stołecznymi: Teatrem Współczesnym, Teatrem Dramatycznym, Teatrem Rozmaitości. Była także aktorką Teatru Nowego w Poznaniu. Filmografia Stanisławy Celińskiej obejmuje wiele znaczących ról w produkcjach takich jak: "Nie ma róży bez ognia" (1974), "Noce i dnie" (1977), "Alternatywy 4" (1983), "Spis cudzołożnic" (1995). Dwukrotna laureatka nagrody Orła za najlepsze drugoplanowe role kobiece w filmach "Pieniądze to nie wszystko" (2001) oraz "Joanna" (2010). Wielokrotna uczestniczka Przeglądów Piosenki Aktorskiej. W 2015 r. nagrała album "Atramentowa", a w 2018 r. płytę "Malinowa". Oba albumy zyskały status platynowej płyty.

Opis (streszczenie): Bohaterem odcinka jest Aleksander Śnieżko - inżynier i poeta mieszkający na Wileńszczyźnie. Opowiada o życiu Polaków na Wileńszczyźnie zarówno w czasach Związku Radzieckiego jak i współcześnie. Mówi również o swojej twórczości poetyckiej, o rodzinie, nawiązuje m. in. do najtrudniejszych sytuacji w swoim życiu, gdy odmówił wstąpienia do partii komunistycznej.

Opis (streszczenie): Magdalena Zawadzka. Aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna. Urodzona w 1944 roku w Filipowicach. Młoda Magdalena Zawadzka była dziewczyną nieśmiałą i romantyczną, która uciekała przed szarą rzeczywistością w świat poezji i prozy. Stąd dość wcześnie znalazła się w Młodzieżowym Studiu Poetyckim, gdzie wypatrzył ją i zaangażował do swego filmu Jan Rybkowski. "Spotkanie w bajce" z 1962 roku był to ekranowy debiut aktorki. Niespełna 18 - letnia dziewczyna, będąca jeszcze przed egzaminami do szkoły aktorskiej zagrała u boku takich gwiazd polskiego kina jak Andrzej Łapicki czy Gustaw Holoubek.

Opis (streszczenie): Jerzy Bończak urodził się w 1949 r. w Bieżuniu, aktor teatralny i filmowy, reżyser teatralny. Absolwent PWST w Warszawie. Występował na deskach Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie oraz w warszawskich teatrach: Rozmaitości, Nowy, Kwadrat. Jest jedną z najbardziej charakterystycznych i najlepiej rozpoznawalnych twarzy polskiego kina i telewizji. Zagrał między innymi brawurowego i podstępnego Zyzia Krzepickiego w "Karierze Nikodema Dyzmy", szalonego Mazepę, konstruktora Manca z serialu "Alternatywy 4". Występował w serialach "Dom", "Klan", "Plebania", w teatrach telewizji, widowiskach dla dzieci, dubbingował filmy animowane.

Opis (streszczenie): Jerzy Krusenstern, urodzony w 1924 roku w Druskiennikach, potomek arystokratycznego rodu, praprawnuk rosyjskiego admirała Johana Krusenterna. Przed wojną, jako harcerz, uczestniczył w obronie Grodna przed Sowietami we wrześniu 1939 roku. Wcześniej był obserwatorem na wieży w Druskiennikach, pełniąc w ten służbę pomocniczą dla Korpusu Ochrony Pogranicza. W zimie 1939/40 przedziera się przez niemiecko - rosyjską granicę do Warszawy i wstępuje do AK. Jest w oddziałach w rejonie Dębicy. O tym opowiada w odcinku "Byłem obrońcą Grodna". Pod koniec wojny wstępuje do WiN - u. Zostaje aresztowany przez UB w Tarnowie, ale szybko zwolniony po interwencji znajomego. UB nie wiedziało o jego przynależności do WiN - u. Kilku jego znajomych z organizacji dostało karę śmierci. Zmylił tropy, skończył studia.

Opis (streszczenie): Bohdan Cezary Łazuka (rocznik 1938), aktor filmowy i teatralny, piosenkarz. Związany przede wszystkim z Teatrem Syrena w Warszawie, specjalizuje się głównie w rolach komediowych. Absolwent PWST w Warszawie (1961), uczeń profesora Ludwika Sempolińskiego. W roku 1976 występował w programie telewizyjnym "Uczniowie Ludwika Sempolińskiego".

Opis (streszczenie): Jan Englert, ur. w 1943 r. w Warszawie. Aktor teatralny i filmowy. Zadebiutował w 1957 r. w wieku 14 lat w "Kanale" Andrzeja Wajdy. W 1964 r. ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie. Po dyplomie występował w Teatrze Polskim w Warszawie, grywając głównie role drugoplanowe. Przełom w karierze nastąpił w 1968 r. po roli w spektaklu "Notes" Zdzisława Skowrońskiego. Wypatrzony przez Kazimierza Kutza zagrał w jego filmach: "Sól ziemi czarnej" i "Perła w koronie". W sumie zagrał w ponad stu filmach. Sympatię widzów zyskał dzięki rolom w serialach: "Polskie drogi", "Noce i dnie", Matki, żony i kochanki. Od 1997 r. związany z Teatrem Narodowym w Warszawie, w którym od 2003 r. jest dyrektorem artystycznym.

Opis (streszczenie): Agnieszka Duczmal (ur. w 1946 r. w Krotoszynie). Najsłynniejsza polska dyrygentka. Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Poznaniu. Jako pierwsza kobieta dyrygowała na scenie mediolańskiego Teatro alla Scala. W okresie studiów, w 1977 r. założyła Orkiestrę Kameralną Polskiego Radia i Telewizji, przekształconą w Orkiestrę Kameralną Polskiego Radia Amadeus. Od początku istnienia tej orkiestry Agnieszka Duczmal jest jej dyrektorem. Agnieszka Duczmal jest laureatką wielu nagród w konkurach kompozytorskich. W 1982 r. otrzymała tytuł Kobiety Roku przyznawany przez włoskich dziennikarzy. Do tej pory Agnieszka Duczmal nagrała ponad 50 płyt z orkiestrą Amadeus i ponad 10 tysięcy minut muzyki dla Polskiego Radia. W odcinku pt. "Rajski ptak" słynna dyrygentka opowiada o najważniejszych momentach w swoim życiu, o wyborze drogi życiowej, trudnościach na studiach dyrygenckich, nagrodach, wyjazdach zagranicznych. Wspomina najciekawsze i najbardziej zabawne koncerty w jej życiu. Tytuł "Rajski ptak" to określenie Agnieszki Duczmal po jednym z takich koncertów.

Opis (streszczenie): Jan Peszek urodził się 13 lutego 1944 r. Absolwent krakowskiej PWST w 1966 r. Wtedy też debiutował na deskach Teatru Polskiego we Wrocławiu. W swoim dorobku artystycznym ma role u najsłynniejszych polskich reżyserów teatralnych: Jerzego Krasowskiego, Kazimierza Dejmka, Mikołaja Grabowskiego, Jerzego Jarockiego, Krystiana Lupy, Michała Zadary czy Grzegorza Jarzyny. W filmie debiutował w 1969 r. w "Znakach na drodze". Regularnie na ekranach kinowych zaczął się pojawiać dopiero na początku lat 80. Zagrał wielu filmach, jak m.in.: "Był jazz", "Trójkąt Bermudzki", "Ferdydurke", "Śmierć jak kromka chleba", "Łabędzi śpiew", "Ucieczka z kina Wolność", "Darmozjad polski"

Opis (streszczenie): Kompozytor Stanisław Radwan (rocznik 1939) studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie. Skomponował muzykę do ponad stu przedstawień teatralnych i ponad dwudziestu filmów. Tworzył muzykę dla Piwnicy pod Baranami, w latach 1980 - 1990 był dyrektorem krakowskiego Teatru Starego. Stanisław Radwan snuje opowieść o swoich dziecięcych wtajemniczeniach w świat muzyki, kiedy to dzięki ojcu organiście, jako trzylatek, rozpoczął naukę gry na fortepianie. Wspomina czas studiów w Krakowie, wyjazd na stypendium do Paryża, pierwsze kompozycje dla teatru, współpracę z Konradem Swinarskim, Jerzym Grzegorzewskim, Jerzym Jarockim. Charakteryzuje rolę muzyki w przedstawieniu teatralnym.

Opis (streszczenie): Andrzej Teodor Seweryn (ur. 25 kwietnia 1946 w Heilbronn, Niemcy) polski aktor teatralny i filmowy, reżyser, absolwent PWST w Warszawie. O roku 1980 także aktor teatrów francuskich, kinowych produkcji filmowych, zaangażowany jako trzeci cudzoziemiec w historii teatru francuskiego do jednego z najbardziej prestiżowych teatrów na świecie Comdie - Francaise. Został odznaczony Legią Honorową Republiki Francuskiej.

Opis (streszczenie): Prof. Antoni Wit (ur. w 1944 r. w Krakowie), jeden z najwybitniejszych polskich dyrygentów, kompozytor, prawnik, profesor dyrygentury Uniwersytetu Muzycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Prof. Wit w latach 1983 - 2000 był dyrektorem naczelnym i artystycznym Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach, a w latach 2002 - 2013 Filharmonii Narodowej w Warszawie. Na początku swojej kariery dyrygenckiej, w 1971 roku, zajął II miejsce w Międzynarodowym Konkursie Dyrygenckim Herberta von Karajana w Berlinie. Ta nagroda otworzyła mu możliwość dyrygowania wieloma orkiestrami świata. Przez wiele lat prof. Antoni Wit - jak podkreśla - reprezentował Polskę w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Meksyku, Izraelu, Brazylii, Argentynie, Japonii, Australii, dyrygując różnymi orkiestrami. Jest laureatem wielu prestiżowych nagród, w tym nagrody Grammy. Specjalne miejsce w jego działalności artystycznej zajmuje muzyka polska. Antoni Wit dokonał wielu światowych prawykonań utworów m. in. Krzysztofa Pendereckiego. Obecnie ściśle współpracuje z jedną z hiszpańskich orkiestr. W odcinku Notacji pt. "Witaj mistrzu" opowiada o najważniejszych momentach swojego życia, o specyfice zawodu dyrygenta, o niecodziennych wydarzeniach podczas koncertów. Mówi również o tym, co uważa za najważniejsze przesłanie swojego życia. Opowiadanie kończy anegdotą związaną z koncertem w kościele w Nakle, który został zorganizowany w związku z sukcesami pianisty Rafała Blechacza pochodzącego z tego miasta.

Opis (streszczenie): Edward Lubaszenko, urodzony 23 sierpnia 1939 r. w Białymstoku, polski aktor filmowy i teatralny. Jego ojcem był Niemiec szwedzkiego pochodzenia, Julian Linde, który wyjechał w 1939 r. z zajętego przez ZSRR Białegostoku. W 1941 r. Edward wraz z matką, przy pomocy radzieckiego kapitana Mikołaja Lubaszenki, przeprowadzili się do Archangielska, podając się za jego rodzinę. O swoim prawdziwym ojcu aktor dowiedział się dopiero w dorosłym życiu. W 1991 r. postanowił dodać członLinde do nazwiska Lubaszenko. Jest ojcem aktora Olafa Lubaszenki oraz Beaty Linde - Lubaszenko. Był zapalonym piłkarzem, podobnie jak syn. Grał w reprezentacji artystów Polski.

Opis (streszczenie): Feliks Falk urodził się w 1941 r. w Stanisławowie. Reżyser filmowy i teatralny, autor scenariuszy filmowych, sztuk scenicznych, telewizyjnych i słuchowisk radiowych. Malarz i grafik. Absolwent warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych i Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Debiutował w 1978 r. reżyserując "Taniec śmierci" w Teatrze im. S. Jaracza w Łodzi. W 1977 r. wyreżyserował film "Wodzirej". W latach 1991 - 2005 producent filmowy, współwłaściciel studia filmowego "Fokus Film". Nazwisko F. Falka łączy się z ukutym w połowie lat 70. XX wieku terminem kino moralnego niepokoju, oznaczającym trudne, zważywszy sytuację polityczną, zadanie zdiagnozowania polskiej rzeczywistości tamtych lat.

Opis (streszczenie): Bohaterem odcinka jest Czesław Okińczyc - adwokat, polityk, poseł Sejmu Litwy. Był doradcą czterech prezydentów Litwy i trzech premierów tego kraju. To jeden z trzech Polaków, którzy podpisali w 1990 roku Akt Przywrócenia Państwa Litewskiego. Czesław Okińczyc opowiada o ważnych chwilach swojego życia, m.in. o dzieciństwie na Litwie i atmosferze w domu, w którym panowała nienawiść do komunizmu. Walka o wolność i niepodległość Litwy, a także dbanie o Polaków w tym kraju - to jedne z głównych zadań w jego działalności politycznej. Mottem postępowania były słowa Władysława Bartoszewskiego: "Warto być przyzwoitym".

Opis (streszczenie): Sylwetka polskiej aktorki teatralnej i filmowej Ewy Wiśniewskiej, absolwentki warszawskiej PWST. Urodziła się 25 kwietnia 1942 r. w Warszawie. Jako uczennica liceum zwyciężyła w konkursie "Piękne dziewczęta - na ekrany!", zorganizowanym przez pismo "Film". W 1979 r. została odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi.

Opis (streszczenie): Tadeusz Drozda (rocznik 1949), satyryk, komik, aktor i konferansjer, absolwent Politechniki Wrocławskiej. Współtwórca wrocławskiego kabaretu Elita. W latach 70. nawiązał współpracę z Telewizją Polską. Jest autorem i współautorem wielu programów rozrywkowych i satyrycznych. Najbardziej znane: "Śmiechu warte", "Herbatka u Tadka", "Dr Ozda przedstawia", "Dyżurny satyryk kraju". Jest autorem i wykonawcą setek skeczów kabaretowych i piosenek. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Opis (streszczenie): Barbara Horawianka (ur. w 1930 r. w Katowicach) karierę aktorską rozpoczęła w Teatrze Rapsodycznym w Krakowie, następnie pracowała w tamtejszym Starym Teatrze. Przez wiele lat wraz z mężem Mieczysławem Voitem występowała w zespole Kazimierza Dejmka w Teatrze Nowym w Łodzi. Od 1963 r. aktorka teatrów warszawskich: Narodowego, Dramatycznego, Na Woli i Polskiego. Grała w wielu filmach i serialach telewizyjnych ("Stawka większa niż życie", "W labiryncie", "M jak miłość" itp.) Wspomina trudne lata okupacji, gdy musiała ciężko pracować na wsi pod Krakowem, ciężkie lata tuż po wojnie, gdy po śmierci ojca matka, nie mająca zawodu, musiała utrzymać 5 - osobową rodzinę, kompleksy z powodu niepełnego wykształcenia i decyzję o podjęciu przypadkowej pracy po maturze. Jednocześnie podkreśla, że zawsze fascynowała ją poezja i spektakle Teatru Rapsodycznego - stąd decyzja o uczestnictwie w warsztatach artystycznych zorganizowanych przy Teatrze. Tam też poznała późniejszego męża, Mieczysława Voita - on grał Romea, ona Julię. Opowiada też o swej dalszej karierze w Łodzi i Warszawie oraz udziale w kilku odcinkach "Stawki większej niż życie".

Opis (streszczenie): Bronisław Chromy (ur. 1925 r. w Leńczach koło Lanckorony). rzeźbiarz, malarz, poeta. Profesor Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, członek Polskiej Akademii Umiejętności, uczeń Xawerego Dunikowskiego.

Opis (streszczenie): Piotr Szulkin (rocznik 1950), ur. w Gdańsku, reżyser, scenarzysta, plastyk, autor książek, wykładowca łódzkiej filmówki. Ukończył Liceum Plastyczne w warszawskich Łazienkach oraz szkołę filmową w Łodzi. Autor ponad 30 realizacji artystycznych, za które otrzymał ponad 50 nagród. W tym wiele międzynarodowych. Był autorem filmów krótkometrażowych, widowisk teatralnych w telewizji, a przede wszystkim filmów fabularnych, które na przełomie lat 70. i 80. przyniosły mu sukcesy. Do najbardziej znanych jego obrazów należą "Golem" (scenariusz wraz z Tadeuszem Sobolewskim), "Wojna światów - następne stulecie", "Obi Oba - koniec cywilizacji", "Ga Ga - chwała bohaterom". Piotr Szulkin współpracował z wybitnymi aktorami: Krystyną Jandą, Markiem Walczewskim, Romanem Wilhelmim, Jerzym Stuhrem; za role w jego filmach byli wielokrotnie nagradzani. Większość realizacji powstała według autorskich scenariuszy reżysera, które miały też wersje książkowe. Autorami zdjęć byli Zygmunt Samosiuk, Witold Sobociński, Edward Kłosiński. Jako profesor Wydziału Reżyserii Szkoły Filmowej w Łodzi wykształcił wielu reżyserów młodego pokolenia. W 2013 roku za zasługi dla polskiej kultury został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Opis (streszczenie): Andrzej Witold Wajda (ur. 6 marca 1926 r. w Suwałkach, zm. 9 października 2016 r. w Warszawie) - polski reżyser filmowy i teatralny, w latach 1989 - 1991 senator I kadencji. Kawaler Orderu Orła Białego.

Opis (streszczenie): Mirosław Chojecki urodził się w 1945 r. w Warszawie. Wydawca, działacz opozycji w PRL, producent filmowy. W 1968 r. usunięty z Politechniki Warszawskiej za udział w strajku studentów. W 1974 r. ukończył studia na Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego. Pracował w Instytucie Badań Jądrowych. Był jednym z organizatorów Komitetu Obrony Robotników. W 1981 r. stan wojenny zastał go za granicą, został w Paryżu, gdzie wydawał m.in. miesięcznik Kontakt, organizował pomoc sprzętową dla podziemia w Polsce. Do kraju wrócił w 1990 r.

Opis (streszczenie): Świadek życia bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Założycielka Ośrodka Dokumentacji Życia i Kultu bł. księdza Jerzego Popiełuszki. Notariusz Trybunału Beatyfikacyjnego na szczeblu diecezjalnym. W odcinku wspomina spotkania z księdzem Jerzym, którego znała prywatnie, a także Msze za Ojczyznę. Jak sama mówi: Życie Księdza Jerzego było i jest dla mnie wzorem. Opowiada także o tragicznych losach ojca, żołnierza Armii Krajowej, który zginął w obozie koncentracyjnym Mauthausen - Gusen.

Opis (streszczenie): Urodził się 1 sierpnia 1921 roku w Jagielnicy pod Lwowem. Światowej sławy muzykolog, krytyk muzyczny, publicysta. Ukończył także studia lekarskie. Wykładowca teorii i estetyki muzyki oraz historii muzyki na wielu uczelniach w Polsce, Francji, Niemczech i Włoszech. Szczególnie związany z Uniwersytetem Kalabryjskim w Arcavacata di Rende i Uniwersytetem w Palermo.

Opis (streszczenie): Wspomnienie Leszka Jana Malinowskiego o operacji Ostra Brama w Wilnie, którą bohater nazywa Wileńskim Powstaniem. Leszek Jan Malinowski opowiada o swoim udziale w tych wydarzeniach, które rozpoczęły się w nocy z 6 na 7 lipca 1944 r. w Wilnie, a także o oklicznościach aresztowania przez NKWD Aleksandra Krzyżanowskiego ps. Wilk - komendantaOkręgu Wileńskiego Armii Krajowej. Leszek Jan Malinowski ur. w 1925 r. w Wilnie. Żołnierz 3. Wileńskiej BrygadyArmii Krajowej Szczerbiec. Pedagog, miłośnik Wilna i Wileńszczyzny. Po zakończeniu II wojny światowej wywiózł z Polski na zachód ponad tysiąc! osób zagrożonych represjami. Wydawca i redaktor m. in. Wileńskich Rozmaitości.

Opis (streszczenie): Urodził się w Ciechanowie w 1931 roku. Ignacy Gogolewski, reżyser, a przed wszystkim aktor teatralny i filmowy. W programie wspomina swoje dzieciństwo w Otwocku, gdzie dorastał wychowywany przez matkę i babkę. Będąc już studentem PWST w Warszawie, musiał dużo pracować, by wyzbyć się warszawskiej gwary. Zaraz po studiach trafił do Teatru Polskiego, w którym grały legendy polskiej sceny, m.in. Jacek Woszczerowicz i Elżbieta Barszczewska. Zyskał sławę dzięki "Dziadom" Adama Mickiewicza w reżyserii Aleksandra Bardiniego. Zagrał też pamiętną rolę Antka Boryny w "Chłopach".

Opis (streszczenie): Tomasz Niewodniczański urodzony 25 września 1933 r. kolekcjoner kartografii (dawne mapy i atlasy) oraz archiwistyki (starodruki, dawne dokumentyi rękopisy). Próbuje działać naukowo w dziedzinie historii kartografii, uczestniczącw konferencjach i publikując artykuły. Organizuje również i sponsoruje badania w oparciu o swoje zbiory. Przy jego współudziale ukazało się szereg publikacji jak Mickiewicziana w zbiorach w Bitburgu, (t. I Warszawa, 1989 r. , t. II Warszawa, 1993 r.), Epistula Gratulatoria, (Bitburg, 1992 r.) oraz dwa tomy z serii Cartographica Rarissima, (Alphen aan den Rijn, 1992 r. i 1995 r.) w ramach której wybitni historycykartografii omawiają rzadkie eksponaty z jego kolekcji map. Z jego inicjatywy ukazałasię książka Julian Tuwim utwory nieznane (Łódź, 1999 r.) przedstawiająca nieznane dotychczas utwory Juliana Tuwima w zbiorach w Bitburgu. W marcu 2005 został opublikowany katalog jego zbioru dokumentów pergaminowych omawiający 453 pozycjei poświadczający istnienie 141 dalszych. Od wielu lat pracuje nad katalogiem drukowanychmap dawnej Polski i terenów do niej należących.

Opis (streszczenie): Nina Andrycz - aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna, recytatorka oraz poetka i pisarka. Studiowała prawo na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie i historię na Uniwersytecie Warszawskim, ale nieukończyła nauki. Absolwentka warszawskiego Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej (1934), w teatrze zadebiutowała 16 listopada 1934 r. Jest autorką tomików poezji "To teatr" (1983), "Róża dla nikogo" (1989) i kryptobiograficznej powieści "My rozdwojeni" (1992), w której opisała drastyczne początki swojej kariery.

Opis (streszczenie): Irena Jun (ur. 17 października 1935 w Hrubieszowie) - polska aktorka teatralna i filmowa, reżyser. W 1958 ukończyła studia w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie, a 31 maja tego roku zadebiutowała w teatrze. Aktorka Teatru Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza w Warszawie. Prowadzi także Jednoosobowy Teatr Poezji Ireny Jun w Warszawie. Występowała w Teatrze Telewizji, m.in. w spektaklach: "Mąż i żona" Aleksandra Fredry w reż. Ireny Babel (1969), "Błękitne miasta" Aleksieja N. Tołstoja w reż. Ireny Wollen (1969), "Letnicy" Maksima Gorkiego w reż. Bronisława Dąbrowskiego (1979), "Poletko Pana Boga" Erskine'a Caldwella w reż. Ireneusza Kanickiego (1971) oraz w "Weselu" Stanisława Wyspiańskiego w reż. Lidii Zamkow (1972), "Balu u Salomona" Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego w reż. własnej (1980), "Elektrze" Eurypidesa w reż. Piotra Chołodzińskiego (1995) i w przedstawieniu "Agnes" Catherine Anne w reż. Anny Augustynowicz (2001).

Opis (streszczenie): Wspomnienia ks. infułata Kazimierza Sudera. Ksiądz infułat, kapłan archidiecezji krakowskiej, ostatni żyjący kolega Karola Wojtyły z jednego roku w tajnym Seminarium Duchownym w Krakowie, przy ul. Franciszkańskiej 3. Święcenia kapłańskie otrzymał 5 kwietnia 1947 r. z rąk Adama Stefana kardynała Sapiehy. Pracował jako wikariusz w Łapanowie, Żywcu, Chrzanowie oraz - najdłużej - w parafiiśw. Anny w Krakowie, gdzie opiekował się m. in. powstałym w grudniu 1981 r. , po wprowadzeniu stanu wojennego, zespołem pomocy medycznej dla osób represjonowanych i ich rodzin. Od 8 września 1984 r. do 7 lutego 1998 r. proboszcz parafii Ofiarowania NMP w Wadowicach. Pełnił również funkcję dziekana dekanatu Wadowice - Północ. Po przejściu na emeryturę pomaga w duszpasterstwie w BazyliceMariackiej w Krakowie.