Notacje godziny emisji w telewizji, obsada, kiedy leci i gdzie obejrzeć

Opis (streszczenie): Jerzy Morawski urodził się w 1949 roku w Warszawie. Reporter, scenarzysta, reżyser i producent. Autor scenariuszy do filmów fabularnych "Gry uliczne" i "Dług". Za ten ostatni został uhonorowany Polską Nagrodą Filmową Orzeł. Wraz z żoną, wybitną reportażystką Ireną Morawską (zm. w 2022 r.), stworzyli serię kultowych telenowel dokumentalnych, m.in.: "Serce z węgla", "Ballada o lekkim zabarwieniu erotycznym", "Czekając na sobotę" czy "Chłopaki do wzięcia".

Opis (streszczenie): Kompozytor Stanisław Radwan (rocznik 1939) studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie. Skomponował muzykę do ponad stu przedstawień teatralnych i ponad dwudziestu filmów. Tworzył muzykę dla Piwnicy pod Baranami, w latach 1980 - 1990 był dyrektorem krakowskiego Teatru Starego. Stanisław Radwan snuje opowieść o swoich dziecięcych wtajemniczeniach w świat muzyki, kiedy to dzięki ojcu organiście, jako trzylatek, rozpoczął naukę gry na fortepianie. Wspomina czas studiów w Krakowie, wyjazd na stypendium do Paryża, pierwsze kompozycje dla teatru, współpracę z Konradem Swinarskim, Jerzym Grzegorzewskim, Jerzym Jarockim. Charakteryzuje rolę muzyki w przedstawieniu teatralnym.

Opis (streszczenie): Andrzej Teodor Seweryn (ur. 25 kwietnia 1946 w Heilbronn, Niemcy) polski aktor teatralny i filmowy, reżyser, absolwent PWST w Warszawie. O roku 1980 także aktor teatrów francuskich, kinowych produkcji filmowych, zaangażowany jako trzeci cudzoziemiec w historii teatru francuskiego do jednego z najbardziej prestiżowych teatrów na świecie Comdie - Francaise. Został odznaczony Legią Honorową Republiki Francuskiej.

Opis (streszczenie): Ppor. Jadwiga Piłsudska-Jaraczewska (ur. 28 lutego 1920 - zm. 16 listopada 2014) - córka Józefa Piłsudskiego, pilot, architekt. Młodość spędziła głównie w Warszawie, gdzie mieszkała z rodziną w Belwederze oraz w Sulejówku, w dworku "Milusin", podarowanym Piłsudskiemu przez żołnierzy. W 1937 r. zaczęła latać na szybowcach. Następnie uzyskała licencję pilota, również samolotowego. We wrześniu 1939 r. wraz z matką i starszą siostrą Wandą została ewakuowana specjalnym samolotem przez Szwecję do Anglii. Tam, na uniwersytecie Cambridge, ukończyła studia na wydziale architektury. Potem studiowała również urbanistykę i psychologię. Wstąpiła do Air Transport Auxiliary, służby pomocniczej RAF-u. Jako ferry - pilot transportowała różne rodzaje samolotów (w tym ciężkie bombowce) z fabryk na lotniska bojowe w całej Wielkiej Brytanii oraz uszkodzone samoloty do remontu. Przeprowadziła w ten sposób, często w bardzo ciężkich warunkach, setki samolotów. Po wojnie przebywała w Anglii na emigracji. Pracowała tam jako architekt, a także prowadziła z mężem firmę. Jesienią 1990 r. powróciła do Polski na stałe. Miała dwoje dzieci, syna Krzysztofa i córkę Joannę. Pod koniec życia wraz z rodziną angażowała się w działalność Towarzystwa Przyjaciół Instytutów Józefa Piłsudskiego i Fundacji Rodziny Piłsudskich.

Opis (streszczenie): Edward Lubaszenko, urodzony 23 sierpnia 1939 r. w Białymstoku, polski aktor filmowy i teatralny. Jego ojcem był Niemiec szwedzkiego pochodzenia, Julian Linde, który wyjechał w 1939 r. z zajętego przez ZSRR Białegostoku. W 1941 r. Edward wraz z matką, przy pomocy radzieckiego kapitana Mikołaja Lubaszenki, przeprowadzili się do Archangielska, podając się za jego rodzinę. O swoim prawdziwym ojcu aktor dowiedział się dopiero w dorosłym życiu. W 1991 r. postanowił dodać członLinde do nazwiska Lubaszenko. Jest ojcem aktora Olafa Lubaszenki oraz Beaty Linde - Lubaszenko. Był zapalonym piłkarzem, podobnie jak syn. Grał w reprezentacji artystów Polski.

Opis (streszczenie): Reportaże dziennikarzy białostockiego Oddziału TVP, które powstawały na przestrzeni ostatnich 20. lat,. opisujące region, jego mieszkańców, zjawiska społeczne i kulturalne.

Opis (streszczenie): Feliks Falk urodził się w 1941 r. w Stanisławowie. Reżyser filmowy i teatralny, autor scenariuszy filmowych, sztuk scenicznych, telewizyjnych i słuchowisk radiowych. Malarz i grafik. Absolwent warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych i Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Debiutował w 1978 r. reżyserując "Taniec śmierci" w Teatrze im. S. Jaracza w Łodzi. W 1977 r. wyreżyserował film "Wodzirej". W latach 1991 - 2005 producent filmowy, współwłaściciel studia filmowego "Fokus Film". Nazwisko F. Falka łączy się z ukutym w połowie lat 70. XX wieku terminem kino moralnego niepokoju, oznaczającym trudne, zważywszy sytuację polityczną, zadanie zdiagnozowania polskiej rzeczywistości tamtych lat.

Opis (streszczenie): Fascynująca opowieść o życiu na Wileńszczyźnie Ludmiły Siekackiej, polonistki, pedagoga, przewodniczki po Wilnie. Urodziła się w 1947 r. w Wilnie. Tu ukończyła Wydział Języka Polskiego i Historii Instytutu Pedagogicznego. Po zakończeniu nauki pracowała w bibliotece Akademii Nauki Litwy. A później, przez 10 lat, w Katedrze Języka Polskiego i Literatury Instytutu Pedagogicznego w stolicy Litwy. Prowadziła tam zajęcia ze studentami. Następnie uczyła języka polskiego i historii w Szkole Średniej nr 11 w Wilnie (obecnie Liceum im. A. Mickiewicza) i prowadziła kursy języka polskiego dla dorosłych mieszkańców Litwy. Uczyła również polskiego kleryków w Seminarium Duchownym w Kownie. Współautorka dwóch podręczników dla szkół polskich na Litwie, odznaczona m. in. Medalem Komisji Edukacji Narodowej i Złotym Krzyżem Zasługi.

Opis (streszczenie): Sylwetka polskiej aktorki teatralnej i filmowej Ewy Wiśniewskiej, absolwentki warszawskiej PWST. Urodziła się 25 kwietnia 1942 r. w Warszawie. Jako uczennica liceum zwyciężyła w konkursie "Piękne dziewczęta - na ekrany!", zorganizowanym przez pismo "Film". W 1979 r. została odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi.

Opis (streszczenie): Tadeusz Drozda (rocznik 1949), satyryk, komik, aktor i konferansjer, absolwent Politechniki Wrocławskiej. Współtwórca wrocławskiego kabaretu Elita. W latach 70. nawiązał współpracę z Telewizją Polską. Jest autorem i współautorem wielu programów rozrywkowych i satyrycznych. Najbardziej znane: "Śmiechu warte", "Herbatka u Tadka", "Dr Ozda przedstawia", "Dyżurny satyryk kraju". Jest autorem i wykonawcą setek skeczów kabaretowych i piosenek. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Opis (streszczenie): Barbara Horawianka (ur. w 1930 r. w Katowicach) karierę aktorską rozpoczęła w Teatrze Rapsodycznym w Krakowie, następnie pracowała w tamtejszym Starym Teatrze. Przez wiele lat wraz z mężem Mieczysławem Voitem występowała w zespole Kazimierza Dejmka w Teatrze Nowym w Łodzi. Od 1963 r. aktorka teatrów warszawskich: Narodowego, Dramatycznego, Na Woli i Polskiego. Grała w wielu filmach i serialach telewizyjnych ("Stawka większa niż życie", "W labiryncie", "M jak miłość" itp.) Wspomina trudne lata okupacji, gdy musiała ciężko pracować na wsi pod Krakowem, ciężkie lata tuż po wojnie, gdy po śmierci ojca matka, nie mająca zawodu, musiała utrzymać 5 - osobową rodzinę, kompleksy z powodu niepełnego wykształcenia i decyzję o podjęciu przypadkowej pracy po maturze. Jednocześnie podkreśla, że zawsze fascynowała ją poezja i spektakle Teatru Rapsodycznego - stąd decyzja o uczestnictwie w warsztatach artystycznych zorganizowanych przy Teatrze. Tam też poznała późniejszego męża, Mieczysława Voita - on grał Romea, ona Julię. Opowiada też o swej dalszej karierze w Łodzi i Warszawie oraz udziale w kilku odcinkach "Stawki większej niż życie".

Opis (streszczenie): Bronisław Chromy (ur. 1925 r. w Leńczach koło Lanckorony). rzeźbiarz, malarz, poeta. Profesor Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, członek Polskiej Akademii Umiejętności, uczeń Xawerego Dunikowskiego.

Opis (streszczenie): Piotr Szulkin (rocznik 1950), ur. w Gdańsku, reżyser, scenarzysta, plastyk, autor książek, wykładowca łódzkiej filmówki. Ukończył Liceum Plastyczne w warszawskich Łazienkach oraz szkołę filmową w Łodzi. Autor ponad 30 realizacji artystycznych, za które otrzymał ponad 50 nagród. W tym wiele międzynarodowych. Był autorem filmów krótkometrażowych, widowisk teatralnych w telewizji, a przede wszystkim filmów fabularnych, które na przełomie lat 70. i 80. przyniosły mu sukcesy. Do najbardziej znanych jego obrazów należą "Golem" (scenariusz wraz z Tadeuszem Sobolewskim), "Wojna światów - następne stulecie", "Obi Oba - koniec cywilizacji", "Ga Ga - chwała bohaterom". Piotr Szulkin współpracował z wybitnymi aktorami: Krystyną Jandą, Markiem Walczewskim, Romanem Wilhelmim, Jerzym Stuhrem; za role w jego filmach byli wielokrotnie nagradzani. Większość realizacji powstała według autorskich scenariuszy reżysera, które miały też wersje książkowe. Autorami zdjęć byli Zygmunt Samosiuk, Witold Sobociński, Edward Kłosiński. Jako profesor Wydziału Reżyserii Szkoły Filmowej w Łodzi wykształcił wielu reżyserów młodego pokolenia. W 2013 roku za zasługi dla polskiej kultury został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Opis (streszczenie): Andrzej Witold Wajda (ur. 6 marca 1926 r. w Suwałkach, zm. 9 października 2016 r. w Warszawie) - polski reżyser filmowy i teatralny, w latach 1989 - 1991 senator I kadencji. Kawaler Orderu Orła Białego.

Opis (streszczenie): Mirosław Chojecki urodził się w 1945 r. w Warszawie. Wydawca, działacz opozycji w PRL, producent filmowy. W 1968 r. usunięty z Politechniki Warszawskiej za udział w strajku studentów. W 1974 r. ukończył studia na Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego. Pracował w Instytucie Badań Jądrowych. Był jednym z organizatorów Komitetu Obrony Robotników. W 1981 r. stan wojenny zastał go za granicą, został w Paryżu, gdzie wydawał m.in. miesięcznik Kontakt, organizował pomoc sprzętową dla podziemia w Polsce. Do kraju wrócił w 1990 r.

Opis (streszczenie): Andrzej Witold Wajda (ur. 6 marca 1926 r. w Suwałkach, zm. 9 października 2016 r. w Warszawie), reżyser filmowy i teatralny, w latach 1989 - 1991 senator I kadencji. Kawaler Orderu Orła Białego. Twórczość Andrzeja Wajdy nawiązywała do polskiego symbolizmu i romantyzmu, była próbą rozrachunku z mitami polskiej świadomości narodowej. Za zasługi dla rozwoju kinematografii Wajda był wielokrotnie nagradzany - między innymi w 2000 roku otrzymał Nagrodę Akademii Filmowej (Oscara) za całokształt twórczości.

Opis (streszczenie): Kazimierz Orłoś, ur. w 1935 r. w Warszawie, pisarz, autor słuchowisk radiowych, scenarzysta. Wysiedlony wraz z rodziną z Warszawy po Powstaniu, po wojnie przez pewien czas mieszkał w Łodzi. Maturę zdał w stołecznym Liceum im. Tadeusza Rejtana, potem odbył studia prawnicze na UW (1955 - 1960), pracował m.in. jako urzędnik na budowach w Turoszowie, Solinie i przy budowie trasy szybkiego ruchu Warszawa - Katowice. W 1970 r. otrzymał Nagrodę Fundacji im. Kościelskich za tom opowiadań "Ciemne drzewa". W 1973 r. opublikował powieść "Cudowna melina" w Instytucie Literackim w Paryżu, co spowodowało wyrzucenie autora z pracy w Polskim Radiu. Od 1977 r. wydawał wyłącznie w tzw. drugim obiegu, był współredaktorem nielegalnego pisma "Zapis". Siostrzeniec pisarzy Józefa i Stanisława (Cata) Mackiewiczów. Kazimierz Orłoś wspomina lata szkolne, nietypowe jak na okres stalinizmu, kłopoty z wydaniem "Cudownej meliny" w kraju i konsekwencje opublikowania tej powieści u Giedroycia.

Opis (streszczenie): Artystka, dla której piosenki pisali Wojciech Młynarski, Agnieszka Osiecka i Ernest Bryll. Wydała dwanaście płyt, w tym trzy złote. Największą popularność osiągnęła w latach 60. i 70. XX w. Za wybitne zasługi w pracy artystycznej została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz odznaczeniem Zasłużony dla Warszawy i zasłużony kulturze Gloria Artis.

Opis (streszczenie): Bohaterem odcinka jest Aleksander Śnieżko - inżynier i poeta mieszkający na Wileńszczyźnie. Opowiada o życiu Polaków na Wileńszczyźnie zarówno w czasach Związku Radzieckiego jak i współcześnie. Mówi również o swojej twórczości poetyckiej, o rodzinie, nawiązuje m. in. do najtrudniejszych sytuacji w swoim życiu, gdy odmówił wstąpienia do partii komunistycznej.

Opis (streszczenie): Barbara Wachowicz, autorka biografii wielu Polaków, scenarzystka, fotografik, twórca widowisk i filmów. Ta opowieść odnosi się do czasów jej studiów i pracy w,, Ekranie". Dzięki temu miała okazję przeprowadzić wywiady z wielkimi gwiazdami, takimi jak Peter O'Toole czy Kirk Douglas.

Opis (streszczenie): Henryk Talar (rocznik 1945), aktor teatralny i filmowy, dyrektor teatrów. Ukończył krakowską PWST. Występował na deskach teatrów Dramatycznego w Szczecinie, im. Bogusławskiego w Kaliszu, Ateneum i Studio w Warszawie. Dyrektor naczelny i artystyczny teatrów: im. Adama Mickiewicza w Częstochowie i Teatru Polskiego w Bielsku - Białej. Zagrał główną rolę w Telewizyjnym Teatrze Sensacji w spektaklu Selekcja. Prowadził w Telewizji Polsat teleturniej "Rosyjska ruletka". Jako aktor jest wieloletnim współpracownikiem Teatru Polskiego Radia. Popularny aktor filmowy i dubbingowy, był w latach 80. lektorem starych kreskówek o Kubusiu Puchatku.

Opis (streszczenie): Aleksandra Ziółkowska-Boehm, urodzona w 1949 r. w Łodzi. Pisarka mieszkająca od 1990 r. w Stanach Zjednoczonych. Ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Łódzkim, następnie uzyskała tytuł doktora nauk humanistycznych na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1972-1974 była asystentką i sekretarką Melchiora Wańkowicza. To jej pisarz zadedykował tom "Karafki La Fontaine’a" i zapisał w testamencie swoje archiwum. Stypendystka m.in.: Institute of International Education, Fulbright (Waszyngton, D. C. , 1985) czy Fundacji Kościuszkowskiej (Nowy Jork, 1990). Pisze książki w języku polskim i angielskim.

Opis (streszczenie): Kazimierz Kaczor (rocznik 1941), aktor teatralny i filmowy, prezenter telewizyjny, absolwent Wydziału Lalkarskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. 20 grudnia 1959 r. zadebiutował na scenie teatru. Przez półtora roku studiował w Krakowskiej Wyższej Szkole Rolniczej. Pracował jako magazynier i dyspozytor w Krakowskim Przedsiębiorstwie Budownictwa Przemysłowego, a następnie jako maszynista w Teatrze Lalki, Maski i Aktora "Groteska" w Krakowie. W latach 1996 - 2003 prowadził w TVP2 popularny teleturniej "Va Banque". Był sygnatariuszem petycji przeciwko represjom organów bezpieczeństwa wobec protestujących w Radomiu i Ursusie w 1976 roku. Jest bohaterem książki "Kazimierz Kaczor. Nie tylko polskie drogi (Wydawnictwo SQN, Kraków, 2013), będącej wywiadem rzeką, jakiego udzielił dziennikarzowi Pawłowi Piotrowiczowi.

Opis (streszczenie): W programie wybitny polski językoznawca, Jerzy Bralczyk (rocznik 1947), mówi o etymologii swojego nazwiska, wspomina rodziców - wiejskich nauczycieli. Opowiada o tym jak w wieku 5 lat nauczył się czytać, i że od początku pasjonował się rymem i rytmem w wierszach. Konsekwencją tych zainteresowań były studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim i specjalizacja językoznawcza.

Opis (streszczenie): Rodowity sopocianin, animator kultury, menager artystów. Współpracował z wieloma gwiazdami estrady m.in. z Markiem Grechutą, Ewą Demarczyk i Ireną Jarocką, Jest impresariem kultowego zespołu KOMBI Sławomira Łosowskiego. Zanim jego życie zaczęło kręcić się wokół muzyki, zajmował się promocją sportu. W odcinku opowie o pracy menagera, o trasach koncertowych zespołu "Kombi" oraz o przyjaźni ze Sławomirem Łosowskim.

Opis (streszczenie): Witold Pyrkosz (1926 - 2017), aktor teatralny i filmowy. Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Aktorskiej w Krakowie w 1954 r. Debiut w 1955 r. w Teatrze im. Stefana Żeromskiego w Kielcach, w sztuce Włodzimierza Perzyńskiego "Lekkomyślna siostra" w reż. Tadeusza Kubalskiego, gdzie wcielił się w postać Janka Topolskiego. Debiut ekranowy w 1956 r. w sensacyjno - wojennym filmie Jerzego Kawalerowicza "Cień".

Opis (streszczenie): Aktorka teatralna, filmowa i serialowa. Urodzona w 1937 roku w Warszawie. Po wojnie jej rodzina osiadła w Łodzi. Młoda Teresa zdecydowała się zdawać do Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Łodzi (tak wówczas nazywała się późniejsza Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna im. Leona Schillera w Łodzi). Nieśmiała dziewczyna przekonała do siebie komisję egzaminacyjną wcielając się tak przekonująco w rolę przekupki, że jedna z profesorek powiedziała jej po występie, że widzi ją w swoim zespole teatralnym. W 1957 roku Lipowska, jako świeżo upieczona absolwentka szkoły, przeniosła się do Warszawy i tam udało jej się zdobyć angaż do zespołu Teatru Ludowego. Tam też poznała swojego przyszłego męża, aktora Tomasza Zaliwskiego i tam zagrała swoje najlepsze teatralne role. Jej talent komediowy dostrzegł Edward Dziewoński, twórca legendarnego kabaretu Dudek i chętnie angażował ją do swoich estradowych spektakli. Ogromną popularność przyniosła aktorce rola Barbary Mostowiakowej, seniorki rodu w serialu "M jak miłość". Teresa Lipowska wspomina jak przez przypadek dowiedziała się o castingu i jakich to środków aktorskich musiała użyć, by przekonać wszystkich, że jest wymarzoną kandydatką do tej roli.

Opis (streszczenie): Maria Drue (rocznik 1923), kiedy wybuchła wojna, uciekła do Lwowa. W 1945 roku zamieszka w Londynie. Pianistka, akompaniatorka, kompozytorka i autorka tekstów piosenek, współpracowała m. in z Marianem Hemarem, Feliksem Konarskim (twórcą "Czerwonych maków na Monte Cassino"), Renatą Bogdańską - Andersową, Władą Majewską, działała w Polskim Teatrze Emigracyjnym.

Opis (streszczenie): Gabriel Turowski (ur. 1929), lekarz, profesor immunologii klinicznej, doktor bakteriologii i mikrobiologii. Był świadkiem rzezi dokonanej przez Ukraińców w Małopolsce Wschodniej.

Opis (streszczenie): Byłbym żywą pochodnią, pamiętam bolesne momenty choć myśmy rwali się do walki, trudno nas było powstrzymać - wspomina w odcinku uczestnik powstania warszawskiego, mjr Jakub Nowakowski. W trakcie powstania miał pseudonim Tomek i walczył w szeregach Zgrupowania Żniwiarz II Obwodu Żywiciel Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej. Po powstaniu trafił do niewoli niemieckiej jako jeniec Stalagu XI Altengrabow - o czym opowiada także w odcinku. Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Opis (streszczenie): Opowieść o tym, jak bohater odcinka z obozu sowieckiego dostał się do lotnictwa w Anglii. Antoni Tomiczek (rocznik 1915), lotnik, walczył we wrześniu 1939 r. , jeniec sowiecki, oficer 1586. Eskadry Specjalnego Przeznaczenia w Brindisi. Latał ze zrzutami dla powstania warszawskiego.

Opis (streszczenie): Jan Peszek urodził się 13 lutego 1944 r. Absolwent krakowskiej PWST w 1966 r. Wtedy też debiutował na deskach Teatru Polskiego we Wrocławiu. W swoim dorobku artystycznym ma role u najsłynniejszych polskich reżyserów teatralnych: Jerzego Krasowskiego, Kazimierza Dejmka, Mikołaja Grabowskiego, Jerzego Jarockiego, Krystiana Lupy, Michała Zadary czy Grzegorza Jarzyny. W filmie debiutował w 1969 r. w "Znakach na drodze". Regularnie na ekranach kinowych zaczął się pojawiać dopiero na początku lat 80. Zagrał wielu filmach, jak m.in.: "Był jazz", "Trójkąt Bermudzki", "Ferdydurke", "Śmierć jak kromka chleba", "Łabędzi śpiew", "Ucieczka z kina Wolność", "Darmozjad polski"

Opis (streszczenie): Marek Bałata - ur. w 1955 r. w Rzeszowie. Czołowy polski wokalista jazzowy, kompozytor, aranżer oraz artysta grafik. W 1980 r. został absolwentem Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Stworzył własny, łatwo rozpoznawalny styl oparty na artykulacyjnej perfekcji oraz umiejętnym, często brawurowym, kształtowaniu dźwięku. Specjalizuje się w improwizacjach scatem, tworząc instrumentalne brzmienia od tenora do falsetowego sopranu. Wykonuje głównie swoje oryginalne kompozycje. Jego rozległy repertuar zawiera również standardy, transkrypcje utworów F. Chopina, piosenki Z. Koniecznego, K. Komedy, W. Młynarskiego, A. Waligórskiego czy A. Osieckiej, które łączy jazzowa interpretacja.

Opis (streszczenie): Marek Dzienkiewicz urodził się w 1951 r. w Warszawie. Ukończył Wydział Malarstwa warszawskiej ASP, uzyskując dyplom z wyróżnieniem w pracowni prof. Tadeusza Dominika. Od 1989 r. prowadził pracownię tkaniny na Wydziale Malarstwa w macierzystej uczelni, a w 2014 r. uzyskał tytuł profesora sztuk plastycznych. Jego malarstwo to abstrakcja figur i form. Swoje prace komponuje z modułów wywodzących się z figur geometrycznych. W latach 80 - tych przeszedł od malarstwa i tkaniny do obiektu i rzeźby. Używał nietypowych materiałów takich jak korek, klepka dębowa czy tekturowe rurki. Konstrukcje jego obrazów tworzą ściśle geometryczny podział płaszczyzny, z którego emanuje emocja i muzyczność koloru. Posługując się orfistycznymi, purystycznymi, strukturalnymi oraz symultanicznymi środkami wyrazu, tworzy obrazy liryczne i wieloznaczne. Wziął udział w licznych wystawach zbiorowych i indywidualnych. Jego prace znajdują się w kolekcjach prywatnych w kraju i zagranicą, a także w Muzeum Narodowym oraz w kolekcji Galerii Studio w Warszawie. Laureat Złotej Odznaki ZPAP.

Opis (streszczenie): Agnieszka Duczmal (ur. w 1946 r. w Krotoszynie). Najsłynniejsza polska dyrygentka. Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Poznaniu. Jako pierwsza kobieta dyrygowała na scenie mediolańskiego Teatro alla Scala. W okresie studiów, w 1977 r. założyła Orkiestrę Kameralną Polskiego Radia i Telewizji, przekształconą w Orkiestrę Kameralną Polskiego Radia Amadeus. Od początku istnienia tej orkiestry Agnieszka Duczmal jest jej dyrektorem. Agnieszka Duczmal jest laureatką wielu nagród w konkurach kompozytorskich. W 1982 r. otrzymała tytuł Kobiety Roku przyznawany przez włoskich dziennikarzy. Do tej pory Agnieszka Duczmal nagrała ponad 50 płyt z orkiestrą Amadeus i ponad 10 tysięcy minut muzyki dla Polskiego Radia. W odcinku pt. "Rajski ptak" słynna dyrygentka opowiada o najważniejszych momentach w swoim życiu, o wyborze drogi życiowej, trudnościach na studiach dyrygenckich, nagrodach, wyjazdach zagranicznych. Wspomina najciekawsze i najbardziej zabawne koncerty w jej życiu. Tytuł "Rajski ptak" to określenie Agnieszki Duczmal po jednym z takich koncertów.

Opis (streszczenie): Jan Englert, ur. w 1943 r. w Warszawie. Aktor teatralny i filmowy. Zadebiutował w 1957 r. w wieku 14 lat w "Kanale" Andrzeja Wajdy. W 1964 r. ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie. Po dyplomie występował w Teatrze Polskim w Warszawie, grywając głównie role drugoplanowe. Przełom w karierze nastąpił w 1968 r. po roli w spektaklu "Notes" Zdzisława Skowrońskiego. Wypatrzony przez Kazimierza Kutza zagrał w jego filmach: "Sól ziemi czarnej" i "Perła w koronie". W sumie zagrał w ponad stu filmach. Sympatię widzów zyskał dzięki rolom w serialach: "Polskie drogi", "Noce i dnie", Matki, żony i kochanki. Od 1997 r. związany z Teatrem Narodowym w Warszawie, w którym od 2003 r. jest dyrektorem artystycznym.

Opis (streszczenie): Polska bohemistka, dziennikarka, pisarka, działaczka opozycji niepodległościowej. W stanie wojennym usunięta z pracy w Polskim Radiu, współpracowała z drugim obiegiem wydawniczym oraz podziemnym radiem Solidarność. Tłumaczyła wiersze i teksty piosenek Karela Kryla oraz literaturę czeską, głównie związaną ze środowiskiem opozycyjnym (m.in. Vaclava Havla). Z klasyki czeskiej literatury dwudziestowiecznej przełożyła "Grę na serio" Richarda Weinera. Jest autorką powieści kryminalnej "Portret pamięciowy" i scenariusza spektaklu Teatru Telewizji "Hrabia" nagrodzonego przez Ministra Kultury i Sztuki. Razem z siostrą Agatą napisała libretto i teksty piosenek do musicalu "Metro", za co w 1992 roku nominowana została do amerykańskiej nagrody Tony Award. W roku 2005 "Dialog" opublikował jej sztukę "Strajk", pierwszy - i jak dotąd jedyny - musical o Stoczni Gdańskiej w 1980 roku. W 2007 roku wydała opartą na faktach powieść "Wojtek z armii Andersa", opowiadającą o epizodzie z dziejów II wojny światowej, a mianowicie o Wojtku - syryjskim niedźwiedziu brunatnym, który przeszedł cały szlak bojowy z 2 Korpusem Polskim generała Władysława Andersa - od wyjścia z ZSRR do demobilizacji po wojnie w Wielkiej Brytanii. "Wojtek z armii Andersa" doczekał się 2 wydań. Córka rysownika Gwidona Miklaszewskiego.

Opis (streszczenie): Siostra Zofia Zdybicka urodziła się 5 VIII 1928 r. w Kraśniku Lubelskim. Zofia Zdybicka pełniła rozmaite funkcje administracyjne w uniwersytecie. W latach 1979 - 1984 była kierownikiem Sekcji Filozofii Teoretycznej, w latach 1984 - 1986 - prodziekanem Wydziału Filozofii Chrześcijańskiej, a w latach 1986 - 1987 i 1990 - 1999 - dziekanem tegoż wydziału. Była (na KUL) wieloletnią przewodniczącą Senackiej Komisji ds. Kontaktów z Instytucjami Naukowymi za Granicą oraz członkiem Komisji Wydawniczej, ds. Nauki, Młodzieżowej oraz Lokalowej. Była członkiem Zarządu Towarzystwa Naukowego KUL, współredaktorem "Roczników Filozoficznych" z. 2, jest członkiem Rady Naukowej Instytutu Jana Pawła II KUL, redaktorem działu "Filozofia religii" w Encyklopedii Katolickiej, członkiem komitetu naukowego Powszechnej Encyklopedii Filozofii, członkiem rady naukowej serii wydawniczej "Biblioteka Filozofii Realistycznej". Kolejnym miejscem aktywności Zofii Zdybickiej są struktury Kościoła Katolickiego w Polsce. Od 25 IX 1948 r.

Opis (streszczenie): Bohdan Cezary Łazuka (rocznik 1938), aktor filmowy i teatralny, piosenkarz. Związany przede wszystkim z Teatrem Syrena w Warszawie, specjalizuje się głównie w rolach komediowych. Absolwent PWST w Warszawie (1961), uczeń profesora Ludwika Sempolińskiego. W roku 1976 występował w programie telewizyjnym "Uczniowie Ludwika Sempolińskiego".

Opis (streszczenie): Jerzy Krusenstern, urodzony w 1924 roku w Druskiennikach, potomek arystokratycznego rodu, praprawnuk rosyjskiego admirała Johana Krusenterna. Przed wojną, jako harcerz, uczestniczył w obronie Grodna przed Sowietami we wrześniu 1939 roku. Wcześniej był obserwatorem na wieży w Druskiennikach, pełniąc w ten służbę pomocniczą dla Korpusu Ochrony Pogranicza. W zimie 1939/40 przedziera się przez niemiecko - rosyjską granicę do Warszawy i wstępuje do AK. Jest w oddziałach w rejonie Dębicy. O tym opowiada w odcinku "Byłem obrońcą Grodna". Pod koniec wojny wstępuje do WiN - u. Zostaje aresztowany przez UB w Tarnowie, ale szybko zwolniony po interwencji znajomego. UB nie wiedziało o jego przynależności do WiN - u. Kilku jego znajomych z organizacji dostało karę śmierci. Zmylił tropy, skończył studia.