Notacje godziny emisji w telewizji, obsada, kiedy leci i gdzie obejrzeć

Opis (streszczenie): Nina Andrycz - aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna, recytatorka oraz poetka i pisarka. Studiowała prawo na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie i historię na Uniwersytecie Warszawskim, ale nieukończyła nauki. Absolwentka warszawskiego Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej (1934), w teatrze zadebiutowała 16 listopada 1934 r. Jest autorką tomików poezji "To teatr" (1983), "Róża dla nikogo" (1989) i kryptobiograficznej powieści "My rozdwojeni" (1992), w której opisała drastyczne początki swojej kariery.

Opis (streszczenie): Tomasz Niewodniczański urodzony 25 września 1933 r. kolekcjoner kartografii (dawne mapy i atlasy) oraz archiwistyki (starodruki, dawne dokumentyi rękopisy). Próbuje działać naukowo w dziedzinie historii kartografii, uczestniczącw konferencjach i publikując artykuły. Organizuje również i sponsoruje badania w oparciu o swoje zbiory. Przy jego współudziale ukazało się szereg publikacji jak Mickiewicziana w zbiorach w Bitburgu, (t. I Warszawa, 1989 r. , t. II Warszawa, 1993 r.), Epistula Gratulatoria, (Bitburg, 1992 r.) oraz dwa tomy z serii Cartographica Rarissima, (Alphen aan den Rijn, 1992 r. i 1995 r.) w ramach której wybitni historycykartografii omawiają rzadkie eksponaty z jego kolekcji map. Z jego inicjatywy ukazałasię książka Julian Tuwim utwory nieznane (Łódź, 1999 r.) przedstawiająca nieznane dotychczas utwory Juliana Tuwima w zbiorach w Bitburgu. W marcu 2005 został opublikowany katalog jego zbioru dokumentów pergaminowych omawiający 453 pozycjei poświadczający istnienie 141 dalszych. Od wielu lat pracuje nad katalogiem drukowanychmap dawnej Polski i terenów do niej należących.

Opis (streszczenie): Urodził się w Ciechanowie w 1931 roku. Ignacy Gogolewski, reżyser, a przed wszystkim aktor teatralny i filmowy. W programie wspomina swoje dzieciństwo w Otwocku, gdzie dorastał wychowywany przez matkę i babkę. Będąc już studentem PWST w Warszawie, musiał dużo pracować, by wyzbyć się warszawskiej gwary. Zaraz po studiach trafił do Teatru Polskiego, w którym grały legendy polskiej sceny, m.in. Jacek Woszczerowicz i Elżbieta Barszczewska. Zyskał sławę dzięki "Dziadom" Adama Mickiewicza w reżyserii Aleksandra Bardiniego. Zagrał też pamiętną rolę Antka Boryny w "Chłopach".

Opis (streszczenie): Wspomnienie Leszka Jana Malinowskiego o operacji Ostra Brama w Wilnie, którą bohater nazywa Wileńskim Powstaniem. Leszek Jan Malinowski opowiada o swoim udziale w tych wydarzeniach, które rozpoczęły się w nocy z 6 na 7 lipca 1944 r. w Wilnie, a także o oklicznościach aresztowania przez NKWD Aleksandra Krzyżanowskiego ps. Wilk - komendantaOkręgu Wileńskiego Armii Krajowej. Leszek Jan Malinowski ur. w 1925 r. w Wilnie. Żołnierz 3. Wileńskiej BrygadyArmii Krajowej Szczerbiec. Pedagog, miłośnik Wilna i Wileńszczyzny. Po zakończeniu II wojny światowej wywiózł z Polski na zachód ponad tysiąc! osób zagrożonych represjami. Wydawca i redaktor m. in. Wileńskich Rozmaitości.

Opis (streszczenie): Urodził się 1 sierpnia 1921 roku w Jagielnicy pod Lwowem. Światowej sławy muzykolog, krytyk muzyczny, publicysta. Ukończył także studia lekarskie. Wykładowca teorii i estetyki muzyki oraz historii muzyki na wielu uczelniach w Polsce, Francji, Niemczech i Włoszech. Szczególnie związany z Uniwersytetem Kalabryjskim w Arcavacata di Rende i Uniwersytetem w Palermo.

Opis (streszczenie): Reportaże dziennikarzy białostockiego Oddziału TVP, które powstawały na przestrzeni ostatnich 20. lat,. opisujące region, jego mieszkańców, zjawiska społeczne i kulturalne.

Opis (streszczenie): Krystian Lupa (ur. 7 listopada 1943 w Jastrzębiu - Zdroju), polski reżyser teatralny, scenograf, grafik, dramaturg oraz profesor sztuki teatralnej. Uznawany za jednego z najwybitniejszych polskich reżyserów teatralnych w Europie. Krystian Lupa mówi, że był zawsze marzycielem nieprawdopodobnie upartym. Bo upór marzenia to rzecz podstawowa. Bohater opowiada o trudnych wspomnieniach z dzieciństwa, o lęku, jaki odczuwał przed ojcem i o matce, która żyła w nierealnym, utkanym z marzeń świecie. Pragnienie teatru rodzi się już w jego wczesnym dzieciństwie. Są to nieustannezabawy w teatr. Reżyserowanie rzeczywistości. Bohater podkreśla, że sztuka teatralna była jednak decyzją nieświadomą. Stopniowo do niej dojrzewał. Młodość Lupy to poszukiwanie własnej drogi. Błędnie wybrane kierunki studiów fizyka, reżyseria filmowa. Młodzieńczy bunt i uczestnictwo w ruchu hippisowskim. Wreszcie decyzja, by studiować reżyserię teatralną na krakowskiej PWST. Zwieńczone sukcesem przedstawienie dyplomowe "Nadobnisie i koczkodany" wedługWitkacego, które stanowiło przełom w życiu bohatera. Otrzymał propozycję pracy w Starym Teatrze w Krakowie. Krystian Lupa podkreśla, że było to miejsce jego inicjacji teatralnych. Ta przestrzeń jawiła się mu jako niemalże mityczna. Nasycona szczególnym znaczeniem. Tu zamieniał się w introwertycznego wodza. Nigdy nie musiał żebrać o scenariusz. Zawsze to on rozdawał karty. Stary Teatr to lata nieprzerwanej pracy.

Opis (streszczenie): Wspomnienia Wojciecha Piotrowicza o losach Polaków po zakończeniu II wojny światowej: o sytuacji szkolnictwa, prześladowaniu osób wierzących, zesłaniach Polaków na Syberię, tworzeniu kołchozów. Wojciech Piotrowicz, poeta, pisarz, dziennikarz, fizyk. Urodził się w 1941 r. w zaścianku Obiejucie (50 km od Wilna). .

Opis (streszczenie): Roman Kłosowski (1929 - 2018), aktor teatralny i filmowy oraz reżyser. Już jako uczeń szkoły podstawowej chętnie występował w amatorskich przedstawieniach teatralnych. Gdy pojawił się na egzaminie do PWST w Warszawie, rektor tejże uczelni, Aleksander Zelwerowicz, w krótki sposób zrecenzował adepta: duży głos i nic poza tym. Wbrew wszystkiemu Roman Kłosowski ukończył szkołę teatralną i bez trudu znalazł angaż w teatrze w Szczecinie, gdzie zadebiutował w spektaklu "Szczęście Frania".

Opis (streszczenie): Marek Bałata - ur. w 1955 r. w Rzeszowie. Czołowy polski wokalista jazzowy, kompozytor, aranżer oraz artysta grafik. W 1980 r. został absolwentem Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Stworzył własny, łatwo rozpoznawalny styl oparty na artykulacyjnej perfekcji oraz umiejętnym, często brawurowym, kształtowaniu dźwięku. Specjalizuje się w improwizacjach scatem, tworząc instrumentalne brzmienia od tenora do falsetowego sopranu. Wykonuje głównie swoje oryginalne kompozycje. Jego rozległy repertuar zawiera również standardy, transkrypcje utworów F. Chopina, piosenki Z. Koniecznego, K. Komedy, W. Młynarskiego, A. Waligórskiego czy A. Osieckiej, które łączy jazzowa interpretacja.

Opis (streszczenie): Jan Ptaszyn - Wróblewski, ur. 27 marca 1936 r. w Kaliszu, muzyk jazzowy, kompozytor, aranżer i dyrygent, dziennikarz i krytyk muzyczny. Gra na saksofonie tenorowym i barytonowym. Założył kilka zespołów, angażował się także w wiele projektów muzycznych. Komponował muzykę filmową, tworzył koncerty symfoniczne. Nagrał kilkanaście albumów autorskich. Uważany za jednego z największych popularyzatorów muzyki jazzowej w Polsce.

Opis (streszczenie): Stanisława Celińska - urodziła się w 1947 r. w Warszawie. Aktorka i wokalistka. Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Karierę aktorską zaczęła w 1968 r. Współpracowała z wieloma teatrami stołecznymi: Teatrem Współczesnym, Teatrem Dramatycznym, Teatrem Rozmaitości. Była także aktorką Teatru Nowego w Poznaniu. Filmografia Stanisławy Celińskiej obejmuje wiele znaczących ról w produkcjach takich jak: "Nie ma róży bez ognia" (1974), "Noce i dnie" (1977), "Alternatywy 4" (1983), "Spis cudzołożnic" (1995). Dwukrotna laureatka nagrody Orła za najlepsze drugoplanowe role kobiece w filmach "Pieniądze to nie wszystko" (2001) oraz "Joanna" (2010). Wielokrotna uczestniczka Przeglądów Piosenki Aktorskiej. W 2015 r. nagrała album "Atramentowa", a w 2018 r. płytę "Malinowa". Oba albumy zyskały status platynowej płyty.

Opis (streszczenie): Bohaterem odcinka jest Aleksander Śnieżko - inżynier i poeta mieszkający na Wileńszczyźnie. Opowiada o życiu Polaków na Wileńszczyźnie zarówno w czasach Związku Radzieckiego jak i współcześnie. Mówi również o swojej twórczości poetyckiej, o rodzinie, nawiązuje m. in. do najtrudniejszych sytuacji w swoim życiu, gdy odmówił wstąpienia do partii komunistycznej.

Opis (streszczenie): Magdalena Zawadzka. Aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna. Urodzona w 1944 roku w Filipowicach. Młoda Magdalena Zawadzka była dziewczyną nieśmiałą i romantyczną, która uciekała przed szarą rzeczywistością w świat poezji i prozy. Stąd dość wcześnie znalazła się w Młodzieżowym Studiu Poetyckim, gdzie wypatrzył ją i zaangażował do swego filmu Jan Rybkowski. "Spotkanie w bajce" z 1962 roku był to ekranowy debiut aktorki. Niespełna 18 - letnia dziewczyna, będąca jeszcze przed egzaminami do szkoły aktorskiej zagrała u boku takich gwiazd polskiego kina jak Andrzej Łapicki czy Gustaw Holoubek.

Opis (streszczenie): Jerzy Bończak urodził się w 1949 r. w Bieżuniu, aktor teatralny i filmowy, reżyser teatralny. Absolwent PWST w Warszawie. Występował na deskach Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie oraz w warszawskich teatrach: Rozmaitości, Nowy, Kwadrat. Jest jedną z najbardziej charakterystycznych i najlepiej rozpoznawalnych twarzy polskiego kina i telewizji. Zagrał między innymi brawurowego i podstępnego Zyzia Krzepickiego w "Karierze Nikodema Dyzmy", szalonego Mazepę, konstruktora Manca z serialu "Alternatywy 4". Występował w serialach "Dom", "Klan", "Plebania", w teatrach telewizji, widowiskach dla dzieci, dubbingował filmy animowane.

Opis (streszczenie): Jerzy Krusenstern, urodzony w 1924 roku w Druskiennikach, potomek arystokratycznego rodu, praprawnuk rosyjskiego admirała Johana Krusenterna. Przed wojną, jako harcerz, uczestniczył w obronie Grodna przed Sowietami we wrześniu 1939 roku. Wcześniej był obserwatorem na wieży w Druskiennikach, pełniąc w ten służbę pomocniczą dla Korpusu Ochrony Pogranicza. W zimie 1939/40 przedziera się przez niemiecko - rosyjską granicę do Warszawy i wstępuje do AK. Jest w oddziałach w rejonie Dębicy. O tym opowiada w odcinku "Byłem obrońcą Grodna". Pod koniec wojny wstępuje do WiN - u. Zostaje aresztowany przez UB w Tarnowie, ale szybko zwolniony po interwencji znajomego. UB nie wiedziało o jego przynależności do WiN - u. Kilku jego znajomych z organizacji dostało karę śmierci. Zmylił tropy, skończył studia.

Opis (streszczenie): Bohdan Cezary Łazuka (rocznik 1938), aktor filmowy i teatralny, piosenkarz. Związany przede wszystkim z Teatrem Syrena w Warszawie, specjalizuje się głównie w rolach komediowych. Absolwent PWST w Warszawie (1961), uczeń profesora Ludwika Sempolińskiego. W roku 1976 występował w programie telewizyjnym "Uczniowie Ludwika Sempolińskiego".

Opis (streszczenie): Jan Englert, ur. w 1943 r. w Warszawie. Aktor teatralny i filmowy. Zadebiutował w 1957 r. w wieku 14 lat w "Kanale" Andrzeja Wajdy. W 1964 r. ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie. Po dyplomie występował w Teatrze Polskim w Warszawie, grywając głównie role drugoplanowe. Przełom w karierze nastąpił w 1968 r. po roli w spektaklu "Notes" Zdzisława Skowrońskiego. Wypatrzony przez Kazimierza Kutza zagrał w jego filmach: "Sól ziemi czarnej" i "Perła w koronie". W sumie zagrał w ponad stu filmach. Sympatię widzów zyskał dzięki rolom w serialach: "Polskie drogi", "Noce i dnie", Matki, żony i kochanki. Od 1997 r. związany z Teatrem Narodowym w Warszawie, w którym od 2003 r. jest dyrektorem artystycznym.

Opis (streszczenie): Agnieszka Duczmal (ur. w 1946 r. w Krotoszynie). Najsłynniejsza polska dyrygentka. Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Poznaniu. Jako pierwsza kobieta dyrygowała na scenie mediolańskiego Teatro alla Scala. W okresie studiów, w 1977 r. założyła Orkiestrę Kameralną Polskiego Radia i Telewizji, przekształconą w Orkiestrę Kameralną Polskiego Radia Amadeus. Od początku istnienia tej orkiestry Agnieszka Duczmal jest jej dyrektorem. Agnieszka Duczmal jest laureatką wielu nagród w konkurach kompozytorskich. W 1982 r. otrzymała tytuł Kobiety Roku przyznawany przez włoskich dziennikarzy. Do tej pory Agnieszka Duczmal nagrała ponad 50 płyt z orkiestrą Amadeus i ponad 10 tysięcy minut muzyki dla Polskiego Radia. W odcinku pt. "Rajski ptak" słynna dyrygentka opowiada o najważniejszych momentach w swoim życiu, o wyborze drogi życiowej, trudnościach na studiach dyrygenckich, nagrodach, wyjazdach zagranicznych. Wspomina najciekawsze i najbardziej zabawne koncerty w jej życiu. Tytuł "Rajski ptak" to określenie Agnieszki Duczmal po jednym z takich koncertów.

Opis (streszczenie): Jan Peszek urodził się 13 lutego 1944 r. Absolwent krakowskiej PWST w 1966 r. Wtedy też debiutował na deskach Teatru Polskiego we Wrocławiu. W swoim dorobku artystycznym ma role u najsłynniejszych polskich reżyserów teatralnych: Jerzego Krasowskiego, Kazimierza Dejmka, Mikołaja Grabowskiego, Jerzego Jarockiego, Krystiana Lupy, Michała Zadary czy Grzegorza Jarzyny. W filmie debiutował w 1969 r. w "Znakach na drodze". Regularnie na ekranach kinowych zaczął się pojawiać dopiero na początku lat 80. Zagrał wielu filmach, jak m.in.: "Był jazz", "Trójkąt Bermudzki", "Ferdydurke", "Śmierć jak kromka chleba", "Łabędzi śpiew", "Ucieczka z kina Wolność", "Darmozjad polski"

Opis (streszczenie): Kompozytor Stanisław Radwan (rocznik 1939) studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie. Skomponował muzykę do ponad stu przedstawień teatralnych i ponad dwudziestu filmów. Tworzył muzykę dla Piwnicy pod Baranami, w latach 1980 - 1990 był dyrektorem krakowskiego Teatru Starego. Stanisław Radwan snuje opowieść o swoich dziecięcych wtajemniczeniach w świat muzyki, kiedy to dzięki ojcu organiście, jako trzylatek, rozpoczął naukę gry na fortepianie. Wspomina czas studiów w Krakowie, wyjazd na stypendium do Paryża, pierwsze kompozycje dla teatru, współpracę z Konradem Swinarskim, Jerzym Grzegorzewskim, Jerzym Jarockim. Charakteryzuje rolę muzyki w przedstawieniu teatralnym.

Opis (streszczenie): Andrzej Teodor Seweryn (ur. 25 kwietnia 1946 w Heilbronn, Niemcy) polski aktor teatralny i filmowy, reżyser, absolwent PWST w Warszawie. O roku 1980 także aktor teatrów francuskich, kinowych produkcji filmowych, zaangażowany jako trzeci cudzoziemiec w historii teatru francuskiego do jednego z najbardziej prestiżowych teatrów na świecie Comdie - Francaise. Został odznaczony Legią Honorową Republiki Francuskiej.

Opis (streszczenie): Prof. Antoni Wit (ur. w 1944 r. w Krakowie), jeden z najwybitniejszych polskich dyrygentów, kompozytor, prawnik, profesor dyrygentury Uniwersytetu Muzycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Prof. Wit w latach 1983 - 2000 był dyrektorem naczelnym i artystycznym Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach, a w latach 2002 - 2013 Filharmonii Narodowej w Warszawie. Na początku swojej kariery dyrygenckiej, w 1971 roku, zajął II miejsce w Międzynarodowym Konkursie Dyrygenckim Herberta von Karajana w Berlinie. Ta nagroda otworzyła mu możliwość dyrygowania wieloma orkiestrami świata. Przez wiele lat prof. Antoni Wit - jak podkreśla - reprezentował Polskę w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Meksyku, Izraelu, Brazylii, Argentynie, Japonii, Australii, dyrygując różnymi orkiestrami. Jest laureatem wielu prestiżowych nagród, w tym nagrody Grammy. Specjalne miejsce w jego działalności artystycznej zajmuje muzyka polska. Antoni Wit dokonał wielu światowych prawykonań utworów m. in. Krzysztofa Pendereckiego. Obecnie ściśle współpracuje z jedną z hiszpańskich orkiestr. W odcinku Notacji pt. "Witaj mistrzu" opowiada o najważniejszych momentach swojego życia, o specyfice zawodu dyrygenta, o niecodziennych wydarzeniach podczas koncertów. Mówi również o tym, co uważa za najważniejsze przesłanie swojego życia. Opowiadanie kończy anegdotą związaną z koncertem w kościele w Nakle, który został zorganizowany w związku z sukcesami pianisty Rafała Blechacza pochodzącego z tego miasta.

Opis (streszczenie): Edward Lubaszenko, urodzony 23 sierpnia 1939 r. w Białymstoku, polski aktor filmowy i teatralny. Jego ojcem był Niemiec szwedzkiego pochodzenia, Julian Linde, który wyjechał w 1939 r. z zajętego przez ZSRR Białegostoku. W 1941 r. Edward wraz z matką, przy pomocy radzieckiego kapitana Mikołaja Lubaszenki, przeprowadzili się do Archangielska, podając się za jego rodzinę. O swoim prawdziwym ojcu aktor dowiedział się dopiero w dorosłym życiu. W 1991 r. postanowił dodać członLinde do nazwiska Lubaszenko. Jest ojcem aktora Olafa Lubaszenki oraz Beaty Linde - Lubaszenko. Był zapalonym piłkarzem, podobnie jak syn. Grał w reprezentacji artystów Polski.

Opis (streszczenie): Feliks Falk urodził się w 1941 r. w Stanisławowie. Reżyser filmowy i teatralny, autor scenariuszy filmowych, sztuk scenicznych, telewizyjnych i słuchowisk radiowych. Malarz i grafik. Absolwent warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych i Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Debiutował w 1978 r. reżyserując "Taniec śmierci" w Teatrze im. S. Jaracza w Łodzi. W 1977 r. wyreżyserował film "Wodzirej". W latach 1991 - 2005 producent filmowy, współwłaściciel studia filmowego "Fokus Film". Nazwisko F. Falka łączy się z ukutym w połowie lat 70. XX wieku terminem kino moralnego niepokoju, oznaczającym trudne, zważywszy sytuację polityczną, zadanie zdiagnozowania polskiej rzeczywistości tamtych lat.

Opis (streszczenie): Irena Jun (ur. 17 października 1935 w Hrubieszowie) - polska aktorka teatralna i filmowa, reżyser. W 1958 ukończyła studia w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie, a 31 maja tego roku zadebiutowała w teatrze. Aktorka Teatru Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza w Warszawie. Prowadzi także Jednoosobowy Teatr Poezji Ireny Jun w Warszawie. Występowała w Teatrze Telewizji, m.in. w spektaklach: "Mąż i żona" Aleksandra Fredry w reż. Ireny Babel (1969), "Błękitne miasta" Aleksieja N. Tołstoja w reż. Ireny Wollen (1969), "Letnicy" Maksima Gorkiego w reż. Bronisława Dąbrowskiego (1979), "Poletko Pana Boga" Erskine'a Caldwella w reż. Ireneusza Kanickiego (1971) oraz w "Weselu" Stanisława Wyspiańskiego w reż. Lidii Zamkow (1972), "Balu u Salomona" Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego w reż. własnej (1980), "Elektrze" Eurypidesa w reż. Piotra Chołodzińskiego (1995) i w przedstawieniu "Agnes" Catherine Anne w reż. Anny Augustynowicz (2001).

Opis (streszczenie): Wspomnienia ks. infułata Kazimierza Sudera. Ksiądz infułat, kapłan archidiecezji krakowskiej, ostatni żyjący kolega Karola Wojtyły z jednego roku w tajnym Seminarium Duchownym w Krakowie, przy ul. Franciszkańskiej 3. Święcenia kapłańskie otrzymał 5 kwietnia 1947 r. z rąk Adama Stefana kardynała Sapiehy. Pracował jako wikariusz w Łapanowie, Żywcu, Chrzanowie oraz - najdłużej - w parafiiśw. Anny w Krakowie, gdzie opiekował się m. in. powstałym w grudniu 1981 r. , po wprowadzeniu stanu wojennego, zespołem pomocy medycznej dla osób represjonowanych i ich rodzin. Od 8 września 1984 r. do 7 lutego 1998 r. proboszcz parafii Ofiarowania NMP w Wadowicach. Pełnił również funkcję dziekana dekanatu Wadowice - Północ. Po przejściu na emeryturę pomaga w duszpasterstwie w BazyliceMariackiej w Krakowie.

Opis (streszczenie): Bernard Kawka - urodzony w 1943 r. w Trzebiesławicach, wybitny muzyk jazzowy. Kompozytor, aranżer, skrzypek, flecista, saksofonista tenorowy. Założyciel i lider NOVI Singers, jednej z najsłynniejszych grup wokalnych na świecie, z którą nagrał wiele płyt i występował na kilku kontynentach. W latach 1974 - 1990 mieszkał w Stanach Zjednoczonych. W 1982 r. nominowany do nagrody Grammy w kategorii: "Najlepsza aranżacja wokalna na dwa lub więcej głosów" za utwór "Kafka", uwieczniony na płycie "Mecca for moderns" grupy The Manhattan Transfer, której był członkiem.

Opis (streszczenie): Andrzej Barański, reżyser filmowy, scenarzysta. Uważany za oryginalnego i odrębnego twórcę, często podejmuje w swoich filmach problematykę polskiej prowincji, obrazów uderzających w tony liryczne, ale też z odcieniami refleksyjnymi i filozoficznymi, czasem pojawiają się w nich wątki autobiograficzne. W niektórych filmach sięga Barański do poetyki absurdu. Wśród najbardziej znanych jego filmów są: "Nad rzeką, której nie ma", "Dwa księżyce", "Kramarz", "Kawalerskie życie na obczyźnie", "Parę osób, mały czas".

Opis (streszczenie): Urodzony w Katowicach w 1931 r. artysta plakatu, jeden z najbardziej rozpoznawanych grafików w Polsce i na świecie. Współtwórca polskiej szkoły plakatu, profesor projektowania plakatu w Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu i Warszawie. Wykładał na wielu międzynarodowych uczelniach. Za swoją twórczość otrzymał wiele nagród m.in.: Grand Prix Toulouse Lautrec, The Hollywood Reporter Los Angeles, Biennale w Sao Paulo, złote medale na Międzynarodowym Biennale Plakatu w Warszawie i Lahti.

Opis (streszczenie): Henryk Gulbinowicz ur. 17 października 1923 polski duchowny katolicki, kardynał prezbiter, arcybiskup senior wrocławski. W latach 1976 - 2004 arcybiskup metropolita wrocławski. W 1944 rozpoczął studia w Metropolitalnym Wyższym SeminariumDuchownym w Wilnie, przeniesionym w 1945 do Białegostoku, gdzie 18 czerwca 1950 otrzymał święcenia kapłańskie. W latach 1951 - 1955 kontynuował naukę w Wydziale Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego kończąc je doktoratem z teologii moralnej i etyki. W 1976 mianowany arcybiskupem metropolitą wrocławskim. 1976 mianowany arcybiskupem metropolitąwrocławskim Przeprowadził we Wrocławiu synod archidiecezjalnyoraz Kongres Pracy, założył wiele nowych parafii. Brał aktywny udział w pracach Episkopatu Polski zasiadając w Radzie Stałej Episkopatu, był członkiem Komisji ds. Duszpasterstwa Ogólnego, Komisji ds. Duchowieństwa, Komisji ds. Duszpasterstwa Emigracji

Opis (streszczenie): Jan Kanty Pawluśkiewicz karierę artystyczną rozpoczął w 1967 r. Współzałożyciel grupy muzycznej Anawa (w której grał do roku 1980), związany z Piwnicą pod Baranami i Teatrem STU, oraz Teatrem Narodowym i Teatrem Powszechnym w Warszawie. Uczestniczy w utworzonym przez Aleksandra Glondysa projekcie artystycznym Ellington po krakowsku.

Opis (streszczenie): Włodzimierz Andrzej Nahorny (ur. 5 listopada 1941 r. w Radzyniu Podlaskim), muzyk jazzowy, pianista, saksofonista, flecista, kompozytor i aranżer.

Opis (streszczenie): Bohaterem odcinka jest Czesław Okińczyc - adwokat, polityk, poseł Sejmu Litwy. Był doradcą czterech prezydentów Litwy i trzech premierów tego kraju. To jeden z trzech Polaków, którzy podpisali w 1990 roku Akt Przywrócenia Państwa Litewskiego. Czesław Okińczyc opowiada o ważnych chwilach swojego życia, m.in. o dzieciństwie na Litwie i atmosferze w domu, w którym panowała nienawiść do komunizmu. Walka o wolność i niepodległość Litwy, a także dbanie o Polaków w tym kraju - to jedne z głównych zadań w jego działalności politycznej. Mottem postępowania były słowa Władysława Bartoszewskiego: "Warto być przyzwoitym".

Opis (streszczenie): Jadwiga Lesiecka urodziła się w 1921 roku w Warszawie. Od 1945 roku mieszkała i tworzyła w Sopocie. Odbyła liczne podróże artystyczne m. in.: do Francji, Włoch, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Belgii, Holandii. Wiele wystaw indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą przyniosło jej uznanie zarówno wśród krytyków jak i miłośników sztuki. Jadwiga Lesiecka zmarła w lipcu 2015 roku.