Notacje godziny emisji w telewizji, obsada, kiedy leci i gdzie obejrzeć

Opis (streszczenie): Feliks Falk urodził się w 1941 r. w Stanisławowie. Reżyser filmowy i teatralny, autor scenariuszy filmowych, sztuk scenicznych, telewizyjnych i słuchowisk radiowych. Malarz i grafik. Absolwent warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych i Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Debiutował w 1978 r. reżyserując "Taniec śmierci" w Teatrze im. S. Jaracza w Łodzi. W 1977 r. wyreżyserował film "Wodzirej". W latach 1991 - 2005 producent filmowy, współwłaściciel studia filmowego "Fokus Film". Nazwisko F. Falka łączy się z ukutym w połowie lat 70. XX wieku terminem kino moralnego niepokoju, oznaczającym trudne, zważywszy sytuację polityczną, zadanie zdiagnozowania polskiej rzeczywistości tamtych lat.

Opis (streszczenie): O pierwszym wszczepieniu implantu ślimakowego przywracającym słuch osobie głuchej, o obecnej sytuacji laryngologii i problemach osób głuchoniemych w Polsce opowiada prof. Henryk Skarżyński. Otochirurg, otolaryngolog, twórca Instytutu Fizjologii i Patologii Słuchu i Światowego Centrum Słuchu w Kajetanach. W odcinku wspomina także początki kariery medycznej. Prof. Henryk Skarżyński jako pierwszy w świecie wykonał w 2002 roku stworzoną przez siebie metodą PDCI operację wszczepienia implantu ślimakowego w częściowej głuchocie. Wdrażając w Polsce prawie wszystkie systemy wszczepialne poprawiające słuch stał się pionierem tych rozwiązań na świecie.

Opis (streszczenie): Muzyka musi mieć przesłanie, omijam piosenki, które mnie mają żadnego znaczenia dla ludzi mówi Marek Piekarczyk. Wokalista, autor tekstów. W odcinku wspomina swój dom rodzinny, młodość i karierę, która przebiegała w różny sposób bo zanim został legendarnym wokalistą zespołu TSA a formacja została uznana za prekursora heavy metalu w Polsce był malarzem a nawet elektrykiem. W odcinku wspomina również współpracę z Jerzym Gruzą i Teatrem Muzycznym w Gdyni gdzie zagrał rolę Jezusa w rock - operze Jezus Christ Superstar.

Opis (streszczenie): Jeden z najsłynniejszych polskich kolarzy w historii, Ryszard Szurkowski, opowiada o swoich startach podczas Igrzysk Olimpijskich. Dwukrotnie zdobył medal. Ryszard Szurkowski ur. w 1946 r. w Świebodowie, zm. w 2021 r. w Radomiu. Jeden z najlepszych polskich kolarzy szosowych. Były trener kardy narodowej kolarzy (1984 - 1988). Był posłem RP (1985 - 1989) i prezesem Polskiego Związku Kolarskiego (2010 - 2011). Dwukrotny srebrny medalista olimpijski (1972, 1976), mistrz świata w kolarstwie szosowym (1973), czterokrotny zwycięzca Wyścigu Pokoju. Dwanaście razy zdobył tytuł Mistrza Polski.

Opis (streszczenie): Bohaterką odcinka jest Lila Kiejzik (rocznik 1951), aktorka, reżyser teatralny, nauczycielka, urodzona w Ejszyszkach. Od 1986 r. jest kierownikiem Polskiego Teatru Studio"w Wilnie. Przez lata działalności teatr przygotował wiele interesujących przedstawień pokazywanych zarówno na Litwie, jak i w kilku krajach Europy. Lila Kiejzik była wielokrotnie nagradzana. Otrzymała m. in. Medal za Zasługi dla Kultury, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Medal Meritus Patriae - Zasłużony Ojczyźnie, Krzyż Kawalerski Orderu Zasługi RP.

Opis (streszczenie): Wokalista, trębacz, skrzypek, aranżer i kompozytor. Syn Franciszka Zielińskiego (1915 - 1975), prawnika i muzyka związanego z Filharmonią Krakowską i Chórem Polskiego Radia w Krakowie. Ukończył liceum muzyczne w klasie skrzypiec, studiował w klasie altówki na WSM w Krakowie. Współzałożyciel zespołu Skaldowie i twórca nazwy zespołu

Opis (streszczenie): Kazimierz Piotr Zaleski (C. Pierre Zaleski; rocznik 1928), polski fizyk mieszkający we Francji, specjalista od spraw energii jądrowej, profesor uniwersytetów we Francji i USA. Syn Zygmunta Lubicz-Zaleskiego, historyka literatury, krytyka, poety i publicysty, oraz Marii z domu Zdziarskiej, brat przedsiębiorcy Romana (Romaina) Zaleskiego. Urodzony w Paryżu, spędzał co roku wakacje letnie w Polsce w posiadłościach rodzinnych. Wybuch II wojny światowej w 1939 r. uniemożliwił mu powrót do Francji. W 1942 r. wstąpił do Związku Walki Zbrojnej, późniejszej Armii Krajowej, a po zdaniu tajnej matury do partyzantki (30. dywizja poleska). Do sierpnia 1944 r. jego oddział brał udział w ciężkich walkach. W 1944 r. uciekł z Majdanka, próbował się przedostać do walczącej Warszawy. Aresztowany przez NKWD koło Garwolina i przesłuchiwany. Przekazany polskim władzom komunistycznym, za przynależność do AK. Zwolniony warunkowo w lutym 1946 r. dostał się na Politechnikę Warszawską. Naukę kontynuował we Francji, studiował na Wydziale Nauk Ścisłych w Paryżu i w Instytucie Radu pod kierownictwem Ireny Joliot-Curie. W listopadzie 1950 r. podjął pracę w Commissariat l'energie atomique (CEA) przy reaktorze ZOE, pierwszym reaktorze francuskim zbudowanym w 1948 r. W 1957 r. zorganizował w ramach CEA dział badawczo-naukowy rozwijający koncept reaktorów na szybkich neutronach i został mianowany jego kierownikiem. Był również głównym projektantem pierwszego reaktora tego typu we Francji. Kierował zespołem CEA Euratome prowadzącym w centrum badawczym Cadarache doświadczenia dotyczące reaktorów na szybkich neutronach do regeneracji paliwa. Wydał liczne publikacje na ten temat. Był także delegatem francuskim na konferencje atomowe ONZ w Genewie (1955, 1958 i 1964). Jest prezesem Polskiego Towarzystwa Historyczno-Literackiego we Francji, mającego w swej pieczy słynną Bibliotekę Polską w Paryżu. Jest Administratorem Generalnym Ośrodka Badawczego Geopolityki Energii i Surowców na Uniwersytecie Paris IX Dauphine i wykładowcą tej uczelni.

Opis (streszczenie): Michał Listkiewicz - piłkarski sędzia, prezes PZPN, działacz UEFA i FIFA, również dziennikarz i hungarysta z wykształcenia. W odcinku opowiada, jak zrodziła się miłość do piłki nożnej i jak przebiegała droga do międzynarodowej kariery. "Wszystko zaczęło się, gdy w wieku 10 lat pojawiłem się na stadionie piłkarskim; wcześniej moim marzeniem było być maszynistą kolejowym, zawsze kochałem podróże, pociągało mnie też aktorstwo" - opowiada. Wspomina również dom rodzinny oraz legendę piłki nożnej - Kazimierza Górskiego. Michał Listkiewicz jest obecnie wiceprezesem Fundacji im. Kazimierza Górskiego oraz prezesem Polskiego Związku Teqballu.

Opis (streszczenie): Wybitny polski piosenkarz i tekściarz, który współtworzył takie zespoły jak Andrzej i Eliza i 2 plus 1. Jego kariera zaczęła się w połowie lat 60. ubiegłego wieku, kiedy to był częścią big-bandu Kanon Rytm. Równolegle grał w amatorskich zespołach Komety i Piotrusie, a później w grupie Bumerang. Na początku lat 70. wraz z Januszem Krukiem i Elżbietą Dmoch współtworzył grupę 2 plus 1, by później z pierwszą żoną stworzyć duet Andrzej i Eliza. Artysta najlepiej jednak czuje się na scenie solo, co udowadnia od ponad 40 lat, wykonując nieśmiertelny hit "Nie liczę godzin i lat".

Opis (streszczenie): Opowieść o dzieciństwie spędzonym w Krakowie. Gustaw Holoubek (ur. 21 kwietnia 1923, zm. 6 marca 2008) - polski aktor filmowy i teatralny, reżyser i pedagog. Absolwent PWST w Krakowie. Wykładowca Akademii Teatralnej w Warszawie. Wieloletni dyrektor Teatru Dramatycznego w Warszawie. Odwołano go z tej funkcji dopiero w styczniu 1983 roku z powodu konfliktu z komunistycznymi władzami. Debiut filmowy to rola Feliksa Dzierżyńskiego w filmie Żołnierz zwycięstwa (1953). Znany jest między innymi z takich filmów jak "Prawo i pięść", "Klub profesora Tutki", "Marysia i Napoleon". W 1967 roku zagrał rolę Gustawa - Konrada w przedstawieniu "Dziady", reżyserowanym przez Kazimierza Dejmka. Był reżyserem "Spóźnionych przechodniów", a także reżyserem i scenarzystą "Mazepy" (1975). W roku 1980 wybrany do Sejmu PRL. W roku 1982 po ogłoszeniu Stanu Wojennego zrzekł się mandatu posła. W latach 1989 - 1991 był senatorem RP, następnie od 1992 do 1993 zasiadał w Radzie d/s Kultury przy Prezydencie RP Lechu Wałęsie. Od 1994 roku był członkiem Polskiej Akademii Umiejętności.

Opis (streszczenie): Wspomnienia o najważniejszych momentach w życiu słynnego aktora Romana Kłosowskiego, znanego m. in. z roli Maliniaka w serialu "Czterdziestolatek". Roman Kłosowski urodził się w 1929 r. w Białej Podlaskiej. Aktor teatralny i filmowy. Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Grał w warszawskich teatrach: Dramatycznym, Ludowym, Nowym i w Syrenie. Od 1953 roku występował w filmach (m. in. "Eroica", "Giuseppe w Warszawie", "Rzeczpospolita babska"). W latach 1975 - 1981 kierował Teatrem Powszechnym w Łodzi.

Opis (streszczenie): Janina Ochojska urodziła się w 1955 r. w Gdańsku. Działaczka humanitarna, absolwentka astronomii na UMK w Toruniu i pracownik naukowy w pracowni Astrofizyki PAN. Opozycjonistka w czasach PRL-u. Współtwórczyni polskiego oddziału francuskiej Fundacji EquiLibre, pod której szyldem wyjechały z naszego kraju pierwsze ciężarówki z pomocą humanitarną dla ogarniętej wojną Bośni. Założycielka i wieloletnia prezes Polskiej Akcji Humanitarnej, organizującej pomoc dla potrzebujących w kilkudziesięciu krajach świata.

Opis (streszczenie): Henryk Bentkowski, ur. w 1952 r. w Bytomiu. Podróżnik, założyciel Klubu Globtrotera w Katowicach. Z wykształcenia i zawodu fotograf. Członek Związku Polskich Artystów Fotografików w Katowicach. Organizator wielu wystaw fotograficznych. Jako fotograf dokumentalista pracował w Okręgowej Dyrekcji Rozbudowy Miasta Katowice oraz w Szpitalu Górniczym w Bytomiu. Jako pasjonat podróży z Klubem Globtrotera zwiedził prawie cały świat.

Opis (streszczenie): Zbigniew Daab - urodzony w 1929 r. w Warszawie. Żołnierz AK i uczestnik Powstania Warszawskiego. Ps. "Kapiszon". W dniu wybuchu Powstania Warszawskiego miał 15 lat. Walczył w IV Obwodzie "Grzymały" Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej na Ochocie - 3 Rejon, kompania "Gustaw". Po upadku Powstania Warszawskiego trafił do obozu przejściowego w Pruszkowie - Dulag 121. Następnie został przewieziony do Niemiec, gdzie przebywał w KL Oranienburg i KL Buchenwald. Po wojnie służył w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie. Po wyzwoleniu i powrocie do Warszawy był pracownikiem Fabryki Aparatury Rentgenowskiej i Urządzeń Medycznych.

Opis (streszczenie): Józef Wilkoń (rocznik 1930), ilustrator, malarz, historyk sztuki. Studiował malarstwo w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych i historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Zilustrował ponad 200 książek dla dzieci i dorosłych, które zostały wydane w kraju i za granicą. Bohaterowie jego prac to przede wszystkim zwierzęta i natura, choć ma w dorobku także ilustracje do "Pana Tadeusza" i "Don Kichota". Wystawiał swoje prace w wielu miejscach na świecie, m.in. w Centrum Pompidou w Paryżu, w Oshima Museum w Japonii, a także w Seulu. Otrzymał wiele prestiżowych nagród i wyróżnień w Polsce i za granicą oraz odznaczeń. Ma Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.

Opis (streszczenie): Tomasz Smolicz - ur. w 1933 r. w Kutnie, pilot komunikacyjny oraz kapitan w Polskich Liniach Lotniczych LOT. Był pilotem, który w Locie otwierał pierwsze połączenia transatlantyckie do Chicago i Nowego Jorku. Wielokrotnie, jako ekspert, brał udział w pracach komisji badających katastrofy lotnicze. Specjalizował się w zakresie wpływu czynnika ludzkiego w lotnictwie. Był kapitanem samolotu IŁ 62 "Mikołaj Kopernik", którym doleciał na lotnisko JFK w Nowym Jorku. Następnego dnia samolot, którym podróżowała m.in. Anna Jantar, już z inną załogą odleciał do Polski i rozbił się w pobliżu warszawskiego lotniska Okęcie.

Opis (streszczenie): Reżyser, scenograf, malarz, fotograf, twórca teatru Scena Plastyczna KUL. Jeden z najwszechstronniejszych polskich twórców, znany w świecie z sugestywnego stylu, opowiada w odcinku o swoim teatrze i roli, jaką sztuka powinna pełnić. Jak sam mówi: "Mój teatr jest po to, aby zostawić ślad, refleksję, zadumę o życiu człowieka". Jego sztuki przedstawiane w wielu krajach świata prezentują filozoficzną refleksję o życiu i przemijaniu. Prof. Leszek Mądzik wspomina również swoje dzieciństwo i początki pracy zawodowej, bo choć został wybitnym reżyserem i scenografem, będąc dzieckiem marzył, by zostać tkaczem.

Opis (streszczenie): Psycholożka i psychoterapeutka. Autorka tekstów i kompozytorka. Autorka wielu bestsellerowych, psychologicznych poradników, w których z pogodą i szczerością odpowiada na pytania tych, którzy szukają u niej pomocy i rady w różnych sytuacjach życiowych. W odcinku wspomina swój dom rodzinny, młodość, a także początki pracy zawodowej. Wspomina wybitnych nauczycieli polskich i zagranicznych, od których uczyła się treningu psychologicznego i prowadzenia psychoterapii. Z własnego doświadczenia wysnuwa także refleksje o tym, jak przeżywać swoje życie świadomie. Bo jak sama mówi: Życie trzeba szalenie cenić.

Opis (streszczenie): Mirosław Zbrojewicz urodził się w 1957 r. w Warszawie. Aktor filmowy, teatralny i dubbingowy. Absolwent Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie (1981 r.). Odtwórca ponad stu ról w głośnych produkcjach kinowych, m.in.: "Chłopaki nie płaczą" (2000 r.) jako Andrzej "Grucha", "E = mc²" (2002 r.) jako Jarosław "Śledź" Nowicki czy "Sztos 2" (2011 r.) jako "Buźka". Współpracował z wieloma cenionymi reżyserami teatralnymi, takimi jak: Iwan Wyrypajew ("Ożenek"), Agnieszka Glińska ("Jak zostałam wiedźmą"), Grzegorz Jarzyna ("Macbeth"), Krzysztof Warlikowski ("Hamlet") czy Anna Augustynowicz ("Król Lear"). Swojego głosu użyczył ponad stu postaciom z filmów, seriali i gier.

Opis (streszczenie): Generał dywizji Wojska Polskiego w stanie spoczynku. Od 1968 r. do 1998 r. był żołnierzem zawodowym Wojska Polskiego, gdzie zajmował stanowiska dowódczo-sztabowe od dowódcy plutonu do zastępcy Szefa Sztabu Generalnego włącznie. W swojej karierze zawodowej był m.in. dowódcą 8 pułku czołgów, dowódcą 5 Dywizji Pancernej, Szefem Sztabu Śląskiego Okręgu Wojskowego i Dowódcą Warszawskiego Okręgu Wojskowego. W 1989 r. został mianowany generałem brygady, zaś w 1992 r. generałem dywizji. W 1998 r. na własną prośbę został zwolniony zawodowej służby wojskowej i przeniesiony do rezerwy. Jest współtwórcą i realizatorem idei budowy Pomnika Poległym i Pomordowanym na Wschodzie. Od 1991 r. Przewodniczący Fundacji Poległym i Pomordowanym na Wschodzie, która finansowała jego budowę. Pomnik został odsłonięty w Warszawie 17 września 1995 r. Jest także pomysłodawcą i współorganizatorem Wojskowej Federacji Sportu. W latach 19995 - 2005 był jej pierwszym prezesem. Jest także autorem wielu artykułów i opinii w zakresie Sztuki Wojennej i Strategii Militarnej oraz polskiego przemysłu obronnego. Pisze wiersze i fraszki.

Opis (streszczenie): Bohaterką odcinka jest piosenkarka, wokalistka zespołu "Wanda i Banda" (dawniej "Banda i Wanda"). Urodziła się w Przywidzu na Kaszubach w... kancelarii szkolnej. Dzieciństwo spędziła w Elblągu. Po maturze rozpoczęła naukę na Wydziale Piosenkarskim w Studium Sztuki Estradowej, działającym przy Estradzie Poznańskiej. W 1979 r. w Poznaniu wspólnie ze słuchaczami tamtejszego Studia Sztuki Estradowej utworzyła grupę wokalną "Vist". W 1981 r. zespół przekształcił się w grupę "Skandal", a następnie w "Lombard". W 1982 r. po odejściu z grupy Lombard, założyła zespół "Banda i Wanda". Debiutancki album, zatytułowany "Banda i Wanda", został wydany w 1984 r. Zawierał takie przeboje jak "Hi - Fi" czy "Nie będę Julią". Rok później ukazała się płyta "Mamy czas", a zespół nagrał dziewięć piosenek do popularnego serialu "Siedem życzeń". W 1986 r. Kwietniewska rozwiązała zespół i pod koniec lat 80. rozpoczęła solową karierę. W 2000 r. zespół się reaktywował i nadal regularnie koncertuje.

Opis (streszczenie): Radosław Piwowarski urodził się w 1948 r. w Olszówce Dolnej k. Bielska-Białej. Reżyser, scenarzysta, producent i pisarz. Absolwent Wydziału Reżyserii PWSFTviT w Łodzi. W latach 1972 - 1981 należał do zespołu Filmowego "X" Andrzeja Wajdy. Na dużym ekranie zadebiutował w 1984 r. filmem "Yesterday". W swoim dorobku ma także takie filmy jak: "Kochankowie mojej matki", "Kolejność uczuć" czy "Pociąg do Hollywood". Reżyser i współscenarzysta kultowych seriali telewizyjnych ("Jan Serce" i "Złotopolscy"). Znany z intuicji do aktorów - odkrył m.in.: Krystynę Feldman, Marię Seweryn, Katarzynę Figurę, Andrzeja Zielińskiego czy Annę Przybylską. W latach 1998 - 2003 pełnił funkcję dyrektora programowego I Programu Telewizji Polskiej. Syn malarki Moniki Piwowarskiej i rzeźbiarza Edwarda Piwowarskiego. Ojciec reżyserów Kordiana i Cypriana Piwowarskich.

Opis (streszczenie): Polska bohemistka, dziennikarka, pisarka, działaczka opozycji niepodległościowej. W stanie wojennym usunięta z pracy w Polskim Radiu, współpracowała z drugim obiegiem wydawniczym oraz podziemnym radiem Solidarność. Tłumaczyła wiersze i teksty piosenek Karela Kryla oraz literaturę czeską, głównie związaną ze środowiskiem opozycyjnym (m.in. Vaclava Havla). Z klasyki czeskiej literatury dwudziestowiecznej przełożyła "Grę na serio" Richarda Weinera. Jest autorką powieści kryminalnej "Portret pamięciowy" i scenariusza spektaklu Teatru Telewizji "Hrabia" nagrodzonego przez Ministra Kultury i Sztuki. Razem z siostrą Agatą napisała libretto i teksty piosenek do musicalu "Metro", za co w 1992 roku nominowana została do amerykańskiej nagrody Tony Award. W roku 2005 "Dialog" opublikował jej sztukę "Strajk", pierwszy - i jak dotąd jedyny - musical o Stoczni Gdańskiej w 1980 roku. W 2007 roku wydała opartą na faktach powieść "Wojtek z armii Andersa", opowiadającą o epizodzie z dziejów II wojny światowej, a mianowicie o Wojtku - syryjskim niedźwiedziu brunatnym, który przeszedł cały szlak bojowy z 2 Korpusem Polskim generała Władysława Andersa - od wyjścia z ZSRR do demobilizacji po wojnie w Wielkiej Brytanii. "Wojtek z armii Andersa" doczekał się 2 wydań. Córka rysownika Gwidona Miklaszewskiego.

Opis (streszczenie): Xymena Zaniewska-Chwedczuk (ur. 4 czerwca 1924 w Poznaniu), polska projektantka mody, scenograf, architekt. Absolwentka Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej 1952 oraz Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie 1956. Projektantka w Instytucie Wzornictwa Przemysłowego 1948-1952, kierowniczka Pracowni Urbanistycznej Marszałkowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej w Warszawie 1950-1955, wykładowczyni i kierowniczka katedry scenografii w PWST w Warszawie 1956-1960, wykładowczyni PWSTiF w Łodzi, główna scenografka Telewizji Polskiej do 1982. Twórczyni scenografii do około 100 spektakli Teatru Telewizji (m.in. "Makbet", "Szkoła żon", "Wizyta starszej pani"); scenografii do 5 filmów baletowych; twórczyni scenografii do 35 klasycznych spektakli teatralnych i 15 operowych. Dokonania w zakresie wystawiennictwa, w tym 20 ekspozycji Międzynarodowych Targów Poznańskich i 20 ekspozycji zagranicznych. W latach 90. współprowadziła w TVP1 program "Stawka większa niż szycie". Laureatka I Nagrody Związku Architektów Szwajcarskich za projekt pawilonu 1972. 11 listopada 2005 r. została uhonorowana przez prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.

Opis (streszczenie): Henryk Sielewicz astronom, fotograf, odkrywca gwiazdy Sielewicz 1 opowiada o najważniejszych wydarzeniach swojego życia, a przede wszystkim o swoich zainteresowaniach astronomicznych. Urodził się w 1949 r. we wsi Słoboda koło Wilna. W miejscu zamieszkania zbudował profesjonalne obserwatorium astronomiczne, a także 29 teleskopów. Autor wielu zdjęć kosmosu, które są pokazywane na wystawach w Polsce i na Litwie. Popularyzuje wiedzę o astronomii w czasie licznych spotkań z uczniami na Litwie. Laureat nagrody czasopisma Aviacijos pasaulis i nagrody Samorządu Rejonu Wileńskiego.

Opis (streszczenie): Bohaterem odcinka jest Aleksander Śnieżko - inżynier i poeta mieszkający na Wileńszczyźnie. Opowiada o życiu Polaków na Wileńszczyźnie zarówno w czasach Związku Radzieckiego jak i współcześnie. Mówi również o swojej twórczości poetyckiej, o rodzinie, nawiązuje m. in. do najtrudniejszych sytuacji w swoim życiu, gdy odmówił wstąpienia do partii komunistycznej.

Opis (streszczenie): Bohaterką odcinka jest lekarz - onkolog Krystyna Rotkiewicz. Przez ponad 37 lat pracowała w przychodni Narodowego Instytutu Raka. Opowiada również o innej swojej działalności, której celem jest uhonorowanie wybitnych postaci Wileńszczyzny: Joanny Krypajtis, Bernarda Ładysza, prof. Kazimierza Pelczara i prof. Jana Żebrowskiego. Pani Krystyna aktywnie działa również w Polskim Stowarzyszeniu Medycznym na Litwie i Stowarzyszeniu Lekarze Nadziei. Za swoją działalność została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi.

Opis (streszczenie): Bohaterem odcinka jest Wojciech Siudmak - światowej sławy artysta malarz i rzeźbiarz, przedstawiciel realizmu fantastycznego. W latach 1956 - 1961 uczył się w warszawskim Liceum Sztuk Plastycznych, a następnie studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. We wrześniu 1966 r. wyjechał do Paryża i rozpoczął studia w Ecole des Beaux - Arts. Mieszka i tworzy we Francji. Polskim miłośnikom fantastyki znany jest przede wszystkim dzięki legendarnym rysunkom do "Diuny" Franka Herberta oraz współpracy z miesięcznikiem "Fantastyka".

Opis (streszczenie): Polski naukowiec pracujący w Singapurze i USA. Jest autorem komputerowej mapy mózgu. Laureat wielu prestiżowych światowych nagród w tym III edycji konkursu Wybitny Polak oraz Magma cum Laude uznawanej za radiologicznego Oskara. W odcinku opowiada o zastosowaniu klinicznym cyfrowych atlasów mózgu, które zrewolucjonizowały neurochirurgie. Obecnie cyfrowe atlasy mózgu stosowane są w 100 krajach na świecie. Prof. Lucjan Nowiński wspomina swój wyjazd do Singapuru a także prace nad pierwszym atlasem mózgu, która trwały 4 lata.

Opis (streszczenie): Wspomnienia prof. Szewacha Weissa, byłego ambasadora Izraela w Polsce, o dramatycznych losach jego rodziny w czasie II wojny światowej w Borysławiu (koło Drohobycza i Truskawca). "Polska jest moją pierwszą Ojczyzną, czuję się między wami jak między swoimi" - rozpoczyna swoją opowieść prof. Szewach Weiss. Prof. Szewach Weiss, ur. w 1935 r. w Borysławiu. Profesor nauk politycznych, dziennikarz, były przewodniczący Knesetu (1992-1996), były ambasador Izraela w Polsce (2000-2003). Otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu Wrocławskiego (2006), Uniwersytetu Warszawskiego (2011) i Uniwersytetu Medycznego w Łodzi (2011).

Opis (streszczenie): Andrzej Mariusz Trautman (ur. 4 stycznia 1933 r. w Warszawie), profesor zwyczajny doktor habilitowany inżynier fizyki teoretycznej, członek rzeczywisty PAN, polski fizyk mający znaczący wkład do teorii grawitacji, a w szczególności do ogólnej teorii względności, profesor Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1978 - 80 był wiceprezesem PAN. Otrzymał Nagrodę Państwową I stopnia (1976) i Nagrodę Fundacji im. A. Jurzykowskiego (1984). Polskie Towarzystwo Fizyczne wyróżniło go Medalem im. Mariana Smoluchowskiego (1986). W 1984 r. został członkiem zwyczajnym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, a w roku 2000 - członkiem korespondentem Polskiej Akademii Umiejętności. W 2001 r. Uniwersytet Śląski w Opawie (Czechy) nadał mu tytuł doktora honoris causa. W 2003 r. został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. W roku 1960 wraz z Ivorem Robinsonem odkrył ważną rodzinę ścisłych rozwiązań równania Einsteina. Później pracował m. in. nad teorią Einsteina - Cartana.

Opis (streszczenie): Andrzej Witold Wajda (ur. 6 marca 1926 r. w Suwałkach, zm. 9 października 2016 r. w Warszawie), reżyser filmowy i teatralny, w latach 1989 - 1991 senator I kadencji. Kawaler Orderu Orła Białego. Twórczość Andrzeja Wajdy nawiązywała do polskiego symbolizmu i romantyzmu, była próbą rozrachunku z mitami polskiej świadomości narodowej. Za zasługi dla rozwoju kinematografii Wajda był wielokrotnie nagradzany - między innymi w 2000 roku otrzymał Nagrodę Akademii Filmowej (Oscara) za całokształt twórczości.

Opis (streszczenie): Antoni Janusz Pastwa urodził się w 1944 r. w Brzózie k. Kozienic. Rzeźbiarz i pedagog. Absolwent Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 1992 r. otrzymał tytuł profesora sztuk plastycznych. Wielokrotny dziekan Wydziału Rzeźby macierzystej uczelni. Członek Rady Programowej Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku. Przewodniczący jury ogólnopolskich konkursów rzeźbiarskich. Opiekun artystyczny wielu realizacji przestrzennych. Autor (wraz z Adamem Myjakiem) Kwadrygi Apollina - rzeźby, która od 2002 r. zdobi fronton Teatru Wielkiego - Opery Narodowej. Odznaczony Złotym i Srebrnym Medalem "Zasłużony Kulturze Gloria Artis".

Opis (streszczenie): Małgorzata Braunek, urodzona w 1947 r. w Szamotułach, aktorka filmowa i teatralna, nauczycielka zen. Ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie, Wydział Aktorski. Zagrała w ponad 20 filmach, m.in. w "Polowaniu na muchy" w reżyserii Andrzeja Wajdy, "Potopie" Jerzego Hoffmana oraz w serialu telewizyjnym "Lalka" Ryszarda Bera. W latach 80. na ponad dwadzieścia lat zerwała z aktorstwem. Była współautorką książki "Jabłoń w ogrodzie, morze jest blisko". Zmarła 23 czerwca 2014 w Warszawie.

Opis (streszczenie): Franciszek Maśluszczak (rocznik 1948), malarz, rysownik, grafik. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie w 1974 r. uzyskał dyplom w pracowni grafiki pod kierunkiem prof. Juliana Pałki. Wykłada w katedrze Malarstwa i rysunku na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Współpracował z wieloma czasopismami, m.in. Ty i Ja, Literaturą, Szpilkami, Polityką, Tygodnikiem Literackim, Gazetą Wyborczą i Rzeczpospolitą. Ilustrował książki

Opis (streszczenie): Franciszek Maśluszczak ur. w 1948 r. w Kotlicach koło Zamościa. Malarz, rysownik, grafik. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie w 1974 r. uzyskał dyplom w pracowni grafiki pod kierunkiem prof. Juliana Pałki. Wykłada w katedrze Malarstwa i rysunku na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Współpracował z wieloma czasopismami, m.in. Ty i Ja, Literaturą, Szpilkami, polityką, Tygodnikiem Literackim, Gazetą Wyborczą i Rzeczpospolitą. Ilustrował książki dla takich autorów jak Jeremi Przybora (Kabaret jeszcze Starszych panów), Ryszarda Schuberta (Panna Lilianka), Rena Marciniak (Ślub na gruzach Warszawy), Roald Dahl (Wielkomilud) oraz Ireneusza Iredyńskiego, Edwarda Stachury, Marka Nowakowskiego i Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego. Mieszka i pracuje w Warszawie.

Opis (streszczenie): Andrzej Krajewski urodził się w 1949 r. w Warszawie. Dziennikarz prasowy i telewizyjny, publicysta oraz autor książek. Ukończył studia ekonomiczne w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie (1971 r.). W PRL - u pracował jako dziennikarz, m.in. w: "Expressie Wieczornym", "Razem" i "Przeglądzie Technicznym". Po wprowadzeniu stanu wojennego współpracował z czasopismami drugiego obiegu. Pod koniec lat 80. był redaktorem nowojorskiego "Nowego Dziennika". W 1989 r. przeprowadził wywiad z prezydentem George’em Bushem. W latach 1990 - 1994 był korespondentem TVP i Polskiego Radia w Waszyngtonie. Członek Stowarzyszenia Wolnego Słowa. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2014 r.) za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce.

Opis (streszczenie): Barbara Wrzesińska (rocznik 1938), aktorka. Występowała w Warszawie w teatrach: Współczesnym, Narodowym, Ateneum oraz w telewizyjnych kabaretach Olgi Lipińskiej. Bohaterka wyznaje, że potrzeba zostania aktorką narodziła się już we wczesnym dzieciństwie. Babcia zabierała ją na godzinki do kościoła. Podniosła atmosfera, która tam panowała, skojarzyła się z misterium teatralnym. Kiedy ojciec powiedział, że może zostać kimkolwiek zechce, oby tylko nie aktorką, odezwała się w niej przewrotna natura. Barbara Wrzesińska dostała się do PWST w Warszawie. Studia były wspaniałe. Na drugim roku zaproponowano jej jednak rolę tancerki w spektaklu Zaproszenie do zamku w Teatrze Współczesnym. Bohaterka zrezygnowała ze szkoły teatralnej i wcieliła się do Teatru Współczesnego. Tam uczyła się zawodu. Z czasem poznała Olgę Lipińską, która zaproponowała jej, by zagrała panią Basieńkę w kabarecie. Wcielała się więc w role tragiczne w teatrze i komiczne w kabarecie. Ale to sprawiało jej olbrzymią satysfakcję. Bo teatr daje szansę na reinkarnację za życia.

Opis (streszczenie): Opowieść o wychowaniu patriotycznym w jego polsko - holenderskiej rodzinie, Kościele ewangelickim oraz w harcerstwie. Zdzisław Tranda (ur. 1925 r), w latach 1978 - 2000 biskup i zwierzchnik Kościoła Ewangelicko - Reformowanego w RP. Był też proboszczem parafii w Zelowie. W latach 80. XX wieku aktywny członek Polskiej Rady Ekumenicznej.

Opis (streszczenie): Jeden z najsłynniejszych polskich kolarzy w historii - Ryszard Szurkowski (1946 - 2021) - opowiada o początkach swojej kariery kolarskiej. Kolarz szosowy, trener kadry narodowej, poseł RP, prezes Polskiego Związku Kolarskiego. Dwukrotnie został srebrnym medalistą olimpijskim, był mistrzem świata w kolarstwie szosowym, czterokrotnym zwycięzcą Wyścigu Pokoju. Dwanaście razy zdobył tytuł mistrza Polski.

Opis (streszczenie): Dorota Kamińska urodziła się w 1955 r. w Warszawie. Polska aktorka filmowa i teatralna. Po maturze próbowała swoich sił na Politechnice Warszawskiej, ale szybko zrezygnowała. Zainspirowana decyzją swojego starszego brata, Emiliana Kamińskiego, wybrała karierę aktorską. W 1980 r. ukończyła Wydział Aktorski Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. Jeszcze w czasie studiów zadebiutowała w roli studentki w filmie pt. "Barwy ochronne" w reżyserii Krzysztofa Zanussiego. Przez lata występowała na deskach stołecznego Teatru Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza. Ponadto grała w serialach telewizyjnych i filmach fabularnych. W latach 90. pracowała jako dziennikarka specjalizująca się w tematyce filmowej.

Opis (streszczenie): Barbara Bursztynowicz ur. w 1954 r. w Bielsku - Białej. Polska aktorka filmowa i teatralna. W młodości próbowała swoich sił w sporcie (trenowała m.in. szermierkę i judo), ale ostatecznie zrezygnowała z dalszego rozwoju w tej dziedzinie. W 1977 r. ukończyła Wydział Aktorski Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. Przez lata występowała na deskach stołecznego Teatru Ateneum. Zagrała także wiele ról w Teatrze Telewizji. Największą popularność przyniosła jej rola Elżbiety Chojnickiej w emitowanym od 1997 r. serialu "Klan".

Opis (streszczenie): Władysław Kowalski (1936 - 2017) urodził się w Żurawcach koło Tomaszowa Lubelskiego. Znakomity aktor teatralny, filmowy, telewizyjny i reżyser. Po ukończeniu PWST w Warszawie związał się z gdańskim Teatrem Wybrzeże, gdzie zaczynał m.in. w "Kapeluszu pełnym deszczu" w reżyserii Andrzeja Wajdy oraz w "Smaku miodu" w reżyserii Konrada Swinarskiego. W latach 1960 - 1974 aktor teatru Ateneum, w którym stworzył wiele znakomitych ról. Kolejne 30 lat spędził na deskach Teatru Powszechnego, a od 2005 roku grał w Teatrze Dramatycznym.