Notacje godziny emisji w telewizji, obsada, kiedy leci i gdzie obejrzeć

Opis (streszczenie): Bohaterem odcinka jest Aleksander Śnieżko - inżynier i poeta mieszkający na Wileńszczyźnie. Opowiada o życiu Polaków na Wileńszczyźnie zarówno w czasach Związku Radzieckiego jak i współcześnie. Mówi również o swojej twórczości poetyckiej, o rodzinie, nawiązuje m. in. do najtrudniejszych sytuacji w swoim życiu, gdy odmówił wstąpienia do partii komunistycznej.

Opis (streszczenie): Magdalena Zawadzka. Aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna. Urodzona w 1944 roku w Filipowicach. Młoda Magdalena Zawadzka była dziewczyną nieśmiałą i romantyczną, która uciekała przed szarą rzeczywistością w świat poezji i prozy. Stąd dość wcześnie znalazła się w Młodzieżowym Studiu Poetyckim, gdzie wypatrzył ją i zaangażował do swego filmu Jan Rybkowski. "Spotkanie w bajce" z 1962 roku był to ekranowy debiut aktorki. Niespełna 18 - letnia dziewczyna, będąca jeszcze przed egzaminami do szkoły aktorskiej zagrała u boku takich gwiazd polskiego kina jak Andrzej Łapicki czy Gustaw Holoubek.

Opis (streszczenie): Stanisława Celińska - urodziła się w 1947 r. w Warszawie. Aktorka i wokalistka. Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Karierę aktorską zaczęła w 1968 r. Współpracowała z wieloma teatrami stołecznymi: Teatrem Współczesnym, Teatrem Dramatycznym, Teatrem Rozmaitości. Była także aktorką Teatru Nowego w Poznaniu. Filmografia Stanisławy Celińskiej obejmuje wiele znaczących ról w produkcjach takich jak: "Nie ma róży bez ognia" (1974), "Noce i dnie" (1977), "Alternatywy 4" (1983), "Spis cudzołożnic" (1995). Dwukrotna laureatka nagrody Orła za najlepsze drugoplanowe role kobiece w filmach "Pieniądze to nie wszystko" (2001) oraz "Joanna" (2010). Wielokrotna uczestniczka Przeglądów Piosenki Aktorskiej. W 2015 r. nagrała album "Atramentowa", a w 2018 r. płytę "Malinowa". Oba albumy zyskały status platynowej płyty.

Opis (streszczenie): Jerzy Bończak urodził się w 1949 r. w Bieżuniu, aktor teatralny i filmowy, reżyser teatralny. Absolwent PWST w Warszawie. Występował na deskach Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie oraz w warszawskich teatrach: Rozmaitości, Nowy, Kwadrat. Jest jedną z najbardziej charakterystycznych i najlepiej rozpoznawalnych twarzy polskiego kina i telewizji. Zagrał między innymi brawurowego i podstępnego Zyzia Krzepickiego w "Karierze Nikodema Dyzmy", szalonego Mazepę, konstruktora Manca z serialu "Alternatywy 4". Występował w serialach "Dom", "Klan", "Plebania", w teatrach telewizji, widowiskach dla dzieci, dubbingował filmy animowane.

Opis (streszczenie): Stanisław Sojka rodził się w 1959r. w Żorach. Polski wokalista jazzowy i popowy, pianista, gitarzysta, skrzypek, kompozytor. Swoją muzyczną drogę rozpoczyna jako sopran w chórze katedralnym w Gliwicach. Kończy Liceum Muzyczne w Katowicach oraz wydział aranżacji i kompozycji w katowickiej Akademii Muzycznej. Debiutuje w listopadzie 1978 roku z recitalem w Filharmonii Narodowej w Warszawie w ramach cyklu Jazz w Filharmonii. Od połowy lat 80 - tych ujawnia się coraz bardziej indywidualny styl artysty. Odchodzi od klasyki amerykańskiej w stronę tradycji muzycznej. W jego dorobku znajdziemy ponad 40 albumów, z których kilka osiągnęło multiplatynowe nakłady m.in. "BLUBLULA", "Matko, która nas znasz", "RCA Stanisław Sojka", "Radioaktywny", "Acoustic", "Sonety Shakespeare", "Tryptyk Rzymski". Nagrodzony Fryderykiem w kategorii Najlepszy Wokalista (1994) i Album Roku (2003); Grand Prix Krajowego Festiwalu Piosenki w Opolu za całokształt twórczości oraz Bursztynowym Słowikiem. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis.

Opis (streszczenie): Jerzy Krusenstern, urodzony w 1924 roku w Druskiennikach, potomek arystokratycznego rodu, praprawnuk rosyjskiego admirała Johana Krusenterna. Przed wojną, jako harcerz, uczestniczył w obronie Grodna przed Sowietami we wrześniu 1939 roku. Wcześniej był obserwatorem na wieży w Druskiennikach, pełniąc w ten służbę pomocniczą dla Korpusu Ochrony Pogranicza. W zimie 1939/40 przedziera się przez niemiecko - rosyjską granicę do Warszawy i wstępuje do AK. Jest w oddziałach w rejonie Dębicy. O tym opowiada w odcinku "Byłem obrońcą Grodna". Pod koniec wojny wstępuje do WiN - u. Zostaje aresztowany przez UB w Tarnowie, ale szybko zwolniony po interwencji znajomego. UB nie wiedziało o jego przynależności do WiN - u. Kilku jego znajomych z organizacji dostało karę śmierci. Zmylił tropy, skończył studia.

Opis (streszczenie): Bohdan Cezary Łazuka (rocznik 1938), aktor filmowy i teatralny, piosenkarz. Związany przede wszystkim z Teatrem Syrena w Warszawie, specjalizuje się głównie w rolach komediowych. Absolwent PWST w Warszawie (1961), uczeń profesora Ludwika Sempolińskiego. W roku 1976 występował w programie telewizyjnym "Uczniowie Ludwika Sempolińskiego".

Opis (streszczenie): Siostra Zofia Zdybicka urodziła się 5 VIII 1928 r. w Kraśniku Lubelskim. Zofia Zdybicka pełniła rozmaite funkcje administracyjne w uniwersytecie. W latach 1979 - 1984 była kierownikiem Sekcji Filozofii Teoretycznej, w latach 1984 - 1986 - prodziekanem Wydziału Filozofii Chrześcijańskiej, a w latach 1986 - 1987 i 1990 - 1999 - dziekanem tegoż wydziału. Była (na KUL) wieloletnią przewodniczącą Senackiej Komisji ds. Kontaktów z Instytucjami Naukowymi za Granicą oraz członkiem Komisji Wydawniczej, ds. Nauki, Młodzieżowej oraz Lokalowej. Była członkiem Zarządu Towarzystwa Naukowego KUL, współredaktorem "Roczników Filozoficznych" z. 2, jest członkiem Rady Naukowej Instytutu Jana Pawła II KUL, redaktorem działu "Filozofia religii" w Encyklopedii Katolickiej, członkiem komitetu naukowego Powszechnej Encyklopedii Filozofii, członkiem rady naukowej serii wydawniczej "Biblioteka Filozofii Realistycznej". Kolejnym miejscem aktywności Zofii Zdybickiej są struktury Kościoła Katolickiego w Polsce. Od 25 IX 1948 r.

Opis (streszczenie): Jan Englert, ur. w 1943 r. w Warszawie. Aktor teatralny i filmowy. Zadebiutował w 1957 r. w wieku 14 lat w "Kanale" Andrzeja Wajdy. W 1964 r. ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie. Po dyplomie występował w Teatrze Polskim w Warszawie, grywając głównie role drugoplanowe. Przełom w karierze nastąpił w 1968 r. po roli w spektaklu "Notes" Zdzisława Skowrońskiego. Wypatrzony przez Kazimierza Kutza zagrał w jego filmach: "Sól ziemi czarnej" i "Perła w koronie". W sumie zagrał w ponad stu filmach. Sympatię widzów zyskał dzięki rolom w serialach: "Polskie drogi", "Noce i dnie", Matki, żony i kochanki. Od 1997 r. związany z Teatrem Narodowym w Warszawie, w którym od 2003 r. jest dyrektorem artystycznym.

Opis (streszczenie): Reportaże dziennikarzy białostockiego Oddziału TVP, które powstawały na przestrzeni ostatnich 20. lat,. opisujące region, jego mieszkańców, zjawiska społeczne i kulturalne.

Opis (streszczenie): Agnieszka Duczmal (ur. w 1946 r. w Krotoszynie). Najsłynniejsza polska dyrygentka. Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Poznaniu. Jako pierwsza kobieta dyrygowała na scenie mediolańskiego Teatro alla Scala. W okresie studiów, w 1977 r. założyła Orkiestrę Kameralną Polskiego Radia i Telewizji, przekształconą w Orkiestrę Kameralną Polskiego Radia Amadeus. Od początku istnienia tej orkiestry Agnieszka Duczmal jest jej dyrektorem. Agnieszka Duczmal jest laureatką wielu nagród w konkurach kompozytorskich. W 1982 r. otrzymała tytuł Kobiety Roku przyznawany przez włoskich dziennikarzy. Do tej pory Agnieszka Duczmal nagrała ponad 50 płyt z orkiestrą Amadeus i ponad 10 tysięcy minut muzyki dla Polskiego Radia. W odcinku pt. "Rajski ptak" słynna dyrygentka opowiada o najważniejszych momentach w swoim życiu, o wyborze drogi życiowej, trudnościach na studiach dyrygenckich, nagrodach, wyjazdach zagranicznych. Wspomina najciekawsze i najbardziej zabawne koncerty w jej życiu. Tytuł "Rajski ptak" to określenie Agnieszki Duczmal po jednym z takich koncertów.

Opis (streszczenie): Jan Peszek urodził się 13 lutego 1944 r. Absolwent krakowskiej PWST w 1966 r. Wtedy też debiutował na deskach Teatru Polskiego we Wrocławiu. W swoim dorobku artystycznym ma role u najsłynniejszych polskich reżyserów teatralnych: Jerzego Krasowskiego, Kazimierza Dejmka, Mikołaja Grabowskiego, Jerzego Jarockiego, Krystiana Lupy, Michała Zadary czy Grzegorza Jarzyny. W filmie debiutował w 1969 r. w "Znakach na drodze". Regularnie na ekranach kinowych zaczął się pojawiać dopiero na początku lat 80. Zagrał wielu filmach, jak m.in.: "Był jazz", "Trójkąt Bermudzki", "Ferdydurke", "Śmierć jak kromka chleba", "Łabędzi śpiew", "Ucieczka z kina Wolność", "Darmozjad polski"

Opis (streszczenie): Kompozytor Stanisław Radwan (rocznik 1939) studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie. Skomponował muzykę do ponad stu przedstawień teatralnych i ponad dwudziestu filmów. Tworzył muzykę dla Piwnicy pod Baranami, w latach 1980 - 1990 był dyrektorem krakowskiego Teatru Starego. Stanisław Radwan snuje opowieść o swoich dziecięcych wtajemniczeniach w świat muzyki, kiedy to dzięki ojcu organiście, jako trzylatek, rozpoczął naukę gry na fortepianie. Wspomina czas studiów w Krakowie, wyjazd na stypendium do Paryża, pierwsze kompozycje dla teatru, współpracę z Konradem Swinarskim, Jerzym Grzegorzewskim, Jerzym Jarockim. Charakteryzuje rolę muzyki w przedstawieniu teatralnym.

Opis (streszczenie): Andrzej Teodor Seweryn (ur. 25 kwietnia 1946 w Heilbronn, Niemcy) polski aktor teatralny i filmowy, reżyser, absolwent PWST w Warszawie. O roku 1980 także aktor teatrów francuskich, kinowych produkcji filmowych, zaangażowany jako trzeci cudzoziemiec w historii teatru francuskiego do jednego z najbardziej prestiżowych teatrów na świecie Comdie - Francaise. Został odznaczony Legią Honorową Republiki Francuskiej.

Opis (streszczenie): Ppor. Jadwiga Piłsudska-Jaraczewska (ur. 28 lutego 1920 - zm. 16 listopada 2014) - córka Józefa Piłsudskiego, pilot, architekt. Młodość spędziła głównie w Warszawie, gdzie mieszkała z rodziną w Belwederze oraz w Sulejówku, w dworku "Milusin", podarowanym Piłsudskiemu przez żołnierzy. W 1937 r. zaczęła latać na szybowcach. Następnie uzyskała licencję pilota, również samolotowego. We wrześniu 1939 r. wraz z matką i starszą siostrą Wandą została ewakuowana specjalnym samolotem przez Szwecję do Anglii. Tam, na uniwersytecie Cambridge, ukończyła studia na wydziale architektury. Potem studiowała również urbanistykę i psychologię. Wstąpiła do Air Transport Auxiliary, służby pomocniczej RAF-u. Jako ferry - pilot transportowała różne rodzaje samolotów (w tym ciężkie bombowce) z fabryk na lotniska bojowe w całej Wielkiej Brytanii oraz uszkodzone samoloty do remontu. Przeprowadziła w ten sposób, często w bardzo ciężkich warunkach, setki samolotów. Po wojnie przebywała w Anglii na emigracji. Pracowała tam jako architekt, a także prowadziła z mężem firmę. Jesienią 1990 r. powróciła do Polski na stałe. Miała dwoje dzieci, syna Krzysztofa i córkę Joannę. Pod koniec życia wraz z rodziną angażowała się w działalność Towarzystwa Przyjaciół Instytutów Józefa Piłsudskiego i Fundacji Rodziny Piłsudskich.

Opis (streszczenie): Edward Lubaszenko, urodzony 23 sierpnia 1939 r. w Białymstoku, polski aktor filmowy i teatralny. Jego ojcem był Niemiec szwedzkiego pochodzenia, Julian Linde, który wyjechał w 1939 r. z zajętego przez ZSRR Białegostoku. W 1941 r. Edward wraz z matką, przy pomocy radzieckiego kapitana Mikołaja Lubaszenki, przeprowadzili się do Archangielska, podając się za jego rodzinę. O swoim prawdziwym ojcu aktor dowiedział się dopiero w dorosłym życiu. W 1991 r. postanowił dodać członLinde do nazwiska Lubaszenko. Jest ojcem aktora Olafa Lubaszenki oraz Beaty Linde - Lubaszenko. Był zapalonym piłkarzem, podobnie jak syn. Grał w reprezentacji artystów Polski.

Opis (streszczenie): Feliks Falk urodził się w 1941 r. w Stanisławowie. Reżyser filmowy i teatralny, autor scenariuszy filmowych, sztuk scenicznych, telewizyjnych i słuchowisk radiowych. Malarz i grafik. Absolwent warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych i Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Debiutował w 1978 r. reżyserując "Taniec śmierci" w Teatrze im. S. Jaracza w Łodzi. W 1977 r. wyreżyserował film "Wodzirej". W latach 1991 - 2005 producent filmowy, współwłaściciel studia filmowego "Fokus Film". Nazwisko F. Falka łączy się z ukutym w połowie lat 70. XX wieku terminem kino moralnego niepokoju, oznaczającym trudne, zważywszy sytuację polityczną, zadanie zdiagnozowania polskiej rzeczywistości tamtych lat.

Opis (streszczenie): Bohaterem odcinka jest Czesław Okińczyc - adwokat, polityk, poseł Sejmu Litwy. Był doradcą czterech prezydentów Litwy i trzech premierów tego kraju. To jeden z trzech Polaków, którzy podpisali w 1990 roku Akt Przywrócenia Państwa Litewskiego. Czesław Okińczyc opowiada o ważnych chwilach swojego życia, m.in. o dzieciństwie na Litwie i atmosferze w domu, w którym panowała nienawiść do komunizmu. Walka o wolność i niepodległość Litwy, a także dbanie o Polaków w tym kraju - to jedne z głównych zadań w jego działalności politycznej. Mottem postępowania były słowa Władysława Bartoszewskiego: "Warto być przyzwoitym".

Opis (streszczenie): Sylwetka polskiej aktorki teatralnej i filmowej Ewy Wiśniewskiej, absolwentki warszawskiej PWST. Urodziła się 25 kwietnia 1942 r. w Warszawie. Jako uczennica liceum zwyciężyła w konkursie "Piękne dziewczęta - na ekrany!", zorganizowanym przez pismo "Film". W 1979 r. została odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi.

Opis (streszczenie): Tadeusz Drozda (rocznik 1949), satyryk, komik, aktor i konferansjer, absolwent Politechniki Wrocławskiej. Współtwórca wrocławskiego kabaretu Elita. W latach 70. nawiązał współpracę z Telewizją Polską. Jest autorem i współautorem wielu programów rozrywkowych i satyrycznych. Najbardziej znane: "Śmiechu warte", "Herbatka u Tadka", "Dr Ozda przedstawia", "Dyżurny satyryk kraju". Jest autorem i wykonawcą setek skeczów kabaretowych i piosenek. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Opis (streszczenie): Barbara Horawianka (ur. w 1930 r. w Katowicach) karierę aktorską rozpoczęła w Teatrze Rapsodycznym w Krakowie, następnie pracowała w tamtejszym Starym Teatrze. Przez wiele lat wraz z mężem Mieczysławem Voitem występowała w zespole Kazimierza Dejmka w Teatrze Nowym w Łodzi. Od 1963 r. aktorka teatrów warszawskich: Narodowego, Dramatycznego, Na Woli i Polskiego. Grała w wielu filmach i serialach telewizyjnych ("Stawka większa niż życie", "W labiryncie", "M jak miłość" itp.) Wspomina trudne lata okupacji, gdy musiała ciężko pracować na wsi pod Krakowem, ciężkie lata tuż po wojnie, gdy po śmierci ojca matka, nie mająca zawodu, musiała utrzymać 5 - osobową rodzinę, kompleksy z powodu niepełnego wykształcenia i decyzję o podjęciu przypadkowej pracy po maturze. Jednocześnie podkreśla, że zawsze fascynowała ją poezja i spektakle Teatru Rapsodycznego - stąd decyzja o uczestnictwie w warsztatach artystycznych zorganizowanych przy Teatrze. Tam też poznała późniejszego męża, Mieczysława Voita - on grał Romea, ona Julię. Opowiada też o swej dalszej karierze w Łodzi i Warszawie oraz udziale w kilku odcinkach "Stawki większej niż życie".

Opis (streszczenie): Bronisław Chromy (ur. 1925 r. w Leńczach koło Lanckorony). rzeźbiarz, malarz, poeta. Profesor Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, członek Polskiej Akademii Umiejętności, uczeń Xawerego Dunikowskiego.

Opis (streszczenie): Piotr Szulkin (rocznik 1950), ur. w Gdańsku, reżyser, scenarzysta, plastyk, autor książek, wykładowca łódzkiej filmówki. Ukończył Liceum Plastyczne w warszawskich Łazienkach oraz szkołę filmową w Łodzi. Autor ponad 30 realizacji artystycznych, za które otrzymał ponad 50 nagród. W tym wiele międzynarodowych. Był autorem filmów krótkometrażowych, widowisk teatralnych w telewizji, a przede wszystkim filmów fabularnych, które na przełomie lat 70. i 80. przyniosły mu sukcesy. Do najbardziej znanych jego obrazów należą "Golem" (scenariusz wraz z Tadeuszem Sobolewskim), "Wojna światów - następne stulecie", "Obi Oba - koniec cywilizacji", "Ga Ga - chwała bohaterom". Piotr Szulkin współpracował z wybitnymi aktorami: Krystyną Jandą, Markiem Walczewskim, Romanem Wilhelmim, Jerzym Stuhrem; za role w jego filmach byli wielokrotnie nagradzani. Większość realizacji powstała według autorskich scenariuszy reżysera, które miały też wersje książkowe. Autorami zdjęć byli Zygmunt Samosiuk, Witold Sobociński, Edward Kłosiński. Jako profesor Wydziału Reżyserii Szkoły Filmowej w Łodzi wykształcił wielu reżyserów młodego pokolenia. W 2013 roku za zasługi dla polskiej kultury został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Opis (streszczenie): Andrzej Witold Wajda (ur. 6 marca 1926 r. w Suwałkach, zm. 9 października 2016 r. w Warszawie) - polski reżyser filmowy i teatralny, w latach 1989 - 1991 senator I kadencji. Kawaler Orderu Orła Białego.

Opis (streszczenie): Mirosław Chojecki urodził się w 1945 r. w Warszawie. Wydawca, działacz opozycji w PRL, producent filmowy. W 1968 r. usunięty z Politechniki Warszawskiej za udział w strajku studentów. W 1974 r. ukończył studia na Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego. Pracował w Instytucie Badań Jądrowych. Był jednym z organizatorów Komitetu Obrony Robotników. W 1981 r. stan wojenny zastał go za granicą, został w Paryżu, gdzie wydawał m.in. miesięcznik Kontakt, organizował pomoc sprzętową dla podziemia w Polsce. Do kraju wrócił w 1990 r.

Opis (streszczenie): Andrzej Witold Wajda (ur. 6 marca 1926 r. w Suwałkach, zm. 9 października 2016 r. w Warszawie), reżyser filmowy i teatralny, w latach 1989 - 1991 senator I kadencji. Kawaler Orderu Orła Białego. Twórczość Andrzeja Wajdy nawiązywała do polskiego symbolizmu i romantyzmu, była próbą rozrachunku z mitami polskiej świadomości narodowej. Za zasługi dla rozwoju kinematografii Wajda był wielokrotnie nagradzany - między innymi w 2000 roku otrzymał Nagrodę Akademii Filmowej (Oscara) za całokształt twórczości.

Opis (streszczenie): Kazimierz Orłoś, ur. w 1935 r. w Warszawie, pisarz, autor słuchowisk radiowych, scenarzysta. Wysiedlony wraz z rodziną z Warszawy po Powstaniu, po wojnie przez pewien czas mieszkał w Łodzi. Maturę zdał w stołecznym Liceum im. Tadeusza Rejtana, potem odbył studia prawnicze na UW (1955 - 1960), pracował m.in. jako urzędnik na budowach w Turoszowie, Solinie i przy budowie trasy szybkiego ruchu Warszawa - Katowice. W 1970 r. otrzymał Nagrodę Fundacji im. Kościelskich za tom opowiadań "Ciemne drzewa". W 1973 r. opublikował powieść "Cudowna melina" w Instytucie Literackim w Paryżu, co spowodowało wyrzucenie autora z pracy w Polskim Radiu. Od 1977 r. wydawał wyłącznie w tzw. drugim obiegu, był współredaktorem nielegalnego pisma "Zapis". Siostrzeniec pisarzy Józefa i Stanisława (Cata) Mackiewiczów. Kazimierz Orłoś wspomina lata szkolne, nietypowe jak na okres stalinizmu, kłopoty z wydaniem "Cudownej meliny" w kraju i konsekwencje opublikowania tej powieści u Giedroycia.

Opis (streszczenie): Artystka, dla której piosenki pisali Wojciech Młynarski, Agnieszka Osiecka i Ernest Bryll. Wydała dwanaście płyt, w tym trzy złote. Największą popularność osiągnęła w latach 60. i 70. XX w. Za wybitne zasługi w pracy artystycznej została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz odznaczeniem Zasłużony dla Warszawy i zasłużony kulturze Gloria Artis.

Opis (streszczenie): Barbara Wachowicz, autorka biografii wielu Polaków, scenarzystka, fotografik, twórca widowisk i filmów. Ta opowieść odnosi się do czasów jej studiów i pracy w,, Ekranie". Dzięki temu miała okazję przeprowadzić wywiady z wielkimi gwiazdami, takimi jak Peter O'Toole czy Kirk Douglas.

Opis (streszczenie): Henryk Talar (rocznik 1945), aktor teatralny i filmowy, dyrektor teatrów. Ukończył krakowską PWST. Występował na deskach teatrów Dramatycznego w Szczecinie, im. Bogusławskiego w Kaliszu, Ateneum i Studio w Warszawie. Dyrektor naczelny i artystyczny teatrów: im. Adama Mickiewicza w Częstochowie i Teatru Polskiego w Bielsku - Białej. Zagrał główną rolę w Telewizyjnym Teatrze Sensacji w spektaklu Selekcja. Prowadził w Telewizji Polsat teleturniej "Rosyjska ruletka". Jako aktor jest wieloletnim współpracownikiem Teatru Polskiego Radia. Popularny aktor filmowy i dubbingowy, był w latach 80. lektorem starych kreskówek o Kubusiu Puchatku.

Opis (streszczenie): Aleksandra Ziółkowska-Boehm, urodzona w 1949 r. w Łodzi. Pisarka mieszkająca od 1990 r. w Stanach Zjednoczonych. Ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Łódzkim, następnie uzyskała tytuł doktora nauk humanistycznych na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1972-1974 była asystentką i sekretarką Melchiora Wańkowicza. To jej pisarz zadedykował tom "Karafki La Fontaine’a" i zapisał w testamencie swoje archiwum. Stypendystka m.in.: Institute of International Education, Fulbright (Waszyngton, D. C. , 1985) czy Fundacji Kościuszkowskiej (Nowy Jork, 1990). Pisze książki w języku polskim i angielskim.

Opis (streszczenie): Kazimierz Kaczor (rocznik 1941), aktor teatralny i filmowy, prezenter telewizyjny, absolwent Wydziału Lalkarskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. 20 grudnia 1959 r. zadebiutował na scenie teatru. Przez półtora roku studiował w Krakowskiej Wyższej Szkole Rolniczej. Pracował jako magazynier i dyspozytor w Krakowskim Przedsiębiorstwie Budownictwa Przemysłowego, a następnie jako maszynista w Teatrze Lalki, Maski i Aktora "Groteska" w Krakowie. W latach 1996 - 2003 prowadził w TVP2 popularny teleturniej "Va Banque". Był sygnatariuszem petycji przeciwko represjom organów bezpieczeństwa wobec protestujących w Radomiu i Ursusie w 1976 roku. Jest bohaterem książki "Kazimierz Kaczor. Nie tylko polskie drogi (Wydawnictwo SQN, Kraków, 2013), będącej wywiadem rzeką, jakiego udzielił dziennikarzowi Pawłowi Piotrowiczowi.

Opis (streszczenie): W programie wybitny polski językoznawca, Jerzy Bralczyk (rocznik 1947), mówi o etymologii swojego nazwiska, wspomina rodziców - wiejskich nauczycieli. Opowiada o tym jak w wieku 5 lat nauczył się czytać, i że od początku pasjonował się rymem i rytmem w wierszach. Konsekwencją tych zainteresowań były studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim i specjalizacja językoznawcza.

Opis (streszczenie): Rodowity sopocianin, animator kultury, menager artystów. Współpracował z wieloma gwiazdami estrady m.in. z Markiem Grechutą, Ewą Demarczyk i Ireną Jarocką, Jest impresariem kultowego zespołu KOMBI Sławomira Łosowskiego. Zanim jego życie zaczęło kręcić się wokół muzyki, zajmował się promocją sportu. W odcinku opowie o pracy menagera, o trasach koncertowych zespołu "Kombi" oraz o przyjaźni ze Sławomirem Łosowskim.

Opis (streszczenie): Wybitny polski piosenkarz i tekściarz, który współtworzył takie zespoły jak Andrzej i Eliza i 2 plus 1. Jego kariera zaczęła się w połowie lat 60. ubiegłego wieku, kiedy to był częścią big-bandu Kanon Rytm. Równolegle grał w amatorskich zespołach Komety i Piotrusie, a później w grupie Bumerang. Na początku lat 70. wraz z Januszem Krukiem i Elżbietą Dmoch współtworzył grupę 2 plus 1, by później z pierwszą żoną stworzyć duet Andrzej i Eliza. Artysta najlepiej jednak czuje się na scenie solo, co udowadnia od ponad 40 lat, wykonując nieśmiertelny hit "Nie liczę godzin i lat".

Opis (streszczenie): Jan Ptaszyn - Wróblewski, ur. 27 marca 1936 r. w Kaliszu, muzyk jazzowy, kompozytor, aranżer i dyrygent, dziennikarz i krytyk muzyczny. Gra na saksofonie tenorowym i barytonowym. Założył kilka zespołów, angażował się także w wiele projektów muzycznych. Komponował muzykę filmową, tworzył koncerty symfoniczne. Nagrał kilkanaście albumów autorskich. Uważany za jednego z największych popularyzatorów muzyki jazzowej w Polsce.

Opis (streszczenie): Marek Bałata - ur. w 1955 r. w Rzeszowie. Czołowy polski wokalista jazzowy, kompozytor, aranżer oraz artysta grafik. W 1980 r. został absolwentem Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Stworzył własny, łatwo rozpoznawalny styl oparty na artykulacyjnej perfekcji oraz umiejętnym, często brawurowym, kształtowaniu dźwięku. Specjalizuje się w improwizacjach scatem, tworząc instrumentalne brzmienia od tenora do falsetowego sopranu. Wykonuje głównie swoje oryginalne kompozycje. Jego rozległy repertuar zawiera również standardy, transkrypcje utworów F. Chopina, piosenki Z. Koniecznego, K. Komedy, W. Młynarskiego, A. Waligórskiego czy A. Osieckiej, które łączy jazzowa interpretacja.

Opis (streszczenie): Bohaterką odcinka jest Lila Kiejzik (rocznik 1951), aktorka, reżyser teatralny, nauczycielka, urodzona w Ejszyszkach. Od 1986 r. jest kierownikiem Polskiego Teatru Studio"w Wilnie. Przez lata działalności teatr przygotował wiele interesujących przedstawień pokazywanych zarówno na Litwie, jak i w kilku krajach Europy. Lila Kiejzik była wielokrotnie nagradzana. Otrzymała m. in. Medal za Zasługi dla Kultury, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Medal Meritus Patriae - Zasłużony Ojczyźnie, Krzyż Kawalerski Orderu Zasługi RP.

Opis (streszczenie): Roman Kłosowski (1929 - 2018), aktor teatralny i filmowy oraz reżyser. Już jako uczeń szkoły podstawowej chętnie występował w amatorskich przedstawieniach teatralnych. Gdy pojawił się na egzaminie do PWST w Warszawie, rektor tejże uczelni, Aleksander Zelwerowicz, w krótki sposób zrecenzował adepta: duży głos i nic poza tym. Wbrew wszystkiemu Roman Kłosowski ukończył szkołę teatralną i bez trudu znalazł angaż w teatrze w Szczecinie, gdzie zadebiutował w spektaklu "Szczęście Frania".

Opis (streszczenie): Wspomnienia Wojciecha Piotrowicza o losach Polaków po zakończeniu II wojny światowej: o sytuacji szkolnictwa, prześladowaniu osób wierzących, zesłaniach Polaków na Syberię, tworzeniu kołchozów. Wojciech Piotrowicz, poeta, pisarz, dziennikarz, fizyk. Urodził się w 1941 r. w zaścianku Obiejucie (50 km od Wilna). .