Notacje godziny emisji w telewizji, obsada, kiedy leci i gdzie obejrzeć

Opis (streszczenie): Wiesław Marian Chrzanowski urodził się 20 grudnia 1923 roku w Warszawie. Profesor nauk prawnych, adwokat. Był żołnierzem Armii Krajowej, brał udział w powstaniu warszawskim. Twórca ZChN, poseł i marszałek Sejmu I kadencji, senator IV kadencji, minister sprawiedliwości i prokurator generalny w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego.

Opis (streszczenie): Wspomnienia Ryszarda Szurkowskiego o najważniejszych wydarzeniach w jego karierze sportowej. Ryszard Szurkowski, urodził się w 1946 roku w Świebodowie. Kolarz szosowy, były trener kadry narodowej kolarzy (1984 - 1988). Był również posłem RP (1985 - 1989) i prezes Polskiego Związku Kolarskiego (2010 - 2011). Dwukrotny medalista olimpijski (1972, 1976), mistrz świata w kolarstwie szosowym (1973), czterokrotny zwycięzca Wyścigu Pokoju.

Opis (streszczenie): Zofia Żukowska urodziła się w 1936 r. w Warszawie, pochodzi z zasymilowanej rodziny żydowskiej. Wieloletnia dziennikarka telewizyjna, związana z telewizją od 1959 r. , w której pracowała przez 45 lat. Realizowała programy dotyczące nauk ścisłych, przyrodniczych, medycznych. Przez wiele lat kierowała redakcją nauk ścisłych i przyrodniczych w Redakcji Programów Oświatowych, a potem w Telewizji Edukacyjnej. Pomysłodawczyni cyklu programów "Sonda".

Opis (streszczenie): Maria Straszewska ur. 19 kwietnia 1919 w Warszawie. Historyk literatury, zajmująca się literaturą polską XIX wieku. Należała do ZWZ, Armii Krajowej była sekretarzem BiuletynuInformacyjnego AK w latach 1939 1944, a także jednym z najbliższych współpracowników Aleksandra Kamińskiego, autora książki "Kamienie na szaniec". Uczestniczyła w powstaniu warszawskim. Maria Straszewska jest od 1989 r. członkiem TowarzystwaNaukowego Warszawskiego.

Opis (streszczenie): Dramatyczne wspomnienia o. Tomasza Pawłowskiego o najtrudniejszych chwilach w czasie powstania warszawskiego. Ojciec Tomasz Pawłowski OP urodził się w 1927 r. w Poznaniu. Zakonnik dominikanin, słynny duszpasterz akademickii wykładowca. W powstaniu brał udział w wieku 17 lat. Po wojnie studiował na Uniwersytecie Poznańskim. Po ukończeniu studiów w 1949 roku wstąpił do Zakonu Braci Kaznodziejów. Święcenia kapłańskie przyjął w 1956 roku. W następnych latach kontynuował studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, gdzie obronił doktorat. Pracę duszpasterską rozpoczął w latach 60. we Wrocławiu. Po roku zostałprzeniesiony do Poznania, gdzie wspólnie z o. Joachimem Badenim OP prowadził duszpasterstwo akademickie. W 1964 oddelegowano go do Krakowa, gdzie na prośbę ówczesnego biskupa Karola Wojtyły założył duszpasterstwo akademickie "Beczkę", które prowadził do 1983 r. W 1987 r. przeniesiony do Rzeszowa, gdzie założył duszpasterstwo akademickie "Szopka". W latach 1994 - 2005 mieszkał i pracował w Gdańsku jako wykładowca i duszpasterz grup apostolsko - formacyjnych, następnie powrócił do Rzeszowa. W 2004 roku otrzymał Honorowe Obywatelstwo Krakowa, a w 2008 roku prezydent RP Lech Kaczyński odznaczył go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Opis (streszczenie): Maria Rydlowa (ur. 1924), historyk literatury, edytor. Wieloletnia redaktorka krakowskiego Wydawnictwa Literackiego. Autorka wielotomowego opracowania Listów Stanisława Wyspiańskiego (Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1979 - 1998), redaktorka licznych publikacji (m. in. Dzienników 1955 - 1981 Mieczysława Jastruna, Nowel zebranych Władysława Orkana). Opiekunka Rydlówki - Muzeum Młodej Polski w Krakowie. Żona Jacka Rydla, wnuka poety Lucjana Rydla.

Opis (streszczenie): Lidia Markiewicz Ziental, ps. Lidka, miała 14 lat, kiedy przeszła bojowy szlak powstańczy batalionu "Zośka": Wola, Stare Miasto, Czerniaków. Była sanitariuszką. Przeżyła wiele dramatycznych sytuacji, m. in. wycofywania się ze Starego Miasta do Śródmieścia kanałami z rannymi powstańcami.

Opis (streszczenie): Jerzy Antczak (ur. 1929), reżyser filmowy i teatralny. W latach 1963 - 1975, naczelny reżyser Teatru Telewizji. W 1976 r. jego film "Noce i dnie" był nominowany do Oscara /w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny/. Mieszka w USA, gdzie jest wykładowcą na Wydziale Filmu i Telewizji Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles. Na początku lat 90. przebywał w Polsce, realizując filmy: "Dama Kameliowa" i "Chopin. Pragnienie miłości" oraz dwa przedstawienia teatru TV: "Cezar i Pompejusz" oraz "Ścieżki chwały". 29 października 2008 z rąk ministra kultury i dziedzictwa narodowego Bogdana Zdrojewskiego odebrał Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis".

Opis (streszczenie): Aktor i reżyser teatralny Krzysztof Kolberger (ur. się 13 sierpnia 1950 r. w Gdańsku, zmarł 7 stycznia 2011 r. W 1972 r. ukończył warszawską PWST, debiutował na deskach Teatru Śląskiego. Po okresie górnośląskim zaangażował się w Teatrze Narodowym w Warszawie, gdzie grał m. in. w "Dziadach", "Wacława dziejach" i "Weselu". Jako reżyser wystawił "Krakowiaków i górali", "Nędzę uszczęśliwioną", "Żołnierza królowej Madagaskaru" oraz "Królewnę Śnieżkę i siedmiu krasnoludków". W jego ocenie jednym z najważniejszych zadań aktorskich w jego karierze było powierzenie mu przez Telewizję TVN przeczytania testamentu papieża Jana Pawła II w czasie żałoby po jego śmierci, w kwietniu 2005 r. Krzysztof Kolberger wiele lat zmagał się z chorobą nowotworową. Był dwukrotnie operowany, co jak sam twierdził, w istotny sposób zmieniło jego podejście do życia i do wykonywanego zawodu.

Opis (streszczenie): Bronisław Chromy (ur. 1925 r. w Leńczach koło Lanckorony). rzeźbiarz, malarz, poeta. Profesor Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, członek Polskiej Akademii Umiejętności, uczeń Xawerego Dunikowskiego.

Opis (streszczenie): Wacław Micuta urodził się w 1915 r. w Piotrogrodzie w rodzinie szlachty kresowej. Wraz z rodzicami w 1921 roku przyjechał do Polski i zamieszkał w Poznaniu, gdzie na uniwersytecie ukończył Wydział Ekonomiczny. Jego wielką pasją było harcerstwo. W czasie II wojny światowej był oficerem artylerii konnej, żołnierzem AK, instruktorem Szarych Szeregów. W powstaniu warszawskim był dowódcą Plutonu Pancernego Batalionu Zośka. Brał udział w wyzwoleniu około 400 uwięzionych na Gęsiówce Żydów. Po wojnie pracował w ONZ w Genewie. Stworzył i prowadził Instytut dla Rozwoju Energii Odtwarzalnych. Niemal do końca życia działał społecznie na rzecz krajów Trzeciego Świata. Zmarł w Genewie 21.09.2008 roku.

Opis (streszczenie): Absolwentka IX LO im. Klementyny Hoffmanowej w Warszawie. W 1935 r. ukończyła studia na Wydziale Aktorskim Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej. Zadebiutowała w teatrze Cyrulik Warszawski. Do wybuchu wojny grała w teatrach: Powszechnym w Warszawie, Nowym w Poznaniu i Polskim w Katowicach. Podczas okupacji niemieckiej była żołnierzem AK, uczestniczyła w Powstaniu Warszawskim. Po wojnie występowała w krakowskim kabarecie Siedem Kotów (wiersze, piosenki oraz skecze dla niej pisał Konstanty Ildefons Gałczyński). Od 1948 r. związana ze scenami warszawskimi. Zagrała ponad sto ról teatralnych, 20 filmowych i telewizyjnych (m. in. jako matka Pawła w "Wojnie domowej", kobieta pracująca w "Czterdziestolatku"). Występowała w Kabarecie Dudek oraz Kabarecie Starszych Panów. Nagrała także wiele audycji radiowych, zwłaszcza dla dzieci. Jej mężem był lektor i spiker Polskiego Radia Bolesław Kielski.

Opis (streszczenie): Krystyna Sienkiewicz urodziła się 14 lutego 1935 r. w Ostrowi Mazowieckiej. Jej rodzice zostali zamordowani przez Niemców. Po zakończeniu II wojny światowej malutką Krystynę i jej brata Ryszarda odnalazła stryjeczna siostra ich ojca. Ciotka zabrała ją do Szczytna, a jej brat został w łódzkim sierocińcu. Na scenie zadebiutowała przez zbieg okoliczności. Studiując na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, w dniu 1 września 1955 roku zastąpiła chorą koleżankę w Studenckim Teatrze Satyryków (STS). Krzysztof Teodor Toeplitz napisał wtedy o niej: "różowe zjawisko STS - u". W 1957 roku ukończyła studia plastyczne i została zaangażowana jako aktorka do STS - u. Rok później zadebiutowała na dużym ekranie w dramacie Wojciecha Jerzego Hasa "Pożegnania" (1958) u boku Tadeusza Janczara. W komedii sensacyjnej Jana Batorego "Lekarstwo na miłość" (1965) zagrała Jankę, przyjaciółkę Joanny (Kalina Jędrusik), w komedii wojennej "Rzeczpospolita babska" (1969) wystąpiła w roli szeregowego Anieli. W serialu "Rodzina Leśniewskich" (1978) wcieliła się w rolę matki, Jadwigi Leśniewskiej. W serialu "Rozalka Olaboga" pojawiła się jako nauczycielka Bożkowa, mama tytułowej bohaterki. Występowała w teatrach warszawskich: Ateneum im. Stefana Jaracza (1964 - 70), Rozmaitości (1973), Syrena (1975 - 84, 2000, 2004), Komedia (1988, 1994), Scena Prezentacje (1994 - 95), Na Woli (1995), Rampa na Targówku (2006 - 2008) oraz w Teatrze Polskim w Poznaniu (1985). W latach 1958 - 66 pojawiała się w programie "Kabaret Starszych Panów". W 1971 roku otrzymała Nagrodę Specjalną Jury na IX Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. W latach 70. przez pewien czas towarzyszyła Andrzejowi Zaorskiemu w prowadzeniu programu Studio Gama. Była jedną z gwiazd programów kabaretowych Olgi Lipińskiej, począwszy od cyklu Gallux Show (m. in. w duecie z Barbarą Wrzesińską jako Siostry Sisters) poprzez kolejne edycje programów "Właśnie leci kabarecik" i "Kurtyna w górę". W roku 1996 odebrała Nagrodę Artystyczną Polskiej Estrady Prometeusz. Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 7 października 2003 za wybitne zasługi w działalności na rzecz rozwoju studenckiego ruchu kulturalnego została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2007 z rąk ministra Kazimierza Ujazdowskiego odebrała Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis". Mimo że utraciła 85% wzroku, nie przerwała swojej pracy zawodowej.

Opis (streszczenie): Jacek Fedorowicz urodził się 18 lipca 1937 w rodzinie warszawiaków działających w polskiej gospodarce morskiej. Jako siedmioletnie dziecko przeżył powstanie warszawskie. Ukończył studia na Wydziale Malarstwa Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku. Był jednym z założycieli (m. in. ze Zbigniewem Cybulskim i Bogumiłem Kobielą) gdańskiego, studenckiego teatru Bim - Bom i należał do składu aktorskiego tego teatru. Jeszcze w czasie studiów rozpoczął współpracę z gdańskim radiem jako autor i aktor, zaś jako autor i rysownik - karykaturzysta z prasą w całym kraju (m. in. "Dookoła świata", "Po prostu", "Dziennik Bałtycki", "Szpilki", "itd"). W drugiej połowie lat 60. występował w Telewizji Polskiej, gdzie współtworzył m. in. wraz z Jerzym Gruzą programy rozrywkowe "Poznajmy się", "Małżeństwo doskonałe", "Kariera" i "Runda". W latach 70. był współautorem radiowego (Program III) magazynu satyrycznego "60 minut na godzinę", gdzie występował w kilkunastu rolach, tworząc m. in. postacie Kolegi Kierownikai Kolegi Kuchmistrza. Prowadził też w radiu poranne pogadanki. Wraz z Piotrem Skrzyneckim prowadził pierwszy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu. W latach 60. i 70. często występował na estradzie. Na początku stanu wojennego zerwał wszelkie kontakty z państwowymi środkami przekazu. Wraz z żoną, Anną, zaangażował się w działalność Prymasowskiego Komitetu Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i ich Rodzinom. Występował głównie na terenach kościelnych, tam urządzał też wystawy swoich karykatur i prosolidarnościowych rysunków, występował z odczytami w ramach Tygodni Kultury Chrześcijańskiej. Wtedy powstały audycje audio i video rozprowadzane na kasetach w tzw. drugim obiegu, emitowało je także Radio Wolna Europa. Jednym z jego pomysłów z tamtych czasów było ośmieszanie reżimowego dziennika telewizyjnego. W 1989 był współautorem audycji przedwyborczych Komitetu Obywatelskiego, w których m. in. omawiał zasady głosowania. W latach 90. zaczął prowadzić w TVP program "Dziennik Telewizyjny", który następnie przeszedł metamorfozę z programu o charakterze politycznym na program rozrywkowy. W 2005 program ten na kilka miesięcy zmienił nazwę na SEJF (Subiektywny Ekspres Jacka Fedorowicza). W 2006 satyryk odszedł z Telewizji Polskiej.

Opis (streszczenie): Marian Kociniak (ur. 11 I 1936 r.), to przede wszystkim aktor teatralny. Ale też ogromną popularność przyniosły mu role ekranowe, jak Franka Dolasa w komedii "Jak rozpętałem drugą wojnę światową" oraz postać pechowego murgrabi z serialu "Janosik" Jerzego Passendorfera. Marian Kociniak zmarł w 2016 r.

Opis (streszczenie): Aktorka Halina Zofia Machulska ur. 2 marca 1929 w Łodzi. Wdowa po aktorze Janie Machulskim i matka reżysera Juliusza Machulskiego. Współzałożycielka Teatru Ochoty w Warszawie (1970). Kawaler Orderu Uśmiechu. Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 3 maja 2003 za wybitne zasługi w twórczości teatralnej, za działalność dydaktyczną została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Opis (streszczenie): Ignacy Gogolewski urodził się 17 czerwca 1931 w Ciechanowie. Maturę uzyskał w Otwocku i w 1949 r. rozpoczął studia na wydziale teatralnym Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie, gdzie w 1953 r. zdał egzamin dyplomowy. Polski aktor teatralny i filmowy, reżyser, scenarzysta. Prezes ZASP - u w latach 2005 - 2006. Obecnie aktor Teatru Narodowego w Warszawie. Jest laureatem nagrody im. Aleksandra Zelwerowicza - przyznawanej przez redakcję miesięcznika "Teatr" - za sezon 1999/2000, za rolę hrabiego Szarma w "Operetce" Witolda Gombrowicza w Teatrze Narodowym w Warszawie. Role w serialach: "Stawka większa niż życie", "Hrabina Cosel", "Chłopi", "Na dobre i na złe", reżyser filmów: "Romans Teresy Hennert" (1978, gdzie był również autorem scenariusza), "Dom świętego Kazimierza" (1983).

Opis (streszczenie): Przybrana córka Władysława Broniewskiego, córka aktorki i pisarki Marii Zarębińskiej. Władysława Broniewskiego poznała w 1938 roku i dalsze koleje jej życia przez dłuższy okres związane były z życiem i spuścizną poety. Była świadkiem wielu burzliwych i tragicznych wydarzeń czasu II wojny światowej, która przerwała krótkotrwałe, małżeńskie szczęście Broniewskiego i Zarębińskiej. Wraz z matką, w ślad za poetą, który nie zdołał dotrzeć do swego pułku, w listopadzie 1939 roku wyjechała do Lwowa i tam przebywała do momentu uwięzienia Broniewskiego przez NKWD. Następnie wróciła do Warszawy, gdzie jej matka, Maria Zarębińska, brała czynny udział w ruchu oporu (AK), za co została uwięziona i wysłana do Auschwitz. Maria Zarębińska pomagała także ukrywać uciekinierów z getta warszawskiego, a wcześniej przewoziła dokumenty kolegom męża, którzy, po wkroczeniu faszystów niemieckich w 1941 roku do Lwowa musieli opuścić to miasto i ukrywać się w Generalnej Guberni. Maria Broniewska towarzyszyła matce wielokrotnie, narażając swoje życie, potem po jej uwięzieniu, jako kilkunastoletnia dziewczynka podzieliła los wielu mieszkańców Warszawy, którzy zmuszeni byli do opuszczenia miasta. O przeżyciach matki i ojca dowiedziała się dopiero po wyzwoleniu w 1945 roku. W tym czasie oboje powrócili do kraju; Broniewski z Londynu, a Maria z niemieckiego obozu pracy. Maria Zarębińska opisała swoje przeżycia w "Opowiadaniach oświęcimskich", które pozostały niedokończone. W 1947 roku, po ponad rocznej chorobie, pielęgnowana przez córkę, zmarła w sanatorium w Zurychu.

Opis (streszczenie): Anna Polony, znakomita aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna. Urodziła się w 1939 roku w Krakowie. Po ukończeniu krakowskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej występowała w teatrze im. Juliusza Słowackiego, a następnie związała się ze Starym Teatrem, gdzie stworzyła swoje najlepsze kreacje teatralne. Przede wszystkim w spektaklach Konrada Swinarskiego, a także w przedstawieniach Andrzeja Wajdy, Jerzego Jarockiego, Jerzego Grzegorzewskiego i wielu innych.

Opis (streszczenie): Wspomnienia pani Danuty Kobylińskiej - Walas, pierwszej w Polsce kobiety kapitana żeglugi wielkiej. Urodziła się w 1931 roku w Warszawie. Dzieciństwo spędziła w majątku Kozietuły. W latach 1949 - 1951 studiowała w Państwowej Szkole Morskiej w Szczecinie. Została kapitanem w 1962 r. i dowodziła m. in. takimi statkami jak: MS Kopalnia Wujek, Kołobrzeg II, MS Toruń, MS Bieszczady, MS Powstaniec Wielkopolski, MS Budowlany, MS Uniwersytet Toruński, MS Jarosław, MS Malbork. W latach 60. i 70. była jedyna kobietą kapitanem żeglugi wielkiej na świecie. Jej losy zostały opisane w książce "Pierwsza po Bogu".

Opis (streszczenie): Wspomnienia Stanisława Likiernika - ur. w 1923 r. oficera Wojska Polskiego, uczestnika powstania warszawskiego, żołnierza AK.

Opis (streszczenie): Rodowity sopocianin, animator kultury, menager artystów. Współpracował z wieloma gwiazdami estrady m.in. z Markiem Grechutą, Ewą Demarczyk i Ireną Jarocką, Jest impresariem kultowego zespołu KOMBI Sławomira Łosowskiego. Zanim jego życie zaczęło kręcić się wokół muzyki, zajmował się promocją sportu. W odcinku opowie o pracy menagera, o trasach koncertowych zespołu "Kombi" oraz o przyjaźni ze Sławomirem Łosowskim.

Opis (streszczenie): Edmund Baranowski ps. "Jur", ur. 22 września 1925 w Warszawie - podpułkownik, uczestnik Powstania Warszawskiego, wiceprezes Związku Powstańców Warszawskich, sekretarz generalny Rady Fundacji Polsko-Niemieckie Pojednanie, członek Rady Powierniczej Muzeum Powstania Warszawskiego, autor i recenzent wielu publikacji o tematyce powstańczej. Urodził się i mieszkał przy ulicy Krochmalnej na warszawskiej Woli. Uczył się w Gimnazjum Sowińskiego przy ul. Młynarskiej. W czasie okupacji niemieckiej od roku 1941 działał w konspiracji (w Związku Walki Zbrojnej, później przekształconym w Armię Krajową). Podczas powstania w 1944 roku walczył w batalionie "Miotła" zgrupowania "Radosław" (w stopniu plutonowego podchorążego). 2 września 2009 r. został odznaczony przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. W 2009 r. w uznaniu zasług dla Stolicy Rzeczypospolitej Polskiej uhonorowany został Nagrodą Miasta Stołecznego Warszawy.

Opis (streszczenie): Wspomnienia Alicji Klimaszewskiej, prezesa Społecznego Komitetu Ochrony nad Starą Rossą, dotyczące dzieciństwa w Wilnie w czasie II wojny światowej i w pierwszych latach po jej zakończeniu. Alicja Klimaszewska urodziła się w 1936 r. w Wilnie. Nauczycielka, pedagog, była działaczką Związku Polaków na Litwie. Po zakończeniu II wojny światowej ukończyła Instytut Nauczycielski i Instytut Pedagogiczny. Była nauczycielką w Technikum Rolniczym i uczyła języka polskiego w polskiej szkole podstawowej w Wilnie. Z powodu nasilonej propagandy sowieckiej w szkole zrezygnowała z pracy. Po zaprzestaniu nauczania w szkole rozpoczęła pracę w księgarni Przyjaźń w Wilnie, gdzie znajdował się największy na Wileńszczyźnie dział z polskimi książkami. Zawsze dbała i dba nadal o zachowanie polskości na Wileńszczyźnie. Od ponad 20 lat działa w Społecznym Komitecie Opieki nad Starą Rossą. Dzięki tej działalności uratowano przed zniszczeniem wiele nagrobków znanych ludzi Wileńszczyzny (odnowiono ponad 50 zabytkowych nagrobków). Co roku uczestniczy wraz z członkami stowarzyszenia w kweście na warszawskich Powązkach, której celem jest ratowanie polskich grobów na wileńskiej Rossie.

Opis (streszczenie): Gerard Józef Cieślik, pseudonim Gienek (ur. 29 kwietnia 1927 w Hajdukach Wielkich, obecnie dzielnica Chorzowa), piłkarz, napastnik, zawodnik Ruchu Chorzów. Do historii przeszły zwłaszcza jego dwie bramki: w meczu z drużyną Związku Radzieckiego, 20 października 1957 r. na Stadionie Śląskim w Chorzowie. W 1999 roku został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

Opis (streszczenie): Wspomnienia podróżniczki i współautorki słynnego cyklu telewizyjnego "Pieprz i wanilia". Elżbieta Dzikowska opowiada o kulisach powstawania programu i przygodach przy jego realizacji. Elżbieta Dzikowska ur. w 1937 r. w Międzyrzecu Podlaskim. Podróżniczka, reżyser wielu filmów dokumentalnych, sinolog, historyk sztuki. Razem z mężem, Tonym Halikiem, zrealizowała ponad 300 filmów dokumentalnych o różnych krajach świata oraz prowadziła najpopularniejszy podróżniczy program telewizyjny "Pieprz i wanilia". Obecnie zajmuje się fotografią artystyczną.

Opis (streszczenie): Urodziła się w 1927 roku w Warszawie. W czasie wojny działała w konspiracji, była harcerką, roznosiła ostrzeżenia o wyrokach śmierci. Walczyła w powstaniu warszawskim jako łączniczka i strzelec, miała wtedy 17 lat. 23 sierpnia 1944 roku została odznaczona Krzyżem Walecznych. Po kapitulacji była jeńcem czterech obozów. Do Polski wróciła w 1947 roku. Skończyła psychologię na Uniwersytecie Warszawskim. Pracowała w Warszawie w szkole specjalnej dla dzieci niepełnosprawnych intelektualnie.

Opis (streszczenie): Śmierć była pewna. Żadna kula jednak mnie nie dotknęła ani nie zadrasnęła. Jak to możliwe? O wielu sytuacjach zagrożenia życia w czasie powstania warszawskiego opowiada ks. Bogdan Kończak odznaczony m.in. Krzyżem Armii Krajowej i Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. W czasie powstania był gońcem w Ochronie Przeciwlotniczej na Żoliborzu. W ostatnich godzinach walk Żoliborza został skierowany przez niemieckiego oficera do grupy osób mających stanowić żywe tarcze osłaniające czołgi niemieckie. Udaje mu się przeżyć. Nie jeden raz.

Opis (streszczenie): Stanisława Celińska - urodziła się w 1947 r. w Warszawie. Aktorka i wokalistka. Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Karierę aktorską zaczęła w 1968 r. Współpracowała z wieloma teatrami stołecznymi: Teatrem Współczesnym, Teatrem Dramatycznym, Teatrem Rozmaitości. Była także aktorką Teatru Nowego w Poznaniu. Filmografia Stanisławy Celińskiej obejmuje wiele znaczących ról w produkcjach takich jak: "Nie ma róży bez ognia" (1974), "Noce i dnie" (1977), "Alternatywy 4" (1983), "Spis cudzołożnic" (1995). Dwukrotna laureatka nagrody Orła za najlepsze drugoplanowe role kobiece w filmach "Pieniądze to nie wszystko" (2001) oraz "Joanna" (2010). Wielokrotna uczestniczka Przeglądów Piosenki Aktorskiej. W 2015 r. nagrała album "Atramentowa", a w 2018 r. płytę "Malinowa". Oba albumy zyskały status platynowej płyty.

Opis (streszczenie): Aktorka Alina Janowska wspomina ojca, który po wojnie poniósł bezsensowną śmierć pod kołami kolejki podmiejskiej.

Opis (streszczenie): Krzysztof Kolberger (1950 - 2011), aktor i reżyser teatralny. Absolwent warszawskiej PWST w 1972 r. zadebiutował na deskach Teatru Śląskiego. Potem związał się z Teatrem Narodowym w Warszawie. Jako reżyser wystawił "Krakowiaków i górali", "Nędzę uszczęśliwioną", "Żołnierza królowej Madagaskaru", a także "Królewnę Śnieżkę i siedmiu krasnoludków". Za najważniejsze zadanie aktorskie w swojej karierze uznał powierzenie mu przez Telewizję TVN przeczytania testamentu papieża Jana Pawła II, w czasie żałoby po jego śmierci w kwietniu 2005 r. Krzysztof Kolberger przez wiele lat zmagał się z chorobą nowotworową. Był dwukrotnie operowany, co jak sam stwierdził w programie, w istotny sposób zmieniło jego podejście do życia i do wykonywanego zawodu.

Opis (streszczenie): Jest rok 1956. Gomułkowska odwilż. Opowieść o krakowskich żakowskich juwenaliach, pełna dowcipnych historii charakteryzujących tamten okres. Stefan Tadeusz Aleksander Bratkowski (ur. 22 listopada 1934 r. we Wrocławiu) polski dziennikarz, publicysta, pisarz, z wykształcenia prawnik.

Opis (streszczenie): Dlaczego krakowianin od razu pokochał Warszawę? Gustaw Holoubek (ur. 21 kwietnia 1923 w Krakowie) - polski aktor filmowy i teatralny, reżyser i pedagog. Absolwent PWST w Krakowie, wykładowca Akademii Teatralnej i wieloletni dyrektor Teatru Dramatycznego w Warszawie. Odwołano go z tej funkcji dopiero w styczniu 1983 roku z powodu konfliktu z komunistycznymi władzami. Debiut filmowy to rola Feliksa Dzierżyńskiego w filmie "Żołnierz zwycięstwa" (1953). Znany jest między innymi z takich filmów jak "Prawo i pięść", "Klub profesora Tutki", "Marysia i Napoleon". W 1967 roku zagrał rolę Gustawa - Konrada w przedstawieniu "Dziady", reżyserowanym przez Kazimierza Dejmka. Był reżyserem i scenarzystą "Mazepy" (1975). W roku 1980 został wybrany do Sejmu PRL. W roku 1982 po ogłoszeniu stanu wojennego zrzekł się mandatu posła. W latach 1989 - 1991 był senatorem RP, następnie od 1992 do 1993 zasiadał w Radzie d/s Kultury przy Prezydencie RP Lechu Wałęsie. Od 1994 roku jest członkiem Polskiej Akademii Umiejętności.

Opis (streszczenie): Andrzej Czeczot (ur. 27 października 1933 r. w Krakowie) - grafik i twórca filmów animowanych. Najbardziej znany jako autor rysunków satyrycznych i klasycznych filmów animowanych. Ważne miejsce w jego twórczości zajmuje również projektowanie grafiki użytkowej (plakaty, afisze, okładki i ilustracje książkowe). W felietonie mowa o szkole i początkach pracy Andrzeja Czeczota.

Opis (streszczenie): Aktorka teatralna i filmowa. W 1970 ukończyła polonistykę na Uniwersytecie Wrocławskim, a dwa lata później została absolwentką Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. Stworzyła wiele niezapomnianych kreacji zarówno teatralnych, jak i filmowych. Współpracowała z największymi twórcami polskimi, m.in. z: Andrzejem Wajdą, Janem Englertem, Zygmuntem Hubnerem, Antonim Krauze, Andrzejem Barańskim, Edwardem Żebrowskim, Andrzejem Trzos - Rastawieckim, Krzysztofem Zaleskim, Tomaszem Manem, Agnieszką Holland, Krzysztofem Zanussim. W stanie wojennym działała w podziemiu. Współtworzyła Teatr Domowy, którego działalność została zainaugurowana 1 listopada 1982 roku w jej mieszkaniu. W 2007 roku została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce. Od 2008 należy do zespołu Nowego Teatru w Warszawie.

Opis (streszczenie): Bernard Ładysz ur. 24 lipca 1922 r. w Wilnie. Karierę artystyczną rozpoczął w Zespole Reprezentacyjnym Wojska Polskiego. Był solistą Opery Warszawskiej i Teatru Wielkiego w Warszawie. W 1956 r. zwyciężył w międzynarodowym konkursie śpiewaczym w Vercelli, gdzie zdobył najwyższą nagrodę Il primo premio assoluto. Od tego momentu rozpoczęła się jego światowa kariera. Otrzymał wtedy angaż do Teatro Massimo w Palermo. Wspaniały głos basowy o wyjątkowo rozległej skali, wielka muzykalność, wrodzony temperament i talent sceniczny zapewniły mu poczesne miejsce wśród najwybitniejszych śpiewaków. Odnosił sukcesy na wszystkich kontynentach od Australii przez obie Ameryki po Chiny.

Opis (streszczenie): Andrzej Kruszewicz, ornitolog, podróżnik, założyciel i szef Azylu dla Ptaków w warszawskim zoo. Dyrektor warszawskiego zoo (od 2009 roku), autor oraz tłumacz wielu publikacji z zakresu ornitologii. Z wykształcenia lekarz weterynarii, z zamiłowania ornitolog. Były pracownik Instytutu Ekologii PAN w Dziekanowie Leśnym. Był redaktorem naczelnym pisma "Woliera", autor szesnastu książek i tłumacz ponad dwudziestu o tematyce przyrodniczej.

Opis (streszczenie): Andrzej Łapicki ur. 1924 r. w Rydze. Jeden z najwybitniejszych polskich aktorów teatralnych, filmowych i telewizyjnych, reżyser. Uczęszczał na zajęcia teatralne w podziemnym Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej w Warszawie w czasie okupacji, uczestnik powstania warszawskiego. Po wojnie debiutował na scenie w Teatrze Wojska Polskiego w sztuce w inscenizacji Leona Schillera. Po powrocie do Warszawy związał się z Teatrem Współczesnym Erwina Axera, w którego spektaklach stworzył swoje najwybitniejsze kreacje. Grywał w teatrach Dramatycznym, Narodowym, Polskim. Wielbiciel i inscenizator komedii Fredry. Grywał w filmach Wajdy, Konwickiego, Hasa. Od 1959 r. profesor Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej, w latach 80. rektor Akademii Teatralnej. Wieloletni prezes ZASP - u. W nowym Sejmie po 1989 r. parlamentarzysta jednej kadencji. Autor felietonów w miesięczniku Teatr. Zmarł 21 lipca 2012 r.

Opis (streszczenie): Jerzy Kawalerowicz, polski reżyser i scenarzysta ormiańskiego pochodzenia, urodził się 19 stycznia 1922 w Gwoźdźcu koło Kołomyi, zmarł 27 grudnia 2007 r. w Warszawie. W latach 1946 - 1949 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie i Instytucie Filmowym. Od 1955 kierował Studiem Filmowym Kadr. Był współzałożycielem i pierwszym prezesem Stowarzyszenia Filmowców Polskich, współtwórcą polskiej szkoły filmowej. Od 1980 był wykładowcą PWSFTViT. W latach 1954 - 1990 był członkiem PZPR, w latach 1985 - 1989 sprawował mandat posła na Sejm IX kadencji. Został uhonorowany doktoratem honoris causa Uniwersytetu Sorbona II w 1998 i PWSFTViT w Łodzi w 2001.

Opis (streszczenie): Ernest Bryll (ur. 1 marca 1935 w Warszawie), poeta, pisarz, dziennikarz, tłumacz i krytyk filmowy. Absolwent Wydziału Filologii Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego (1957). Pierwszy tomik jego wierszy, "Wigilie wariata", został wydany w 1958 r.