Notacje godziny emisji w telewizji, obsada, kiedy leci i gdzie obejrzeć

Opis (streszczenie): Ernest Bryll (ur. 1 marca 1935 w Warszawie), poeta, pisarz, dziennikarz, tłumacz i krytyk filmowy. Absolwent Wydziału Filologii Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego (1957). Pierwszy tomik jego wierszy, "Wigilie wariata", został wydany w 1958 r.

Opis (streszczenie): Jerzy Kawalerowicz, polski reżyser i scenarzysta ormiańskiego pochodzenia, urodził się 19 stycznia 1922 w Gwoźdźcu koło Kołomyi, zmarł 27 grudnia 2007 r. w Warszawie. W latach 1946 - 1949 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie i Instytucie Filmowym. Od 1955 kierował Studiem Filmowym Kadr. Był współzałożycielem i pierwszym prezesem Stowarzyszenia Filmowców Polskich, współtwórcą polskiej szkoły filmowej. Od 1980 był wykładowcą PWSFTViT. W latach 1954 - 1990 był członkiem PZPR, w latach 1985 - 1989 sprawował mandat posła na Sejm IX kadencji. Został uhonorowany doktoratem honoris causa Uniwersytetu Sorbona II w 1998 i PWSFTViT w Łodzi w 2001.

Opis (streszczenie): Andrzej Łapicki ur. 1924 r. w Rydze. Jeden z najwybitniejszych polskich aktorów teatralnych, filmowych i telewizyjnych, reżyser. Uczęszczał na zajęcia teatralne w podziemnym Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej w Warszawie w czasie okupacji, uczestnik powstania warszawskiego. Po wojnie debiutował na scenie w Teatrze Wojska Polskiego w sztuce w inscenizacji Leona Schillera. Po powrocie do Warszawy związał się z Teatrem Współczesnym Erwina Axera, w którego spektaklach stworzył swoje najwybitniejsze kreacje. Grywał w teatrach Dramatycznym, Narodowym, Polskim. Wielbiciel i inscenizator komedii Fredry. Grywał w filmach Wajdy, Konwickiego, Hasa. Od 1959 r. profesor Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej, w latach 80. rektor Akademii Teatralnej. Wieloletni prezes ZASP - u. W nowym Sejmie po 1989 r. parlamentarzysta jednej kadencji. Autor felietonów w miesięczniku Teatr. Zmarł 21 lipca 2012 r.

Opis (streszczenie): Andrzej Kruszewicz, ornitolog, podróżnik, założyciel i szef Azylu dla Ptaków w warszawskim zoo. Dyrektor warszawskiego zoo (od 2009 roku), autor oraz tłumacz wielu publikacji z zakresu ornitologii. Z wykształcenia lekarz weterynarii, z zamiłowania ornitolog. Były pracownik Instytutu Ekologii PAN w Dziekanowie Leśnym. Był redaktorem naczelnym pisma "Woliera", autor szesnastu książek i tłumacz ponad dwudziestu o tematyce przyrodniczej.

Opis (streszczenie): Bernard Ładysz ur. 24 lipca 1922 r. w Wilnie. Karierę artystyczną rozpoczął w Zespole Reprezentacyjnym Wojska Polskiego. Był solistą Opery Warszawskiej i Teatru Wielkiego w Warszawie. W 1956 r. zwyciężył w międzynarodowym konkursie śpiewaczym w Vercelli, gdzie zdobył najwyższą nagrodę Il primo premio assoluto. Od tego momentu rozpoczęła się jego światowa kariera. Otrzymał wtedy angaż do Teatro Massimo w Palermo. Wspaniały głos basowy o wyjątkowo rozległej skali, wielka muzykalność, wrodzony temperament i talent sceniczny zapewniły mu poczesne miejsce wśród najwybitniejszych śpiewaków. Odnosił sukcesy na wszystkich kontynentach od Australii przez obie Ameryki po Chiny.

Opis (streszczenie): Aktorka teatralna i filmowa. W 1970 ukończyła polonistykę na Uniwersytecie Wrocławskim, a dwa lata później została absolwentką Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. Stworzyła wiele niezapomnianych kreacji zarówno teatralnych, jak i filmowych. Współpracowała z największymi twórcami polskimi, m.in. z: Andrzejem Wajdą, Janem Englertem, Zygmuntem Hubnerem, Antonim Krauze, Andrzejem Barańskim, Edwardem Żebrowskim, Andrzejem Trzos - Rastawieckim, Krzysztofem Zaleskim, Tomaszem Manem, Agnieszką Holland, Krzysztofem Zanussim. W stanie wojennym działała w podziemiu. Współtworzyła Teatr Domowy, którego działalność została zainaugurowana 1 listopada 1982 roku w jej mieszkaniu. W 2007 roku została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce. Od 2008 należy do zespołu Nowego Teatru w Warszawie.

Opis (streszczenie): Andrzej Czeczot (ur. 27 października 1933 r. w Krakowie) - grafik i twórca filmów animowanych. Najbardziej znany jako autor rysunków satyrycznych i klasycznych filmów animowanych. Ważne miejsce w jego twórczości zajmuje również projektowanie grafiki użytkowej (plakaty, afisze, okładki i ilustracje książkowe). W felietonie mowa o szkole i początkach pracy Andrzeja Czeczota.

Opis (streszczenie): Dlaczego krakowianin od razu pokochał Warszawę? Gustaw Holoubek (ur. 21 kwietnia 1923 w Krakowie) - polski aktor filmowy i teatralny, reżyser i pedagog. Absolwent PWST w Krakowie, wykładowca Akademii Teatralnej i wieloletni dyrektor Teatru Dramatycznego w Warszawie. Odwołano go z tej funkcji dopiero w styczniu 1983 roku z powodu konfliktu z komunistycznymi władzami. Debiut filmowy to rola Feliksa Dzierżyńskiego w filmie "Żołnierz zwycięstwa" (1953). Znany jest między innymi z takich filmów jak "Prawo i pięść", "Klub profesora Tutki", "Marysia i Napoleon". W 1967 roku zagrał rolę Gustawa - Konrada w przedstawieniu "Dziady", reżyserowanym przez Kazimierza Dejmka. Był reżyserem i scenarzystą "Mazepy" (1975). W roku 1980 został wybrany do Sejmu PRL. W roku 1982 po ogłoszeniu stanu wojennego zrzekł się mandatu posła. W latach 1989 - 1991 był senatorem RP, następnie od 1992 do 1993 zasiadał w Radzie d/s Kultury przy Prezydencie RP Lechu Wałęsie. Od 1994 roku jest członkiem Polskiej Akademii Umiejętności.

Opis (streszczenie): Jest rok 1956. Gomułkowska odwilż. Opowieść o krakowskich żakowskich juwenaliach, pełna dowcipnych historii charakteryzujących tamten okres. Stefan Tadeusz Aleksander Bratkowski (ur. 22 listopada 1934 r. we Wrocławiu) polski dziennikarz, publicysta, pisarz, z wykształcenia prawnik.

Opis (streszczenie): Krzysztof Kolberger (1950 - 2011), aktor i reżyser teatralny. Absolwent warszawskiej PWST w 1972 r. zadebiutował na deskach Teatru Śląskiego. Potem związał się z Teatrem Narodowym w Warszawie. Jako reżyser wystawił "Krakowiaków i górali", "Nędzę uszczęśliwioną", "Żołnierza królowej Madagaskaru", a także "Królewnę Śnieżkę i siedmiu krasnoludków". Za najważniejsze zadanie aktorskie w swojej karierze uznał powierzenie mu przez Telewizję TVN przeczytania testamentu papieża Jana Pawła II, w czasie żałoby po jego śmierci w kwietniu 2005 r. Krzysztof Kolberger przez wiele lat zmagał się z chorobą nowotworową. Był dwukrotnie operowany, co jak sam stwierdził w programie, w istotny sposób zmieniło jego podejście do życia i do wykonywanego zawodu.

Opis (streszczenie): Aktorka Alina Janowska wspomina ojca, który po wojnie poniósł bezsensowną śmierć pod kołami kolejki podmiejskiej.

Opis (streszczenie): Stanisława Celińska - urodziła się w 1947 r. w Warszawie. Aktorka i wokalistka. Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Karierę aktorską zaczęła w 1968 r. Współpracowała z wieloma teatrami stołecznymi: Teatrem Współczesnym, Teatrem Dramatycznym, Teatrem Rozmaitości. Była także aktorką Teatru Nowego w Poznaniu. Filmografia Stanisławy Celińskiej obejmuje wiele znaczących ról w produkcjach takich jak: "Nie ma róży bez ognia" (1974), "Noce i dnie" (1977), "Alternatywy 4" (1983), "Spis cudzołożnic" (1995). Dwukrotna laureatka nagrody Orła za najlepsze drugoplanowe role kobiece w filmach "Pieniądze to nie wszystko" (2001) oraz "Joanna" (2010). Wielokrotna uczestniczka Przeglądów Piosenki Aktorskiej. W 2015 r. nagrała album "Atramentowa", a w 2018 r. płytę "Malinowa". Oba albumy zyskały status platynowej płyty.

Opis (streszczenie): Wiesław Marian Chrzanowski urodził się 20 grudnia 1923 roku w Warszawie. Profesor nauk prawnych, adwokat. Był żołnierzem Armii Krajowej, brał udział w powstaniu warszawskim. Twórca ZChN, poseł i marszałek Sejmu I kadencji, senator IV kadencji, minister sprawiedliwości i prokurator generalny w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego.

Opis (streszczenie): Maria Straszewska ur. 19 kwietnia 1919 w Warszawie. Historyk literatury, zajmująca się literaturą polską XIX wieku. Należała do ZWZ, Armii Krajowej była sekretarzem BiuletynuInformacyjnego AK w latach 1939 1944, a także jednym z najbliższych współpracowników Aleksandra Kamińskiego, autora książki "Kamienie na szaniec". Uczestniczyła w powstaniu warszawskim. Maria Straszewska jest od 1989 r. członkiem TowarzystwaNaukowego Warszawskiego.

Opis (streszczenie): Dramatyczne wspomnienia o. Tomasza Pawłowskiego o najtrudniejszych chwilach w czasie powstania warszawskiego. Ojciec Tomasz Pawłowski OP urodził się w 1927 r. w Poznaniu. Zakonnik dominikanin, słynny duszpasterz akademickii wykładowca. W powstaniu brał udział w wieku 17 lat. Po wojnie studiował na Uniwersytecie Poznańskim. Po ukończeniu studiów w 1949 roku wstąpił do Zakonu Braci Kaznodziejów. Święcenia kapłańskie przyjął w 1956 roku. W następnych latach kontynuował studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, gdzie obronił doktorat. Pracę duszpasterską rozpoczął w latach 60. we Wrocławiu. Po roku zostałprzeniesiony do Poznania, gdzie wspólnie z o. Joachimem Badenim OP prowadził duszpasterstwo akademickie. W 1964 oddelegowano go do Krakowa, gdzie na prośbę ówczesnego biskupa Karola Wojtyły założył duszpasterstwo akademickie "Beczkę", które prowadził do 1983 r. W 1987 r. przeniesiony do Rzeszowa, gdzie założył duszpasterstwo akademickie "Szopka". W latach 1994 - 2005 mieszkał i pracował w Gdańsku jako wykładowca i duszpasterz grup apostolsko - formacyjnych, następnie powrócił do Rzeszowa. W 2004 roku otrzymał Honorowe Obywatelstwo Krakowa, a w 2008 roku prezydent RP Lech Kaczyński odznaczył go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Opis (streszczenie): Lidia Markiewicz Ziental, ps. Lidka, miała 14 lat, kiedy przeszła bojowy szlak powstańczy batalionu "Zośka": Wola, Stare Miasto, Czerniaków. Była sanitariuszką. Przeżyła wiele dramatycznych sytuacji, m. in. wycofywania się ze Starego Miasta do Śródmieścia kanałami z rannymi powstańcami.

Opis (streszczenie): Jerzy Antczak (ur. 1929), reżyser filmowy i teatralny. W latach 1963 - 1975, naczelny reżyser Teatru Telewizji. W 1976 r. jego film "Noce i dnie" był nominowany do Oscara /w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny/. Mieszka w USA, gdzie jest wykładowcą na Wydziale Filmu i Telewizji Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles. Na początku lat 90. przebywał w Polsce, realizując filmy: "Dama Kameliowa" i "Chopin. Pragnienie miłości" oraz dwa przedstawienia teatru TV: "Cezar i Pompejusz" oraz "Ścieżki chwały". 29 października 2008 z rąk ministra kultury i dziedzictwa narodowego Bogdana Zdrojewskiego odebrał Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis".

Opis (streszczenie): Aktor i reżyser teatralny Krzysztof Kolberger (ur. się 13 sierpnia 1950 r. w Gdańsku, zmarł 7 stycznia 2011 r. W 1972 r. ukończył warszawską PWST, debiutował na deskach Teatru Śląskiego. Po okresie górnośląskim zaangażował się w Teatrze Narodowym w Warszawie, gdzie grał m. in. w "Dziadach", "Wacława dziejach" i "Weselu". Jako reżyser wystawił "Krakowiaków i górali", "Nędzę uszczęśliwioną", "Żołnierza królowej Madagaskaru" oraz "Królewnę Śnieżkę i siedmiu krasnoludków". W jego ocenie jednym z najważniejszych zadań aktorskich w jego karierze było powierzenie mu przez Telewizję TVN przeczytania testamentu papieża Jana Pawła II w czasie żałoby po jego śmierci, w kwietniu 2005 r. Krzysztof Kolberger wiele lat zmagał się z chorobą nowotworową. Był dwukrotnie operowany, co jak sam twierdził, w istotny sposób zmieniło jego podejście do życia i do wykonywanego zawodu.

Opis (streszczenie): Bronisław Chromy (ur. 1925 r. w Leńczach koło Lanckorony). rzeźbiarz, malarz, poeta. Profesor Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, członek Polskiej Akademii Umiejętności, uczeń Xawerego Dunikowskiego.

Opis (streszczenie): Wacław Micuta urodził się w 1915 r. w Piotrogrodzie w rodzinie szlachty kresowej. Wraz z rodzicami w 1921 roku przyjechał do Polski i zamieszkał w Poznaniu, gdzie na uniwersytecie ukończył Wydział Ekonomiczny. Jego wielką pasją było harcerstwo. W czasie II wojny światowej był oficerem artylerii konnej, żołnierzem AK, instruktorem Szarych Szeregów. W powstaniu warszawskim był dowódcą Plutonu Pancernego Batalionu Zośka. Brał udział w wyzwoleniu około 400 uwięzionych na Gęsiówce Żydów. Po wojnie pracował w ONZ w Genewie. Stworzył i prowadził Instytut dla Rozwoju Energii Odtwarzalnych. Niemal do końca życia działał społecznie na rzecz krajów Trzeciego Świata. Zmarł w Genewie 21.09.2008 roku.

Opis (streszczenie): Absolwentka IX LO im. Klementyny Hoffmanowej w Warszawie. W 1935 r. ukończyła studia na Wydziale Aktorskim Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej. Zadebiutowała w teatrze Cyrulik Warszawski. Do wybuchu wojny grała w teatrach: Powszechnym w Warszawie, Nowym w Poznaniu i Polskim w Katowicach. Podczas okupacji niemieckiej była żołnierzem AK, uczestniczyła w Powstaniu Warszawskim. Po wojnie występowała w krakowskim kabarecie Siedem Kotów (wiersze, piosenki oraz skecze dla niej pisał Konstanty Ildefons Gałczyński). Od 1948 r. związana ze scenami warszawskimi. Zagrała ponad sto ról teatralnych, 20 filmowych i telewizyjnych (m. in. jako matka Pawła w "Wojnie domowej", kobieta pracująca w "Czterdziestolatku"). Występowała w Kabarecie Dudek oraz Kabarecie Starszych Panów. Nagrała także wiele audycji radiowych, zwłaszcza dla dzieci. Jej mężem był lektor i spiker Polskiego Radia Bolesław Kielski.

Opis (streszczenie): Krystyna Sienkiewicz urodziła się 14 lutego 1935 r. w Ostrowi Mazowieckiej. Jej rodzice zostali zamordowani przez Niemców. Po zakończeniu II wojny światowej malutką Krystynę i jej brata Ryszarda odnalazła stryjeczna siostra ich ojca. Ciotka zabrała ją do Szczytna, a jej brat został w łódzkim sierocińcu. Na scenie zadebiutowała przez zbieg okoliczności. Studiując na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, w dniu 1 września 1955 roku zastąpiła chorą koleżankę w Studenckim Teatrze Satyryków (STS). Krzysztof Teodor Toeplitz napisał wtedy o niej: "różowe zjawisko STS - u". W 1957 roku ukończyła studia plastyczne i została zaangażowana jako aktorka do STS - u. Rok później zadebiutowała na dużym ekranie w dramacie Wojciecha Jerzego Hasa "Pożegnania" (1958) u boku Tadeusza Janczara. W komedii sensacyjnej Jana Batorego "Lekarstwo na miłość" (1965) zagrała Jankę, przyjaciółkę Joanny (Kalina Jędrusik), w komedii wojennej "Rzeczpospolita babska" (1969) wystąpiła w roli szeregowego Anieli. W serialu "Rodzina Leśniewskich" (1978) wcieliła się w rolę matki, Jadwigi Leśniewskiej. W serialu "Rozalka Olaboga" pojawiła się jako nauczycielka Bożkowa, mama tytułowej bohaterki. Występowała w teatrach warszawskich: Ateneum im. Stefana Jaracza (1964 - 70), Rozmaitości (1973), Syrena (1975 - 84, 2000, 2004), Komedia (1988, 1994), Scena Prezentacje (1994 - 95), Na Woli (1995), Rampa na Targówku (2006 - 2008) oraz w Teatrze Polskim w Poznaniu (1985). W latach 1958 - 66 pojawiała się w programie "Kabaret Starszych Panów". W 1971 roku otrzymała Nagrodę Specjalną Jury na IX Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. W latach 70. przez pewien czas towarzyszyła Andrzejowi Zaorskiemu w prowadzeniu programu Studio Gama. Była jedną z gwiazd programów kabaretowych Olgi Lipińskiej, począwszy od cyklu Gallux Show (m. in. w duecie z Barbarą Wrzesińską jako Siostry Sisters) poprzez kolejne edycje programów "Właśnie leci kabarecik" i "Kurtyna w górę". W roku 1996 odebrała Nagrodę Artystyczną Polskiej Estrady Prometeusz. Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 7 października 2003 za wybitne zasługi w działalności na rzecz rozwoju studenckiego ruchu kulturalnego została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2007 z rąk ministra Kazimierza Ujazdowskiego odebrała Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis". Mimo że utraciła 85% wzroku, nie przerwała swojej pracy zawodowej.

Opis (streszczenie): Jacek Fedorowicz urodził się 18 lipca 1937 w rodzinie warszawiaków działających w polskiej gospodarce morskiej. Jako siedmioletnie dziecko przeżył powstanie warszawskie. Ukończył studia na Wydziale Malarstwa Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku. Był jednym z założycieli (m. in. ze Zbigniewem Cybulskim i Bogumiłem Kobielą) gdańskiego, studenckiego teatru Bim - Bom i należał do składu aktorskiego tego teatru. Jeszcze w czasie studiów rozpoczął współpracę z gdańskim radiem jako autor i aktor, zaś jako autor i rysownik - karykaturzysta z prasą w całym kraju (m. in. "Dookoła świata", "Po prostu", "Dziennik Bałtycki", "Szpilki", "itd"). W drugiej połowie lat 60. występował w Telewizji Polskiej, gdzie współtworzył m. in. wraz z Jerzym Gruzą programy rozrywkowe "Poznajmy się", "Małżeństwo doskonałe", "Kariera" i "Runda". W latach 70. był współautorem radiowego (Program III) magazynu satyrycznego "60 minut na godzinę", gdzie występował w kilkunastu rolach, tworząc m. in. postacie Kolegi Kierownikai Kolegi Kuchmistrza. Prowadził też w radiu poranne pogadanki. Wraz z Piotrem Skrzyneckim prowadził pierwszy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu. W latach 60. i 70. często występował na estradzie. Na początku stanu wojennego zerwał wszelkie kontakty z państwowymi środkami przekazu. Wraz z żoną, Anną, zaangażował się w działalność Prymasowskiego Komitetu Pomocy Osobom Pozbawionym Wolności i ich Rodzinom. Występował głównie na terenach kościelnych, tam urządzał też wystawy swoich karykatur i prosolidarnościowych rysunków, występował z odczytami w ramach Tygodni Kultury Chrześcijańskiej. Wtedy powstały audycje audio i video rozprowadzane na kasetach w tzw. drugim obiegu, emitowało je także Radio Wolna Europa. Jednym z jego pomysłów z tamtych czasów było ośmieszanie reżimowego dziennika telewizyjnego. W 1989 był współautorem audycji przedwyborczych Komitetu Obywatelskiego, w których m. in. omawiał zasady głosowania. W latach 90. zaczął prowadzić w TVP program "Dziennik Telewizyjny", który następnie przeszedł metamorfozę z programu o charakterze politycznym na program rozrywkowy. W 2005 program ten na kilka miesięcy zmienił nazwę na SEJF (Subiektywny Ekspres Jacka Fedorowicza). W 2006 satyryk odszedł z Telewizji Polskiej.

Opis (streszczenie): Alina Janowska opowiada o śmierci w powstaniu i o tym, jak sama otarła się o śmierć. Alina Janowska (ur. 16 kwietnia 1923 w Warszawie) - aktorka teatralna i telewizyjna. Uczestniczka Powstania Warszawskiego, łączniczka batalionu "Kiliński" pod pseudonimem "Alina". Żona szermierza, wicemistrza olimpijskiego i architekta, Wojciecha Zabłockiego, matka poety i reżysera, Michała Zabłockiego. Odznaczona krzyżami: Kawalerskim (1979) i Oficerskim (1996) Orderu Odrodzenia Polski, medalem Orderu Uśmiechu. Program zmontowany z materiałów autorstwa Jana Strękowskiego.

Opis (streszczenie): Opowieść o dzieciństwie spędzonym w Krakowie. Gustaw Holoubek (ur. 21 kwietnia 1923, zm. 6 marca 2008) - polski aktor filmowy i teatralny, reżyser i pedagog. Absolwent PWST w Krakowie. Wykładowca Akademii Teatralnej w Warszawie. Wieloletni dyrektor Teatru Dramatycznego w Warszawie. Odwołano go z tej funkcji dopiero w styczniu 1983 roku z powodu konfliktu z komunistycznymi władzami. Debiut filmowy to rola Feliksa Dzierżyńskiego w filmie Żołnierz zwycięstwa (1953). Znany jest między innymi z takich filmów jak "Prawo i pięść", "Klub profesora Tutki", "Marysia i Napoleon". W 1967 roku zagrał rolę Gustawa - Konrada w przedstawieniu "Dziady", reżyserowanym przez Kazimierza Dejmka. Był reżyserem "Spóźnionych przechodniów", a także reżyserem i scenarzystą "Mazepy" (1975). W roku 1980 wybrany do Sejmu PRL. W roku 1982 po ogłoszeniu Stanu Wojennego zrzekł się mandatu posła. W latach 1989 - 1991 był senatorem RP, następnie od 1992 do 1993 zasiadał w Radzie d/s Kultury przy Prezydencie RP Lechu Wałęsie. Od 1994 roku był członkiem Polskiej Akademii Umiejętności.

Opis (streszczenie): Urodzona 14 sierpnia 1921 r. w Lublinie Julia Hartwig jest poetką, eseistką i tłumaczką. Należy do Związku Literatów Polskich, Polskiego PEN - Clubu, Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, którego była wiceprezesem w latach 1990 - 1999. Od 2008 r. jest przewodniczącą jury Nagrody Mediów Publicznych w dziedzinie literatury pięknej COGITO. Swoje wiersze i artykuły ogłaszała w pismach: "Odrodzenie", "Nowa Kultura", "Świat", "Nowe książki", "Poezja", "Tygodnik Powszechny", "Twórczość", "Kresy", "NaGłos", "Zeszyty Literackie", "Odra", "Więź", "Kwartalnik artystyczny". Jako tłumaczka przełożyła na język polski twórczość takich pisarzy, jak: Guillaume Apollinaire, Allen Ginsberg, Max Jacob, Blaise Cendrars, Pierre Reverdy, Marianne Moore i William Carlos Williams.

Opis (streszczenie): Historia pewnej biesiady, w której uczestniczył Ernest Bryll. Owa uczta miała miejsce w dniu śmierci Stalina.

Opis (streszczenie): Tomasz Ludwik Stańko (rocznik 1942), znany trębacz jazzowy, kompozytor, dyrektor artystyczny festiwalu "Jazzowa Jesień". Zmarł w 2018 roku.

Opis (streszczenie): Witold Gruca (ur. 15 sierpnia 1927 w Krakowie, zm. 11 lipca 2009 w Skolimowie) polski tancerz i choreograf. Uczył się tańca w latach 1941 - 1948 w Krakowie. Był tancerzem i aktorem w sezonie 1946 - 1947 w Teatrze Ziemi Opolskiej w Opolu, w roku 1948 tancerzem Opery Wrocławskiej, w latach 1949 - 1952 Opery Poznańskiej, w latach 1952 - 1956 Opery Warszawskiej. Występował w latach 1956 - 1961 w duecie z Barbarą Bittnerówną. W roku 1961 powrócił do Opery Warszawskiej. W latach 1967 - 1968 pełnił funkcję kierownika baletu Teatru Wielkiego w Warszawie. Oprócz występów na scenie baletowej zajmował się choreografią. Opracował układy taneczne wielu przedstawień dramatycznych, operowych i estradowych, programów telewizyjnych i filmów. Laureat I nagrody na Międzynarodowym Konkursie Tańca w Vercelli we Włoszech oraz nagrody Ministra Kultury i Sztuki I stopnia. Został również odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1983).

Opis (streszczenie): Wieńczysław Gliński urodził się w 1921 r. w Astrachaniu, a zmarł 2008 r. w Warszawie. Opowiada o swoich korzeniach rodzinnych i mieszkaniu we Lwowie, Grodnie, Wilnie, Warszawie. Wspomina opuszczenie Warszawyna rozkaz płk. Romana Umiastowskiego i powrót do okupowanego już przez Niemców miasta.

Opis (streszczenie): Andrzej Strumiłło (rocznik 1928), urodzony w Wilnie malarz, rysownik, grafik, rzeźbiarz, fotografik, poeta, ilustrator. Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi oraz w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Laureat wielu prestiżowych wyróżnień, otrzymał m. in. Nagrodę Państwową, nagrodę Ministra Kultury i Sztuki. W programie opowieść o latach 50. XX wieku, o fotografowaniu świata, a także o tym, jak Andrzej Strumiłło przywiózł z ZSRR niedźwiedzia do warszawskiego zoo.

Opis (streszczenie): Zygmunt Konieczny (rocznik 1937). W Krakowie, gdzie się urodził, odebrał wykształcenie muzyczne, tu też mieszka i pracuje. Debiutował w końcu lat 50. ubiegłego stulecia w kabarecie "Piwnica pod Baranami". Skomponował wiele piosenek dla wykonawców Piwnicy, a zwłaszcza dla Ewy Demarczyk. Jest również kompozytorem muzyki teatralnej, współpracuje z wieloma teatrami, dla których napisał kompozycje, zwłaszcza do sztuk Stanisława Wyspiańskiego, m.in. do "Wyzwolenia" i "Nocy Listopadowej" w Teatrze Starym w Krakowie. Jest również znanym twórcą muzyki filmowej. Napisał muzykę do filmów: "Dolina Issy", "Jańcio Wodnik", "Historia kina w Popielawach" oraz "Prymas". Jego kompozycje zostały wielokrotnie uhonorowane. Jest laureatem nagród na festiwalach w Opolu i Sopocie, Nagrody Miasta Krakowa, Złotych Lwów Gdańskich, Polskiej Nagrody Filmowej za muzykę do filmu Jana Jakuba Kolskiego i in. W 2012 roku w uznaniu zasług na polu kultury Zygmunt Konieczny został uhonorowany Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

Opis (streszczenie): Kapitan w stanie spoczynku Antoni Jabłoński (ur. w 1918 r.) opowiada o swoich wojennych losach. Począwszy od 17 września 1939 r. , kiedy to po napaści ZSRR na Polskę został przymusowo wcielony do Armii Czerwonej, potem znalazł się w Dywizji im. Tadeusza Kościuszki, z którą przeszedł cały szlak bojowy. Opowiada też o Lenino, o Warszawie w 1944 r. , kiedy to dowódcy nawet im nie powiedzieli, że jest powstanie. Wreszcie Berlin i zatknięcie polskiej flagi na Kolumnie Zwycięstwa. Bohater felietonu, Antoni Jabłoński, jest ostatnim żyjącym uczestnikiem tego wydarzenia.

Opis (streszczenie): Jerzy Krusenstern, urodzony w 1924 roku w Druskiennikach, potomek arystokratycznego rodu, praprawnuk rosyjskiego admirała Johana Krusenterna. Przed wojną, jako harcerz, uczestniczył w obronie Grodna przed Sowietami we wrześniu 1939 roku. Wcześniej był obserwatorem na wieży w Druskiennikach, pełniąc w ten służbę pomocniczą dla Korpusu Ochrony Pogranicza. W zimie 1939/40 przedziera się przez niemiecko - rosyjską granicę do Warszawy i wstępuje do AK. Jest w oddziałach w rejonie Dębicy. O tym opowiada w odcinku "Byłem obrońcą Grodna". Pod koniec wojny wstępuje do WiN - u. Zostaje aresztowany przez UB w Tarnowie, ale szybko zwolniony po interwencji znajomego. UB nie wiedziało o jego przynależności do WiN - u. Kilku jego znajomych z organizacji dostało karę śmierci. Zmylił tropy, skończył studia.

Opis (streszczenie): Wspomnienia prof. Szewacha Weissa, byłego ambasadora Izraela w Polsce. Prof. Szewach Weiss opowiada o swoim dzieciństwie, o decyzji rodziny o wyjeździe z Polski w 1946 r. Mówi również o nauce i pracy w szkole rolniczej w Izraelu, przeżyciach związanych z deklaracją niepodległości Izraela w 1948 r. , a także swojej działalności politycznej. Prof. Szewach Weiss urodził się w 1935 r. w Borysławiu. Profesor nauk politycznych, dziennikarz, były przewodniczący Knesetu (1992 - 1996), były ambasador Izraela w Polsce (2000 - 2003). Otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu Wrocławskiego (2006), Uniwersytetu Warszawskiego (2011) i Uniwersytetu Medycznego w Łodzi (2011).

Opis (streszczenie): Kazimierz Wiśniak ur w 1931 r w Łodzi - znakomity scenograf, grafik, malarz. Od 1959 r współpracujący z teatrami w Krakowie, Warszawie, Wrocławiu i scenamu zagranicznymi, realizował scenografię do najwybitniejszych przedstwień KonradaSwinarskiego, Jarzego Jarockiego, Henryka Tomaszewskiego. Współtwórca krakowskiejPiwnicy pod Baranami.

Opis (streszczenie): Ireneusz Dudek - ur. w 1951 r. w Katowicach. Kompozytor, wokalista, harmonijkarz i autor tekstów. W dzieciństwie uczył się gry na skrzypcach. Samodzielnie opanował grę na harmonijce ustnej. W końcu lat 60. grał z amatorskim zespołem Silesian Blues Band (SBB). W latach 1984 - 1986, jako rockandrollowy wokalista Shakin’ Dudi, zyskał popularność piosenkami "Och, Ziuta", "Zastanów się, co robisz", "To ty słodka" i "Au sza la la la". Ta ostatnia wygrała w plebiscycie publiczności na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’85. Kontynuacją stylistyki Shakin’ Dudiego była utworzona w 1986 r. grupa The Dudi’s. Od 1981 r. Ireneusz Dudek jest organizatorem i kierownikiem artystycznym festiwalu Rawa Blues Festiwal, który w 1992 r. stał się imprezą międzynarodową.

Opis (streszczenie): Bohater odcinka pt. "Romantyczna Wileńszczyzna" jest absolwentem Wileńskiego Państwowego Instytutu Pedagogicznego. Pracował w prasie wileńskiej ukazującej się w j. polskim: w "Czerwonym Sztandarze", "Kurierze Wileńskim", "Naszej Gazecie" i dwutygodniku "Znad Wilii". Obecnie jest kustoszem w Muzeum im. Wł. Syrokomli w Borejkowszczyźnie koło Wilna. Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi RP.

Opis (streszczenie): Sentymentalna opowieść o przedwojennym Lwowie, opis pierwszej wizyty w rodzinnym mieście po wypędzeniu przez Rosjan. Jerzy Janicki (ur. 10 sierpnia 1928 w Czortkowie, zm. 15 kwietnia 2007 w Warszawie) polski pisarz, dziennikarz i scenarzysta. W 1946 r. w Krakowie zdał egzamin dojrzałości i rozpoczął pracę dziennikarską jako reporter sportowy. W latach 1947 - 1948 studiował polonistykę na Uniwersytecie Wrocławskim, następnie przeniósł się do Warszawy.

Opis (streszczenie): Ppor. Jadwiga Piłsudska-Jaraczewska (1920 - 2014) - córka Józefa Piłsudskiego, pilot, architekt. Młodość spędziła głównie w Warszawie, gdzie mieszkała z rodziną w Belwederze, oraz w Sulejówku w dworku "Milusin" podarowanym Piłsudskiemu przez żołnierzy. W 1937 r. zaczęła latać na szybowcach. Następnie uzyskała licencję pilota, również samolotowego. We wrześniu 1939 r. wraz z matką i starszą siostrą Wandą została ewakuowana specjalnym samolotem przez Szwecję do Anglii. Tam na uniwersytecie Cambridge ukończyła studia na wydziale architektury. Potem studiowała również urbanistykę i psychologię. Wstąpiła do Air Transport Auxiliary, służby pomocniczej RAF- u. Jako ferry-pilot transportowała różne rodzaje samolotów (w tym ciężkie bombowce) z fabryk na lotniska bojowe w całej Wielkiej Brytanii oraz uszkodzone samoloty do remontu. Przeprowadziła w ten sposób, często w bardzo ciężkich warunkach, setki samolotów. Po wojnie przebywała w Anglii na emigracji. Pracowała tam jako architekt, a także prowadziła z mężem firmę. Jesienią 1990 r. powróciła do Polski na stałe. Miała dwoje dzieci, syna Krzysztofa i córkę Joannę. Pod koniec życia wraz z rodziną angażowała się w działalność Towarzystwa Przyjaciół Instytutów Józefa Piłsudskiego i Fundacji Rodziny Piłsudskich.

Opis (streszczenie): Wspomnienia legendarnego kuriera z czasów młodości. W programie m.in. dramatyczna opowieść o zachowaniu niektórych polskich studentów wobec Żydów we Lwowie przed rozpoczęciem II wojny światowej. Karski mówi również o Łodzi, gdzie się urodził, i o swoich młodych latach. Jan Karski, właściwie Jan Kozielewski, kurier, świadek holokaustu, urodził się w 1914 r. w Łodzi, a zmarł w wieku 86 lat w Waszyngtonie.

Opis (streszczenie): Małgorzata Braunek, urodzona w 1947 r. w Szamotułach, aktorka filmowa i teatralna, nauczycielka zen. Ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie, Wydział Aktorski. Zagrała w ponad 20 filmach, m.in. w "Polowaniu na muchy" w reżyserii Andrzeja Wajdy, "Potopie" Jerzego Hoffmana oraz w serialu telewizyjnym "Lalka" Ryszarda Bera. W latach 80. na ponad dwadzieścia lat zerwała z aktorstwem. Była współautorką książki "Jabłoń w ogrodzie, morze jest blisko". Zmarła 23 czerwca 2014 w Warszawie.