Okrasa łamie przepisy godziny emisji w telewizji, obsada, kiedy leci i gdzie obejrzeć

Opis (streszczenie): Karol Okrasa kontynuuje poszukiwania polskiego smaku. A kiedy już ten smak odnajduje, ze smakiem i pożytkiem dla konserwatywnej polskiej widowni, próbuje go przełamać. Bo wbrew powszechnym wyobrażeniom polska kuchnia to nie tylko pierogi i schabowy. Mamy wielowiekową tradycje podawania ryb, szczególnie słodkowodnych, a polskie mięsa i wędliny biją jakością większość europejskiej produkcji. Od 1989 roku w najdalszych zakątkach Polski wytwarza się smakowite produkty warte zaprezentowania szerokiej widowni. Cudze chwalicie, swego nie znacie!W kolejnym odcinku Karol Okrasa zaprosi widzów na opowieść o kuchni przełomu zimy i wiosny, czyli na przednówku. W dzisiejszych czasach nadmiaru jedzenia, a nawet wielkiego marnotrawstwa produktów spożywczych, trudno nam sobie wyobrazić naszych przodków, którzy w tym okresie regularnie głodowali. Powoli kończyły się zapasy zakopcowanych ziemniaków i warzyw, a w spiżarce nie wisiała już nawet słonina. Dobrze, gdy zostało jeszcze trochę mąki czy kaszy, suszone grzyby, groch oraz kiszonki: kapusta, ogórki, jabłka. Czasem udało się złapać jakąś rybę w rzece lub podkraść w pańskim stawie. Głodowe menu opierało się głównie na zbieractwie. Gdy brakło zbóż jako zamienników używano niektórych chwastów. Kaszę i placki przyrządzano powszechnie z dziko rosnącej trawy, zwanej manną. Mąkę do wypiekania chleba często robiono z perzu. W sytuacjach skrajnych niedobory mąki uzupełniano dodatkiem suszonych liści lipy, mielonej kory brzóz, wrzosów, wiórów drewna, żołędzi. Polewki lub bryje gotowano z młodymi ostami, komosą, podagrycznikiem. Czy warto wracać do tych czasów dziś, gdy pełne najbardziej wyszukanych produktów sklepy każdy z nas ma na wyciągniecie ręki? Karol pokaże, że tak i przygotuje trzy potrawy inspirowane produktami dostępnymi na przednówku. Zobaczymy kotleciki rybne z dodatkiem suszonych liści, gotowany pasztet rybny z grochem i kapustą oraz dawny bigosek czyli potrawę z kawałków ryby i raków. Jak będą wyglądać takie potrawy? Zobaczymy w programie.

Opis (streszczenie): W tym odcinku Karola Okrasa wyruszy do grójeckich sadów. Okolice Grójca to największe jabłkowe zagłębie w Europie. Ponoć na tych terenach pierwsze sady zakładała już w XVI wieku królowa Bona, zawdzięczamy jej więc nie tylko tzw. włoszczyznę. Dziś w tym rejonie produkuje się wiele odmian znakomitych jabłek, które eksportowane są do wielu krajów świata. W uznaniu jakości Komisja Europejska wyróżniła te jabłka, nadając im certyfikat Chroniona Nazwa Pochodzenia. Polskie jabłka są cenione przez smakoszy za doskonałą harmonię pomiędzy kwasowością a słodyczą oraz za niezwykłą soczystość i jędrność miąższu. Takie jabłka to doskonały materiał dla kucharza do tworzenia wspaniałych potraw, co Karol Okrasa postara się pokazać. Z jabłek grójeckich Karol wyczaruje trzy potrawy. Pierwszą będą jogurtowe racuszki z jabłkami, będzie konfitura z pieczonego jabłka i musztardy francuskiej, a trzecią propozycją będzie sandacz z konfiturą jabłkową i duszoną cebulką. Jak będą wyglądać takie dania? Zobaczymy w programie.

Opis (streszczenie): Jesień to pora, kiedy nasze sady uginają się pod nadmiarem owoców. Część jabłek i gruszek z chęcią schrupiemy na surowo, ale już nasze babcie wiedziały, że nie da się zjeść wszystkiego, więc dobrze jest przechować część owoców na zimowy okres choćby pod postacią konfitur. Ale dziś, w pędzącym naprzód świecie, nikt już nie ma czasu, aby godzinami smażyć konfitury i je wekować w słoikach. Jak rozwiązać ten problem? Karol zaproponuje widzom sposób na swoje szybkie i proste konfitury z jabłek i gruszek, a użyje je jako dodatku do potraw mięsnych. Do zrobienia swoich konfitur zamiast cukru użyje miodu. A po miód uda się do Dzierżoniowa. Miasto to związane jest z miodem nie tylko poprzez nazwę, która pochodzi od księdza Jana Dzierżona, górnośląskiego pszczelarza i uczonego, ale również przez fakt, że co roku odbywa się tu wielki jarmark pszczelarzy z całego kraju, na którym można nabyć najróżniejszemiody. Pierwszą potrawą będą smażone wątróbki drobiowe podane z szybką konfiturą z jabłek. Druga propozycja to marynowany w ziołach kotlet cielęcy, podany z upieczonym na blasze podpłomykiem i szybką konfiturą z gruszek. Jak będą wyglądaćtakie dania? Zobaczymy w programie.

Opis (streszczenie): Karol Okrasa kontynuuje poszukiwania polskiego smaku. A kiedy już ten smak odnajduje, ze smakiem i pożytkiem dla konserwatywnej polskiej widowni, próbuje go przełamać. Bo wbrew powszechnym wyobrażeniom polska kuchnia to nie tylko pierogi i schabowy. Mamy wielowiekową tradycję podawania ryb, szczególnie słodkowodnych, a polskie mięsa i wędliny biją jakością większość europejskiej produkcji. Od 1989 roku w najdalszych zakątkach Polski wytwarza się smakowite produkty warte zaprezentowania szerokiej widowni. Cudze chwalicie, swego nie znacie! W tym odcinku Karol Okrasa zaprosi widzów na smaganą lodowatym wiatrem bałtycką plażę, aby opowiedzieć o indyku. Cóż ma wspólnego indyk z morzem? Otóż - podobnie jak ziemniaki, pomidory, papryka czy kukurydza - przypłynął do Europy zza morza, dopiero po wyprawach Krzysztofa Kolumba do Ameryki. Wcześniej był tu stworzeniem nieznanym. Zanim trafił na stoły dawnych Polaków, hodowany był jako ptak ozdobny w ogrodach magnatów i biskupów. Książki kucharskie z XVII wieku ledwie wspominały o tej nowości, ale już te wydawane sto lat później zawierały wiele przepisów poświęconych indykowi. A w "Panu Tadeuszu" Mickiewicza indyki są już pełnoprawnymi członkami gromadki rodzimego drobiu, obok kur, kaczek czy gęsi. Dziś nikomu indyka przedstawiać nie trzeba, jest to obecnie bardzo popularne mięso. I właśnie z takiego mięsa Karol przygotuje trzy propozycje. Jako pierwszą zobaczymy skrzydła indycze duszone w doprawionym orientalnie sosie z ciemnego piwa. Druga to kwaśna zupa na bazie soku z kiszonej kapusty z ziemniakami, boczkiem i mięsem z ud indyczych. A trzecia to smażone paski z indyczej piersi z cebulą i bakłażanem, duszone w pomidorowym sosie z ciecierzycą, na koniec zapieczone z jajkami. Jak będą wyglądać takie potrawy? Zobaczymy w programie.

Opis (streszczenie): W tym odcinku Karol Okrasa uda się do Muzeum Wsi Radomskiej. Tu, co roku odbywa się festiwal Święto ziemniaka, na którym koła gospodyń z okolicznych wsi prezentują swoje regionalne potrawy z ziemniaków. I choć ziemniaki aż do początku XIX wieku były niemal nieobecne w kuchni polskiej, to dziś nie sposób sobie wyobrazić bez nich jakichkolwiek dań polskiej kuchni regionalnej. Ziemniak jest dziś niewątpliwym królem polskiego stołu. Tym razem Karol spotka się z kołem gospodyń wiejskich ze wsi Zaława, które przedstawią mu swoje trepy ziemniaczane, czyli rodzaj pyz z tartych ziemniaków. Karol z kolei przedstawi widzom swoje propozycje. W pięknej scenerii zabytkowych chałup drewnianych przygotuje trzy potrawy z ziemniaków. 1/ Zapiekanka z tartych ziemniaków i żeberek; 2/ Śledź z marynowaną cebulą z sosem jajecznym oraz wędzonym puree ziemniaczanym; 3/ Pikantne orientalne curry ze swojskimi ziemniaczkami.

Opis (streszczenie): W kolejnym odcinku Karol Okrasa zabierze widzów w kulinarną podróż przez Polskę. Jak się okazuje, dziś łatwiej w małym miasteczku Warmii czy Mazur zjeść pizzę w jednej z licznych pizzerii niż regionalne pierogi. Jak tak dalej pójdzie, to pizza stanie się daniem regionalnym w wielu miejscach w Polsce. Trend ten jest dość silny, więc na początek Karol spróbuje nadać włoskim potrawom, które tak licznie opanowują polską gastronomię, polski charakter. Skoro już wszędzie jest pizzeria, to może chociaż niech produkty użyte do jej zrobienia będą lokalne. Jak nadać włoskim klasycznym daniom mazurski smak i aromat? Takie zadanie postawi sobie Karol podczas gotowania w tym programie. Jak zwykle Karol przygotuje atrakcyjne potrawy. Pierwszą będzie wariacja na temat spaghetti po bolońsku, które w wersjiKarola wykonane zostanie z dziczyzny z dodatkiem jałowca. Druga propozycja to kluski ziemniaczane z sosem ze szczupaka i kiszonego ogórka, czyli odpowiedź na włoskie gnocchi z ragu bianco. Trzecia potrawa to pizza z kindziukiem i borowikami. Jak będą wyglądać takie dania? Zobaczymy w programie.

Opis (streszczenie): Karol Okrasa kontynuuje poszukiwania polskiego smaku. A kiedy już ten smak odnajduje, z pożytkiem dla konserwatywnej polskiej widowni, próbuje go przełamać. Bo wbrew powszechnym wyobrażeniom polska kuchnia to nie tylko pierogi i schabowy. Mamy wielowiekową tradycję podawania ryb, szczególnie słodkowodnych, a polskie mięsa i wędliny biją jakością większość europejskiej produkcji. Od 1989 roku w najdalszych zakątkach Polski wytwarza się smakowite produkty warte zaprezentowania szerokiej widowni. Cudze chwalicie, swego nie znacie! W swojej kolejnej wyprawie kulinarnej Karol Okrasa zaprosi widzów w Bory Tucholskie. Obecnie to region chętnie odwiedzany przez licznych turystów, ale w dawnych wiekach były to ziemie niezwykle ubogie. Tak pisał historyk i badacz Pomorza, ks. Stanisław Kujot, w 1874r roku o swoich rodakach, Borowiakach Tucholskich: "Wioski małe, zwyczajne pustkowia wśród lasów, na wykarczowanym polu, które skąpo rodzi żyto i ziemniaki (...). Borowiak jest skromny, obywa się samymi ziemniakami, chleb jest dla niego pożywieniem odświętnym. Pomimo to Borowiak nie sarka, duch jego wcale nie przygnębiony." A co trafiało na stół ówczesnego Borowiaka oprócz ziemniaków i żyta? Były to przede wszystkim rośliny strączkowe, takie jak groch oraz grzyby z lasu i owoce zarówno z przydomowych sadów jak i te leśne. Ale pamiętajmy, że w dawnych czasach nie było lodówek ani zamrażarek. Zatem produkty zebrane w lecie czy na jesieni trzeba było jakość przechować na trudne zimowe i wczesno wiosenne czasy. Najtańszym wówczas sposobem konserwacji żywności było suszenie. Suszono prawie wszystko, rośliny strączkowe takie jak groch, wszelakie owoce: jabłka, gruszki, śliwki, żurawinę, jagody i oczywiście zabrane w lesie grzyby. Śladem tych czasów jest zapewne regionalna specjalność, czyli zupa "brzadowa" przygotowywana z suszonych owoców i suszonych grzybów. Mięso pojawiało się w menu Borowiaka rzadko, była to zazwyczaj słonina, jakaś kiełbasa, choć ulubionym przysmakiem była gęsina, a zwłaszcza gęsia okrasa. Idąc tropem suszonych warzyw, owoców i grzybów zaprosi widzów na gotowanie oparte o suszony groch, owoce i grzyby. A jakie potrawy z suszonego grochu, suszonych owoców czy grzybów przyrządzi dla widzów nasz kucharz? Pierwszą propozycją Karola będzie śniadaniowa potrawka z grochu i kiełbasy z gęsiną w paprykowym sosie. Druga to słodkie racuszki z suszonego grochu z konfiturą z suszonych jabłek. A trzecią to placki z grochu i twarogu z sosem grzybowym.

Opis (streszczenie): W swojej kolejnej wyprawie kulinarnej Karol odwiedzi zasypane śniegiem Kaszuby, aby przygotować dla widzów kolejną porcję nieźle złamanych przepisów inspirowanych lokalną kuchnią. Jeśli spojrzymy na listę potraw regionalnych Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, to w części dotyczącej województwa pomorskiego znajdziemy liczne przepisy na klopsy, kotlety czy pasztety wykonane ze zmielonych ryb zarówno tych z morza, jak i słodkowodnych z kaszubskich jezior. Karol wielokrotnie namawiał widzów, aby spożywali więcej ryb nie tylko ze względu na ich smak, lecz także walory zdrowotne. A potrawy z mielonych ryb dodatkowo pozbawione są ości, które dla wielu Polaków są pretekstem do niejadania ryb. Dotyczy to zwłaszcza dzieci. Taki właśnie będzie punkt wyjścia do gotowania w tym odcinku. A ponieważ zasypany śniegiem i skuty lodem krajobraz kaszubski aż prosi się o coś rozgrzewającego, zatem zupy z klopsami ze zmielonego mięsa ryb będą oczywistym rozwiązaniem. Jakie zatem zupy przygotuje nasz kucharz? Pierwszą propozycją Karola będzie zupa klopsowa na wędzonym wywarze rybnym z klopsami z łososia. Druga to grzybowy krupnik z klopsami z sandacza i wędzonego łososia. A trzecia to bulion rybny z delikatnymi klopsikami z sandacza i łososia, mocno doprawiony orientalnymi przyprawami.

Opis (streszczenie): W tym odcinku Karol Okrasa zaprasza widzów na potrawy z mąki z krzycy. Mało kto zna tę nazwę, a oznacza ona jedną z najstarszych genetycznie, nieuszlachetnioną jeszcze formą żyta ozimego. Krzyca była rozpowszechniona na teranie całych Karpat i wiąże się z gospodarką żarową, czyli wypalaniem lasu bądź stepu pod uprawę zboża. Prymitywny system nawożenia popiołem spalonych na miejscu roślin, jak też ręczna obróbka ziemi czy zbiór plonów przy użyciu sierpa były odwiecznymi metodami uprawy krzycy. To archaiczne żyto znane jest też pod gwarowymi określeniami, takimi jak ikrzyca czy skrzyca. Dziś krzyca jest już niemal całkowicie zapomniana, jednak dawniej używano to żyto do produkcji mąki i wypieku delikatnego w smaku pieczywa. Obecnie kłosy krzycy rosną na niewielkich leśnych lub górskich polach i są wykorzystywane jako pasza dla lokalnej zwierzyny. Mimo że roślina ta była w XIX wieku zbożem powszechnie uprawianym w Europie Środkowej, dzisiaj w naszym kraju uprawiają ją jedynie leśne koła łowieckie. Co ciekawe, poza przeznaczeniem paszowym, ziarno tej rośliny doskonale nadaje się do produkcji mąki i wypieku zdrowego pieczywa, które zachowuje świeżość na długo. Krzyca ma wiele odmian, z których najbardziej popularna nosi nazwę żyta świętojańskiego, bo sieje się to zboże w dzień św. Jana. Na szczęście, mąka z krzycy bywa już dostępna, choć zapewne nie wszędzie. Co Karol przygotuje z mąki z krzycy? 1/ Podpłomyki z krzycy, pieczone na blasze, podane z masłem cebulowym; 2/ Placki ze słoniną i boczkiem, podane z paprykową salsą; 3/ Placuszki z mąki, ziemniaków i ryby podane z filetem z grenadiera panierowanym w mące z krzycy i chrzanowym majonezem.

Opis (streszczenie): W kolejnym odcinku Karol Okrasa rusza do miejscowości Boria koło Ćmielowa, gdzie spotka się z młodym prężnym rolnikiem, który wyspecjalizował się w produkcji warzyw ekologicznych. W programie obaj spróbują wyjaśnić widzom, na czym polega dziś taka uprawa, jakie są wymagania i dlaczego warto po takie warzywa sięgać. Obecnie konsumenci coraz częściej sięgają po takie produkty, choć jak się okazuje, nasza wiedza na ich temat nie jest za duża, warto więc poruszyć ten temat. A ponieważ gospodarz porzucił jakiś czas temu jedzenie mięsa, Karol zaproponuje mu klasyczne, mięsne przeboje kuchni polskiej, ale w wersji warzywnej. Karol przygotuje trzy dania dobrze znane wszystkim mięsożercom, ale w wegetariańskiej odsłonie. Pierwszą potrawą będzie hamburger z soczewicy podany z sosem z ekologicznych buraczków. Druga propozycja to tatar, ale nie z wołowego mięsa, tylko ze specjalnie marynowanych suszonych pomidorów. A trzecie danie to ekologiczny żurek z mąki gryczanej z ziemniaczkami z wegetariańską okrasą.

Opis (streszczenie): W ostatnich latach obserwujemy wzrost zainteresowania dynią. To niegdyś bardzo popularne warzywo jeszcze 20, 30 lat temu prawie nie istniało w polskim jadłospisie. A słoiki z dynią w occie samotnie sterczały na pustawych półkach sklepów PRL - u. Czy obecne zainteresowanie spowodowane jest globalizacją i wpływami amerykańskiegoświęta Halloween, w którym wydrążona dynia ze świeczką w środku jest ważnym rekwizytem? Czy może to poszukiwania zdrowych produktów, które na powrót wprowadzamy do naszej diety? Trudno odpowiedzieć na to pytanie, ale na pewno po dynię warto sięgać. Jest niskokaloryczna, zawiera beta - karoten, witaminy i minerały. I co ciekawe, im dynia jest bardziej wybarwiona, bardziej złotopomarańczowa, tym więcej zawiera cennych składników. Karol przygotuje trzy dania, w których głównym składnikiem będzie dynia. Pierwszym daniem będą pierożki z pieczoną dynią i szpinakiem w sosie grzybowym. Druga potrawa to tarta na cieście francuskim z dynią, grzybami i śledziem. Trzecia propozycja to dyniowy kapuśniak na skrzydełkach. Jak będą wyglądać takie dania? Zobaczymy w programie.

Opis (streszczenie): W kolejnym odcinku Karol Okrasa opowie widzom o bigosie. To jedna z tych potraw, które uważane są za symbol polskiej kuchni. Choć współczesnych przepisów na to danie jest bardzo dużo, to w powszechnej opinii jest to duszona kapusta, kiszona bądź słodka, z mięsem, wędliną, grzybami i innymi dodatkami. Ale nie zawsze kapusta była obowiązkowym składnikiem bigosu. Jeśli spojrzymy na receptury Stanisława Czernieckiego w jego "Compendium ferculorum" z końca XVII wieku, to zobaczymy, że w żadnej z kilkunastu receptur na bigos czy też "bigosek" nie ma kapusty. W pochodzącej z tego samego okresu rękopiśmiennej książce kucharskiej z dworu Radziwiłłów w przepisie na "Bigos jezuicki" także nie występuje kapusta. Co więcej, nawet u Lucyny Ćwierczakiewiczowej z drugiej połowy XIX wieku w przepisie na "Bigos z pozostałej pieczeni" nie ma w ogóle kapusty, są tylko kwaśne jabłka. Czym więc był bigos naszych przodków? Można powiedzieć, że był to rodzaj gulaszu, z pokrajanych na kawałki mięs, ryb czy raków, mocno doprawionych na kwaśno, ostro i słodko. A służyły do tego zamorskie przyprawy korzenne, drogie cytrusy czy octy winne. Z czasem zamorskie przyprawy starano się zastępować rodzimymi, a zamiast kosztownej cytryny zaczęła się pojawiać swojska kapusta kiszona. Jeszcze w XIX wieku bigos z kapustą nazywano hultajskim. A dziś bez kapusty nie potrafimy sobie wyobrazić bigosu. Opowiadając krótko o historii bigosu, nasz kucharz przygotuje swoje wersje tej popularnej potrawy. Proponowane dania: 1/Bigos z kwaśnych ziemniaków i pieczonej karkówki wieprzowej; 2/Bigos z białej kapusty, grzybów i wędzonego jesiotra; 3/ Korzenny bigos z warzyw korzeniowych podany z pieczonym jesiotrem i konfiturą z kwaśnych jabłek.

Opis (streszczenie): W tym odcinku Karol Okrasa zaprasza widzów na opowieść o imbirze. To jedna z tych roślin, bez których wiele narodów nie wyobraża sobie kuchni - czy to chińskiej, japońskiej, koreańskiej lub wietnamskiej. Dla każdego mieszkańca Azji to podstawowy dodatek do potraw i bardzo skuteczne lekarstwo na wiele dolegliwości. Ale to, co nas interesuje najbardziej, to fakt, że imbir był naszym przodkom dobrze znany już od wieków. W pierwszych spisanych na polskich ziemiach przepisach kulinarnych z Malborka z XV wieku występuje imbir. Nie brak go także w polskich recepturach Falimirza czy Syreniusza z XVI wieku. A w pierwszej polskiej książce kulinarnej "Compendium Ferculorum" Stanisława Czernieckiego wydanej w 1682 roku zdanie: "przydaj lub wsyp imbieru niemało" powtarza się nader często. Można powiedzieć, iż to jedna z ulubionych przypraw mistrza Czernieckiego. Później, w XVIII i XIX stuleciu imbiru używano mniej, ale nawet w chudym w importowane przyprawy okresie PRL - u każda gospodyni wiedziała, że bez mielonego imbiru nie ma dobrego piernika, pasztetu czy flaków. Dziś w sklepach mamy pełny wybór imbiru: znany naszym mamom, babciom suszony i mielony, świeże pędy (kłącza) dostępne są dziś w każdym sklepie, znany jest marynowany imbir jako dodatek do sushi, bywa nawet galangal zwany tajskim imbirem. To roślina spokrewniona z imbirem szeroko stosowana w kuchni tajskiej. Karol Okrasa przygotuje imbirowy sernik z kaszą gryczaną, pierożki z farszem z białej kiełbasy i imbiru oraz salsą z gruszki i marynowanego imbiru do pieczonego indyka z bakłażanem.

Opis (streszczenie): W tym odcinku Karol Okrasa zaprasza widzów na dania z kociołka. W dzisiejszych czasach, gdy obiad jest podzielony na dania, takie jak zupa, drugie, deser, często jakaś przystawka, trudno nam sobie wyobrazić posiłki naszych przodków, które wyglądały zupełnie inaczej. Nikt nie bawił się w gotowanie zupy, kartofli, smażenie mięsa czy przyrządzenie sałatki, wszystko w osobnych naczyniach. Z wyjątkiem świątecznych okazji, nawet na dworach możnych, a cóż dopiero w chłopskiej chacie, codzienne potrawy przygotowywano w jednym naczyniu, czyli mówiąc wprost warzono je w jednym kotle. Słowem w dawnej Polsce królowały raczej dania jednogarnkowe. W zależności od zamożności domu były one bardzo proste lub bardziej wymyślne, bogate w zamorskie składniki i korzenie. Do dziś w kuchni niemieckiej znane są takie potrawy typu eintopf, ale przecież w podobny sposób jadano także w naszym kraju. Do tej tradycji warto wracać, bo uwarzenie sobie całego obiadu w jednym kociołku jest na pewno bardziej oszczędne, a jednocześnie rezultat takiego gotowania może być bardzo interesujący i smakowity. Karol przygotuje trzy dania: 1/ przyrządzone w kociołku na ogniu skrzydełka drobiowe; 2/ gęsta zupa rybna wzbogacona wędzonym pstrągiem; 3/ zębacz zapiekany z fasolką szparagową.

Opis (streszczenie): W tym odcinku Karol Okrasa ruszy do Torunia, gdzie spotka się ze znanym już z naszych programów profesorem Jarosławem Dumanowskim, historykiem, zajmującym się dziejami polskich kulinariów. Swoją wizytę w mieście rozpoczną od domu, w którym ongiś mieszkał Włoch Filip Kallimach, nauczyciel synów króla Kazimierza Jagiellończyka i sekretarz króla Jana Olbrachta. Lecz mało kto wie, że w młodości Kallimach przyjaźnił się z autorem, a nawet występuje na kartach pierwszej europejskiej drukowanej książki kucharskiej Bartolomeo Platiny. Istnieją też pewne tropy pozwalające przypuszczać, że włoskiej kuchni próbował w domu Kallimacha młodziutki Mikołaj Kopernik. Tak więc jak się okazuje, włoszczyzna zagościła na polskich stołach już przed przybyciem królowej Bony. A dla Karola to wyzwanie, aby odtworzyć starodawne przepisy i dostosować je do współczesnych gustów. Zrobi to na dachu jednego z toruńskich hoteli, skąd rozciąga się widok na dom Kopernika. Karol przygotuje trzy dania: 1/ selerowe rosti z serem i konfiturą z czerwonej cebuli; 2/ zapiekane kalafiory z serem i marynowaną marchewką; 3/ gulasz z bakłażana z pieczonymi warzywami.

Opis (streszczenie): Tym razem Karol uda się w swoją kulinarną podróż do Ciechocinka. Mało kto wie, że tutejsze tężnie zostały zbudowanenie tyle w celach zdrowotnych, lecz kulinarnych. Kiedy po kongresie wiedeńskim, Austriacy narzucili Królestwu Polskiemuogromne cła na sól z Wieliczki, Stanisław Staszic polecił swoim inżynierom opracowanie metody na uzyskiwanie soli z obecnej na Kujawach solanki. A bez soli, tej najbardziej popularnej i najstarszej przyprawy nie istnieje żadna kuchnia. I choć dziś soli jemy w nadmiarze, warto poznać dawne sposoby jej pozyskiwania. W scenerii dawnej warzelni soli, gdzie pozyskuje się ją metodami sprzed 200 lat, Karol przygotuje swoje potrawy. W menu nie zabraknie gęsi, bo jak wiadomo, z gęsiny Kujawy słyną. Będzie zatem gęsina pieczona w soli i inne propozycje. Jak będą wyglądać takie dania? Zobaczymy w programie.

Opis (streszczenie): W swojej kolejnej wyprawie kulinarnej Karol Okrasa zaprosi widzów na opowieść o żurach i zakwasach. Kim był wynalazca pieczenia chleba przygotowanego na zakwasie, zapewne nigdy się nie dowiemy. Na pewno takie pieczywo wypiekano już w starożytności. Było ono dużo smaczniejsze niż wypiekane wcześniej płaskie podpłomyki z nieukwaszonej mąki. Zakwas na chleb powstaje z połączenia mąki i wody, w wyniku działania dzikich drożdży i bakterii. Sprawia on, że podczas pieczenia chleb pięknie rośnie, a upieczony ma lepszy smak, aromat i właściwości odżywcze. Starannie przechowywany zakwas może zachować swoje właściwości przez wiele lat. Prawdopodobnie właśnie zakwas chlebowy był punktem wyjścia do stworzenia zup na bazie ukiszonej mąki, znanych w Polsce jako żury. Przygotowywane na bazie mąki żytniej lub pszennej mogły być zarówno postne jak i świąteczne. W tej drugiej wersji łączono je z wywarami mięsnymi i kawałkami mięsiwa czy kiełbasy. Żury popularne są również na Białorusi, Słowacji, w Czechach. Łemkowie przygotowywali z ukiszonej mąki owsianej swoją kiesełycię, czyli żur owsiany. Zupy na bazie ukiszonej mąki to bardzo charakterystyczna potrawy wschodniej Słowiańszczyzny. W tym odcinku Karol spotka się z kolegą, który przygotowuje różne żurki i zakwasy na bazie różnych rodzajów mąki z niezwykłymi dodatkami. Na bazie jego żurków i zakwasów nasz kucharz przygotuje trzy potrawy. 1/ Zupa rybna na bazie żuru z mąki żytniej i zamarynowanego dorsza. 2/ Smażony dorsz w sosie na bazie zakwasu z kiszonych buraków czerwonych. 3/ Smażone w głębokim oleju chrupiące kawałki kaczki, z dodatkiem cebuli i zielonego groszku, podane w sosie na bazie żurku z mąki żytniej i zakwasu z buraków.

Opis (streszczenie): Kiedy kończy się zima, instynktownie odczuwamy chęć jedzenia potraw lżejszych, tęsknimy za nowalijkami, mamy ochotę na coś zielonego. Ale kiedy wyjdziemy na pole, wszystko jest jeszcze szare i bure, nie ma śladu wegetacji. Dlatego w tym odcinku Karol zabierze widzów do jednej z największych i najnowocześniejszych szklarni w Polsce pod Piotrkowem Trybunalskim, gdzie na kilku hektarach rosną różnego rodzaju sałaty, zioła, nowalijki. Tu jest zielono przez cały rok. Przy okazji Karol Okrasa pokaże widzom, że nowoczesna uprawa ziół i sałat zapewnia wysoką jakość, a konsument otrzymuje w pełni wartościowy i zdrowy produkt. W niezwykłej scenerii wielkiej, zielonej łąki pod szkłem Karol przygotuje trzy potrawy z sałat i ziół. 1/ Sałata rybna z podpieczonym łososiem; 2/ Krokiety z ciecierzycy w kremowym sosie śledziowym; 3/ Sałatka z gotowanego kurczaka ze świeżymi warzywami i orientalnym sosem.

Opis (streszczenie): Przeciętny Polak nie wyobraża sobie obiadu bez ziemniaków. Figuruje on w licznych przepisach regionalnych, i w Polsce wschodniej i zachodniej. Ale dziś spożycie ziemniaka maleje. Chętniej sięgamy po makarony czy pizze. A to błąd, bo ziemniak ma więcej witaminy C niż jabłko i jest pięć razy mniej kaloryczny niż makaron. Okazuje siętakże, że Polska ma doskonałe ziemie do uprawy ziemniaka. Nasze kartofle, dzięki lekkim glebom, na których rosną, są bardzo smaczne i cenione przez smakoszy. Karol wyruszy w okolice Zbąszynia, w Wielkopolsce, aby sięgnąć po świeżo wykopane z ziemi ziemniaki i przygotować z nich pyszne potrawy. Dlatego pierwszym daniem będzie zupa ziemniaczana wedle przepisu z książki kucharskiej armii generała Hallera we Francji z 1918 roku. Drugim - pieczony w ognisku ziemniak podany z wielkopolskim twarożkiem gzikiem odpowiednio zmodyfikowanym przez Karola i śledziem. Trzecia propozycja to mostek cielęcy w sosie ziemniaczanym. Jak będą wyglądać takie dania? Zobaczymy w programie.

Opis (streszczenie): W tym odcinku Karol Okrasa zaprosi widzów na opowieść o zamorskich produktach na polskim stole. Choć wydaje nam się, że rodzima kuchnia oparta jest wyłącznie na lokalnych produktach, to już od zarania naszych dziejów artykuły z innych, często bardzo odległych krain doprawiały i urozmaicały polskie potrawy. W polskich średniowiecznych księgach szafarskich odnajdziemy liczne zapiski dotyczące pieprzu, cynamonu, goździków, kwiatu i gałki muszkatołowej, szafranu, a nawet oliwy, cytryn czy suszonego dorsza ze Skandynawii. Naszym przodkom trudno było sobie wyobrazić mięso bez pieprzu czy wielkanocne baby bez szafranu, a rosół bez liści laurowych. W czasach PRL-u, z uwagi na trudności z dewizami, ilość importowanych produktów spożywczych uległa znacznemu zmniejszeniu, za to w latach dziewięćdziesiątych XX wieku Polacy zaczęli coraz chętniej sięgać po przysmaki z całego świata. Opowie o tym krótko pan Stanisław Lenart, który w tym okresie współprowadził program "Gotowanie na ekranie" na antenie TVP1. Karol przygotuje kilka potraw, pokazując, jak połączyć zagraniczne produkty z lokalnymi po to, by stworzyć nowe dania na polski stół. Propozycje potraw: 1/ Dorada zapiekana z gulaszem warzywnym smażonym na oleju rzepakowym; 2/ Polenta smażona na oleju rzepakowym z okrasą z boczku, cebuli i ogórków kiszonych; 3/ Dorada zapiekana na wytrawnej konfiturze z pomidorów i cebuli smażonych na oleju rzepakowym, z salsą z grochu. Dodatkowo potrawa zostanie doprawiona olejem rzepakowym tłoczonym na zimno.

Opis (streszczenie): W kolejnej wyprawie kulinarnej Karol Okrasa zaprasza widzów na opowieść o omletach. Ponoć omlety jadali już starożytni Persowie i Rzymianie. Samo słowo omlet pochodzi od francuskiego omelette i znane było już od połowy XVI wieku. Słynna książka "La cuisiniere bourgeoise", czyli Kucharka mieszczańska z 1746 roku zawiera wiele przepisów na omlet. Jej polskie tłumaczenie Wojciecha Wielądki pod nazwą "Kucharz doskonały", także podaje przepis na omlet, ale jeszcze pod francuską nazwą. Legenda głosi, że wielką miłośniczką omletów była królowa Marysieńka, żona króla Jana III Sobieskiego i córka francuskiego markiza. W XIX wieku autor pierwszych polskich bestselerów kulinarnych, Jan Szyttler zostawił po sobie liczne przepisy na omlet, w tym nawet na omlet ze śledziami. Dziś omlet, choć z prostych składników, może być za sprawą wykonania i wykwintnych dodatków daniem niezwykle wytwornym. Dobry omlet wymaga ręki mistrza. Dziś omlety są potrawami popularnymi nie tylko we Francji, ale i na całym świecie od Hiszpanii i Włoch poczynając, na Iranie, Indiach i Japonii kończąc. Propozycje Karola: 1/ piankowy omlet grzybek z konfiturą z wędzonych jabłek; 2/ omlet, we francuskim stylu, nadziany farszem z pieczonego karmazyna i podsmażonych warzyw i podany z ostrym sosem; 3/ omlet z kompozycją z warzyw w orientalnym stylu i podany z sosem z awokado.

Opis (streszczenie): W tym odcinku Karol Okrasa odpowie na liczne zapytania napływające od widzów. Często pojawiają się prośby o propozycje ciekawych dań dla osób nietolerujących glutenu, chorujących na celiakię. Jeszcze całkiem niedawno osoby takie, którym szkodził nasz codzienny chlebek czy chrupiąca bułeczka byli uznawani za dziwaków. Dziś wiemy, że ponad jeden procent naszej populacji cierpi na chorobę związaną z wytwarzaniem przez organizm przeciwciał skierowanych przeciwko glutenowi i powoduje uszkodzenie kosmków jelitowych, czyli właśnie celiakię. A ponad 5 procent cierpi na różne formy nietolerancji glutenu. Czym jest ów tajemniczy gluten? Białkiem, które występuje w wielu ziarnach zbóż, zwłaszcza w pszenicy i w życie, a nadaje ciastu zrobionego z mąki tych zbóż plastyczność i ciągliwość. Czy można stworzyć ciekawe potrawy bez mąki, panierki i smakowitych kluseczek? Karol Okrasa postara się odpowiedzieć na to pytanie. W pięknej scenerii nadbużańskich pól Karol przygotuje trzy potrawy bez glutenu: 1/kukurydziany chlebek z pastą z czerwonej fasoli i boczniaków, 2/ łosoś z salsą z cykorii i smażonym kalafiorem, 3/ gulasz z indyka i szpinaku z plackami ziemniaczanymi.

Opis (streszczenie): Karol Okrasa, jak zawsze, zabierze widzów w kulinarną podróż przez Polskę. Tym razem celem będzie mała miejscowośćZastawno niedaleko Elbląga. Jeden z gospodarzy hoduje tu niezwykłe rasy krów, m. in. ma trzy okazy bydła Scottish Highlander. To bydło o długich rogach i bogatym futrze, a mięso z tej rasy krów to ulubiony przysmak królowej brytyjskiej Elżbiety II. Monarchini jest właścicielką pokaźnego stada tej rasy, a wspaniałe mięso tych zwierząt ozdabia królewskie uczty. Kiedyś polska wołowina pochodziła od krów, które przestały już dawać mleko i nadawała się raczej na rosół lub gulasz. Jedynie Polacy odwiedzający Stany Zjednoczone opowiadali o wspaniałych, kruchych i soczystych stekach wołowych, w których specjalizują się kucharze zza Oceanu. Czy równie smaczne steki można przygotować z wołowiny wyhodowanej w Polsce? Takie oto zadanie postawi sobie Karol podczas gotowania w tym programie. Jak zwykle Karol przygotuje atrakcyjne potrawy. Pierwszą będą soczyste i kruche steki z antrykotu pieczone na ogniu. Druga propozycja to duszone w piwie policzki wołowe. Trzecia to kanapka z sałatami, pieczoną papryką i stekiem bavette, czyli specjalnym kawałkiem wyciętym z łaty wołowej. Jak będą wyglądać takie dania? Zobaczymy w programie.

Opis (streszczenie): Tym razem Karol Okrasa zaprasza widzów na opowieść o kuchni na ziarnku grochu. Jak dowodzą badania archeologiczne, groch znany jest ludzkości już od 9 tysięcy lat. W kuchni polskiej zawsze ceniono groch. Groch ze słoniną był ulubionym daniem zarówno biedniejszych warstw, jak i królów. Ponoć do wielkich amatorów takiego grochu ze słoniną należał król Zygmunt III Waza. Francuski inżynier i kartograf, markiz Guillaume Levasseur de Beauplan, który w latach 1630 - 1648 pracował w służbie królów polskich, tak opisywał ucztę magnacką: zastawiają różne potrawki i frykasy jako to groch ze słoniną, bez którego nie ma u Polaków uczty i który tak lubią, że go nie jedzą, ale połykają. Wersją postną był groch z kapustą, danie wigilijne, które spotkamy do dziś w wielu kuchniach regionalnych. Bardziej współczesnym Polakom groch kojarzy się z wojskową grochówką z kotła serwowaną na festynach i jarmarkach. Ale te wszystkie potrawy z grochu są raczej kaloryczne, ciężkie. Czy można stworzyć na bazie grochu potrawy lekkie, bardziej przystające do naszych czasów? Oto zadanie dla Karola, który przygotuje trzy dania z grochem w roli głównej. 1/ Marynowany łosoś z pikantną sałatką z ogórka i grochu włoskiego; 2/ Parowany w wywarze z żeberek szczupak podany z korzennym puree z grochu oraz lekkim sosem ziołowym; 3/ Smażone, pikantne kuleczki z zielonego grochu z sosem jogurtowym.

Opis (streszczenie): W kolejnym odcinku Karol Okrasa rusza do Muzeum Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego w Chlewiskach. Co ma wspólnego zabytkowa huta z gotowaniem? Otóż dopiero w połowie XIX wieku na ziemiach polskich zaczęto masowo przechodzić z gotowania na żywym ogniu, czyli na paleniskach, na tak zwane kuchnie angielskie, czyli kuchnie z płytą stalową i fajerkami, które pamiętamy z dawnych lat. I choć kuchnie, w których palenisko od garnka oddzielała stalowa płyta, wynaleziono w Anglii już w XVII stuleciu, to dopiero rozwój rodzimego hutnictwa, zapoczątkowany przez Stanisława Staszica w pierwszej połowie XIX wieku pozwolił naszym przodkom na radykalna zmianę sposobu gotowania. Dziś stalowa kuchnia z fajerkami to raczej zabytek, ale ponad 150 lat twemu była symbolem nowoczesności i rewolucji kulinarnej. I o tym Karol opowie widzom, przygotowując jak zwykle interesujące potrawy. Karol przygotuje trzy dania. Pierwszą potrawą będzie szarpana łopatka wieprzowa pieczona w soku z kiszonej kapusty. Druga propozycja to pieczony na stalowej płycie placek z cebulą, boczkiem i grzybami. A trzecia królewski kotlet mielony z wędzonymi buraczkami.

Opis (streszczenie): Polska jest trzecim producentem na świecie po USA i Chinach, ale pierwszym światowym eksporterem świeżych pieczarek. W ciągu zaledwie kilku lat pokonaliśmy najmocniejszych w tej dziedzinie na naszym kontynencie - Holendrów. W programie odwiedzimy nowoczesną pieczarkarnię, a Karol Okrasa pokaże, jak te smaczne grzyby przygotować w niecodzienny sposób. W jednym daniu połączy w smakowitą całość tak odległe od siebie produkty, jak pieczarki, jagnięcinę i czekoladę. Karol przygotuje trzy dania. Pierwsze to pieczony łosoś z sosem z pieczarek, mleka kokosowegoi szpinaku. Druga potrawa to marynowany w soku z kiszonej kapusty łosoś z marynowanymi pieczarkami i sałatą. Trzecią propozycją jest ciasto z jagnięciny z pieczarkami i czekoladą.

Opis (streszczenie): W tym odcinku Karol Okrasa wyruszy do doliny Białej Nidy na Kielecczyźnie. Kuchnia tego regionu nie zagościła jeszcze w naszym programie, więc czas to naprawić. W dawnych czasach jadano w tych okolicach skromnie, by nie rzec biednie. Na słabych glebach uprawiano głównie ziemniaki, kapustę, rośliny strączkowe i zboże. Najbardziej znaną potrawą jest zupa zalewajka świętokrzyska. Była ona przygotowywana na bazie kwaśnego żuru, z ziemniakami, kiełbasą lub boczkiem, czasem z dodatkiem grzybów. Znajdziemy tu też wiele dań z ziemniaka, który choć pojawił się w jadłospisie dopiero w XIX wieku, jest podstawą wielu regionalnych specjalności takich jak: "gałki", "goły", "golorze", pyzy, "tryndle", "pigoły", "targańce" czy też "zmiocarz" - rodzaj pasztetu ziemniaczanego. Na głębokim oleju smażono pączki z ziemniaków, a wśród potraw ziemniaczanych królował kugiel, czyli zapiekanka ziemniaczana z mięsem wywodząca się z tradycji żydowskiej. Lokalne gospodynie do dziś wyrabiają prawdziwe wiejskie twarogi czy masło. Karol przyrządzi swoje wersje tradycyjnych dań regionalnych. 1/ Przygotowana w kociołku na ogniu zupa z grochu, kaszy i ziemniaków; 2/ Bitki z ligawy wołowej w pikantnym sosie z kuleczkami z ziemniaków; 3/ Placki z ziemniaków z farszem z wiejskiego twarogu i domowej konfitury.

Opis (streszczenie): W kolejnym odcinku Karol Okrasa ponownie wyruszy na Kaszuby. Tym razem inspiracją do przygotowania przez niego niezwykłych potraw będzie typowo kaszubska zupa "brzadowa". A czym jest ów tajemniczy "brzad"? To nic innego jak suszone owoce. Przez wieki uboga ludność Kaszub w lecie i na jesieni zebrane owoce zarówno leśne, jak i te z przydomowych sadów, pieczołowicie suszyła po to, by w zimie czy na przednówku wzbogacić skromne potrawy. Było to w czasach, gdy nie było bogato zaopatrzonych sklepów, lodówek, chłodni czy współczesnych przechowalni owoców, można było liczyć tylko na to, co się samemu zebrało. Suszone owoce były ważnym elementem diety dawnych Polaków. Wspomnieniem tych czasów jest dziś wigilijny kompot z suszu. Ale podczas swoich poprzednich wypraw Karol odkrył na Kaszubach wigilijną zupę "brzadową", w której oprócz suszonych owoców były także suszone grzyby. I to połączenie suszonych owoców i suszonych grzybów jest czymś niezwykłym i wartym szerszego rozpropagowania. Choć wydaje się, że owoce i grzyby średnio do siebie pasują, to jednak zestawienie tych dwóch produktów w jednym daniu daje zaskakujący efekt. Na tym niecodziennym połączeniu Karol zbuduje swoją opowieść kulinarną w tym odcinku. A jakie potrawy inspirowane kaszubską zupą "brzadową" przygotuje dla widzów nasz kucharz? Pierwszą propozycją Karola będzie duszona w wywarze grzybowym karkówka wieprzowa z suszonymi wiśniami. Druga to kluseczki śląskie ze śmietanowym sosem z suszonych grzybów i suszonych śliwek. A trzecią będzie tatar ze śledzia w sosie z mocno uprażonej cebuli z suszonymi śliwkami, podany z grzybowymi plackami ziemniaczanymi.

Opis (streszczenie): W tym odcinku Karol Okrasa zaprasza widzów w okolice Poleskiego Parku Narodowego. Obecnie tylko niewielka, zachodnia część Polesia znajduje się w granicach obecnej Polski. Przed II wojną światową poleskie było jednym z najbiedniejszych województw ówczesnej Rzeczpospolitej. Większą część jego obszaru zajmowały bezkresne błota i bagna, a do wielu wiosek nie było dostępu przez większą część roku. Podczas spisów ludności ponad 60 procent mieszkańców deklarowało, że posługuje się językiem "tutejszym". Bieda Poleszuków była przysłowiowa. Biedna była też miejscowa kuchnia, potrawy były skromne, przyrządzone z najprostszych składników. Przykładem mogą tu być choćby zupa czy kisiel z owsa, najtańszego zboża. W zamożnej Wielkopolsce owsem żywiły się konie, a na Polesiu ludzie. Epokę cyklicznych głodów zakończyło dopiero masowe wprowadzenie uprawy ziemniaka w połowie XIX wieku. I od tego czasu ta smaczna bulwa zaczęła dominować w poleskim jadłospisie. Poleskie potrawy to właśnie ziemniaki, kasza gryczana, pierogi, pyzy, dzikie zioła. A jakie propozycje inspirowane poleską kuchnią przygotuje Karol Okrasa? Dania: 1/ Żeberka wieprzowe zapiekane w ziemniakach z burakami; 2/ Placki z ziemniaków, kaszy gryczanej i kapusty z wędzoną śmietaną; 3/ Słodkie kulki ziemniaczano-serowe z kaszą.

Opis (streszczenie): Tym razem Karol Okrasa wyruszy nad piękną, wciąż dziką rzekę Biebrzę i pokaże widzom, jak przygotować szybkie potrawy z grilla. Jak powszechnie wiadomo, po pierwszym weekendzie maja, jak Polska długa i szeroka, rodacy rozstawiają swoje stanowiska na działkach, w miejscach biwakowania. Zewsząd dobiega zapach żarzącego się węgla drzewnego oraz aromaty karkówki, kaszanki czy podpieczonej kiełbasy. Co ciekawe, jeszcze w czasach późnego PRL - u, czyli stosunkowo niedawno, grillowanie było w naszym kraju przyjemnością prawie nieznaną. Ale minęło nieco ponad trzydzieści lat i poczuliśmy się mistrzami świata w tej dziedzinie. Oczywiście najbardziej smakowite dania grillowe, zbyt często jadane, w końcu się znudzą. Istnieje zatem silna potrzeba, aby ofertę grillową od czasu do czasu odświeżyć ciekawymi nowinkami. To zadanie dla Karola, który rozbije namiot nad brzegiem Biebrzy i pokaże widzom nową porcję grillowych przysmaków. Przy czym założenie jest takie, aby ryba czy mięso, które trafią na ruszt, nie spędziły tam dłużej niż jedną minutę. Pierwszą propozycją szybkiego grillowania będzie szaszłyk z marynowanej polędwicy wołowej z pieczoną sałatą rzymską. Po zimnej nocy w namiocie Karol pokaże, jak przygotować na śniadanie smakowitą kanapkę z grillowaną wołowiną, pesto oraz konfiturą z cebuli i musztardy. A na koniec zobaczymy grillowane kawałki łososia owinięte boczkiem i podane z salsą ze słonecznika i grillowanej papryki.

Opis (streszczenie): W tym odcinku Karol Okrasa zaprasza widzów na opowieść o plackach ziemniaczanych. Czy placki ziemniaczane to nasz rodzimy wynalazek? Ponoć tak, choć same ziemniaki przybyły z Peru do Europy w XVI wieku, ale na stoły trafiły dużo później. Pierwsze przepisy z użyciem ziemniaków pochodzą w Polsce z końca XVIII wieku. Pisali o kartoflach księża, dziejopis Jędrzej Kitowicz i botanik Jan Krzysztof Kluk. Ziemniakom kilka wersów poświęcił nasz wieszcz narodowy Adam Mickiewicz w 1819 roku: A kartofla, w głąb warstwę przekopawszy skrzepłą, Na łonie wielkiej matki potrzebne ma ciepło i owoc z tysiącznego dająca porostu, Wygłodzonych oraczów zachowa od postu. W wydanej we Lwowie w 1842 roku książce Nowy, wyborny i najtańszy kucharz, czyli sposób sporządzania najsmaczniejszych potraw z kartofli, znajdziemy wiele pomysłów na dania z ziemniaka, takich jak rozliczne sałatki z ziemniaków, dodatki z ziemniaków do mięs, różne ziemniaczane ciasta, leguminy, wypieki, kasze i makarony, wyrabianą z ziemniaków wódkę, piwo, wino, a nawet kawę, mydło i świece. Są też placki. Choć my Polacy uważamy placki za naszą narodową specjalność, to znają je także Białorusini, Ukraińcy, Rosjanie, Austriacy, Niemcy czy Węgrzy. Ci ostatni najchętniej w towarzystwie węgierskiego gulaszu. Szwajcarzy swoje rösti przyrządzają bez jaj i mąki, ale z boczkiem i cebulką. Placki z ziemniaków Latkes, to tradycyjne danie kuchni żydowskiej, podawane na święto światła, czyli Chanukę. Polacy placki ziemniaczane najczęściej jadają ze na słodko ze śmietaną i cukrem lub na słono z cebulą, z sosem gulaszowym, z serem, ze skwarkami. A jak doprawi swoje placki ziemniaczane Karol i jakie przyszykuje do nich dodatki? Proponowane dania: 1/ ziołowe placki ziemniaczane z tatarem z pstrąga łososiowego; 2/ placki z ugotowanych i przetartych ziemniaków i kiszonej kapusty z zapieczonym serem; 3/ ziemniaczane placki na słodko z dodatkiem aromatycznego twarożku i domowej konfitury.

Opis (streszczenie): W kolejnej wyprawie kulinarnej Karol Okrasa wyrusza w okolice Puszczy Kozienickiej. Kuchnia tego rejonu Mazowsza jest znacznie mniej znana niż kuchnia podlaska, śląska czy mazurska. Najstarsze drukowane relacje o pożywieniu lokalnej ludności pochodzą z pierwszej połowy XIX wieku i są zawarte między innymi w opracowaniach ks. Józefa Gackiego czy Oskara Kolberga. Dieta dawnych mieszkańców tych ziem oparta była na gospodarce rolniczo-hodowlanej oraz na naturalnych zasobach łąk i lasów. Wśród roślin uprawnych zdecydowanie przeważały zboża, które w postaci kaszy i mąki trafiały na stoły mieszkańców. Z warzyw uprawiano głównie rzepę, buraki, marchew, pietruszkę, cebulę. Wyjątkowo dużo spożywano kapusty, którą kiszono w wielkich dębowych kłodach lub beczkach zwanych śledziówkami. Do kiszenia kapusty, często w całych główkach, dodawano liście wiśniowe, leśne jabłka lub gruszki. Z kiszonych liści kapusty przygotowywano także gołąbki, faszerowane kaszą jaglaną. W każdej zagrodzie chłopskiej nie mogło także zabraknąć chleba. Wypiekany był na zakwasie z mąki żytniej razowej lub z mąki mieszanej zwanej spółką. Pieczono go na liściach chrzanu lub kapusty w chlebowych piecach opalanych drewnem. Zbieranie grzybów, jagód czy dziko rosnących roślin na obszarze puszczy było powszechnie praktykowane. W okresach głodu posiłki przyrządzano z dzikich roślin oraz z niedojrzałego ziarna zboża. Komosę białą zwaną lebiodką lub łopuchą, gotowano na zupę, którą zasypywano śrutą żytnią. Jako okrasy używano mleka. Zbierany szczaw wchodził w skład pożywienia codziennego tzw. barszczu. W okresach głodu sporządzano z niego kwaśne polewki zaprawione mlekiem lub mąką z dodatkiem posiekanych drobno ziemniaków. Oprócz szczawiu zbierano pokrzywę i powój polny zwany zajęczą kapustą. W trakcie swojej wędrówki Karol odwiedzi panią Justynę, która interesuje się lokalną kuchnią. Sama przygotowuje w domu wiele kozienickich przysmaków. Z niektórymi z nich podzieli się z naszym kucharzem. A co będzie w menu? 1/Zupa z rwokami czyli kluseczkami na bazie wiosennych ziół z jagnięciną; 2/ Parzybroda ze słodkiej kapusty z kiszonymi ziemniakami i sosem z rydzów, podana ze smażonym dorszem; 3/ Sójki kozienickie, czyli pieczone pierożki z farszem z kaszy jaglanej, kapusty, grzybów i serka koziego.

Opis (streszczenie): W tym odcinku Karol Okrasa ruszy do niewielkiej miejscowości pod Maciejowicami nad Wisłą. To jego rodzinne miasteczko, gdzie często spędzał wakacje w dzieciństwie. Jedną z potraw, którą dobrze pamięta, był niedzielny rosół z kury. Te wspomnienia to pretekst, aby zająć się specjalnym produktem. To kurczak wolniej hodowany, karmiony polskimi zbożami oraz kukurydzą, o specyficznej barwie i aromacie mięsa. Karol, na prośbę widzów, postanowił wziąć ten rodzaj drobiu na swój kulinarny warsztat i sprawdzić czym różni się od zwykłego kurczaka. Jak to mięso sprawdzi się w jego potrawach przygotowanych wedle złamanych przepisów? Karol przygotuje trzy dania z kurczaka: 1/ Smażony kurczak z ryżem i warzywami; 2/ 3 rosoły na trzech różnych mięsach z kurczaka (przeprowadzi test na swojej ekipie); 3/ Zupa na kurczaku z warzywami w orientalnym stylu.

Opis (streszczenie): W tym odcinku Karol Okrasa ruszy do krainy mazurskich jezior, które tak lubi. Może jednym z powodów, dla których lubi tu przyjeżdżać, są świeże mazurskie ryby? Dziś tych ryb przeciętny Polak jada zbyt mało. A przecież kiedyś nasi przodkowie mieli ponad 150 dni postnych w roku, więc ryba często gościła na ich stołach. Biedni ryby jedli codziennie, bo były tańsze od mięsa. Dziś to raczej mięso jest w przystępniejszych cenach, ale po ryby warto sięgać, bo ryby to zdrowie. Tym razem Karol pokaże kolejne atrakcyjne potrawy przygotowane ze świeżych ryb. Jedną głównych bohaterek odcinka będzie sielawa. Karol przyrządzi sielawę na dwa sposoby, pokaże też, jak ją dobrze uwędzić. Ale będzie też kolejny smaczny pomysł na szybką i prostą zupę rybną. Karol przygotuje trzy dania, w których głównym składnikiem będą świeże ryby. Pierwszym daniem będą smażone sielawy w marynacie pigwowej. Druga potrawa to smażona sielawa podana z zimnym sosem majonezowym. Trzecia propozycja to mazurska zupa rybna z lina i szczupaka oraz kiszonego ogórka. Jak będą wyglądać takie dania? Zobaczymy w programie.

Opis (streszczenie): W swojej kolejnej wyprawie kulinarnej Karol Okrasa zaprosi widzów nad Drwęcę na Kujawach. Spotka tam pana Witka, który choć zawodowo działa w zupełnie innej branży, to od lat jego największym hobby są szeroko rozumiane kulinaria. Wśród jego znajomych i przyjaciół wielkim uznanie cieszą się niezwykłe wędliny z dziczyzny, takie jak salami z jelenia czy wędzony schab z dzika ze słoniną. Ale pan Witek tworzy także doskonałe sery dojrzewające oraz aromatyczne octy owocowe. Karol rozstawi swoje stanowisko nad przepięknie wijącą się pośród lasów rzeką i pokaże, jakie dania można stworzyć wykorzystując produkty, które dostanie od swego gospodarza. Nasz kucharz sięgnie także po jagnięcinę, mięso bardzo cenione przez smakoszy w całej Europie, a także przez naszych przodków. Dziś rzadko spożywane przez współczesnych Polaków, warte jest przypomnienia. Karol pokaże jak zrobić zupę z jagnięcymi pulpetami, kaszę z salami z jelenia oraz łopatkę jagnięcą duszoną w papryce doprawioną octem gruszkowym. Jak będą wyglądać takie potrawy? Zobaczymy w programie.

Opis (streszczenie): Tym razem Karol Okrasa wyruszy wraz z ekipą na Mierzeję Wiślaną do miejscowości Piaski. Miejscowi rybacy od wieków żyli tu z połowu ryb, ale nie zawsze można było liczyć na świeżą rybę z połowu. Po pierwsze niektóre ryby występują tylko w określnych sezonach, a po drugie często warunki pogodowe uniemożliwiają połowy. Kluczową sprawą była umiejętność przechowania ryb i to w czasach, kiedy nie było chłodni i lodówek. Ryby więc suszono, solono, wędzono i marynowano w zalewach z octem. Tym tradycyjnie zajmowały się na Pomorzu kobiety. Z jedną z nich Karol się spotka i dostanie od niej liczne ryby w marynatach, soloną ikrę ze śledzia oraz suszone płaty sandacza z Zalewu Wiślanego. Te wspaniałości będą punktem wyjścia dla Karola do stworzenia wspaniałych dań. W niezwykłej scenerii wielkiej pokrytego lodem Zalewu Wiślanego, Karol przygotuje trzy potrawy. Pierwszą będzie ryba marynowana w octowej zalewie z curry. Druga propozycja to dorsz w sosie z wędzonych śliwek i pomidorów z fasolą, z soloną ikrą ze śledzia. A trzecia propozycja to zapiekanka z suszonej ryby z pomidorami.

Opis (streszczenie): W tym odcinku Karol Okrasa weźmie na swój kulinarny warsztat octy i musztardy. Starsi widzowiepamiętają zapewne lata 80. , kiedy to na półkach sklepowych był tylko ocet. Do końca XIX wieku każda gospodyni samodzielnie robiła ocet, który był produktem pierwszej potrzebynie tylko do marynowania, czy konserwacji produktów, ale i doprawiania potraw. Musztardy także wytwarzano domowym sposobem. Podobnie było w innych krajach. Amerykańskie książki kucharskie z początku XIX stulecia są pełne przepisów na ketchup. Natomiast te z końca XIX wieku już tych przepisów nie zawierają, bo ketchup stał się jednym z pierwszych produktów wytwarzanych przemysłowo. Karol Okrasa pokaże jak w warunkach domowych przygotować i doprawić musztardę. Ponadto wystąpi producent niezwykłych octów i musztard wedle przepisów sprzed wieków. W programie trzy dania, w których głównymi składnikami będą kaczka, octy i musztardy. Pierwszy przepis topieczone nogi kaczki marynowane w domowej musztardzie o smaku wędzonej śliwki. Druga potrawa to zupa z kaczki i soczewicy, doprawiona niezwykłymi octami. Trzecią propozycją są piersi kacze marynowane w musztardzie piernikowej.