Okrasa łamie przepisy godziny emisji w telewizji, obsada, kiedy leci i gdzie obejrzeć

Opis (streszczenie): W kolejnym odcinku Karol Okrasa zabierze widzów na gotowanie w Beskidzie Żywieckim. Jaka była kuchnia tego regionu? Ponieważ mało urodzajna ziemia dawała słabe plony, które ledwie wystarczały na długie i mroźne zimy, to tutejsze potrawy były ubogie i proste. Podstawą wyżywienia były: groch, fasola, ziemniaki, cebula, rzepa czy brukiew. I właśnie jedną ze specjalności kuchni żywieckiej była zupa z brukwi, dawniej uprawianej tu w bardzo dużych ilościach. Jak trafiła na te tereny brukiew zwana w tutejszej gwarze "kwockami"? Wiemy, że pierwsza drukowana wzmianka o brukwi pochodzi z dzieła szwajcarskiego botanika Gasparda Bauhina z 1620 roku. Szwajcar opisał ją jako roślinę dziko rosnącą w Skandynawii. Do dziś w Norwegii czy Finlandii brukiew jest ważnym składnikiem tradycyjnych dań wigilijnych. Warzywo to zaczęto także uprawiać w Anglii pod koniec XVIII wieku. Podczas II wojny światowej w całej Polsce była ona ważnym składnikiem wojennego menu. Być może jako symbol okupacyjnej biedy, po wojnie szybko została zapomniana i przetrwała wyłącznie w niektórych kuchniach regionalnych. A szkoda, bo to warzywo z rodziny kapustowatych warto jest przywrócić polskiej kuchni. Karol przygotuje kilka potraw z udziałem brukwi, inspirując się lokalną kuchnią. Pojawi się też mięso, rzadko dawniej spożywane przez ludność wiejską. Ale rzeźnicy żywieccy byli swego czasu sławni prawie w całej Europie. Ich cech, powstały w Żywcu z dekretu Krzysztofa hrabiego Komorowskiego w 1607 roku, otrzymał przywilej wolnego handlu mięsem w soboty. A ich sztandarowy wyrób, czyli kiełbasa żywiecka, jest do dziś dobrze znana w całym kraju. Propozycje Karola: 1/ Kluski śląskie z brukwi, z wegańską okrasą, z ostrą papryczką i wędzonym twarogiem; 2/ Inspirowana żywiecką kwaśnicą gęsta zupa, a właściwie gulasz z brukwi, szynki wieprzowej, słodkiej kapusty i soku z kiszonej kapusty; 3/ Uparowany na sianie pstrąg z pobliskiej Zawoi z ciepłą sałatką z brukwi i marchewki, mocno doprawionej świeżą kolendrą.

Opis (streszczenie): W tym odcinku Karol Okrasa zaprasza widzów do zachodniej części województwa lubelskiego. Znajduje się tu największe w Europie skupisko wąwozów lessowych. Wyglądają one bajkowo, zwłaszcza jesienią, otulone kolorowymi drzewami. Kucharz proponuje jednak nie atrakcje turystyczne, tylko kulinarne. Skoro jesień, to oczywiście będą ziemniaki. Zrobiły one w kuchni polskiej największą i najbardziej oszałamiającą karierę. Są dziś tak powszechne, że wciąż większość z nas nie zdaje sobie sprawy z faktu, że na polski stół powszechnie trafiły dopiero w XIX wieku. Wcześniej nie były znane. A dziś to przecież ziemniaki są podstawą każdej polskiej kuchni regionalnej. Dawniej naszym przodkom wystarczały ziemniaczki z kwaśnym mlekiem i łyżką omasty, my wolimy bardziej wyrafinowane dania. I choć ziemniak króluje w polskiej kuchni od niecałych dwustu lat, to przecież powstały z niego już nawet nie setki, a tysiące potraw. W programie Karol dołoży do tego ogromnego zbioru kolejne trzy przepisy i nie jest to jego ostatnie słowo. Propozycje dań: 1/ Polędwiczka wieprzowa z podgrzybkami podana z placuszkami z ziemniaków i sera. 2/ Chrupiące placki ziemniaczane z bakłażanem i kapustą podane z sosem z maślaków. 3/ Ziemniaczana sałatka ze śledziem z wędzonym sosem.

Opis (streszczenie): W tym odcinku Karol wyruszy do swojego przyjaciela, pana Zbyszka, który od wielu lat wyrabia znakomite nalewki. Robienie nalewek to dawna polska tradycja. Niegdyś w każdym polskim domu częstowano gości własnymi nalewkami, a ich receptury przechodziły z pokolenia na pokolenie. Nalewka to znakomity pomysł, aby smak i aromat owoców, ziółczy kwiatów, zebranych w letnich miesiącach, zachować na zimną i mroczną porę jesieni czy zimy. Ale pan Zbyszek robi coś więcej niż tylko nalewki. Potrafi owoce, które posłużyły do produkcji nalewek, wykorzystać do przygotowania niezwykłych dodatków do potraw i deserów. Nic się u niego nie marnuje, każdy owoc, każda pesteczka jest wykorzystywana wielokrotnie. W programie pan Zbyszek podzieli się z widzami swoją wiedzą na temat wytwarzania nalewek, a Karol z jego nalewek i owoców po nalewkach wyczaruje niezwykle dania. Karol przygotuje dwa dania. Pierwszą propozycją będzie filet z halibuta zapiekany pod glazurą zrobioną z owoców mirabelki, a drugą kaczka uduszona w nalewce pigwowej z owocami wiśni nadwiślańskiej.

Opis (streszczenie): Znane jest wszystkim powiedzenie: Za króla Sasa, jedz, pij i popuszczaj pasa, opisujące wystawne i obfite uczty naszych przodków w czasach saskich. Ale już znacznie mniej znany jest dalszy ciąg: Za króla Sasa, łyżką kiełbasa. Odnosi się ono do bardzo popularnej wówczas potrawy zwanej wereszczaką. Ta nazwa pochodziła ponoć od nazwiskakucharza króla Augusta III i oznaczała kiełbasę w ostrym sosie z cebuli i piwa. Dlatego właśnie w tym odcinku Karol Okrasa przypomni tę zapomnianą już dziś, a niegdyś bardzo lubianą polską potrawę i zaprosi widzów na dania z polskiej kiełbasy. Jak zwykle Karol przygotuje smakowite potrawy. Pierwszą będzie wariacja na temat wereszczaki, czyli duszona jagnięcina z białą kiełbasą, burakami i piwem, podana z żytnimi plackami. Druga propozycja to biała kiełbasa w sosie z brokułami i szarymi kluskami z ziemniaków. A trzecia potrawa to filety z gładzicy, bardziej znanej jako flądra z gulaszem z soczewicy i białej kiełbasy.

Opis (streszczenie): Tym razem Karol Okrasa rusza swoją syrenką do miejscowości Tykocin. W tym urokliwym miasteczku jest wiele zabytków, ważnych dla historii Polski. Znajduje się tu także wspaniale zachowana synagoga z XVII wieku, a w niewielkiej karczmie odtwarza się dawną kuchnię żydowską. Karol Okrasa pokaże widzom tradycyjne żydowskie przysmaki, ale naszym celem będzie podróż w czasie do dawnej kuchni polskiej. Bo właśnie w kuchni polskich Żydów przechowały się smaki i aromaty naszej dawnej kuchni. Łączenie mięsa z owocami, z bakaliami, z wonnymi przyprawami korzennymi, to wszystko znajdziemyw polskich przepisach z XVII wieku. A nawet potrawa, którą my znamy pod nazwą ryba po żydowsku, w innych krajach funkcjonuje jako ryba po polsku. Stało się tak dlatego, że w kuchni dość hermetycznej społeczności żydowskiej, przechowałysię smaki i aromaty, które kuchnia polska zatraciła. Karol Okrasa przygotuje dwie potrawy, inspirowane kuchnią żydowską i nawiązujące do kuchni staropolskiej. Pierwszym daniem będzie królik duszony w marchewce, z mnóstwem aromatycznych przypraw i z miodem. Kolejna potrawa to wątróbkidrobiowe marynowane na słodko, opiekane na ogniu, podane ze słodkim sosem.

Opis (streszczenie): Karol Okrasa kontynuuje poszukiwania polskiego smaku. A kiedy już ten smak odnajduje, ze smakiem i pożytkiem dla konserwatywnej polskiej widowni, próbuje go przełamać. Bo wbrew powszechnym wyobrażeniom polska kuchnia to nie tylko pierogi i schabowy. Mamy wielowiekową tradycję podawania ryb, szczególnie słodkowodnych, a polskie mięsa i wędliny biją jakością większość europejskiej produkcji. Od 1989 roku w najdalszych zakątkach Polski wytwarza się smakowite produkty warte zaprezentowania szerokiej widowni. Cudze chwalicie, swego nie znacie! W swojej kolejnej wyprawie kulinarnej Karol Okrasa zabierze widzów do Trójmiasta. Swoją podróż rozpocznie od spaceru po sopockiej plaży i molo, a także po ulicach Gdańska. Następnie Karol spotka się na sopockiej plaży z rybakiem, panem Rafałem. Mimo młodego wieku, to doświadczony rybak, pochodzący z rodziny z rybackimi tradycjami. Ryby w Sopocie łowił jego ojciec i dziadek. Przy swoim kutrze rybak opowie Karolowi o pracy na morzu, o tym jakie ryby wyławia się obecnie z Bałtyku, jakie ryby najbardziej lubią przybywający do Trójmiasta turyści. Na koniec zaopatrzy Karola w ryby, które posłużą naszemu kucharzowi do przygotowania potraw. Następnie Karol wraz z ekipą wsiądzie na katamaran, którym popłynie Motławą, by w otoczeniu najbardziej charakterystycznych budynków gdańskiej Starówki oraz kultowych żurawi stoczni gdańskiej przygotować dwie potrawy z ryb bałtyckich. Na koniec odwiedzi pana Adama, byłego marynarza, który po latach osiadł niedaleko Gdańska na Kaszubach i założył winnicę. I aktywnie zaczął działać na rzecz utworzenia na pomorzu rowerowych szlaków winiarskich, bo - jak pokazują przykłady Włoch, Francji czy Hiszpanii - jest to bardzo rozwijająca się gałąź turystki. A jego wino posłużyło Karolowi do przygotowania delikatnego sosu do ryby. A jakie ciekawe potrawy przygotuje nasz kucharz? Pierwszą propozycją Karola będzie sałatka w stylu "Cezar", ale zamiast zwyczajowego filetu z kury zobaczymy morskie ryby od pana Rafała. A druga to delikatnie parzona w ziołach troć bałtycka z eleganckim sosem typu holenderskiego na bazie kaszubskiego wina. Jak będą wyglądać takie potrawy?

Opis (streszczenie): W tym odcinku Karol Okrasa zaprasza widzów do Starej Oranżerii przy pałacu w Nieborowie na opowieść o cytrusach w kuchni polskiej. Starsi widzowie, pamiętający czasy PRL - u, wspominają, że pomarańcze były wówczas pożądaną rzadkością i pojawiały się prawie wyłącznie w okresie Bożego Narodzenia. Nawet ówczesna prasa donosiła z dumą przed świętami o płynącym z bratniej Kuby statku pełnym pomarańczy. Dziś media raczej nie informują o kolejnych transportach cytrusów, bo pomarańcze i mandarynki są dostępne w każdym niemal sklepie. Ale pomarańcze na polskich stołach pojawiły się już dużo wcześniej. W XVI i XVII wieku europejscy kupcy przywozili z zamorskich krain wiele egzotycznych sadzonek, a jednocześnie nastąpił, zwłaszcza we Włoszech, technologiczny rozwój produkcji płaskiego szkła. To spowodowało powstawanie od XVII wieku licznych oranżerii. Jedną z najsłynniejszych była Oranżeria przy Pałacu w Wersalu. Ale również w naszym kraju zaczęto wznosić tego typu budowle. Przykładem jest Stara Pomarańczarnia w Łazienkach Królewskich zbudowana w latach 1786 - 1788 według projektu Dominika Merliniego. Nie tylko królowie, ale każdy bogaty arystokrata czy szlachcic chciał mieć własną kolekcję egzotycznych roślin, najlepiej takich dających owoce na stół. Z XVII wieku pochodzą polskie przepisy z użyciem pomarańczy z rękopiśmiennej książki kucharskiej z dworu Radziwiłłów, przodków późniejszych właścicieli pałacu w Nieborowie. Nasz kucharz wraz z pracownicą muzeum w Nieborowie oprowadzi widzów po oranżerii, a następnie przygotuje dania z wykorzystaniem pomarańczy i mandarynek. Propozycje: 1/ Mandarynki kandyzowane w korzennym syropie; 2/ Dorsz w maślanym sosie pomarańczowo - kaparowym; 3/ Cytrusowy ryż z kurczakiem i mandarynkami.

Opis (streszczenie): Karol Okrasa kontynuuje poszukiwania polskiego smaku. A kiedy już ten smak odnajduje, ze smakiem i pożytkiem dla konserwatywnej polskiej widowni, próbuje go przełamać. Bo wbrew powszechnym wyobrażeniom polska kuchnia to nie tylko pierogi i schabowy. Mamy wielowiekową tradycje podawania ryb, szczególnie słodkowodnych, a polskie mięsa i wędliny biją jakością większość europejskiej produkcji. Od 1989 roku w najdalszych zakątkach Polski wytwarza się smakowite produkty warte zaprezentowania szerokiej widowni. Cudze chwalicie, swego nie znacie! Tym razem Karol Okrasa wyruszy na Mierzeję Wiślaną i pokaże widzom trzy znane zupy, ale w wersjach rybnych. Od wieków mieszkańcy Mierzei korzystali zarówno z ryb morskich z Bałtyku, jak i ryb słodkowodnych z Zalewu Wiślanego. W dawnych czasach, gdy nie było lodówek ani rozwożących po całym kraju towar samochodów chłodni, ci, którzy mieszkali w głębi kraju, jedli zazwyczaj słodkowodne ryby z najbliższej rzeki, stawu czy jeziora, a mieszkańcy Pomorza głównie słonowodne. A na Mierzei cieszono się smakiem i jednych, i drugich. Do swoich potraw Karol wykorzysta między innymi dorsza oraz jesiotra. Niegdyś jesiotr był powszechnie występującą w tych stronach rybą, ale został praktycznie wytępiony. A dorsz, który jeszcze kilkadziesiąt lat temu był poławiany w Bałtyku w ogromnych ilościach, dziś powoli staje się rarytasem. Czy rodzimego dorsza czeka taki los, jaki spotkał jesiotra i będziemy na półkach sklepowych spotykać wyłącznie dorsze z Atlantyku? Zobaczymy. Na razie trwają próby powtórnej introdukcji do polskich rzek jesiotra pochodzącego z licznych krajowych hodowli. Trwają też starania o odtworzenie populacji bałtyckich dorszy. A nasz kucharz pokaże, jak te dwie szlachetne ryby prezentują się na talerzu. Pierwszą propozycją Karola będzie czosnkowa zupa z pieczonym dorszem. Drugą będzie krupnik, orientalnie doprawiony z jesiotrem. A na koniec zobaczymy pomidorową, ale z ryżem czy makaronem, tylko z dorszem i sandaczem. Jak będą wyglądać takie potrawy? Zobaczymy w programie.

Opis (streszczenie): W tym odcinku Karol Okrasa pokaże widzom, że na grzybobranie można się wybrać nie tylko jesienią, ale również zimą. Przeciętny polski grzybiarz zna zaledwie kilkanaście spośród setek rosnących w naszych lasach grzybów jadalnych. A tymczasem zimowa pora oznacza spore szanse na znalezienie takich grzybów jak leśne odmiany boczniaków, płomienica zimowa znana smakoszom jako grzyby enoki czy ucho bzowe - amatorom chińskiej kuchni znany jako polski grzyb mun. Dodatkowo, zwłaszcza teraz, kiedy zima ma się ku końcowi, można też znaleźć pierwsze, ciekawe w smaku i bogate w składniki odżywcze zielone roślinki jadalne, które urozmaicą wygląd i smak potraw. Na pierwszą wyprawę w zimowy las lepiej jednak wybrać się ze specjalistą od dzikich grzybów i roślin, tak jak to uczyni Karol. Wykorzystując znalezione rośliny i grzyby, Karol przygotuje trzy dania. Pierwsza propozycja to makaron z pesto z dzikich roślin. Druga to ryba z kolorową ciepłą sałatką i grzybami, a trzecia to polędwiczka wieprzowa z grzybami oraz z puree z ziemniaków i kapusty.

Opis (streszczenie): Tym razem Karol Okrasa zabiera widzów na Pomorze, aby opowiedzieć o zapomnianym warzywie - o brukwi. Starszym generacjom Polaków brukiew kojarzy się z biedną kuchnią okresu okupacji. Tylko na Pomorzu i Kaszubach pojawia się w potrawach kuchni regionalnej. Pierwszym, który opisał to warzywo, będące odmianą kapusty, był szwajcarski botanik z XVII wieku. Ponoć pochodzi ze Skandynawii lub Rosji, gdzie szeroko uprawia się ją do dziś. Wskazywałaby na to jej angielska nazwa swedes. Podczas II wojny światowej była w Wielkiej Brytanii ważnym składnikiem menu, podobnie jak w Polsce. Być może tym należy tłumaczyć fakt, że po wojnie szybko została zapomniana. Brukiew, znana też jako karpiel, była przyrządzana na wiele sposobów, robiono z niej pożywną zupę z dodatkiem ziemniaków czy fasoli. Do dziś na Kaszubach przysmakiem jest zupa z brukwi na gęsinie. Anglicy podają tradycyjną pieczeń jagnięcą z puree z brukwi, a Finowie podają ją pieczoną z daniami mięsnymi. Rozcierana brukiew razem z gotowaną marchewką i ziemniakami z dodatkiem masła oraz śmietaną jest świąteczną potrawą w Norwegii. Brukiew smakiem przypomina skrzyżowanie kalarepy, rzodkiewki i kapusty. Dawniej często gościła na stołach naszych przodków, chroniąc ich przed głodem. A dla dzisiejszych Polaków stała się warzywem egzotycznym, choć na pewno zasługuje na dużo większe zainteresowanie. Zwłaszcza takiego poszukiwacza zaginionych skarbów kuchni polskiej jak Karol Okrasa. Proponowane dania: 1/ zimowa zupa z brukwi z imbirem; 2/ placki z brukwi z wędzonym łososiem; 3/ filet tołpygi z podpieczoną brukwią.

Opis (streszczenie): W tym odcinku Karol Okrasa zaprasza widzów na dania z polskiej kaszanki. Amatorów tego specjału jest w naszym kraju wielu, czy to smażonej na patelni z cebulą, czy smakowicie przypieczonej na grillu. Samo gotowanie odbędzie się nad brzegiem morza. Można by zapytać, cóż wspólnego ma kaszanka z morzem? Otóż zapewne każdy Polak pamięta ten fragment naszego hymnu narodowego: Jak Czarniecki do Poznania po szwedzkim zaborze, dla ojczyzny ratowania wrócim się przez morze. Otóż to, kiedy w roku 1658 hetman Stefan Czarniecki wyprawił się za morze do Danii, towarzyszący mu żołnierz Jan Chryzostom Pasek, tak opisał w swoich Pamiętnikach pewną dziwną potrawę: "Wołu, wieprza albo barana kiedy zabiją, to najmniejszej krople krwie nie zepsują, ale ją wytoczą w naczynie; namieszawszy w to krup jęczmiennych albo tatarczanych to tym kiszki owego bydlęcia nadzieją, razem w kotle uwarzą i osnują to wieńcem na wielkiej misie i tak to na stole stawiają przy każdom obiedzie i jedzą za wielki specyjał. Polakom tego jeść nie godzi, boby nam psi nieprzyjaciołmi byli, gdyż to ich potrawa". Jak widać z tego cytatu imć pan Pasek w połowie XVII wieku ulubionego przysmaku dzisiejszych Polaków w ogóle nie znał. Do Polski kaszanka trafiła później, prawdopodobnie z Niemiec przez Śląsk. I zawojowała nasze stoły, bo dziś trudno sobie wyobrazić letniego grilla bez tego czarnego, kulinarnego złota. A cóż można wyczarować z kaszanki oprócz smażenia z cebulką lub grillowania? To zadanie w sam raz dla Karola Okrasy. Prezentowane dania: 1/ krokiety z kaszanki z kozim serem; 2/małe filety z sandacza z pikantną kaszanką i gruszką; 3/ ziemniaczane placuszki z nadzieniem z kaszanki i kaczki.

Opis (streszczenie): W tym odcinku Karol Okrasa wyruszy do świeżo odrestaurowanego zespołu pałacowego w Mortęgach. Te dawne dobra rycerskie należały niegdyś do rodu Mortęskich, zasłużonego dla polskich królów w wojnach z Krzyżakami. Wywodząca się z tego rodu Magdalena Mortęska była znaną reformatorką zakonu benedyktynek i w młodości przebywała właśnie w Mortęgach. Losy posiadłości były burzliwe, a dziewiętnastowieczny pałac, zrujnowany w czasach pegeeru, na nowo odzyskał dawny blask. W takiej scenerii Karol przygotuje niezwykłe i eleganckie potrawy z prostych i zwyczajnych składników, takich jak wieprzowina czy ziemniaki. W pięknej scenerii pałacu w Mortęgach Karol przygotuje trzy potrawy. Pierwszą będzie polędwiczka faszerowana pesto z orzechów i suszonych pomidorów. Druga propozycja to konfitowana, czyli gotowana na wolnym ogniu w gęsim tłuszczu karkówka wieprzowa podana z ziemniakami i pastą z pomidorów. A trzecia to sałatka z pieczonej papryki, sałaty rzymskiej oraz marynowanej w przyprawach korzennych polędwiczkiwieprzowej. Jak będą wyglądać takie potrawy?

Opis (streszczenie): W kolejnym odcinku Karol Okrasa zaprasza widzów nad najdłuższe jezioro w Polsce, nad Jeziorak. Głównym składnikiem potraw będzie największy skarb mazurskich jezior - wędzony węgorz. Na Mazurach każdy ma ochotę na świeżutkiego, wędzonego węgorza prosto z wędzarni. Jak się okazuje, to nie tylko wspaniała zakąska, ale też doskonały składnik pysznych potraw. O świeżego mazurskiego węgorza jest jednak coraz trudniej. To wynik przełowienia i małej dbałości o środowisko naturalne. Karol po wędzonego węgorza udaje się do pana Mariusza Jackowskiego, który w swoim gospodarstwie wędzi ponoć najlepsze węgorze w okolicy. A przy okazji pan Mariusz niestrudzenie dba o czystość mazurskich wód, organizując corocznie wielkie akcje sprzątania rzeki Iławki, dopływu jeziora Jeziorak. Karol przygotuje smakowite potrawy z wędzonym węgorzem. 1/ Kotlety z ziemniaków i szynki szwarcwaldzkiej z sałatką z buraków i wędzonym węgorzem; 2/ Zapiekanka z różnych rodzajów kapusty, wędzonego węgorza i puree z ziemniaków.

Opis (streszczenie): Tym razem Karol Okrasa zaprosi widzów na opowieść o naleśnikach. Niestety nie wiadomo, kto wymyślił tę prostą potrawę z mąki, jajek i mleka, ale na pewno zasłużył sobie na kulinarnego Nobla. Ponoć naleśniki znano już w starożytności. Dziś występują w kuchniach całego świata. Mają swoje naleśniki Chińczycy, mają też Włosi. A Francuzi chwalą się swoimi Crepes Suzette, czyli cienkimi naleśnikami z syropem pomarańczowym, które podaje się polane alkoholem i płonące. Naleśniki mogą być zrobione na słodko z owocami, mogą też zawierć farsze z mięsa, ryb, grzybów lub warzyw. Również ciasto naleśnikowe może zawierać oprócz mąki, jajek i mleka najróżniejsze dodatki. Słowem, naleśnik może być nie tylko daniem śniadaniowym, ale przystawką, daniem głównym i deserem. A jakie naleśniki przygotuje dla widzów nasz kucharz? Pierwszą propozycją Karola będą naleśniki z ciasta grzybowo - cebulowego z farszem z ziemniaków i sera. Drugą będą naleśniki z tatarem z pstrąga tęczowego. A na koniec - polska odpowiedź na francuskie naleśniki Crepes Suzette, czyli naleśniki smażone w syropie z polskich jabłek.

Opis (streszczenie): W kolejnej wyprawie kulinarnej Karol Okrasa odwiedzi swojego kolegę, jednego z czołowych polskich szefów kuchni na Mazurach. Jest on znany ze swej tradycyjnej polskiej kaczki pieczonej z jabłkami, która słynie z chrupiącej skórki i kruchego, soczystego mięsa. Szef zdradzi widzom swoje sekrety, jak taką kaczkę przyrządzić. Karol zaś pokaże, jak łamiąc tradycyjne przepisy, przygotować niezwykłą roladę z kaczki czy inspirowany staropolskim przepisem z XVII wieku bigosek z kaczki. A właśnie w sezonie zimowym warto sięgać po bogate w aromaty i smaki mięso wodnego drobiu, zwłaszcza że nadal kaczego mięsa spożywamy prawie sześć razy mniej niż nasi zachodni sąsiedzi. Karol wraz z kolegą zaprezentują trzy propozycje. Pierwszą będzie tradycyjna polska kaczka pieczona z jabłkami. Druga to wspomniana rolada z kaczki z kaszą i suszonymi pomidorami. A trzecia to bigosek, czyli drobne kawałki mięsa kaczego doprawione orientalnymi przyprawami z kolorową sałatką.

Opis (streszczenie): W tym odcinku Karol Okrasa zaprasza widzów na kulinarną opowieść o zapomnianym pasternaku. Prawie każdy zna rymowankę Figa z makiem, z pasternakiem. Mówi się tak, żeby dać komuś do zrozumienia, że czegoś się nie da zrobić lub że czegoś się za żadne skarby świata nie zrobi. I choć wiele osób wie, co to jest figa, to już niewielu wie, że pasternak to warzywo. To krewny selera, choć z wyglądu przypomina korzeń pietruszki. Jest smaczny, aromatyczny i słodki, przy tym zdrowy, bo bogaty w potas i fosfor. Niestety, dziś rzadko jest spotykany w sprzedaży. Był jadany w Polsce od dawien dawna, bo rósł dziko, był pospolitą, a przy tym pożywną rośliną. Znany był już starożytnym Rzymianom, a od XVI wieku znajdziemy w krajowych źródłach liczne receptury z użyciem pasternaku. Sama nazwa to od łacińskiego słowa pastinaca, pochodzącego od pastinum oznaczającego motykę. W krajach anglosaskich, w Niemczech i Francji ciągle jest jadany, może więc powróci na polskie stoły. Karol Okrasa zaprezentuje widzom ciekawe potrawy z użyciem tego warzywa. 1/ Placki z pasternaku z wędzonym węgorzem; 2/ Wołowy gulasz z kapustą kiszoną i pasternakiem; 3/ Pieczony pasternak z sosem z fig i maku.

Opis (streszczenie): Tym razem Karol Okrasa zaprasza widzów na kulinarną przygodę ze świeżą brytyjską jagnięciną. Ostatnio pojawiła się w polskich sklepach i wielu konsumentów zastanawia się jak ją przyrządzić. Karol nie tylko poradzi jak najlepiej wykorzystać to aromatyczne i niezwykle smaczne mięso. Wyruszy także na krótką wycieczkę na Wyspy Brytyjskie, aby zajrzeć do garnka Anglikom. Uda się z wizytą do angielskiej gospodyni, która zaprosi go na tradycyjny Sundayroast, czyli pieczony udziec jagnięcy z rozmarynem, a także odwiedzi typowy brytyjski pub, gdzie szefem kuchni jest Polak, specjalizujący się w daniach z jagnięciny. A samo gotowanie odbędzie się w pięknej scenerii polskiego, wiosennego ogrodu. Karol przygotuje dwa dania z brytyjskiej jagnięciny. Będzie grill z różnych rodzajów mięsa, takichjak kotleciki z kością czy szaszłyki z jagnięcej karkówki. Będzie też pieczony udziec jagnięcy w korzennej marynacie.

Opis (streszczenie): W tym odcinku Karol Okrasa zaprasza widzów na kolejną kulinarną podróż po krainie polskich smaków. Jednym z wyznaczników dawnej kuchni polskiej była wielka ilość przypraw i korzeni, w jakich lubowali się nasi przodkowie. Znane były przysłowia: pieprzno i szafranno, moja mościa panno czy lepszy funt szafranu niż wóz siana. Wspomina o tym autor Encyklopedii Staropolskiej Zygmunt Gloger. Jak pisze o pieprzu: w dawnej kuchni polskiej był nader ważną przyprawą. Polacy lubili jadać tłusto i pierno, t. j. pieprzno. Oczywiście te przyprawy sprowadzano z dalekich krajów i były one bardzo drogie. Jak pisze dalej Gloger: pieprz był artykułem bardzo drogim i dlatego używano go niekiedy do płacenia kar zamiast pieniędzy. W przywileju np. żydowskim z XIII w. powiedziano, że rzucający kamienie na szkołę żydowską winien karę opłacać grzywnami pieprzu. A jak te ulubione przez dawnych Polaków przyprawy mogą funkcjonować w dzisiejszej polskiej kuchni? O tym Karol opowie w programie. I jak zwykle przygotuje smakowite potrawy; 1/ Dorsz dobrze popieprzony z szafranowym pęczakiem; 2/ Polędwiczki wieprzowe w orzechowej marynacie z sosem pieprzowym.

Opis (streszczenie): W kolejnym odcinku Karol Okrasa zabawi siebie i widzów opowieścią o alternatywnej historii polskiej kuchni. Co łączy pospolitego polskiego ziemniaka i egzotycznego banana? Obydwa te produkty pochodzą z Ameryki Południowej. Gdybyśmy cofnęli się w czasie o 250 lat, to Karol stojąc z ziemniakiem w ręku pośród mazowieckich chałup, wyglądałby równie egzotycznie jak dziś trzymając banana. Ziemniak przybył do nas z Peru (jeszcze w XIX wieku w Wielkopolsce mówiono perki) z Ameryki Południowej. I choć przywieziono go do Europy w XVI wieku, potrzebował aż 300 lat, aby trafić na europejskie, w tym polskie stoły. Pierwsze przepisy na potrawy z ziemniakami w Europie pojawiają się dopiero na początku XIX wieku. A co by było, gdyby klimat był u nas cieplejszy lub banany nie wymagały aż tak dużo ciepła do wegetacji? Czy wówczas zamiast ziemniaków jedlibyśmy banany? I jak wówczas wyglądałyby klasyczne dania polskiej kuchni, w których dziś występują ziemniaki? Karol przygotuje znane z kuchni polskiej ziemniaczane potrawy, w których zamiast kartofli użyje bananów. Będzie więc gulasz wołowy, babka bananowa z boczkiem i placki bananowe na wzór placków ziemniaczanych.

Opis (streszczenie): W kolejnym odcinku Karol Okrasa pokaże widzom potrawy z lędźwianu. Pod tą zapomnianą nazwą kryje się dawna odmiana grochu, chętnie spożywanego przez naszych przodków. Lędźwian siewny (Lathyrus sativus) pochodzi z rejonu Morza Śródziemnego i znany był już w starożytnym Egipcie, Cesarstwie Rzymskim oraz w krajach Dalekiego Wschodu. W Polsce cechy botaniczne lędźwianu siewnego zostały opisane w końcu XVII wieku przez księdza Jan Krzysztofa Kluka z Ciechanowca, wybitnego polskiego przyrodnika, autora wielu prac, które stanowiły przełom w ówczesnych polskich naukach przyrodniczych i rolniczych. Ksiądz Kluk odznaczony był za działalność naukową przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Lędźwian znany też jest jako groch płaski, groch biały, soczewica podlaska lub ruska. Prawdopodobnie przywędrował do nas w XVII wieku na Podlasie, Polesie i ziemie dzisiejszej Białorusi i Ukrainy za sprawą Tatarów, którzy osiadali na tamtych terenach. Lędźwian spokojnie można uprawiać na ubogich i piaszczystych glebach. To jego ogromna zaleta. Stąd zresztą nazywany jest grochem ubogich. Teraz powoli wraca na stoły i do naszego programu. Jako pierwszą potrawę z lędźwianu kucharz przedstawi zupę w stylu grochówki z dodatkiem aromatycznych kawałków łososia. Druga to kotlety mielone z lędźwianem z buraczkami i chrzanem. A trzecia to smażone placuszki drożdżowe z nadzieniem z lędźwianu.

Opis (streszczenie): W tym odcinku Karol Okrasa odwiedza miejsce, gdzie jako dziecko spędzał wakacje u dziadków. Pośród sadów, pól i łąk zaprasza widzów na gotowanie inspirowane smakami i aromatami dzieciństwa. To właśnie tu mały Karol uczył się pierwszych smaków, to tu podpatrywał, jak dziadek czy babcia przygotowywali proste dania. Ale choć potrawy były proste, z lokalnych składników takich, jak mąka, sery, grzyby, warzywa z przydomowej działki, to ich aromat i smak do dzisiaj pamięta. W pięknej scenerii łąk nadwiślańskich Karol przygotuje trzy potrawy. Pierwszą będzie tarta na kruchym cieście z grzybami, serem pleśniowym i szynką szwarcwaldzką. Druga propozycja to kotleciki z grochu z sosem kurkowym. A trzecia to pieczony w szynce jesiotr z soczewicą.

Opis (streszczenie): Na przełomie kwietnia i maja zaczyna się sezon grillowy. Wielu Polaków rusza na działki, pikniki, biwaki, a nad całym krajem unosi się woń pieczonych na grillu mięs, zwłaszcza karkówki, kaszanki czy kiełbasy. W swojej kolejnej wyprawie kulinarnej również Karol Okrasa wyrusza w plener, nad Wisłę, aby pokazać, jak można atrakcyjnie urozmaicić grillowe menu. Będzie danie dla wegetarian, coś dla amatorów ryb, a także najbardziej popularna w Polsce wieprzowina, ale w zupełnie nowej odsłonie. Proponuje smakowite potrawy przygotowane na żywym ogniu. Pierwsze danie to pieczone na blasze placki z ciecierzycy z grillowanym tofu i ostrym sosem. Drugą propozycją jest grillowany łosoś z pikantną sałatką z pędów dzikiego czosnku, kiełków fasoli i pieczonej papryki, a trzecią gotowana w kociołku ostra zupa z wieprzowymi pulpetami.

Opis (streszczenie): W kolejnym odcinku Karol Okrasa zaprasza widzów do szklarni pełnej ziół i pokaże jak przygotować z nich świeże sosy. Dla dzisiejszego widza sos zwłaszcza ze świeżej bazylii, znany jako pesto, kojarzy się przede wszystkim z kuchnią włoską. Ale jeśli sięgniemy do starych przepisów kuchni polskiej, to już w XVI wieku znajdziemy wiele receptur na sosy czy salsy, wówczas nazywane szałsze, zrobione właśnie ze świeżych ziół i młodych pędów roślin. Tworzyli je wybitni polscy uczeni tego okresu, botanicy, tacy jak Falimirz czy Syreniusz, a nawet najsławniejszy polski astronom Mikołaj Kopernik, który był także medykiem, co nie było niczym niezwykłym w czasach renesansu. A sosy ze świeżych ziół mają same zalety, doskonale pasują do potraw ciepłych i zimnych, zachowują pełny aromat ziół oraz wszystkie walory smakowe i odżywczo - lecznicze. Bo wiele świeżych ziół nie tylko doskonale smakuje, ale i leczy. Wykorzystując zioła Karol przygotuje swoje propozycje: Trzy dania: 1/ sałatka ze świeżego dorsza z sosem ze świeżej kolendry i jabłkiem, 2/ ryba pieczona w boczku z salsą z orzechów i mięty, 3/ pierś kurczaka z sosem ze świeżej bazylii z pierożkami ze szpinaku i czerwonej fasoli.

Opis (streszczenie): W swojej kolejnej wyprawie kulinarnej Karol opowie o ponadtysiącletniej tradycji tłoczenia olejów na ziemiach polskich. Wielu Polaków podróżujących do Włoch czy Grecji zachwyca się smakiem tłoczonej na zimno oliwy, często podawanej z pieczywem przed posiłkiem. A tymczasem zupełnie zapomnieliśmy, że w naszym kraju od wieków tłoczy się na zimno doskonałe oleje z różnych roślin, takich jak choćby rzepak, len, konopie, mak, pestki dyni, czarnuszka czy wreszcie lnianka, z której tłoczy się olej zwany rydzowym. W dawnych czasach na wytwarzanie oleju używało się określenia bicie oleju, ponieważ do tłoczenia oleistych ziaren wykorzystywano specjalnie przygotowane kłody drewna, które ściskano za pomocą wbijanych młotami klinów. Karol odwiedzi małą olejarnię niedaleko Buska Zdroju, gdzie pan Mariusz na 150 - letniej maszynie tłoczy tradycyjne, polskie, ale często już zapomniane oleje. Nasz kucharz pokaże, że dobry olej aromatyzuje potrawę i powinien być traktowany jak przyprawa. Przygotuje trzy propozycje z olejami w roli głównej. Będzie sałatka z kolorowych cukinii z marynowanymi w oleju pieczarkami i serem. Będą pieczone śledzie skropione świeżym olejem, podane z małą marchewką i cebulą, będą krwiste steki wołowe z kapustą duszoną w świeżo tłoczonym oleju rzepakowym.

Opis (streszczenie): Tym razem Karol Okrasa zaprosi widzów na kulinarną przygodę do krainy otwartych okiennic na Podlasiu. We wsi Soce rozpocznie dzień od porannego udoju, pokaże widzom, jak kiedyś doiło się ręcznie krowy. Potem przystąpi do gotowania potraw inspirowanych miejscową kuchnią. Podlasie to kulturowy i kulinarnytygiel. W miejscowej kuchni znajdziemy wpływy kuchni białoruskiej, litewskiej, niemieckiej czy żydowskiej. Ale jeśli chodzi o produkty, to oczywiście króluje ziemniak oraz mleko i sery, przygotowywane na różnesposoby. Najprostszy wiejski, letni obiad to po prostu okraszone ziemniaki z zsiadłym mlekiem. I takąprostą potrawę Karol także pokaże. Ponadto Karol przygotuje trzy dania z ziemniaków i mleka. Będą placki ze słodkich ziemniaków batatów z serem twarogowym. Kolejna potrawa to placki ze zwykłych ziemniaków z twarogiem i ziołami, będzietakże pasztet z ziemniaków z farszem z kiszonej kapusty.

Opis (streszczenie): Tym razem Karol Okrasa uda się w kulinarną podróż do Radziwiłłowa w Puszczy Bolimowskiej. Spotka siętam z Leszkiem Kaweckim, który przez 25 lat pracował jako lekarz weterynarii i badał mięso wieprzowe przed dopuszczeniem do sprzedaży. Z racji swojego zawodu zna się doskonale na wieprzowinie. Słynie w okolicy ze znakomicie przyrządzanych kotletów schabowych. To jedno z flagowych dań polskiej kuchni, choć wbrew pozorom historia schabowego jest dość krótka i po raz pierwszy taki kotlet pojawia się w książce z końca XIX wieku Lucyny Ćwierczakiewiczowej "365 obiadów" W XVII i XVIII wieku kotlet schabowy był w Polsce nieznany. Ale dziś liczne rzesze jego wielbicieli uważają go za najbardziej polskie danie. A p. Leszek pokaże widzom swoją wersję tej niezwykle popularnej potrawy. Do kotleta usmażonego przez Leszka Kaweckiego Karol Okrasa przygotuje sałatkę z pieczonych ziemniaków i bakłażanów z ostrym sosem. Druga propozycja to niezwykle rzadko używana do potraw cześć tuszy wieprzowej, czyli policzki. Zwykle używane do produkcji salcesonów są jednym z najbardziej smacznych kawałków mięsa. Karol udusi je w kiszonej kapuście z dodatkiem pitnego miodu.

Opis (streszczenie): Tym razem Karol Okrasa bierze na warsztat dobrze znaną golonkę. Ten element wieprzowej tuszy jest ceniony przez smakoszy nie tylko w naszym kraju. Równie popularna jest golonka na Słowacji, w Czechach, Niemczech czy Austrii. Polacy lubią golonkę, o czym najlepiej świadczy obecność wielu przepisów na tę potrawę na "Liście produktów tradycyjnych Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi", które pochodzą z wielu regionów kraju. Jakie potrawy z udziałem golonki przygotuje kucharz Karol Okrasa? Będzie golonka gotowana w piwie z kiszoną ciapkapustą, a także golonka z glazurą miodowo - musztardową i gotowaną ciecierzycą oraz potrawka z golonki w pomidorach z makaronem Orzo.

Opis (streszczenie): Tym razem, Karol Okrasa zaprosi na opowieść o pieczarkach. Starsi widzowie pamiętają, jak w czasach PRL - u często zajadali się ówczesnymi hot - dogami. Taki ciepły hot - dog zmarzniętemu człekowi wydawał się boski. Ale cóż to był za hot - dog? Otóż wówczas mięso, a więc i parówki, były na kartki. Zatem zaradni Polacy, można nawet powiedzieć poprzednicy Karola w łamaniu przepisów wymyślili polskiego hot - doga, który był nadziany farszem z pieczarek. Bo pieczarki nie były na kartki w przeciwieństwie do parówek. Tzw. prywaciarze, czyli rolnicy w starych stodołach i szopach produkowali pieczarki na przekór systemowi, który tymczasem walczył na odcinku braków w zaopatrzeniu pracującej ludności miast i wsi w mięso oraz jego przetwory. Innym daniem z tego czasu, które królowało w stołówkach szkolnych czy pracowniczych, był kotlet z ziemniaka (zamiast z mięsa) z sosem pieczarkowym. Serwowano też często pieczarki a la flaczki. Dziś warto do pieczarek wracać. Okazało się bowiem, że pieczarki zawierają sporo witamin i składników mineralnych. Nie są zatem tak bezwartościowe, jak sądzono do niedawna. Karol zaprezentuje trzy propozycje potraw z pieczarek. Na początek flaczki z pieczarek i boczniaków, potem będzie pasztet z pieczarek, soczewicy i kapusty, a na koniec kotlety ziemniaczane z sosem pieczarkowym.

Opis (streszczenie): Tym razem Karol Okrasa zaprosi widzów na spotkanie z zimnymi sosami jogurtowymi. Polscy turyści, którzy odwiedzili Grecję, na pewno zetknęli się z jedną z greckich narodowych specjalności, czyli z sosem "tzatziki". Ten sos zrobiony jest z gęstego jogurtu, świeżego ogórka, czosnku, świeżych ziół i oliwy. Pierwszą propozycją Karola będzie omlet francuski z tureckim masłem i zimnym sosem jogurtowym. Druga to pieczone buraki w orientalnej glazurze z sosem jogurtowym inspirowanym greckim "tzatziki", ale z kiszonym ogórkiem. A trzecia to smażone kotleciki jagnięce z zimnym sosem jogurtowo - buraczanym, płatkami dyni i chlebkiem pita. Jak będą wyglądać takie potrawy? Zobaczymy w programie.

Opis (streszczenie): W tym odcinku Karol Okrasa wyruszy do Sławęcic w województwie dolnośląskim. Znajdują się tu wielkie pola kukurydzy. To warzywo przybyło do Europy z Ameryki Środkowej wraz z Krzysztofem Kolumbem. Na Europejczykach kukurydzawywarła duże wrażenie, dlatego przywieźli jej ziarna już z pierwszej wyprawy w marcu 1493. Przed wojną znana była raczej na południowo - wschodnich kresach II Rzeczpospolitej. Uprawy kukurydzy cukrowej czyli tej, która nadaje się do jedzenia, na większą skalę rozpoczęto ponad dwadzieścia lat temu. Dziś trudno sobie wyobrazić pobyt na bałtyckiej plaży bez sprzedających gorące kolby kukurydziane. A czy oprócz gorących kolb świeżej kukurydzy lub ziaren z puszki jako dodatku do sałatek czy pizzy można z kukurydzy coś ciekawego przyrządzić? W niezwykłej scenerii szumiących wielkich łodyg kukurydzy Karol Okrasa przygotuje trzy potrawy. 1/ Pikantna, pachnąca orientalnymi przyprawami kremowa zupa z kukurydzy; 2/ Kotleciki kukurydziane podane z grzybami i kwaśną śmietaną; 3/ Gicz jagnięca podana na aromatycznym, kukurydzianym puree.

Opis (streszczenie): Początek maja to jeden z najpiękniejszych okresów w roku. Owocowe sady kwitną, a zielone łąki złocą sięod kwitnących mniszków lekarskich, zwanych potocznie mleczami. W takiej scenerii Karol Okrasa przeprowadza mały konkurs kulinarny na potrawy z nóżek drobiowych. Do konkursu staną nogi kaczki i kurczaka, które dziś bez problemu można dostać w sklepach. Do przygotowania dań Karol wykorzystuje młode liście czarnej porzeczki, jak również miodek majowy. To rodzaj słodkiego syropu, przygotowywanegowczesną wiosną przez naszych przodków właśnie z kwiatów mniszka lekarskiego. Zastępował on miód, którego o tej porze jeszcze nie było. Jest piękny, złocisty i smaczny, a wedle medycyny ludowej ma też liczne właściwości lecznicze. Karol opowie jak przyrządzić go domowym sposobem. Pierwszą potrawą będą pieczone podudzia z kurczaka, tzw. pałki w liściach młodej czarnej porzeczki, marynowane w miodzie i ziarnach gorczycy i podane z młodą kapustą. Druga propozycja ucieszy wegetarian, będą to bowiem grillowane tosty z chałki z kozim serem i włoskimi orzechami lazurowanymi w miodku majowym. Trzecie danie to grillowane nogi kacze z sałatką z kaszy i szparagów oraz szparagami grillowanymi z boczkiem.

Opis (streszczenie): Karol Okrasa kontynuuje poszukiwania polskiego smaku. A kiedy już ten smak odnajduje, ze smakiem i pożytkiem dla konserwatywnej polskiej widowni próbuje go przełamać. Bo wbrew powszechnym wyobrażeniom polska kuchnia to nie tylko pierogi i schabowy. Mamy wielowiekową tradycję podawania ryb, szczególnie słodkowodnych, a polskie mięsa i wędliny biją jakością większość europejskiej produkcji. Od 1989 roku w najdalszych zakątkach Polski wytwarza się smakowite produkty warte zaprezentowania szerokiej widowni. Cudze chwalicie, swego nie znacie! W kolejnym odcinku Karol Okrasa zaprosi widzów na spotkanie z tajemniczą lukrecją. Dziś niewiele osób w Polsce kojarzy ją z produktem spożywczym, już bardziej znana jest postać Lukrecji Borgii, włoskiej księżniczki, córki papieża Aleksandra IV. A przecież ta roślina z rodziny bobowatych wykorzystywana była do celów leczniczych i spożywczych już od czasów starożytnych. Ponieważ glicyryzyna, czyli jeden z jej aktywnych składników, sprzyja gromadzeniu wody w organizmie, dlatego lukrecja stosowana była przez rzymskich żołnierzy do zmniejszania poczucia pragnienia. Co ciekawe, współcześnie stwierdzono, że wspomniana glicyryzyna hamuje replikację koronawirusów. A jeśli chodzi o smak to substancja ta jest do 50 razy słodsza od cukru, dlatego w niektórych krajach lukrecja znana jest jako "słodki korzeń". Starsze pokolenia naszych widzów zapewne pamiętają cukierki z lukrecją o charakterystycznej ciemnej barwie i lekko anyżkowym posmaku. Do dziś są one niezwykle popularne w Holandii czy w Skandynawii, gdzie cukierki w mieszance z salmiakiem są znane jako słona lukrecja. We Włoszech często stosuje się lukrecję do aromatyzowania niektórych likierów. W ostatnich czasach wielu szefów kuchni na nowo odkryło zalety stosowania lukrecji do aromatyzowania potraw. Służy do tego zarówno drobno starty, twardy korzeń tej rośliny, jak i gotowe, bardzo ciemne, prawie czarne ekstrakty czy cukierki z lukrecji. A jak będą wyglądać potrawy z aromatem lukrecji naszego kucharza? Pierwszą propozycją Karola będzie pieczony na ognisku pstrąg podany z palonym masłem i lukrecją oraz ze świeżą sałatką z kopru włoskiego. Druga to duszone w czerwonym winie i lukrecji delikatne policzki wieprzowe podane z plackami z uparowanych ziemniaków. A trzecia to gotowane w winie gruszki podane w winnym sosie z lukrecją i orzechami oraz polskim serem z niebieską pleśnią. Jak będą wyglądać takie potrawy?

Opis (streszczenie): W swojej kolejnej wyprawie kulinarnej Karol Okrasa opowie widzom o potrawach naszych przodków, którzy wyjątkowo rygorystycznie przestrzegali nakazów surowego, staropolskiego postu. Dziś postne dania kojarzą nam się przede wszystkim z brakiem mięsa, ale jeszcze kilkaset lat temu w poście nie wolno było spożywać także nabiału: mleka, śmietany, masła oraz jaj. Dozwolone były wyłącznie produkty roślinne i ryby. Zachowały się dawne receptury jak przygotować masło czy śmietanę z migdałów, a jaja do postnych zup wykonywano z mięsa ryb. Dawni Polacy do przestrzegania postów podchodzili bardzo poważnie i znany jest przypadek kłopotów, w jakie wpadł przebywający na Mazowszu nuncjusz papieski, który jadł ser w piątek wedle złagodzonych już znacznie reguł w Zachodniej Europie. A pamiętajmy, że w owych czasach było ponad 150 dni postnych w roku. Co ciekawe, kiedy dziś w sklepie z wegańską czy wegetariańską żywnością widzimy na półkach sery, pasztety, pasty z orzechów, warzyw czy strączkowych, to nie zdajemy sobie sprawy, że wiele podobnych pomysłów znajdziemy w postnej kuchni polskiej sprzed wieków. Jakie potrawy według surowych reguł staropolskiego postu przygotuje Karol Okrasa? Będą to: ser z orzechów nerkowca, pasztet z orzechów włoskich, pieczarek i warzyw oraz dorsz z makaronem z dyni podany z wegańskim majonezem.

Opis (streszczenie): Tym razem Karol Okrasa zaprasza widzów na kulinarną opowieść o dobrze znanej każdemu rodakowi potrawie, czyli o gołąbkach. Ale dlaczego liście kapusty faszerowane mielonym mięsem połączonym z ryżem lub kaszą nazwano gołąbkami? Danie o podobnej nazwie znajdziemy w wielu kuchniach słowiańskich, od czeskiej po rosyjską. I właśnie wedle niektórych językoznawców nazwa gołąbki pochodzi z języków wschodniosłowiańskich. Inni badacze są zdania, że to danie jest nawiązaniem do eleganckiej potrawy rodem z Francji, czyli faszerowanych gołębi pieczonych w liściach kapusty. Delikatne mięso gołębia owijano w kapuściane liście po to, by nie wysychało podczas pieczenia. Tak eleganckie danie podawane ponoć było na stołach arystokracji i zamożnej szlachty o światowych ambicjach. Niezależnie od pochodzenia gołąbki stały się potrawą bardzo popularną i to zarówno w wersji mięsnej, jak i postnej. Wystarczy choćby wspomnieć znane na Podlasiu gołąbki z ziemniakami i kaszą. A jakie gołąbki przygotuje Karol? Pokaże, jak zrobić gołąbki z kaszy, ziemniaków i kaczego mięsa zawinięte w liście białej oraz kiszonej w całości czerwonej kapusty. Będą też gołąbki z nadzieniem z orientalnie przyprawionego mięsa wieprzowego w pomidorowym sosie, a także rybne gołąbki zawinięte w liście winogron nawiązujące do dawnych przepisów nie tyle z Grecji, co z Dolnego Śląska.

Opis (streszczenie): W kolejnym odcinku Karol Okrasa opowie widzom o nowym kulinarnym słowie, które pojawiło się w Polsce. Otóż kupując gotową kanapkę w osiedlowej piekarence, został zapytany przez sprzedawczynię czy woli bajgla czy "wrapa". "Wrap" jeszcze kilka lat temu był w naszym kraju pojęciem nieznanym. Dziś, zwłaszcza dla młodszej klienteli wielu fastfoodowych sieci, jest czymś oczywistym. Samo słowo "wrap" pochodzi z języka angielskiego, a w dokładnym tłumaczeniu oznacza "zawinąć". Bo jeśli w przypadku tradycyjnej kanapki nadzienie, czyli wędlinę, drób, rybę, warzywa, sosy wkładamy pomiędzy dwie kromki pieczywa, to w przypadku "wrapa" placek płaskiego chlebka całkowicie owija nadzienie. Takim płaskim chlebkiem może być na przykład meksykańska tortilla, arabska pita czy ormiański lawasz. Moda na "wrapy" narodziła się prawdopodobnie w Kalifornii w latach dziewięćdziesiątych XX wieku, a wywodzi się ze specjalności kuchni teksasko - meksykańskiej jaką jest burrito, czyli właśnie duży, pszenny placek owijający szczelnie rozmaitego rodzaju pikantne nadzienie. Czy nazwa "wrap" się u nas przyjmie? Zapewne tak. Kiedy Karol, będąc dzieckiem, biegał z rówieśnikami po podwórku, pewnie byłby zdziwiony, gdyby ktoś zaproponował mu hamburgera. A pokażcie dziś choć jedno dziecko w Polsce, które nie wie co to hamburger. I raczej chyba nie ma szans, aby spolszczyć to słowo, nazywając "wrapa" na przykład "zawijańcem". A jakie "wrapy" przygotuje nasz kucharz? Pierwszą propozycją Karola będzie "wrap" schabowy, czyli zawinięty w placek kotlet schabowy, z sałatą i ogórkami w orientalnym sosie. Druga to "wrap" z wędzonym pstrągiem, smażonymi boczniakami, cebulą i sosem z fasoli. A trzecia to "wrap" inspirowany bitkami z kaszą, z paseczkami wołowiny, marchewką, cebulką i kaszą gryczaną.

Opis (streszczenie): Tym razem Karol Okrasa zaprosi widzów na kulinarną opowieść o forszmaku. To danie, niegdyś bardzo popularne, dziś można spotkać głównie na Lubelszczyźnie. W tym regionie w wielu restauracjach znajdziemy forszmak lubelski, czyli rodzaj gulaszu z mięsa, kiełbasy, cebuli, ogórka kiszonego w sosie pomidorowym. Ponieważ do forszmaków często wykorzystywano resztki mięsiwa i wędlin, jakie zostały z poprzednich posiłków, dlatego dania te chętnie przygotowywano w trudnych czasach. Samo słowo forszmak pochodzi od niemieckiego "Vorschmack" i w dosłownym tłumaczeniu oznacza "przed - smak", czyli rodzaj przekąski. Niemiecka nazwa wskazuje niewątpliwie kraj pochodzenia tej potrawy, choć prawdopodobnie danie to spopularyzowali wschodnioeuropejscy Żydzi. Znajdziemy je w książkach kucharskich w Niemczech, w Rosji, w Polsce a nawet w Finlandii. Co ciekawe wersje forszmaków bardzo się od siebie różnią. W kuchni żydowskiej to zimna pasta z solonego śledzia, jajka na twardo, cebuli i jabłka. W kuchni rosyjskiej to zapiekanka z mielonego mięsa, śledzia, pieczywa i śmietany. Finowie mają swoją wersję składającą się z mielonego mięsa, sardeli lub śledzi, cebuli, ziemniaków i śmietany. Ponoć tą przekąską zachwycił się fiński bohater narodowy i smakosz, marszałek Carl Gustaf Mannerheim, który podobno jadał ją w Polsce. A naszym kraju, oprócz wspomnianego wcześniej i jadanego do dziś forszmaku lubelskiego, w dawnych książkach spotkamy liczne, często bardzo się od siebie różniące przepisy na forszmak. A jakie forszmaki przygotuje nasz kucharz? Propozycje Karola: 1/ Forszmak z dyni, z orzechami i karmelizowaną w occie cebulą; 2/ Forszmak z karkówki wieprzowej, kiełbasy, cebuli, zapieczonych w ostrym sosie z puree ziemniaczanym; 3/ Pasztet na zimno ze śledzia, cebuli, jajek na twardo, puree ziemniaczanego i smażonych ziemniaczków.

Opis (streszczenie): Tym razem Karol Okrasa zaprasza widzów na kulinarną przygodę w drewnianej łodzi na Wiśle. Od dawnych wieków to właśnie Wisła była główną arterią komunikacyjną naszego kraju. Wisłą spławiano wszelkie produkty, głównie spożywcze. Z całej Polski do morza płynęło zboże, sól z Wieliczki, na mniejsze odległości przewożono zwierzęta hodowlane i warzywa. Dziś grupa zapaleńców odtwarza pieczołowicie drewniane łodzie wedle starych rysunków i dokumentów. I na jedną z takich łodzi wsiada właśnie Karol Okrasa, aby pokazać widzom Warszawę od strony wody, a przy okazji przygotować kilka potraw na wiślanej łasze, nieopodal centrum stolicy. Przygotuje trzy dania: 1/ podpiekana bagietka z pikantną sałatką z cebuli i pieczonej jagnięciny; 2/ placki z ziemniaków podane z sosem kurkowym; 3/ marynowane duszone żeberka podane na liściach sałaty.

Opis (streszczenie): W tym odcinku Karol Okrasa pokaże widzom, jak uprawiane są świeże zioła, które trafiają na nasze stoły. Bo świeże zioła, oprócz soli i pieprzu, to obowiązkowy składnik każdej potrawy Karola. Nie tylko zdobią danie, nie tylko wzbogacają je smakiem i aromatem, ale dodatkowo dostarczają witamin i mikroelementów, niezbędnych dla naszego zdrowia. Ale wielu widzów pyta Karola, czy producenci uprawiający zioła na dużą skalę nie stosują chemicznych środków ochrony roślin, tzw. chemii, w celu podwyższenia plonów. Dlatego Karol rusza w okolice Włocławka nad Wisłą, aby odpowiedzieć na to pytanie. A będzie gotować wśród wielkich pól świeżych ziół, zielonych i niezwykle smakowicie pachnących. Jak zwykle Karol przygotuje atrakcyjne potrawy. Pierwszą będą smażone w plastrach boczku filety okonia morskiego z sałatką z gruszki, mango i cukinii ze świeżą kolendrą. Druga propozycja to pieczony łosoś w marynacie z trybuli ogrodowej i szparagami w sosie z zielonej pasty curry, a trzecia to również łosoś, pieczony w liściach szałwii z pieczonymi ziemniakami w sosie z bazylii. Jak będą wyglądać takie dania? Zobaczymy w programie.

Opis (streszczenie): W kolejnym odcinku Karol Okrasa zaprasza widzów na opowieść o niezwykle eleganckiej kuchni na polskim transatlantyku - Batory. Od lat 30. XX wieku, kiedy wysiłkiem całego narodu Polska otworzyła sobie okno na świat przez budowę portu w Gdyni, na atlantyckie szlaki ruszyły polskie statki, w tym wspomniany Batory. Podróżowali emigranci, ludzie odwiedzający rodziny, turyści, biznesmeni. Linie lotnicze nie woziły jeszcze pasażerów przez ocean. A główną atrakcją podczas trwającej kilkanaście dni podróży była oczywiście kuchnia. Wystarczy sięgnąć po archiwalne karty menu, by przekonać się, że oferta kulinarna była nadzwyczaj wykwintna. Pełno było francusko brzmiących nazw, choć oczywiście zadaniem kucharzy była godna prezentacja polskiej kultury kulinarnej. W trakcie programu Karol odwiedzi Muzeum Miasta Gdyni, gdzie spotka się z pracownicą muzeum, prywatnie wnuczką jednego z kapitanów Batorego. Nasz kucharz wysłucha opowieści o życiu i kuchni na statku. Karol przygotuje trzy potrawy inspirowane nazwami z zachowanych kart menu ze statku. Dania: 1/ halibut po indyjsku z ciepłą sałatką z bakłażana, 2/ biszkoptowy omlet kapitański, 3/ ligawa wołowa w sosie a la financiere ze stekiem z kalafiora.

Opis (streszczenie): W kolejnym odcinku Karol Okrasa pokaże jak w ciekawy sposób można wykorzystać przy gotowaniu soki z owoców i warzyw. Zazwyczaj ludzie dbający o zdrowie chętnie sięgają zwłaszcza po świeżo tłoczone sokiz owoców. Ale sok w kuchni Karola to także doskonały produkt do marynowania mięsa i ryb, do gotowania wszelkich kasz, do tworzenia sosów i zup. Aby to pokazać, udaje się do Kałęczewa, gdzie pani Grażyna Wiatr tworzy niezwykłe soki, kontynuując dawną rodzinną tradycję. Jej soki, oprócz jabłek, są tłoczone z tak dziwnych składników jak kwiaty dzikiego bzu, białe buraki, młode pędy jęczmienia czy owsa. Skomponowanez tych niecodziennych surowców zachwycają smakiem i zawartością składników odżywczych. Takie soki Karol Okrasa użyje do swojego gotowania. Pośród szumiących drzew owocowych w sadzie, przygotuje trzy potrawy: 1/ Marynowany w soku z jabłka i jęczmienia stek z tuńczyka z sałatką z jabłka i ciecierzycy; 2/ Uda kurczaka duszone w soku jabłkowym z fasolą; 3/ Pierś z kurczaka z chrupiącą panierką podana z ugotowaną w soku kaszą.

Opis (streszczenie): W swojej kolejnej wyprawie kulinarnej Karol Okrasa rusza do Iławy. Spotyka się tam z badaczem historii regionu, który opowiada o zwyczajach kulinarnych i potrawach dawnych mieszkańców tych ziem. Niegdyś tę krainę zamieszkiwały plemiona Prusów, potem twardą ręką rządzili Krzyżacy, następnie przez wieki ziemie te należały do I Rzeczpospolitej, by na kolejne dwa wieki stać się częścią niemieckich Prus Wschodnich, a po II wojnie światowej wrócić do Polski. Bogata w wydarzenia historia odcisnęła swe piętno także na kuchni. Jednym ze słynnych dań kuchni niemieckiej są klopsy królewieckie, danie bardzo popularne również na Mazurach, Warmii i Pomorzu. Klopsy, kotlety czy pulpety robiono tu nie tylko z mięsa, ale z ryb, a nawet raków z okolicznych jezior. A przed wojną miejscową szkołę dla gospodyń domowych, w której uczono również gotowania, mieszkańcynieco złośliwie nazywali Klopse Akademie. Jak zwykle Karol przygotuje atrakcyjne potrawy i pokaże swoje pomysły na przygotowanie klopsów. Pierwszą potrawąbędzie zupa rybna z klopsami z młodej pokrzywy. Druga propozycja to klopsy śledziowe z wiosenną sałatką.

Opis (streszczenie): W kolejnym odcinku Karol Okrasa zaprosza widzów na ogromne pole pokryte krzakami dzikiej róży. Kulinarnie róża przeciętnemu Polakowi kojarzy się co najwyżej z nadzieniem do pączków w tłusty czwartek. A przecież róża to znakomity do stosowania w kuchni produkt. Można wykorzystywać zarówno owoce, jak i płatki. Z płatków powstaje konfitura, którą aromatyzuje się pączki, a owoce dzikiej róży to prawdziwa skarbnica witamin i minerałów. Wiedzieli o tym już w dawnych czasach polscy zesłańcy na Wschód, dla których owoce dzikiej róży były często jedynym lekarstwem na chorobę wywołaną niedoborem witaminy C, czyli szkorbut. Róża to prawdziwy kulinarny skarb, niestety, ciągle jeszcze mało znany. W połączeniu z dojrzałymi na słońcu pomidorami malinowymi, daje kucharzowi nieograniczone możliwości. Pośród szumiących krzaków dzikiej róży, w słońcu i w deszczu, Karol przygotuje trzy potrawy z polskiej róży i polskich pomidorów. 1/ Pikantna konfitura z pomidorów i róży; 2/ Pieczony dorsz z różą, pomidorami i buraczkami; 3/ Warzywne curry z pomidorami, cukinią, bakłażanem i oczywiście różą.

Opis (streszczenie): W tym odcinku Karol Okrasa ruszy odwiedzi Bory Tucholskie. Zatrzyma się w zajeździe Fojutowo, położonym obok znanej okolicznej atrakcji turystycznej, jaką jest zbudowany w połowie XIX wieku kanał Wielkiej Brdy. Obok znajduje się też największy Polsce akwedukt, czyli niezwykły most, którym górą płynie kanał, a dołem rzeka. Latem jest to wymarzone miejsce dla kajakarzy. Zaś z punktu widzenia kulinariów województwo kujawsko pomorskie to kraina gęsiny, a z kolei Bory Tucholskie słyną z doskonałej jakości dziczyzny i miodów. I właśnie te produkty będą stanowić podstawę przygotowywanych przez Karola potraw. Gotowanie odbędzie się w zajeździe, który latem oferuje gościom spływy kajakowe i kompleks basenów otwartych i krytych, a zimą dwa wyciągi narciarskie. A właściciel zajazdu, pan Mirek Knakowski znużonym wiosłowaniem turystom serwuje w sezonie słynną w okolicy zupę kajakarzy. W zajeździe Karol przygotuje atrakcyjne potrawy, oparte o regionalne produkty. Pierwszą będą kopytka z majerankiem i botwinką w sosie z pieczonej w miodzie gęsi. Druga propozycja to treściwa i aromatyczna zupa kajakarzy z kociołka, przyrządzona z łopatki jelenia. Jak będą wyglądać takie dania?

Opis (streszczenie): W swojej kolejnej wyprawie kulinarnej Karol Okrasa wytłumaczy, jak przygotować różne ciasta na żywym ogniu. Dziś, kiedy do dyspozycji kucharzy, nawet amatorów, jest olbrzymi wybór wszelakich kuchenek, od gazowych, elektrycznych, indukcyjnych, parowych po mikrofalowe, to trudno sobie wyobrazić czasy, gdy przodkowie dzisiejszych mistrzów kuchni wszelkie potrawy, w tym wymyślne ciasta przyrządzali na ognisku. I to niezależnie, czy było to ognisko na świeżym powietrzu, czy w kuchennym palenisku. Relikty takiego wypiekania na żywym ogniu odnajdziemy w polskiej kuchni do dziś. Najsłynniejszy to podlaski sękacz, którego pierwowzór odnajdziemy w XVI - wiecznym, polskim przepisie na kołacz przyrządzany na kiju nad ogniem. Dlaczego warto wracać do tak archaicznych sposobów wypieku? Oczywiście chodzi głównie o smak takiego ciasta, czyli rzecz dla Karola najważniejszą. Jakie ciasta pieczone na żywym ogniu przygotuje kucharz? Nie będzie tradycyjnego sękacza, ale za to przyrządzi drożdżowe ciasto z jabłkami, pieczone babeczki z burakami i czekoladą oraz placek z pieczonym indykiem.

Opis (streszczenie): W tym programie Karol Okrasa weźmie na swój kulinarny warsztat różnego rodzaju kiszonki. Przez wieki ludzkość zmagała się z problemem przechowywania i konserwacji żywności, tak aby w okresach jej nadmiaru zgromadzić zapasy na czasy niedostatku. Solenie, suszenie, wędzenie, a także kiszenie pozwalało dłużej korzystać z mięsa, ryb, warzyw czy owoców. Ukiszone warzywa są bardziej wartościowe dla naszego organizmu niż produkty surowe. Najlepszym przykładem są niezwykle popularne w polskiej kuchni kiszone ogórki i kiszonakapusta. Nasi przodkowie kisili także owoce, inne warzywa oraz grzyby. Kiszone grzyby są dziś jednak w Polsce zupełnie zapomniane. Karol Okrasa postanawia przypomnieć smak zapomnianych kiszonek. Pierwsza potrawa to kiszona szynka w sosie z kiszonych grzybów, a druga to zupa na jagnięcinie z kiszonymi pomidorami i pieczonymi ziemniakami. Trzecie proponowane danie to dorsz smażony z sałatką z kiszonego czosnku i kalafiora.

Opis (streszczenie): W kolejnym odcinku Karol zabiera widzów do Karpacza. Nie wyrusza jednak na szlaki narciarskie, piesze czy rowerowe, z których Karkonosze znane są polskim turystom. Okazuje się, że w Karpaczu, u stóp najwyższej w okolicy góry Śnieżki, można spotkać prawdziwych kowbojów. A skoro są kowboje, nie może zabraknąć dobrych steków wołowych przygotowanych na grillu. Tak właśnie Karol rozpocznie nowy sezon grillowania i pokaże jak przyrządzać steki wołowe, aby były kruche, miękkie i soczyste. I jak wzbogacić smak grillowanego mięsa poprzez dodatek kolorowych sałatek czy sals ze świeżych warzyw i owoców. To będzie urozmaicenie tradycyjnego grilla, w którym króluje zazwyczaj kiełbasa, kaszanka albo karkówka. Karol przygotuje trzy dania. Pierwszą potrawą będą steki z antrykotu podane z sałatkami z pomidorów i selera naciowego. Druga propozycja to grillowane wołowe kotlety z antrykotu z kością, podane z puree z palonych ziemniaków i salsą z kiszonych ogórków, a trzecią steki ze zrazowej z ciepłą sałatką z czerwonej kapusty, pomarańczy i porzeczek.

Opis (streszczenie): Tym razem Karol Okrasa zabiera widzów do krainy swego dzieciństwa w powiecie garwolińskim. Wówczas na każdym skrawku łąki wypasano krowy, a nawet na całe lato przewożono te zwierzęta na wiślane zielone wyspy. Karol doskonale pamięta smak nie tylko świeżego mleka zraz po udoju, ale także domowego twarogu, masła czy gęstej śmietany. Szczęśliwie, okoliczna mleczarnia do dziś produkuje taki twaróg tradycyjnymi metodami, w klasycznym kształcie, w dodatku pakowany jak niegdyś w pergamin. I ten właśnie twaróg będzie pretekstem do przypomnienia dania przygotowywanego przez babcię Karola. A były to gorące kluski ze skwarkami posypane chłodnym, kwaskowatym i aromatycznym twarogiem. Skoro Włosi do swoich makaronów szczodrze sypią parmezan, to czemu my Polacy nie mielibyśmy do naszych klusek dodawać swojskiego, rodzimego twarogu. Kucharz przygotuje pradawne kluski prażuchy z twarogiem podane z kapustą kraszoną kwaśną gęstą śmietaną, knedle z sera z owocami w maślanej glazurze z naturalnym jogurtem oraz wędzone kopytka z twarogiem.