Reportaż z każdej strony godziny emisji w telewizji, obsada, kiedy leci i gdzie obejrzeć

Opis (streszczenie): Siwy, brodaty starzec w czerwony stroju jest jednym z symboli świąt Bożego Narodzenia. Pierwowzorem tej postaci jest biskup z Miry w Azji Mniejszej (dzisiaj Turcja) żyjący na przełomie III i IV wieku. Zmarł w Mirze, ale od XI wieku jego ciało spoczywa w Bari. Włosi zbudowali piękną bazylikę ku czci świętego, który jest między innymi patronem potrzebujących, dzieci, podróżnych oraz panien na wydaniu. Jest czczony w kościołach Wschodu i Zachodu. Niedawno tureccy archeolodzy odnaleźli jego grób w Turcji, a niektórzy badacze zaczęli podważać przekonanie, że szczątki świętego znajdują się w Bari. Co na to Włosi? Jak w ogóle święty Mikołaj trafił z Turcji do Włoch? Jak mieszkańcy Bari obchodzą dzień świętego Mikołaja? W jakich sprawach się do niego zwracają? Jak święty biskup pomaga pannom znaleźć dobrego męża? Co ze świętym Mikołajem ma wspólnego królowa Bona? Odpowiedzi na te pytania poszukamy spacerując po wąskich uliczkach Bari.

Opis (streszczenie): Mówi się, że wszystkie drogi prowadzą do Rzymu, a my przy okazji Świąt Bożego Narodzenia sprawdzimy, jakie są polskie drogi w Rzymie. Jak Polacy spędzają święta w wiecznym mieście? Czym różnią się polskie święta, od włoskich? Grze są ulubione miejsca przedstawicieli włoskiej Polonii? Spotkamy się z polsko - włoskim małżeństwem i zapytamy ich o tradycje i sposób spędzania świąt. Odwidzimy kościół św. Stanisława, który już w XVI w został przekazany narodowi polskiemu i dzisiaj jest siedzibą Duszpasterstwa Polaków we Włoszech.

Opis (streszczenie): Matera to niespełna 60 tysięczne miasteczko na południu Włoch, w 1993 roku wpisane na listę UNESCO. Odwiedzane równie często przez turystów, jak i ekipy filmowe. W Materze pojawił się Daniel Craig jako James Bond, był także Mel Gibson, który znalazł tam idealne warunki do realizacji filmu Pasja. Włoska Jerozolima tak mówią o Materze miejscowi, jest idealnym miejscem do wystawienia żywej szopki. W widowisko zaangażowanych jest około 400 aktorów, a wszystkie sceny odgrywane w starej części miasta Sassi di Matera, która charakteryzuje się domami wykutymi w skale. Żeby zobaczyć całe widowisko trzeba przejść nawet 5 kilometrów po wąskich uliczkach miasta. Całość robi niesamowite wrażenie i każdego roku przyciąga turystów z całego świata.

Opis (streszczenie): Święta Bożego Narodzenia są bardzo ważnym czasem dla Podhalan. W święta ludowa symbolika i wierzenia przeplatały się z religią. Niektóre zwyczaje i magiczne gesty mające na celu zapewnienie dobrobytu i szczęścia w nadchodzącym roku, górale zachowali do dziś. Przygotowują się do nich przez cztery poprzedzające tygodnie, czyli adwent. Reportaż przedstawiał będzie kultywowane do dziś, zwyczaje i obyczaje Podhalan związane ze świętami Bożego Narodzenia. W programie zaproszeni goście, w tradycyjnych strojach górali podhalańskich opowiedzą gwarą o tym jak wspominają obchody świąt Bożego Narodzenia w ich domach. Opowieść będzie miała charakter dialogu międzypokoleniowego. Wystąpią członkowie Związku Podhalan, członkinie Koła Gospodyń z Bukowiny Tatrzańskiej, muzykanci oraz współczesna rodzina podtrzymująca tradycję przodków. Program uświetnią podhalańskie pastorałki oraz zimowy pejzaż Bukowiny Tatrzańskiej.

Opis (streszczenie): 15 grudnia 1930 roku marszałek Józef Piłsudski wsiadł do pociągu w Warszawie. To był początek wyprawy na 3 miesięczny urlop dla podratowania zdrowia. Na miejsce docelowe wybrał portugalską Maderę, choć rozpatrywał także Egipt. W wyborze pomogły mu córki, dlatego z warszawskiego dworca pociąg odjechał w kierunku Lizbony, by tam przesiąść się na statek i nim dopłynąć do Funchal na Maderze. W Lizbonie marszałek spędził mniej niż 24 godziny. Do stolicy Portugalii dotarł 19 grudnia pod wieczór, a dzień później po południu wypłynął z lizbońskiego portu do miejsca docelowego. W międzyczasie został odznaczony przez portugalskiego prezydenta najwyższym odznaczeniem państwowym i podjęty przez przedstawicieli portugalskiego rządu. Szczegóły z podróży znamy dzięki - pochodzącemu z Lubelszczyzny, a dokładniej z Kluczkowic późniejszemu adiutantowi marszałka, Mieczysławowi Lepeckiemu. Kapitan Lepecki opisał szczegóły wyjazdu w swoim pamiętniku. Z reportażu dowiemy się jak wyglądał pobyt marszałka w Lizbonie, jak Portugalczycy go przyjęli oraz zobaczymy miejsca, które udało mu się odwiedzić przed odpłynięciem na Maderę.

Opis (streszczenie): Normalny, pracowity, skromny zakonnik to najczęściej powtarzane opinie o zmarłym w 2013 roku bracie Kalikście Kłoczko. Urodzony na Podlasiu w 1930 roku, wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów w 1951 roku, a od 1981 roku posługiwał w kościele na Poczekajce w Lublinie. Jako stolarz był jednym z głównych budowniczych kościoła, w swojej pracowni wykonał drzwi, okna, a nawet drewniany sufit powstającej świątyni. Podobnie było w powstającym obok kościoła klasztorze. Parafianie z czasem zaczęli go porównywać do postaci św. Józefa. Mówił o sobie, że jest zwykły skrobidechą. W 2018 r. Kapituła Prowincjalna Warszawskiej Prowincji Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów podjęła starania dotyczące rozpoczęcia procesu informacyjnego br. Kaliksta, ponieważ po śmierci był wzywany jako wstawiennik u Pana Boga, a 2014 roku zanotowano pierwsze uzdrowienie. Pod koniec 2022 roku decyzją Stolicy Apostolskiej brat Kalikst został ogłoszony Sługą Bożym. Na początku 2023 roku metropolita lubelski abp Stanisław Budzik ogłosił edykt w sprawie rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego brata Kaliksta.

Opis (streszczenie): Semana Santa to po portugalsku Wielki Tydzień, czas, w którym katolicy na całym świecie przygotowują się bezpośrednio do Świąt Wielkanocnych. W portugalskich kościołach już w Niedzielę Palmową odbywają się procesje. Te najbardziej znane odbywają się w Bradze - najstarszym portugalskim mieście. Podobnie jest w kolejnych dniach świątecznego tygodnia. Ludzie licznie się gromadzą i aktywnie biorą udział w procesjach. Wielki Piątek (Sexta Feira Santa) jest dniem wolnym od pracy, ale za to poniedziałek wielkanocny jest już pracujący. W Wielką Sobotę nie ma zwyczaju święcenia pokarmów. Na stole wielkanocnym nie może zabraknąć dorsza oraz tradycyjnego pieczywa folar de pascoa, z całym gotowanym jajkiem na wierzchu i oczywiście muszą być migdały w czekoladzie lub lukrowanych polewach. Reportaż o przygotowaniach do Świąt Wielkanocnych w Portugalii. Jak wyglądają ostatnie dni przed najważniejszymi świętami w Kościele katolickim? Jak Portugalczycy się do nich przygotowują? Co jest charakterystyczne dla Świąt na Maderze, a jak Święta spędza sie w stolicy oraz na północy kraju? O zwyczajach, kuchni, ale przede wszystkim o duchowym wymiarze portugalskiej Wielkanocy w reportażu Semana Santa

Opis (streszczenie): Rok 2023 został ustanowiony uchwałą Sejmu RP Rokiem Jerzego Nowosielskiego. Przypadająca w 2023 roku 100. rocznica urodzin Jerzego Nowosielskiego jednego z najwybitniejszych malarzy polskich XX wieku to okazja, aby przypomnieć jego związek z Lublinem. W Lublinie możemy podziwiać ikonostas jego autorstwa - w 1989 roku artysta wykonał go do neogotyckiej kaplicy Metropolitalnego Seminarium Duchownego. Z propozycją powierzenia tego zadania Nowosielskiemu wyszli sami studenci. - Zadzwoniłem do artysty, a on od razu się zgodził. Powiedział, że co do zapłaty, dojdziemy do porozumienia. Na pewno nie były to duże pieniądze - wspomina ks. Stefan Batruch, proboszcz parafii greckokatolickiej w Lublinie, w 1989 roku student lubelskiego seminarium. Nowosielski poszczególne ikony przygotowywał w Krakowie, Stefan Batruch przywiózł je później pociągiem do Lublina. Artysta przyjechał do seminarium na moment montażu ikonostasu. Na miejscu, przez tydzień pracował jeszcze nad ikonami carskich i diakońskich wrót. Na zdjęciu z tego czasu widać Nowosielskiego, jak siedzi po turecku przed ikoną, z pędzlem w ręku. 27 kwietnia 1989 roku Nowosielski w pamiątkowej księdze seminaryjnej zanotował po ukraińsku: Jestem bezgranicznie szczęśliwy, że mogłem namalować ikonostas dla waszej cerkwi. Była też szansa na to, że Lublin będzie mógł się chwalić innym dziełem Nowosielskiego - polichromiami w kościele akademickim Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W 1962 roku artysta wykonał nawet projekty z myślą o lubelskiej świątyni - rysunki na papierze i tekturze. Powstały bardzo szczegółowe projekty polichromii, ale ostatecznie dzieło nie zostało zrealizowane. W niezrealizowanym projekcie lubelskim znalazły się np. sceny maryjne i z życia Chrystusa, m.in. chrztu w Jordanie oraz Męki Pańskiej. Nie zabrakło też wizerunków świętych i proroków. Muzeum Lubelskie w marcu 2016 roku odkupiło od prywatnego kolekcjonera część projektów, które znajdują się w jego zbiorach.