Strefa otwarta godziny emisji w telewizji, obsada, kiedy leci i gdzie obejrzeć

Opis (streszczenie): Testament może napisać każda osoba pełnoletnia i nieubezwłasnowolniona. Zawsze - jedna osoba. Oczywiście, często małżonkowie umawiają się, jak rozrządzić majątkiem na wypadek śmierci, ale testament musi napisać każde z nich oddzielnie. Testament należy napisać odręcznie - piórem lub długopisem, opatrzyć datą i podpisać. Datę i podpis należy umieścić w takim miejscu, żeby nie można było ich usunąć bez uszkodzenia treści. Proste? A jednak w związku ze śmiercią spadkodawcy powstaje wiele sporów, związanych nie tylko z natura ludzką, ale i formalnymi wadami testamentu.

Opis (streszczenie): Magazyn publicystyczny

Opis (streszczenie): W dzisiejszym odcinku Anna Duda oraz jej goście - Paweł Szlendak "Szlendi" oraz dr inż. Piotr Michałek zgłębią temat bezpieczeństwa.

Opis (streszczenie): Miłość romantyczna to, wedle definicji socjologa Tomasza Szlendaka, "historycznie wytworzony konstrukt społeczny", którego elementami są konkretne, następujące po sobie etapy (pożądanie, zakochanie, zaangażowanie), monogamia oraz przekonanie o pełnej niezależności wyboru partnera lub partnerki, będącego następstwem czystego porywu serca. Co znaczy "miłość romantyczna"? Niemiecki socjolog Niklas Luhmann (1927 - 1998), autor słynnej "Semantyki miłości", przeanalizował francuską i angielską literaturę wydawaną między wiekiem XVII a XIX, udowadniając, że pisane wówczas utwory nie odzwierciedlały romantycznych relacji między ludźmi, ale je kreowały. Z drugiej strony schemat zauroczenie/zakochanie - wybór - miłość - trwały związek, działa od dawna i, w przeciwieństwie do związków aranżowanych, wydaje nam się być bardzo naturalny. Ten schemat - twierdzi Szlendak - powoli się wyczerpuje i nie jest już w stanie spełniać podstawowego zadania: łączyć ludzi w trwałe związki. Szlendak kreśli skomplikowany obraz świata, w którym karmi się nas mitem miłości, chociaż perspektywa jej doświadczenia coraz bardziej się oddala. W którym każda z osobistych miłosnych trajektorii jest częścią ogromnych sieci odniesień i genealogii: od rewolucji przemysłowej, japońskiej pornografii, przez szympansice bonobo, targi matrymonialne w Szanghaju, aż po hegemonię aplikacji randkowych. Jak więc będzie wyglądała miłość naszych dzieci, wnuków i prawnuków? Co stanie się kluczem łączenia ludzi w pary?

Opis (streszczenie): Stosunek do kary śmierci to jedna z tych kwestii, w których jak w zwierciadle dostrzec można etyczne fundamenty konkretnej wspólnoty - to, jak rozumie ona człowieka, jego wolność i odpowiedzialność oraz jego stosunek do innych ludzi. Oczywiście, to rozumienie, ta wspólnotowa samoświadomość podstawowych wartości zmienia się w czasie. Kara śmierci, traktowana przez wieki jako coś normalnego i naturalnego, dziś w Europie uchodzi raczej za zaprzeczenie człowieczeństwa. Dobitnym tego wyrazem stał się zapis Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej (art. 2.2): "Nikt nie może być skazany na karę śmierci ani poddany jej wykonaniu".

Opis (streszczenie): Właściwy człowiek na właściwym miejscu - mówimy z szacunkiem o osobach kompetentnych w tym, co robią. Jak stać się jedną z nich i zajmować się tym, co lubimy i potrafimy? Wskazówki dają badania psychometryczne dr. Roberta Hogana. Interpretuje je Magdalena Giryn, certyfikowany doradca jego metody. W latach 80. XX wieku - po dekadzie badań nad osobowością - amerykański psycholog dr Robert Hogan (w 2018 roku zaliczony przez swoich kolegów z branży do dziesiątki najwybitniejszych żyjących psychologów) opracował narzędzia psychometryczne, które pozwalają sporządzić zawodowy portret człowieka. Pierwsze z nich (Kwestionariusz Osobowości) opisuje potencjał, drugie (Kwestionariusz Motywów, Wartości i Preferencji) - wartości, które motywują nas do działania, a trzecie (Badanie Rozwojowe) wskazuje tzw. wykolejacze kariery, czyli zachowania ujawniające się w sytuacji stresu. - Pamiętajmy, że tutaj nie ma dobrych i złych odpowiedzi, bo w zależności od stanowiska i organizacji liczą się inne kompetencje - zastrzega trenerka biznesu Magdalena Giryn. Co na to filozofia? "Wybierz sobie zawód, który lubisz, a nigdy nie będziesz zmęczony" - powiedział Konfucjusz. Choć trudno odmówić mędrcowi mądrości, z dzisiejszej perspektywy trzeba jednak dodać do jego skrzydlatych słów kilka małych "ale"... Po pierwsze, każda praca męczy. Po drugie, to właśnie zbytnie utożsamianie się z tym, co robimy, jest często źródłem wypalenia - wtedy każdy problem zawodowy traktujemy jako osobistą porażkę. Po trzecie, szacuje się, że wraz z rozwojem nowych technologii w ciągu najbliższych 20 lat zniknie blisko 40 proc. obecnych zawodów. Nie sposób jednak nie zgodzić się z tym, że lepiej swoją pracę lubić niż nie lubić. W nielubianej pracy trudno odnaleźć sens, a dla wielu osób to właśnie poczucie sensu tego, co robią, pozwala codziennie siadać przed komputerem, mimo że tak bardzo im się nie chce. I tu zaczynają się schody, bo każdy z nas może lubić coś innego. Jak więc dopasować zawód do siebie?

Opis (streszczenie): Handel ludźmi to od wieków bardzo dochodowy biznes. Mimo zniesienia niewolnictwa, nadal można kupić sobie dorosłego człowieka, a nawet dziecko. Koszt: 90 dolarów. Handel ludźmi zajmuje trzecie miejsce pod względem opłacalności po handlu bronią i handlu narkotykami. Proceder ten dotyczy nie tylko Krajów Trzeciego Świata, ale także tak bardzo cywilizowanej (!) Europy. Polska jest głównym habem na wschód. Pokazała to sytuacja ataku Rosji na Ukrainę, kiedy to handlarze wykorzystali moment niesienia pomocy Ukraińcom i zjawiali się przy granicy polsko - ukraińskiej, udając tych, którzy dadzą poszkodowanym dom nad głową. W STREFIE OTWARTEJ rozmawiamy o skali zjawiska, uwrażliwiamy na to zjawisko, rozmawiamy o sprawcach i ofiarach i sposobach niesienia pomocy tym, którzy stali się niewolnikami w XXI wieku.

Opis (streszczenie): Adopcja to droga miłości, która przekracza biologiczne więzi krwi. Nie jest to jedynie formalna procedura prawna, ale głęboki, emocjonalny proces tworzenia rodziny, która łączy się nie przez genetykę, lecz przez wzajemne zobowiązanie, troskę i miłość. Każdego roku setki dzieci w Polsce znajduje nowy, bezpieczny dom, a setki par doświadcza radości macierzyństwa i ojcostwa poprzez adopcję. Decyzja o adopcji to jeden z najważniejszych życiowych wyborów. Wymaga ogromnej odwagi, dojrzałości i otwartości serca. Oznacza gotowość do przyjęcia dziecka z całą jego historią, zranieniami, ale i niewyczerpanym potencjałem miłości i rozwoju. To zobowiązanie nie tylko wobec dziecka, ale i wobec siebie samego - do nieustannego wzrastania, uczenia się i przekraczania własnych granic.

Opis (streszczenie): Dlaczego zgadzamy się na tak wiele, aby utrzymać związek? Godzimy się na wiele wyrzeczeń z powodu naturalnej potrzeby bliskości i lęku przed samotnością. Często motywuje nas przywiązanie, chęć ratowania wizerunku "idealnej rodziny" oraz lęk przed zmianami. U podłoża leży też często niska samoocena, która sprawia, że własne potrzeby stawiamy na drugim planie. Główne psychologiczne powody, dla których poświęcamy się dla relacji: Strach przed samotnością: Lęk przed odrzuceniem i pozostaniem samemu potrafi być paraliżujący. Z tego powodu wolimy tkwić w znajomym, choćby bolesnym układzie, niż konfrontować się z pustką. Biologiczna potrzeba więzi: Ewolucyjnie jesteśmy zaprogramowani do tworzenia stad i par, aby przetrwać. Poczucie przynależności wpływa na obniżenie poziomu stresu. Zaniżone poczucie własnej wartości: Przekonanie, że nie zasługujemy na nic lepszego. Jeśli nie cenimy siebie, godzimy się na traktowanie poniżej naszych oczekiwań. Wizja inwestycji i tzw. "zatopionych kosztów": Im dłużej trwa związek, tym trudniej nam go przekreślić. Tłumaczymy sobie, że "szkoda zmarnować tyle lat", co prowadzi do tkwienia w nieszczęśliwej relacji. Lęk przed zmianą i nieznanym: Nawet jeśli sytuacja w związku jest trudna, jest ona przewidywalna. Rozstanie wiąże się z reorganizacją życia (podział majątku, samotność, kwestie dzieci), co wywołuje silny stres. Przesadne idealizowanie partnera: Czasami idealizujemy drugą osobę do tego stopnia, że usprawiedliwiamy jej wszystkie złe zachowania, wierząc, że "zmienimy ją naszą miłością". Warto pamiętać, że kompromis jest fundamentem relacji, ale poświęcenie, które niszczy granice i godność, nie jest podstawą do budowania zdrowego, partnerskiego związku.

Opis (streszczenie): "Motywacja" pochodzi z łacińskiego "moveo", "movere" czyli wprawiać w ruch, popychać, posuwać. Kiedy Harlow nabrał wątpliwości, że człowiekiem poruszają, powodują tylko motywatory zewnętrzne, przygotował eksperyment z małpami. Okazało się, że poza motywacją zewnętrzną, istnieje jeszcze ta wewnętrzna. Jak zatem działać i jak się/innych motywować? Po pierwsze określić cel i drogę do niego, dobierając odpowiednią nomenklaturę. Za słowem idzie przecież myśl, czyli nie "muszę", ale "chcę". Inaczej to dead man rule. Z badań przeprowadzonych w Uniwersytecie Technicznym w Monachium wynika, że ważnym motywatorem są pochwały. Komplement potrafi zdziałać cuda: dodaje skrzydeł, daje poczucie sprawczości, karmi głód akceptacji. Pokazał to kolejny eksperyment przeprowadzony przez Sue Westwood na grupie rodziców i dzieci. Mówienie komplementów powinno być jednak spersonalizowane i dotyczyć starań, działania, a nie sukcesu, czy inteligencji.

Opis (streszczenie): Picie alkoholu w ciąży może prowadzić do trwałego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego i zaburzeń rozwoju płodu. Skutki spożywania napojów alkoholowych przez ciężarną są nieodwracalne dla dziecka. Najcięższą postacią zaburzeń rozwojowych jest FAS - alkoholowy zespół płodowy. Prenatalne narażenie na alkohol jest główną przyczyną wad wrodzonych i niepełnosprawności rozwojowych. Nie ma dozwolonej, bezpiecznej dawki alkoholu. Niestety nie istnieje leczenie przyczynowe FAS. Uszkodzenia płodu - mózgu i narządów - które pojawiły się podczas ciąży, są nieodwracalne. Możliwe jest jedynie łagodzenie objawów i wspieranie rozwoju dziecka tak, by w jak największym stopniu poprawić jego funkcjonowanie. Ważną rolę odgrywa więc rehabilitacja i różne rodzaje terapii,

Opis (streszczenie): Myślistwo w Polsce nie jest odrzucane w całości, ale społeczne przyzwolenie ma dziś bardzo wyraźne granice. Z najnowszego badania More in Common Polska wynika, że Polki i Polacy dostrzegają praktyczny wymiar polowań, zwłaszcza tam, gdzie chodzi o ochronę upraw i regulację liczebności zwierząt, ale jednocześnie oczekują mocniejszych regulacji, większego bezpieczeństwa i bardziej humanitarnego podejścia do zwierząt. To ważny głos również dla rolników. Szkody łowieckie, dziki w kukurydzy, zniszczone łąki, straty w zbożach czy napięcia między kołami łowieckimi a gospodarstwami są codziennością w wielu regionach. Badanie pokazuje jednak, że społeczeństwo nie daje myśliwym bezwarunkowego mandatu. Akceptacja dla myślistwa istnieje, ale pod warunkiem jasnych zasad, kontroli i ograniczenia polowań dla samej rozrywki.

Opis (streszczenie): STREFA OTWARTA ODC. 67 TERAPEUTYCZNA MOC DOTYKUDotyk jest jednym z najważniejszych zmysłów człowieka, to on jest jednym z najwcześniej wykształconych u człowieka zmysłów i tym który umiera ostatni. Dotyk to główna droga poznania przez niemowlaka otaczającej go rzeczywistości i ostatnia, której doświadcza człowiek na końcu swojej życiowej ścieżki. Dotyk pełni więc bardzo ważną rolę w życiu człowieka dlatego tak ważne jest regularne przytulanie. Przytulanie po za tym, że jest dla nas przyjemne niesie za sobą o wiele więcej korzyści niż nam się wydaje. W latach 60. Harry Harlow przeprowadził pewien eksperyment. Chciał udowodnić, że potrzeba bliskości i miłości jest równie ważna jak potrzeba zaspokojenia głodu czy pragnienia. Badanymi były małe małpki rezusy. Badacz stworzył specjalne komory, w których umieścił małpki. Małpki zostały odcięte od bodźców zewnętrznych, a w centralnym punkcie komór zostały postawione dwie "matki’. Jedna została stworzona z drutów, druga zrobiona z miękkich materiałów, nadawała się do tulenia. Małpki podzielono losowo na dwie grupy, z których jedna karmiona była przez matkę druciana, druga przez szmacianą. Wyniki tych badań jasno wskazywały bez względu na to, która matka była tą karmiącą, zwierzęta spędzały większość czasu wtulone w matkę szmacianą. Nawet te, które karmiła druciana, zaraz po karmieniu wracały przytulić się do matki szmacianej. Niezależnie od karmiącej matki małpki zjadły mniej więcej tyle samo pokarmu i przybrały na wadze podobnie w obu grupach, ale te, które karmiła matka druciana gorzej trawiły pokarm, miały częste problemy z żołądkiem i biegunki, to doprowadziło badacza do wniosku, że brak matki miękkiej był czynnikiem bardzo stresującym. Badania miały też inne negatywne skutki. Okazało się, że wiele małpek, których wykarmiła matka druciana stało się agresywnych, nieufnych i cierpiały na wiele zaburzeń podobnych do psychicznych zaburzeń u człowieka. Badanie udowodniło, że potrzeba miłości i bliskości jest jedną z podstawowych potrzeb człowieka dlatego rola przytulania jest w niej tak bardzo ważna. Codzienna porcja bliskości ma ogromny pozytywny wpływ. Regularne przytulanie łagodzi stres i zmęczenie, poprawia nastrój, sprawia, że czujemy się bardziej radości, jest można powiedzieć naturalnych antydepresantem. Podczas przytulania wydziela się serotonina zwana hormonem szczęścia oraz oksytocyna, która może prowadzić do redukowania wpływu stresu na organizm, prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi i poziomu kortyzolu. Regularne przytulanie rozluźnia mięśnie, łagodzi bóle, koi nerwy, dodają energii czy reguluje oddech. Według prof. Kerstin Uvnas - Moberg, Swedish University of Agricultural Sciences przytulanie podnosi próg bólu, wywiera efekt przeciwlękowy i sprzyja pojawianiu się pozytywnych interakcji społecznych. Udowodniono także pozytywny wpływ przytulania na osoby leczące się na depresję. Regularne przytulanie wpływa również dobroczynnie na układ odpornościowy, sprzyja zachowaniu dobrego stanu zdrowia oraz zmniejsza ryzyko zachorowania na grypę i przeziębienie. Kiedy chcemy kogoś pocieszyć w pierwszym odruchu pragniemy go przytulić. Czasami przytulenie daje więcej niż 1000 słów. Terapia przytulaniem zdecydowanie jest potężnym sposobem leczenia wielu dolegliwości, co potwierdzają wyniki badań naukowych, a na świecie jak i w Polsce powstały już instytucje zajmujące się terapią przytulania.

Opis (streszczenie): Nie da się dobrze opisać zespołu stresu pourazowego, PTSD (ang. post - traumatic stress disorder) bez zrozumienia pojęcia traumy. Tymczasem kryteria jej definiowania bywają różne i wzbudzają pewne kontrowersje. W ostatnim czasie coraz częściej termin ten używany jest w rozszerzonym znaczeniu, obejmującym wszystkie trudne, kryzysowe doświadczenia, burzące dotychczasowy porządek i powodujące czasową utratę poczucia kontroli oraz bezpieczeństwa. W obowiązujących klasyfikacjach zaburzeń psychicznych wykorzystywanych przez psychologów oraz psychiatrów zdarzenie traumatyczne definiowane jest jednak jako uraz psychiczny (trwała zmiana w psychice), spowodowany działaniem czynników zewnętrznych zagrażających życiu lub zdrowiu, czyli narażeniem na śmierć, poważnymi obrażeniami lub przemocą seksualną. Bezpośrednią przyczyną zespołu stresu pourazowego jest oczywiście trauma, która zaburza dotychczasowe poczucie bezpieczeństwa i destabilizuje funkcjonowanie psychologiczne ocalałego. Mimo wszystko poszczególne osoby różnią się pod względem nasilenia objawów oraz skłonności do ich rozwijania. Wśród czynników, które wpływają na te rozbieżności, można wymienić m.in.: rodzaj i zakres doznanej traumy, etap życia i stopień rozwoju emocjonalnego (niektórzy psychologowie uważają, że największy wpływ na psychikę mają wczesne traumy z okresu dzieciństwa, jednak w ich przypadku skutki mogą wykraczać poza typowy obraz PTSD), cechy osobowości (takie jak reaktywność emocjonalna, introwersja czy sposoby przetwarzania stresujących bodźców), a także wcześniejsze zaburzenia psychiczne.

Opis (streszczenie): Psycholog, a psychoterapeuta. Gośćmi Anny Dudy są dr Monika Baryła - Matejczuk i dr Małgorzata Sitarczuk

Opis (streszczenie): STREFA OTWARTA ODC. 66 BEZDOMNOŚĆBezdomność, jak mówi pan Janek z Dziennego Ośrodka Pobytu dla Bezdomnych, to pan Krzysztof, pani Ala, pan Maciej. Tymczasem sucha, słownikowa definicja określa bezdomność jako "zjawisko społeczne polegające na braku domu lub miejsca stałego pobytu gwarantującego jednostce lub rodzinie poczucie bezpieczeństwa, zapewniającego schronienie przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi i zaspokojenie podstawowych potrzeb na poziomie uznawanym w danym społeczeństwie za wystarczający". Zjawisko bezdomności nie jest ani łatwe w opisaniu ani proste w zdefiniowaniu. Nie wystarczy bowiem powiedzieć, że jeśli jest bezdomny to pewnie pijak albo bezdomny "z wyboru". Bezdomność w ujęciu psychologicznym to kryzysowy stan egzystencji osoby nie posiadającej faktycznego miejsca zamieszkania, pozbawionej środków niezbędnych do zaspokojenia elementarnych potrzeb, trwale wykorzenionej ze środowiska w wyniku rozpadu więzi społecznych i akceptującej swoją rolę społeczną. Jako stan ewidentnej i trwałej deprywacji potrzeb mieszkaniowych w sytuacji, gdy dotknięta bezdomnością osoba nie jest w stanie jej zapobiec, wiąże się z poważnym upośledzeniem psychicznego i społecznego funkcjonowania człowieka. Bezdomność nie ma wieku. Młodzi doświadczający bezdomności są prawie niewidoczni w przestrzeni społecznej. Największy odsetek osób w grupie wiekowej 18 - 25 lat, będących w tym kryzysie można zauważyć w Warszawie, która przyciąga swoją atrakcyjnością i wizją lepszej przyszłości. Część młodych ucieka z domu, w którym dominuje przemoc, inni są zmuszeni do usamodzielnienia się np. opuszczając zakłady poprawcze lub domy dziecka a jeszcze inni skuszeni perspektywą lepszego życia. Rzeczywistość okazuje się często przez nich niedoszacowana. Pozbawieni środków do życia lub nieprzygotowani do dorosłości, pozostają pozbawieni dachu nad głową albo są zmuszani do częstej zmiany miejsca zamieszkania. Bezdomność jest złożonym problemem społecznym, którego przyczyny mogą być różne, a skutki obejmują nie tylko tych dotkniętych bezdomnością, ale i całe społeczeństwo. Kryzys bezdomności młodych w Polsce wynika m.in. z trudności ekonomicznych, braku odpowiednich warunków mieszkaniowych, problemów rodzinnych, chorób psychicznych, uzależnień, braku wsparcia ze strony społeczeństwa oraz niskiej jakości edukacji i braku możliwości zatrudnienia.

Opis (streszczenie): W momencie wyboru: rozwód czy separacja? - w dużej mierze chodzi o to, czy decyzja o rozstaniu jest definitywna, czy też nie. Jeśli obie strony są pewne, że nie chcą już być małżeństwem, to właściwszą decyzją - z punktu widzenia zarówno prawa, jak i psychiki - jest rozwód, oczywiście pod warunkiem że jest to zgodne ze światopoglądem i z wartościami, jakimi ludzie się kierują. Częstą pobudką decyzji o separacji jest to, że strony chcą dać sobie czas, bo wierzą, że jeszcze uda im się być razem.

Opis (streszczenie): Ryzyko zetknięcia się z zakażeniem wirusem HPV oceniane jest na kilka do kilkudziesięciu procent w ciągu życia człowieka, w zależności od regionu geograficznego. Zakażenia są przenoszone przez osoby obojga płci. Wirusy brodawczaka ludzkiego (ang.: human papillomavirus - HPV) należą do szerszej rodziny tzw. wirusów brodawczaka (dotychczas sklasyfikowano ponad 200) występujących także u innych gatunków. Z punktu widzenia zagrożenia chorobotwórczego dla człowieka największą rolę odgrywają tzw. anogenitalne genotypy HPV. Zaliczane są do najczęściej występujących u człowieka infekcji przenoszonych drogą kontaktów płciowych. Szacuje się, że rocznie na świecie dochodzi do ok. 300 mln nowych zakażeń HPV u ludzi, które w ogromnej większości są bezobjawowe, nie wywołują żadnych zmian chorobowych i ulegają samowyleczeniu. Ryzyko zetknięcia się z zakażeniem wirusem oceniane jest na kilka do kilkudziesięciu procent w ciągu życia człowieka, w zależności od regionu geograficznego. Zakażenia są przenoszone przez osoby obojga płci. Do zakażeń HPV dochodzi głównie drogą kontaktów seksualnych. Mimo to, zakażeń nie należy rozpatrywać w kategorii choroby wenerycznej. Układ odpornościowy u większości zakażonych eliminuje wirusa w ciągu kilku lat, jednak u kilku, kilkunastu procent może dojść do rozwoju zmian chorobowych różnych narządów. Zakażenia HPV mogą wywoływać zarówno choroby o łagodnym przebiegu, jak i nowotwory złośliwe.

Opis (streszczenie): STREFA OTWARTA ODC. 58 CUD NARODZIN Rodzicielstwo oczekiwane i to z zaskoczenia. Jak je przyjąć? Jak przygotować się do dnia narodzin? Jak dobrze ten dzień przeżyć? Czy w obecności ojca dziecka? Czy lepiej go tym doświadczeniem nie obarczać? A może to stworzy głębszą więź? Jak wspólny poród może wpłynąć na relację między mężczyzną i kobietą? Sielankowy obraz porodu z mężem co jakiś czas zakłócają doniesienia oceniające takie przeżycie jako szkodliwe dla męskiej psychiki: panowie mają często mdleć na porodówkach, a partner, który towarzyszył rodzącej podczas narodzin, może mieć później problem ze spojrzeniem na nią jak na obiekt pożądania - twierdzi część ekspertów. Wątpliwości podsycają też niektórzy lekarze, którzy zwracają uwagę na to, że wielu ojców nie jest przygotowanych do konfrontacji z bólem, fizjologią czy ogromnymi emocjami rodzącej. Jak przeżyć to doświadczenie bezpiecznie? Czy rodzić w domu, czy w szpitalu? Na poród domowy mogą się zdecydować kobiety, u których ciąża przebiega prawidłowo. Jeśli powyższe kryterium zostanie spełnione, dobrze zaplanowany i przeprowadzony przez kompetentną położną poród w domu jest tak samo bezpieczny, jak poród w szpitalu. Jakie warunki trzeba spełnić, żeby móc rodzić w domowym zaciszu? Okazuje się, że wytyczne dotyczące przeciwwskazań są bardzo szczegółowe.

Opis (streszczenie): ODC. 57 Czy cierpienie uszlachetnia?

Opis (streszczenie): Psycholog, psychoterapeuta czy szarlatan? Ci dwaj pierwsi to wykształceni specjaliści, stosujący metody oparte na nauce. Prowadzą proces zdrowienia, nie dają gotowych rozwiązań. Szarlatan korzysta z bólu pacjenta, doradza, oferuje "cudowne" uzdrowienie w ramach kilku sesji. "Psycholog czakr", "psycholog kwantowy", "terapeuta relacyjny", "psycholog energii", "terapeuta duszy"...tylko że ta dusza to przecież taka ogromna odpowiedzialność!