Strefa otwarta godziny emisji w telewizji, obsada, kiedy leci i gdzie obejrzeć

Opis (streszczenie): Mózg to fantastyczne narzędzie. Jak zauważa Sylwester Kowalski, twórca treningów autogennych i autor książki "Mózg. Rozwiń swój potencjał", to organ stworzony po to, by nami kierować, a jednocześnie nam służyć. Coś w rodzaju wielkiego centrum dowodzenia, naszego centralnego komputera. Na temat mózgu wiemy nadal bardzo niewiele, choć naukowcy starają się poznać zawartość mózgu i zrozumieć mechanizmy, jakie nim kierują. Dlaczego organ ten budzi aż takie zainteresowanie? Mózg działa od początku do samego końca naszego istnienia. W chwilach przełomowych podejmuje decyzje o rozwoju lub wygaszeniu funkcji życiowych. To w nim drzemią nasze zasoby intelektualne. To on decyduje o bardziej bądź mniej racjonalnych działaniach, jakie podejmujemy. Kiedy zaczynamy działać, motywuje nas lub powstrzymuje przed wykonywaniem kolejnych czynności. Im wcześniej zainteresujemy się dbaniem o mózg (wcześniej to znaczy teraz, w tym momencie, już! Proces starzenia się mózgu rusza bowiem bardzo wcześnie, bo już w wieku 20 lat. Przyspiesza po 60. roku życia, ale utrata masy i objętości komórek mózgowych pojawia się już po 40. roku życia), tym większe szanse na to, że dzięki zmianie codziennych nawyków utrzymamy jego sprawność na dłużej. Jest kilka rzeczy, które zdaniem neurologów szczególnie sprzyjają zdrowiu mózgu - to taki "must - have" dla każdego, kto chce się cieszyć sprawnością umysłową do późnej starości. To nie są trudne wyzwania!

Opis (streszczenie): Słowo hospicjum rozumiane jest często jako miejsce, w którym spędza się ostatnie dni życia i jedynie "czeka na śmierć". Wywołuje to silny lęk i niechęć do skorzystania z opieki paliatywnej. Tymczasem zespół specjalistów pracujących w hospicjum dba, aby skutecznie łagodzić dolegliwości pacjentów, szanować ich godność, potrzeby duchowe, wspierać ich bliskich oraz zapewniać chorym bezpieczeństwo, dzięki któremu będą mogli, kiedy będą już gotowi, mierzyć się z niepewnościami. Czy w hospicjum zdarzają się cuda? Tak, cud odzyskanej miłości, spotkania z dziećmi niewidzianymi od lat, pogodzenia z sobą samym. A w codzienności wspiera pacjentów zespół wolontariuszy - każdy, jak może, na ile ma siły i umiejętności. Jedni w kuchni, inni przy czynnościach pielęgnacyjnych, inni słuchając, trzymając za rękę.

Opis (streszczenie): I Archiwum X w Polsce, specjalny wydział w ramach Komendy Powiatowej Policji, powstał w 1996 roku w Krakowie. Kolejne wydziały powstawały potem sukcesywnie w całej Polsce, a policjanci wreszcie mogli wracać do spraw takich jak zabójstwa umorzonych z powodu niewykrycia sprawcy, braku dowodów. Przełomem okazały się badania genetyczne materiału biologicznego. Pomogł ustawodawca, który przesunął granicę przedawnienia z 30 do 50 lat. I tak wielu sprawców zabójstw, którzy korzystali z wolności, dosięgła sprawiedliwość.

Opis (streszczenie): Magdalena Pajkowska - dziennikarka, pisarka, matka, kobieta, która straciła bardzo wcześnie męża. Jak żyć po stracie najlepszego przyjaciela, życiowego partnera, największej miłości? Magda napisała książkę, wynikającą z jej doświadczenia. "Na brzegu światła. Listy o wdzięczności" Magdaleny Pajkowskiej to wyjątkowa książka, która subtelnie prowadzi czytelnika przez proces żałoby, ucząc, jak wdzięczność może stać się mostem między bólem a nadzieją. Autorka w formie listów opowiada o codziennych gestach, które przynoszą światło: o prostocie rozmowy, uśmiechu, zaproszeniu na kawę czy wspomnieniu tych, których już z nami nie ma. To książka o sztuce dostrzegania dobra - nawet wtedy, gdy wydaje się, że świat stanął w miejscu. Magdalena Pajkowska w swojej książce nie unika trudnych tematów. Wdzięczność nie jest tu łatwym pocieszeniem, lecz drogowskazem, który pomaga odnaleźć sens w cierpieniu. Autorka prowadzi czytelnika przez intymne refleksje, pokazując, że nawet najprostsze gesty mogą przynieść ukojenie. To opowieść o miłości, pamięci i sile małych rzeczy - o pomidorach, pomarańczach, suchej chusteczce i zwykłym "jestem".

Opis (streszczenie): W adopcji chodzi o to, żeby dać dziecku nowy, możliwie najlepszy dom, a nie zaspokajać potrzeby bezdzietnych par. To oczywiście czas biegania po lekarzach, szkoleń, spotkań z psychologami i pedagogami, zbierania dokumentów, co nie jest jakimś wielkim wyzwaniem i nie powinno też specjalnie dziwić. Kandydaci na rodziców adopcyjnych muszą być rzetelnie zweryfikowani, co ma na celu zabezpieczenie dziecka. Pewnym problemem może być to, że nie ma ujednoliconej procedury. W praktyce oznacza to, że różne ośrodki w różnych miastach mogą żądać innych dokumentów. Najgorsze jednak zaczyna się po uzyskaniu uprawnień - chodzi o czas oczekiwania na telefon z ośrodka. Można go dostać nawet po kilku latach. Dzieci odbierane są z biologicznych rodzin ze względu na zagrożenie życia lub zdrowia. Głównymi przyczynami są: patologia w rodzinie, alkohol, narkotyki, przemoc, a nie, jak zdarza się słyszeć, bieda. Warto podkreślić, że bieda jest wtórna, jest następstwem nałogów i źle funkcjonujących rodzin. Bardzo często są to dzieci z alkoholowym zespołem płodowym (FAS), bo ich matki podczas ciąży piły. Dużą grupę stanowią też dzieci, które od urodzenia nie dostawały wystarczająco dużo uwagi i miłości. Nikt ich nie przytulał, nie brał na ręce, leżały i płakały w łóżeczku, doświadczały długotrwałego stresu. Już w łonie matki w organizmach takich dzieci wydzielał się kortyzol, hormon stresu, który może powodować trwałe uszkodzenia w częściach mózgu odpowiedzialnych za regulację emocji. Z takimi zaburzeniami dzieci trafiają do systemu pieczy zastępczej albo do rodzin adopcyjnych. Gdy w domu istnieje sytuacja kryzysowa, dziecko zostaje z niego zabrane. Założeniem jest, że te poniżej dziesiątego roku życia trafiają do rodzin zastępczych i rodzinnych domów dziecka, a starsze umieszczane są w placówkach. W tym czasie rodzice biologiczni, którzy nie wywiązali się z obowiązków wychowawczych, dostają zazwyczaj półtora roku na ewentualne "ogarnięcie" sytuacji życiowej, pozbieranie się - co jest często okresem z perspektywy dziecka zbyt długim. Oczywiście zawsze trzeba dać rodzicom biologicznym szansę, to bardzo często są ludzie, którzy sami nie otrzymali wystarczającej uwagi i miłości od swoich bliskich. Niestety, zdecydowana większość to rodziny dotknięte patologią wielopokoleniowo, które nie umieją wyjść z tego zaklętego kręgu. Jeśli sąd nie widzi szans na poprawę, to sytuacja dziecka powinna po półtora roku się wyjaśnić, a ono samo - trafić do adopcji. Ale często jest to tylko cyfra na papierze, obietnica bez pokrycia. A oczekiwanie na adopcję ciągnie się w nieskończoność. Dziecko zawsze kocha swoich rodziców, nawet najbardziej patologicznych. Nawet takich, którzy biją czy przykuwają do kaloryfera. Według badań pieczą zastępczą objętych jest prawie 75 tysięcy polskich dzieci, z czego 16 tysięcy mieszka w domach dziecka, reszta jest objęta jakąś formą pieczy zastępczej. W ciągu roku w Polsce odbywa się średnio od 2, 5 do 3 tysięcy adopcji. Jednym z ważniejszych celów należących do ośrodków powinno być więc urealnienie obrazu rodzicielstwa adopcyjnego. Pokazanie, że takie dzieci mogą wymagać dużo większej uwagi, cierpliwości, zrozumienia, wybaczania niż biologiczne potomstwo. Nie chodzi o to, żeby zniechęcać, tylko odpowiednio przygotować. Im rodzice bardziej świadomi, tym bardziej gotowi.

Opis (streszczenie): Zmiany mają zmniejszyć liczby błędów językowych oraz - być może - umożliwić piszącym skupienie się na innych niż ortograficzne aspektach poprawności tekstu. Od nowego roku obowiązują ogłoszone przez Radę Języka Polskiego nowe zasady ortografii i interpunkcji.

Opis (streszczenie): Magazyn publicystyczny

Opis (streszczenie): Handel ludźmi to od wieków bardzo dochodowy biznes. Mimo zniesienia niewolnictwa, nadal można kupić sobie dorosłego człowieka, a nawet dziecko. Koszt: 90 dolarów. Handel ludźmi zajmuje trzecie miejsce pod względem opłacalności po handlu bronią i handlu narkotykami. Proceder ten dotyczy nie tylko Krajów Trzeciego Świata, ale także tak bardzo cywilizowanej (!) Europy. Polska jest głównym habem na wschód. Pokazała to sytuacja ataku Rosji na Ukrainę, kiedy to handlarze wykorzystali moment niesienia pomocy Ukraińcom i zjawiali się przy granicy polsko - ukraińskiej, udając tych, którzy dadzą poszkodowanym dom nad głową. W STREFIE OTWARTEJ rozmawiamy o skali zjawiska, uwrażliwiamy na to zjawisko, rozmawiamy o sprawcach i ofiarach i sposobach niesienia pomocy tym, którzy stali się niewolnikami w XXI wieku.

Opis (streszczenie): Jak ze spokojem przyjmować niespodziewane ciosy od losu i nie załamywać się w trudnych momentach? Jak czerpać radość i satysfakcję z życia, nawet gdy nie jest ono idealne? Wystarczy przyswoić siedem reguł stoicyzmu i stosować je w praktyce. Udowodniono, że ludzie, którzy żyją według wskazówek stoików, są odporniejsi psychicznie, spokojniejsi i szczęśliwsi niż inni. Stoicyzm to nurt filozoficzny, który narodził się w IV wieku przed naszą erą. Już wtedy ludzie borykali się z takimi samymi problemami jak my współcześnie. Łatwo załamywali się pod wpływem niepowodzeń i porażek, dawali się zwieść ułudzie bogactwa i zaszczytów oraz zamartwiali tym, na co nie mieli wpływu. Stoicy znaleźli sposób na te bolączki. Przekonywali, że każdy z nas może nauczyć się sposobu myślenia, który uodparnia nas na kryzysy psychiczne, daje poczucie kontroli i wewnętrznego spokoju.

Opis (streszczenie): Właściwy człowiek na właściwym miejscu - mówimy z szacunkiem o osobach kompetentnych w tym, co robią. Jak stać się jedną z nich i zajmować się tym, co lubimy i potrafimy? Wskazówki dają badania psychometryczne dr. Roberta Hogana. Interpretuje je Magdalena Giryn, certyfikowany doradca jego metody. W latach 80. XX wieku - po dekadzie badań nad osobowością - amerykański psycholog dr Robert Hogan (w 2018 roku zaliczony przez swoich kolegów z branży do dziesiątki najwybitniejszych żyjących psychologów) opracował narzędzia psychometryczne, które pozwalają sporządzić zawodowy portret człowieka. Pierwsze z nich (Kwestionariusz Osobowości) opisuje potencjał, drugie (Kwestionariusz Motywów, Wartości i Preferencji) - wartości, które motywują nas do działania, a trzecie (Badanie Rozwojowe) wskazuje tzw. wykolejacze kariery, czyli zachowania ujawniające się w sytuacji stresu. - Pamiętajmy, że tutaj nie ma dobrych i złych odpowiedzi, bo w zależności od stanowiska i organizacji liczą się inne kompetencje - zastrzega trenerka biznesu Magdalena Giryn. Co na to filozofia? "Wybierz sobie zawód, który lubisz, a nigdy nie będziesz zmęczony" - powiedział Konfucjusz. Choć trudno odmówić mędrcowi mądrości, z dzisiejszej perspektywy trzeba jednak dodać do jego skrzydlatych słów kilka małych "ale"... Po pierwsze, każda praca męczy. Po drugie, to właśnie zbytnie utożsamianie się z tym, co robimy, jest często źródłem wypalenia - wtedy każdy problem zawodowy traktujemy jako osobistą porażkę. Po trzecie, szacuje się, że wraz z rozwojem nowych technologii w ciągu najbliższych 20 lat zniknie blisko 40 proc. obecnych zawodów. Nie sposób jednak nie zgodzić się z tym, że lepiej swoją pracę lubić niż nie lubić. W nielubianej pracy trudno odnaleźć sens, a dla wielu osób to właśnie poczucie sensu tego, co robią, pozwala codziennie siadać przed komputerem, mimo że tak bardzo im się nie chce. I tu zaczynają się schody, bo każdy z nas może lubić coś innego. Jak więc dopasować zawód do siebie?

Opis (streszczenie): STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI MAŁŻEŃSTWA

Opis (streszczenie): Różnica między slow - aging a anti - aging polega przede wszystkim na filozofii, na której bazują obie koncepcje. Wraz z powolnym starzeniem akceptujesz fakt, że Twoje ciało nie zawsze jest idealne. Zamiast walczyć ze zmarszczkami lub drobnymi liniami za pomocą botoksu i chirurgii plastycznej, możesz polegać na mniej brutalnych metodach leczenia. Stosując kosmetyki regenerujące, pielęgnacyjne i ochronne uzyskasz poprawę cery w sposób łagodny i delikatny. Celem nie jest całkowite zatrzymanie procesu starzenia, ale raczej jego spowolnienie. W przypadku podejścia anti - aging częściej dąży się do ideału piękna, który jest bardziej bezkompromisowy. Slow aging akceptuje fakt, że nasze ciało podlega naturalnym i nieuniknionym procesom starzenia. Nie możemy powstrzymać tych zmian. Jednak różnymi metodami można spowolnić starzenie się ciała, mózgu i tym samym naszego wyglądu oraz sprawności.

Opis (streszczenie): MENOPAUZA Wiele kobiet, wchodząc w okres menopauzy, zamyka się w sobie, izoluje, wycofuje z życia społecznego i czuje bezradność. Odczuwany dyskomfort jest dla nich tak duży, że trudno im poradzić sobie z prostymi wyzwaniami.

Opis (streszczenie): Miłość romantyczna to, wedle definicji socjologa Tomasza Szlendaka, "historycznie wytworzony konstrukt społeczny", którego elementami są konkretne, następujące po sobie etapy (pożądanie, zakochanie, zaangażowanie), monogamia oraz przekonanie o pełnej niezależności wyboru partnera lub partnerki, będącego następstwem czystego porywu serca. Co znaczy "miłość romantyczna"? Niemiecki socjolog Niklas Luhmann (1927 - 1998), autor słynnej "Semantyki miłości", przeanalizował francuską i angielską literaturę wydawaną między wiekiem XVII a XIX, udowadniając, że pisane wówczas utwory nie odzwierciedlały romantycznych relacji między ludźmi, ale je kreowały. Z drugiej strony schemat zauroczenie/zakochanie - wybór - miłość - trwały związek, działa od dawna i, w przeciwieństwie do związków aranżowanych, wydaje nam się być bardzo naturalny. Ten schemat - twierdzi Szlendak - powoli się wyczerpuje i nie jest już w stanie spełniać podstawowego zadania: łączyć ludzi w trwałe związki. Szlendak kreśli skomplikowany obraz świata, w którym karmi się nas mitem miłości, chociaż perspektywa jej doświadczenia coraz bardziej się oddala. W którym każda z osobistych miłosnych trajektorii jest częścią ogromnych sieci odniesień i genealogii: od rewolucji przemysłowej, japońskiej pornografii, przez szympansice bonobo, targi matrymonialne w Szanghaju, aż po hegemonię aplikacji randkowych. Jak więc będzie wyglądała miłość naszych dzieci, wnuków i prawnuków? Co stanie się kluczem łączenia ludzi w pary?

Opis (streszczenie): KIEDY W RODZINIE POJAWIA SIĘ NIEPEŁNOSPRAWNE DZIECKO

Opis (streszczenie): Sen - jest to naturalny i odwracalny stan zmniejszonej wrażliwości na bodźce zewnętrzne, a także względnej bezczynności, połączony z utratą przytomności, występujący w regularnych odstępach czasu. Jego zakłócenia lub brak mogą się przyczyniać do rozwoju poważnych zaburzeń emocjonalnych i poznawczych. Sen jest jednym z najważniejszych procesów fizjologicznych, niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania naszego organizmu. Wyróżniamy następujące fazy snu: Faza NREM - Dzielimy ją na cztery etapy. Stadium pierwsze i drugie to stan, w którym zasypiamy i jest to sen lekki. Objawia się obniżeniem ciśnienia tętniczego krwi, obniżeniem ciepłoty ciała i zwężeniem źrenic. Ostatnie dwie fazy snu to stadia głębokiego snu, w którym ciało przechodzi pełną regenerację. Po upłynięciu ok. 85 - 100 minut od zaśnięcia faza NREM zamienia się w fazę REM; faza REM - to faza snu, która charakteryzuje się wzmożoną aktywnością mózgu. W fazie tej pojawić się mogą marzenia senne. Ciało w fazie rem jest w stanie tymczasowego paraliżu mięśniowego, co zapobiega fizycznym reakcjom na sny. Gdzie jesteśmy, kiedy śnimy?

Opis (streszczenie): Alzheimer nie jest naturalnym skutkiem starzenia się, jak się często uważa, choć wiek jest istotnym czynnikiem ryzyka. To zwyrodnienie układu nerwowego, które prowadzi do otępienia. Jak rozpoznać chorobę?Choroba Alzheimera stanowi 60 - 65% przypadków otępienia. W jej przebiegu dochodzi do zniszczenia komórek mózgu. Początkowo choroba Alzheimera charakteryzuje się utratą pamięci krótkotrwałej, trudnością ze znalezieniem właściwych słów i zmianami osobowości oraz nastroju. W miarę postępu choroby, stopniowo pogarsza się pamięć długotrwała, umiejętność czytania, rozumowania i komunikacji z innymi ludźmi. Choroba zaczyna się wiele lat przed pojawieniem się objawów. Pierwszymi sygnałami mogą być zmiany w zakresie sprawności intelektualnej, funkcjonowania i zachowania oraz zaburzenia pamięci. Następnie pojawiają się zaburzenia mowy, charakteryzujące się zapominaniem słów, znaczne zaburzenia zachowania i pamięci oraz omamy i urojenia. Kolejne objawy to agresja, znaczne ograniczenia ruchowe, brak kontaktu werbalnego, zaburzenia snu i łaknienia, niekontrolowanie czynności fizjologicznych. Choroba dotyczy nie tylko osoby cierpiącej na zaburzenia, ale także całej rodziny, która się nim opiekuje.