Świadkowie czasu godziny emisji w telewizji, obsada, kiedy leci i gdzie obejrzeć

Opis (streszczenie): Historia sokolnictwa.

Opis (streszczenie): Opowieść o 90 - leciu istnienia Skansenu Kurpiowskiego im. Adama Chętnika w Nowogrodzie.

Opis (streszczenie): Puszcza Białowieska jest dla archeologa genialnym poligonem badawczym, ponieważ na tym terenie w niezmienionym stanie przetrwały wszelkie ślady osadnictwa. Jest to wynik tego, że nigdy tu nie było intensywnej działalności ludzkiej, która zawsze niszczy ślady kulturowe poprzednich pokoleń, natomiast w Puszczy wszystko to, co kiedykolwiek człowiek zrobił na tym terenia, pozostało w stanie niezmienionym.

Opis (streszczenie): Pułkownik Stanisław Nilski - Łapiński rodem z Łap jest dziś nieco zapomniany, choć jego zasługi dla odzyskania niepodległości Polski są ogromne. Ze swoich 30 lat życia, dwanaście poświęcił Ojczyźnie jako żołnierz Legionów, obrońca Lwowa, powstaniec wielkopolski czy obrońca polskich Kresów. Był zaufanym oficerem sztabowym marszałka Józefa Piłsudskiego, odznaczony Krzyżem Virtuti Militari, Krzyżem Walecznych z Mieczami, trzykrotnie Krzyżem Walecznych... Kim byłby w późniejszym życiu, gdyby go nagła śmierć nie zabrała? Jego frontowi koledzy zostali w II Rzeczypospolitej generałami, premierami, ministrami, a o nim jakoś cicho

Opis (streszczenie): Opowieść o Halinie Miroszowej, reporterce Polskiego Radia i Telewizji Polskiej. W TVP przepracowała ponad 50 lat. szybko zdobywając popularność, uznanie i sympatię widzów. Swoją karierę medialną rozpoczęła po II wojnie światowej. Widzowie pamiętają ją m.in. jako prowadzącą magazyn "Miniatury", program "Twarzą w twarz" czy interwencyjny magazyn Telewizja nocą wraz z Aleksandrem Małachowskim. Wychowała i nauczyła rzemiosła wiele pokoleń znakomitych dziennikarzy. W młodości byłą harcerką, członkinią Szarych Szeregów i Związku Walki Zbrojnej. Nigdy nie zapomniała o Łomży - mieście swojej młodości. Często wracała tu z kamerą, tworząc znakomite reportaże i filmy poświęcone Łomży i jego mieszkańcom. Była współtwórczynią Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej, a także Honorową Obywatelką miasta.

Opis (streszczenie): Pozostałości architektury drewnianej w Białymstoku to wspomnienie XIX i XX wieku. Do dziś najwięcej śladów tamtych czasów możemy dostrzec na Bojarach oraz w dawnej dzielnicy żydowskiej Chanajki, w pobliży Rynku Siennego. Pojedyncze drewniane budynki rozsiane są jednak po całym mieście. Największym skupiskiem drewnianych domów jest dzielnica Bojary. Jest ona swego rodzaju muzeum zabudowań architektury drewnianej XIX wieku. Dzielnicę w latach 20. XX wieku zamieszkiwała ówczesna inteligencja, urzędnicy, czy prawnicy. Drewniane domy były w większości parterowe, z użytkowym poddaszem; pokryte dwuspadowym dachem i ceramiczną dachówką. Budynki usytuowane były pojedynczo lub bliźniaczo, złączone krótszym bokiem, w większości jednorodzinne. Większe, dwupiętrowe zamieszkiwało kilka rodzin. Przykładem jest zachowany do dziś budynek mieszkalny przy ulicy Złotej 8 czy Grunwaldziej 20.

Opis (streszczenie): W Białowieży żyła przed wojną duża społecznośc żydowska. Katarzyna Winiarska postanowiła przywrócić dzisiejszym mieszkańcom wsi pamięć o sąsiadach, których nie ma.

Opis (streszczenie): Jednym z mniej znanych zabytków Podlasia jest kościół rzymsko - katolicki w Białowieży, zaprojektowany przez wybitnego architekta Borysa von Zinserlinga.

Opis (streszczenie): Jednym z mniej znanych zabytków Podlasia jest kościół rzymsko - katolicki w Białowieży, zaprojektowany przez wybitnego architekta Borysa von Zinserlinga. Kościół pochodzi z początku XX wieku, ale jest obiektem w skali Polski unikatowym. To bowiem jedyna w kraju świątynia zbudowana w stylu narodowym zygmuntowskim.

Opis (streszczenie): To ostatnia z rodu Sleńdzińskich (1927 - 1992). Niewiele rodów polskich artystów ma galerie poświęcone wyłącznie własnej działalności. Ale wileński ród Sleńdzińskich taką galerię ma - właśnie w Białymstoku. Placówka chroni i popularyzuje twórczość rodu: pradziada donatorki galerii Julitty Sleńdzińskiej - Aleksandra (1803 - 1878), ojca Ludomira (1889 - 1980) i samej Julitty (1927 - 1992), urodzonej w Wilnie, zmarłej w Białymstoku. Galeria powstała w oparciu o darowiznę Julitty, a powołała ją do życia stosowną uchwałą Rada Miejska Białegostoku. W kolekcji galerii znajdują się obrazy, polichromowane rzeźby i płaskorzeźby, studia rysunkowe, szkice wykonane przez Sleńdzińskich w okresie XIX - XX wieku oraz archiwum rodzinne. Jest też stary, cenny klawesyn, który został po Julitcie.

Opis (streszczenie): Ludwik Zamenhof, twórca języka esperanto urodził się i spędził swoje dzieciństwo w Białymstoku. To wielokulturowe miasto, z rynkiem w centrum, porównywanym do biblijnej wieży Babel, stało się dla niego inspiracją do stworzenia w późniejszym czasie języka ponadnarodowego.

Opis (streszczenie): Typowy dla polskiego pejzażu dwór, od setek lat towarzyszył naszemu krajobrazowi - od schyłku średniowiecza, kiedy stanowiły rezydencje magnackie czy drobnorycerskie i szlacheckie siedziby, aż do lat 30. XX. Dziś ten element naszego dziedzictwa i naszej tożsamości odszedł w zapomnienie. W czasie II wojny światowej ziemianie i tworzona przez wieki kultura szlachecka stały się obiektem zaciekłej nienawiści okupantów, w szczególności sowieckiego. Z kilkuset dworów i pałaców w woj. białostockim lata 19391945 przetrwało w stanie nienaruszonym zaledwie kilkanaście obiektów. Ocalałe siedziby ulegały dalszej dewastacji w czasach istnienia PRL i większość z nich popadła w ruinę dobra materialne grabiono, majątki parcelowano, opuszczone pałace zamieniano w magazyny. Program proponuje szczególną wyprawę w przeszłość do polskich dworków szlacheckich. Jest pokazaniem kawałka historii, części naszej polskiej, utraconej duszy.

Opis (streszczenie): Lutosławscy w linii łomżyńskiej objęli majątek Drozdowo nad Narwią w połowie XVIII w. Skrzętne gospodarowanie doprowadziło posiadłość do prawdziwego rozkwitu w rękach założyciela linii Franciszka Dionizego (18301891). Zajmował się oczywiście rolnictwem, ale rozwinął też imponującą działalność przemysłową, budując browar, mleczarnię, gorzelnię, fabrykę krochmalu i mąki ziemniaczanej, młyn oraz tartak parowy. Prawdziwym sukcesem okazało się drozdowskie piwo, przynoszące producentom spore zyski. Synowie Franciszka byli uczestnikami i twórcami najważniejszych wydarzeń w historii rodziny. Najstarszy Wincenty (18631954), dyplomowany inżynier chemik po studiach na politechnikach w Rydze i Dorpacie, ukończył studia filozoficzne, doktoryzował się w Helsinkach i zasłynął dzięki badaniom pism Platona. Wykładał m.in. na uczelniach w Szwajcarii, Kazaniu, Paryżu, Londynie, Krakowie, Poznaniu, Wilnie, także w Hiszpanii (skąd przywiózł żonę, skądinąd ciekawą poetkę) i USA. Drugi z kolei, Stanisław Kostka (18641937), inżynier rolnik po studiach w Halle i praktyce w Niemczech, zarządzał majątkiem Drozdowskim, swoją pracą przyczyniając się do rozwoju tej miejscowości jak i okolicznych wsi oraz dając pracę jej mieszkańcom. O Marianie Józefie (18711918) pamięta się w rodzinie jako o utalentowanym inżynierze elektryku, prekursorze na ziemiach polskich elektrowni zasilanych silnikami Diesla, pierwszym producencie konstrukcji żelbetowych, wytwórcy cementu, wykładowcy szkół inżynierskich, współtwórcy m.in. mostu Poniatowskiego w Warszawie; jego konstrukcje stoją do dziś w różnych krajach Europy. W czasie I wojny światowej w Rosji stworzył polskie szpitale w Mińsku, Borysowie i Orszy, następnie sieć szkół. Bolszewicy uznali jego działalność za kontrrewolucyjną, skutkiem czego został rozstrzelany w Moskwie we wrześniu 1918 r.

Opis (streszczenie): Losy Haliny Matejczuk, polskiej dyplomatki, byłej konsul Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej we Francji. Pochodziła z Gródka na Podlasiu, z ubogiej rodziny. W dzieciństwie, które przypadło na czas II wojny światowej, została okaleczona przez niemieckiego lekarza i została kaleką na całe życie. Pomimo tego, dzięki swojemu uporowi i pragnieniu kształcenia się, osiągnęła najwyższy stopień kariery w służbie dyplomatycznej. Kolejny odcinek cyklu ŚWIADKOWIE CZASU przybliża jej pracę w dyplomacji oraz osobiste losy, osadzone w historii regionu.

Opis (streszczenie): Opowieść o pasjonatach historii ze Stowarzyszenia Grupa Wschód, założonym przez nich Podlaskim Muzeum Militariów w Białymstoku i wieloletnich działaniach na rzecz przywracania i utrwalania pamięci o dziejach Podlasia i dawnych polskich Kresów.

Opis (streszczenie): W 2017 roku we wsi Dziecinne, w gminie Boćki, powstała Fundacja OKOLICA. Powołały ją Magdalena Stopa i Teresa Modzelewska. Jej celem są działania na rzecz ochrony miejscowych tradycji i związanych z nimi wartości. Fundacja gromadzi i opracowuje świadectwa historyczne, organizuje wystawy oraz wydaje do nich katalogi. Zarejestrowała już blisko 70 nagrań biograficznych najstarszych mieszkańców gminy i stworzyła kolekcję przeszło 700 historycznych fotografii pochodzących z ich albumów rodzinnych.

Opis (streszczenie): Sergiusz Łukaszuk to znany animator kultury z Bielska Podlaskiego. Całe swoje życie związał z muzyką. Założył i prowadził wiele zespołów tanecznych i wokalnych oraz chórów, którymi też dyrygował. Dał z nimi ponad 1200 koncertów. Teraz, na emeryturze ma nową pasję - odtwarzanie dawnych, ludowych instrumentów muzycznych.

Opis (streszczenie): "Ziarno pamięci" to opowieść o losach przodków Doroteusza Fionika, twórcy Muzeum Małej Ojczyzny w Studziwodach. To także historia o pielęgnowaniu pamięci przez następne pokolenia.

Opis (streszczenie): Kolejny odcinek cyklu Świadkowie Czasu poświęcony będzie pamięci leśników i policjantów z Puszczy Białowieskiej, którzy zostali aresztowani przez Sowietów w 1939 roku, a potem zamordowani w Katyniu, Charkowie, Bykowni, Kuropatach i Miednoje. Białowieskie Stowarzyszenie Dziedzictwa Puszczy postanowiło przypomnieć ich imiona i nazwiska fundując pomnik w centrum Białowieży.

Opis (streszczenie): Zygmunt Gloger to zasłużony dla kultury Polski historyk, archeolog, etnograf, folklorysta i krajoznawca. Mieszkał, pracował i tworzył na Podlasiu, w obecnym Jeżewie Starym, we dworze, otoczonym dużym majątkiem. Dziś ani po dworze, ani po majątku nie ma śladu, a z dworskiego browaru zostały rozpadające się ruiny. Dlaczego pozwalamy, by to wszystko niszczało na naszych oczach?

Opis (streszczenie): Opowieść o wiejskim muzeum społecznym we wsi Dubno. Stworzyli go mieszkający tam seniorzy, żeby ocalić odzapomnienia dawne tradycje, zwyczaje, kulturę i pamięć o ludziach, którzy tu żyli od pokoleń.

Opis (streszczenie): Opowieść o historii Bociek, obecnie wsi, a kiedyś miasta o wielkiej historii, związanej ze znanym rodem Sapiehów.